Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en deze week wil ik u fertelle ofer iets heel feel moeiluk. Assie mij eigen een beetje ken dan weet u, Loes houw van eete. Loes houw van sneks, van garnaaale, van tonijn, van makkareele, van zaagvis, van kibbeldinge maar kaabeljouw mag ook assie die heb. Loes heb ze groote leefeswerk en daar heb ze heel ze leefe aan gewerk. Daarom is het ook ze leefeswerk. Maar toen kwam inees de dag en ik zeg het u eerluk. Mij eete smaak mij eigen niemeer. Toen wis mij vrouw, Loes is ze eigen ferloore!
Dokter
Van mij dokter weet u. Hij kwam met ze antibiootie en ik dee aan oferleefe. Ik von er niks aan maar ik was heel feel dapper zeg mij vrouw. Mij neus zat heel feel vol en eete smaak mij eigen niemeer. Mij vrouw haal alles in onse huis maar assie jou volle neus heb ruik jij er niks niemeer van. Ik dee aan negeere! Maar toen kwam mij antibiootie en ik zeg u eerluk, mij neus wer beeter. Mij vrouw kwam weer aan met ze eete en ik dee entoesjas ree-aa-geere. Assie entoesjas ree-aa-geer dan wil jij eete maar mij kop zeg, ik hoef die nie! Ik dee brokjes in mij bek maar ik wis niemeer wat ik ermee moes? Ik liet mij brokjes zo uit mij bek falle. Jij weet nie wat jou eigen oferkom. En mij natte foer was drie likjes zeg mij vrouw. Daarnaa dee ik mij vrouw aankijke met mij groote oog van “en nu?” Dan wor jij heel feel van een wanhoopje! En jou vrouw ook!!
Aaie
Mij vrouw dee heel feel aan zorge en zij zeg Loes jij moet eete. Maar selluf vin ik wel, van mij eigen moet ik niks! Mij vrouw proobeer dwangfoer en zij dee aan stiemuuleere en zij heb heel feel geduld. En zij proobeer alles wat zij van ze ferstand kon bedenke weeges dat zij zeg Loes, alles kom goed. En ik dee proefe van alles en daarna dee ik mij vrouw aankijke. En mij vrouw dee mij eigen aaie en ik kreeg heel feel liefe woordjes. Toen kwam de dag dat mij dokter niemeer trug kwam met ze antibiootie. Heel feel langzaam wer ik weer mij eigen. Maar ik dee alleen eete als mij vrouw erbij was, daar moet ik eerluk ofer zijn. En ik dee wegloope als mij vrouw met ze brokjes aan kwam zette. Jij herken jou eigen niemeer.
Inhaaleete
Mij vrouw zeg, Loes het kom door bijwerke van jou antibiootie. Bijwerke kan jij krijge van jou meediesijn maar het hoef nie. Dattie bijfoorbeeld misseluk wor of jij krijg diejaaree. Of jou kop gaa raar doen en jij ben jou eigen niemeer. Heb u zoies ooit meegemaak? Mij vrouw zeg Loes jij heb het bijna alteit assie antibiootie krijg. Mij dokter vin het ook gek van mij 
bijwerke en hij heb het nooit nie eerder meegemaak. Maar selluf zit ik er wel mee en mij eetlus fergaa. Zoies wil jij nooit nie meemaake maar jij heb er niks nie ofer te zegge. Het is moeiluk maar het kom ook goed. Daar moet jij alteit in geloofe. Maar selluf vin ik zoies wel belangrijk dattie er eerluk ofer ben. Ook al is het kwesbaar. Dat iedereen weet, zoies kan gebeure assie meediesijn neem.
Nu lus ik bijna alles weer en ik doe aan inhaaleete. Mij Bert heb het mij eigen geleerd weeges dat mij Bert ook aan inhaaleete doe. Maar nie elke dag. Soms heb jou leefeswerk eksra noodig en dattie ferwen wor. Dattie weer enersjie krijg en kragt en dattie foel in jou hart. Hier ben ik weer van mij eigen. Ik doe nu oefene met op mij eigen plek eete maar zoies vin ik nog moeiluk. Saame eete met mij vrouw vin ik het allerfijnse. Met knuffels en lieve woordjes en dattie foel in jou hart. Liefde is jou leefeswerk!
Dank u wel
Loesje
Lieve allemaal, vandaag is de blog een beetje anders dan anders. Dit gaat namelijk een van mijn laatste bloggen worden. Hoe dit zo is en waarom, daar ga ik een woordje over mauwen. Het is niet zo dat ik ferdwijn. Ik blijf gewoon waar ik nu ben.
ferzorgen van alles en iedereen thuis. Thuis zorg ik dat Toby ze eigen gedraag en dat Bram niet te vlug doet schrokke met eete. Dat de vacht van deze jonges netjes zijn en dat ze blij zijn.
