Wij testen speelgoedjes voor katten. Dat is ons werk. Deze week test ik, Tjilla, een konijn met heel veel lange poten.
Het is geen konijn om op te eten, maar een konijn om mee te spelen. Het is een konijn omdat het lange oren heeft net zoals een haas.
Het konijn is gekocht bij Petsplace.
Nieuw konijn
Voor het mensenmeisje is het een speciaal konijn. Wij hebben al twee van deze konijnen in huis, een blauwe en een roze, maar daar mogen we niet mee spelen. Die liggen in de la. Die zijn nog van Tjarlie en Tjuna die nu in de hemel zijn. Het mensenmeisje gaat die konijnen voor altijd bewaren. Ze heeft mij gezegd dat het voor haar heel belangrijk is. Omdat ze weet dat deze konijnen heel leuk zijn, heeft ze een nieuw konijn gekocht voor mij.
Wat ik ervan vind
Wat valt mij op bij het konijn?
- Is blauw
- Heeft een belletje
- Heeft knisper
- Met heel lange oren
- Heel veel poten
- Lange poten
- Heeft een harde kop
- Zachte oren en poten
- Heet Wubba
Wubba is een lang konijn, dat komt door de poten. Wubba’s hoofd is van pingpong en daar zit stof omheen. Het is dus eigenlijk een pingpongkonijn met lange oren en poten. Het is niet om mee te pingpongen hoor, want dat is zielig. Door het stof is de kop van Wubba niet heel hard maar een beetje hard. Zijn vier lange poten hebben licht knisper. Wubba heeft ook een leuk gezichtje.
Voor wie is dit?
Ik denk dat dit konijn voor iedereen leuk is. Die poten wiebelen alle kanten op, dat is leuk en grappig. Je kunt op de poten en oren bijten maar je kunt het konijn ook bij de poten meesleuren je mand of doos in. Er zit wel een belletje in en de poten hebben dus heel zacht knisper. Dat is dat het maakt dat het voor de ene kat wel leuk is en voor de andere niet. Jouw mens weet wel wat goed bij jou past.
Mijn oordeel
Tof! Ik begrijp nu ook waarom Tjarlie en Tjuna konijn Wubba zo leuk vonden. Ik kan er lekker op bijten en ermee gooien. Ik vind de kleur ook leuk. Ik had nog niet eerder zoiets gekregen. We hebben wel meer speelgoedjes van Kong hoor, die maakt heel veel leuke speelgoedjes, ook voor honden. Het belletje en het knisper vind ik niet heel hard, ik vind het wel extra leuk dat het erin zit. Ik ben er heel blij mee!
Aantal kopjes (max 5): 😺😺😺😺😺 (Wubba is leuk!)
^Tjilla
https://www.facebook.com/DeTjtjes
Ik ben op de foto met het konijn, blauw past echt goed bij mij.
Omdat wij nog jong zijn, moeten wij heel veel spelen. Elke week testen wij een speelgoedje. Dat betekent ook dat we elke week een nieuw speelgoedje krijgen.
In de nacht, als mijn mensen slapen, moet ik ook wel een paar keer iets zeggen, ik begin dan zachtjes en ga steeds harder roepen, mijn mensen gaan me aaien en soms val ik dan weer in slaap, maar dat wil ik niet want ik moet iets vertellen!, dus ik ga onder het bed zitten tetteren, zo moeten mijn mensen wel opstaan om mij te aaien en stil te krijgen, slim hè?, ik heb nau eenmaal een mening en ik wil die vertellen, ik wil aandacht en knuffels want die heb ik zo lang gemist, dat is toch logies? pas als ik ooit alle knuffels heb ingehaald stop ik op met tetteren, maar misschien hau ik wel nooit op, dat kan best, want ik ben toch Kever met zo een streeppunt!
Dat was froeger toen ik nog een straatmeisje was en net furkeer had met Freek. Ik had altijd honger en bij het asiel schooide ik om eete. Dat kreeg ik daar ook meteen. Dus ben ik daar gebleefe. Ik heb Freek meegenomen zodat hij ook kon eete en same woonde we toen op het buiten terrein van het asiel. Dat is jaare goed gegaan tot dat we allebei ouder werden en meer aandacht wilde. Ik vond de kriebels aan mijn kop heel fijn en ik wilde steeds meer. Omdat we niet meer bang waren, besloten de mensen dat we niet meer op straat hoefde te leefe en mochten we binnen wonen. Mij liefe jonge Freek heeft een aantal jaar geleden zijn koffer gepak en is gefloge naar de regeboogland.
Als ik klaar ben met denke en slaape dan wil ik eete. Lekkere saus en fleesjes. Mij bek heb geen tanne meer dus ik schep het eete met mij onderkaak op en met mij tong. Dat gaat prima. Ik schrok alles op. Dan doe ik uitbuike op een paal binne. Een paal is zo breed dat ik er twee keer op kan, die is het fijnst. Daar kan ik mijn poote strekke als ik lig. Meestal wacht ik op de kriebels van de schoonmaker van die dag. Dat is elke dag anders. Soms krijg ik wel een likwit snek, soms niet. Ligt aan de schoonmaker. Maar meestal zijn mijn daage hetzelfde. In de nacht kijk ik naar de sterren in de lucht. Als ik moe wordt ga ik naar binnen om te slaape. En dan komt de ochtend weer. Ik vind mij leefe goed nu. Ik heb altijd eete en een warm bed. De andere laate mij met rust en dat is fijn. Ik hoef nie meer te schooie en ik krijg ook kriebels.
in mij wiekent lag ik op mij denkpaal want u weet, mij denkpaal is mij faavooriet. Jij heb bijna geen errug in jou wiekent assie zo een fijne denkpaal heb.
ken dan weet u, Loes is ze heele leefe al binnepoes. Zij kom nie ferder dan ze balkon. En ik heb ook mij eigen klok en die heb niks met mij vrouw ze afond te maake. Waar heb zij het ofer?
Toen heb ik in mij nacht ligge denke, want jij ben toch van jou slag. Mij vrouw was mij tonijn ferdiene, u weet dan zorreg ik foor mij broer Oopa Floris. Maar hij snap er nog minder van weeges ze deemenzie. Maar jij fraag jou eigen wel af, wie begrijp zoies? Van mij eigen foel ik wel mij vrouw vinnut moeiluk. Als poes hebbie daar jou zorreg ofer. Ferder kan jij nie meer doen dan slaape en wachte tot jou vrouw er weer is. Toen ben ik wel eeve foor mij raam gaan zitte, dattie zeeker weet dat jou vrouw jou huis wel kan vinde. Jij foel aan jou buik, het is jou tijd.
Na mij onbijt heb mij vrouw mij op ze schoot geroepe. Ik zeg u eerluk, van mij eigen lag ik net in mij uitbuikmoodus en als poes wil jij ook jou preifussie. Maar assie al zofeel tijd saamewoon weet jij wanneer jij jou vrouw kan negeere en wanneer jij denk beeter van nie. Mij vrouw zeg Loes het is moeiluk in de weereld door mevrouw Coorona.