Als je dit foelt dan ben je echt toe aan een vakanzie. Dat klinkt eigenlijk meteen al goed, een vakanzie. Eentje waarbij ik helemaal niks hoeft te doen en dat ik de hele dag kan dutten, snekken en kan luieren. Gewoon eefe geen taake!
Hajooooooooo iedeween. Boeh!!! Hihihihi
kan niet meer!!! Terwijl ik bijna flauwval voel ik de poten keihard landen op mijn kop…AUW!!…compleet in shock kruip ik de huiskamer uit…met het verschrikkelijke monster op mijn kop…ondertussen word ik vlijmscherp geprikt…gevoel dat er liters bloed uitstroomt…smekend om een windvlaag probeer ik mijn staart te bewegen…en het werkt…de verschrikkelijke gruwelijke horror monster vlieg vliegt weg.
woone. Ook daar ging het 1 keer mis. Ikke was op me ballekon aan hut peele. Of ik liet sgeetjes. Dat kan ook. Inene hoorde ik gefluit. Eers heeeeeel fer. Evve laater kwam dat fluit diggerbij. De raame begonne te klappere. Ikke rende naar binne. Ikke lag onner de kast te bibbere fan angst. 2 daage durfte ikke niet meer op me ballekon. Toen sei me frauw meekoome jij. Se tilde me op en we waare buite. Brrrrrr. Se aaide me net solang tot ik niet meer bibberde. Heel soms flieg er nog een heel laag een fliegtuig oofer. Ikke pjopeer dan om niet bang te sijn.
Hoi lieve allemaal, deze keer wil ik graag wat over andere poezels vertellen. Hoop dat jullie dat ook leuk vinden. Ik woon inmiddels al meer dan 8 jaar in hetzelfde huisje, bij dezelfde mensen en met mijn mamapoes Molly en zusjepoes Dropje.
poezenbeestje al zien lopen ’s morgens vroeg op straat maar daar komen veel auto’s en fietsen dus dat is wel gevaarlijk. Wat later diezelfde morgen kwam poes binnen en hebben ze haar wat lekkers gegeven. Dat vond ze natuurlijk wel prima want ze had reuze honger. Ze hebben toen het dierenasiel gebeld en een meneer van de dierenambulance is haar komen halen. Ze zat in een doosje, dat vond ze niet leuk maar zeg nu zelf, dat zou ik ook niet prettig vinden. Ze had hard gekrabd aan de doos om eruit te komen en dat was zelfs een keer gelukt ook. Zou ik dat ook kunnen als ik een mand zit en naar de witte jas moet bedenk ik me nu? Poesje had helaas geen chip dus nu weten we niet waar ze woont. Misschien is ze verdwaald of heeft ze geen huisje. Dat word ik wel een beetje verdrietig van. Ze was erg lief en helemaal niet bang dus mijn vrouw denkt toch heus dat ze wel ergens bij mensen gewoond moet hebben.
waar poezebeesten wonen die bijvoorbeeld niet kunnen zien of die pootjes hebben die niet helemaal zijn zoals het zou moeten. Dat is niet erg voor ze want ze hebben het daar super fijn en het is heel gezellig en mooi wonen. Lobke woont daar samen met veel andere poezen, die allemaal een beperking hebben die heel verschillend kan zijn maar het zijn allemaal kanjers. Onze mensen hebben haar nu op afstand geadopteerd maar het voelt nu ook alsof we er nog een zusje bij hebben. Ze heeft trouwens dezelfde kleuren als ik, rood met wit. Dat is toch super!
Een paar dagen geleden werd ik om drie uur in de nacht ineens wakker, ik wist zelf niet presies waarom maar het leek alsof ik iets hoorde, dus ik liep naar de woonkamer en wat zag ik?, het kleine katerjongetje zat in mijn speelgoed te rommelen, hij was over het gaaas geklommen en door mijn luikje naar binnen gelopen, hij had meteen mijn faavooriete speelgoed gefonden, daar zit iets in dat lekker ruikt (maar geen ketnip!) en het is nog van kater Vlo geweest, het katerjongetje zat er aan te likken en in te bijten, gewoon zomaar in mijn huis, nau ja!!
ze pakte hem op en gaf hem aan mijn man, die heeft hem in de tuin weer over het gaaas heen gezet.
Pokon (zo noemen mijn mensen hem, omdat hij nog moet groeien) kan dat wel, hij is miniklein en nog heel jong, ik ben opgelugt dat hij het maar één keer heeft gedaan, want we kunnen best een snekkie deelen maar mijn huis en mijn mensen en mijn speelgoed deel ik liefer niet!