Mijn tuin ferandert elke dag en dat hoort ook zo, Dat is de natuur zegt mijn vrouw altijd, en forige week had de natuur ineens witte flokken gemaakt, ze fielen heel stilletjes naar beneeden, met miljoenen tegelijk en toch hoorde je ze niet, ik liep er doorheen en als ze op mijn haaren kwamen foelden ze nat aan, maar niet als reegendruppels, ze foelden zachter en ook kauder, op de grond bleven ze liggen en alles om me heen werd steeds witter.
Mikkie
In de afond liep ik door mijn gras en dat maakte geluid, het deed knerp knerp knerp, ik kreeg hele kaude voeten en oren, toch bleef ik een tijdje buiten, dat hoort nau eenmaal als Tuinkater, en bofendien was Mikkie er ook gewoon en ik wilde hem niet in de steek laten, Mikkie stond op het schuurtje en ik tetterde Hallo, heb je het ook zo kaud?
Soms is Pokon ook op het schuurtje, of in de tuin van de buren, maar hij moet nog wennen aan de natuur en als het reegent of kaud is blijft hij thuis, hij is nog niet zo een erfaren jongen als Mikkie en ik!, Mikkie is er altijd, al sinds ik hier kwam wonen, jullie weeten toch dat hij de zoon van Bolle is en dat hij froeger bij zijn pappa op bezoek kwam?, ik wil liefer niet dat hij in mijn tuin of in mijn huis komt, maar hij hoort wel flakbij te zijn, in de tuin van de buren of op het schuurtje, we zijn tuinvrienden, en we zien elkaar elke dag en elke 
afond.
Tot ik een paar daagen geleeden op een ochtend naar buiten ging en het dak van het schuurtje leeg was, ik fond het niet leuk maar ik maakte me nog geen zorgen, in de middag ging ik weer kijken, maar Mikkie was er niet, ik tetterde naar mijn mensen, of ze mee wilden komen om Mikkie te roepen, dat deden ze maar het hielp niet, mijn vrouw zei dat Mikkie nog wel zau komen, ik zat bij mijn gaaas te kijken en ik toeterde Mikkieieie!, de tuin van de buren bleef stil, er bewoog niks, elke keer als er een blaadje fiel keek ik snel of het Mikkie was, maar het waren alleen maar blaadjes.
Moe
In de afond was hij nog steeds niet geweest, en heel laat op de afond ook niet, ik was er beetje van in de war, mijn vrouw zei dat het kwam door de witte flokken, dat Mikkie een heel eind moest lopen om bij mij op het schuurtje te zitten, en dat hij thuis lekker warm in zijn mandje lag te slapen, maar wat had ik daar aan?, ik wilde Mikkie zien en spreken, ik wilde rennen en dat Mikkie dan kijkt hoe keihard ik kan rennen, en dat we dan allebei een kouwstik krijgen, want zo hoort het te zijn, ik bleef maar naar buiten gaan, totdat ik moe was, mijn mensen waren al gaan slapen en het was helemaal stil in mijn huis en mijn tuin, ik foelde me een beetje ferdrietig.
Pokon
De folgende dag ging ik in de ochtend naar buiten, en wie zat daar op het schuurtje?, mijn Mikkie!, en wie liep er stiekem in mijn tuin?, Pokon!, zooo heee ik was helemaal blij, ik toeterde keihard naar mijn vrouw, dat ze naar buiten moest komen, ze tilde Pokon op en zette hem weer op het dak, naast Mikkie, efen later was Pokon weer in mijn tuin en tilde mijn vrouw hem weer op, en zo ging het nog een keer, het was keigezellig, Mikkie kreeg heel veel knuffels van mijn vrouw, we deelden een kouwstik en alles was zoals het hoort, de zon scheen een beetje en de witte flokken waren weg, Mikkie bleef heel lang op het schuurtje en ik bleef heel lang buiten, ik zat op mijn stoel en was frolijk, Pokon rommelde in de tuin van de buren, de zon scheen en mijn tuin foelde kaud maar mijn hart was weer warm.
Op de fillum kunnen jullie horen hoe ik Mikkie roep, het was van de zomer, maar zo doe ik dat ook in de winter, en daarna zie je Mikkie en Pokon en mij van een paar daagen geleeden, mijn vrouw zegt Sorrie dat mijn tuin zooooo eeen puinhoop is!!
(tekst gaat door onder video)
Ik blijf tetteren voor vreede, elke week weer!
En ik denk aan Tjilla dinsdag, als ze naar de dokter moet voor een ooperaatsie!
Lieve allemaal, afgelopen dagen waren kei spannend. Het is namelijk zo dat Sinnerklaas met zijn pieten hier zijn en dat betekent dat we de schoen kunnen zetten. In mij vorige blog deed ik voor hoe je dat doet. Mijn schoen had een tekening voor Sinnerklaas en een wortel voor het paard Ozosnel.
Zie je mij? Ik sta bij mijn schoen en ik ruik aan de schoen. Ik weet zeker dat ik Sinnerklaas ruik. Ik weet alleen niet hoe Sinnerklaas ruikt. Ik ruik kipsmaak. Maar wat een mooie kadootjes. Wat zat er in mijn schoen? Er is een kadootje met een mooie Sinnerklaas verpakking. Daar zitten mijn faavooriete sneks in. Wel twee zakjes met sneks voor mijn tanne met kipsmaak! Dees is mijn aller faavoorietste!! Die lust ik elke dag een heleboel. Die kraken zo lekker tussen mijn tanne en dan proef ik de kipsmaak. Heerlijk.
Soep
Er was iets anders dan gewoon op de bank. En mijn vrouw deed ook al raar. Ze keek naar de bank, dan naar mij en dan weer naar de bank. En ik had net mijn afondeete op dan wil ik rust aan mijn kop en tijd om uit te buike.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en misschien heb u het ook gemerk aan u gefoel. Leefe is nu kouw en mij vrouw zeg Loes onse winter kom eraan. Selluf geef ik niks nie om winter weeges van mij eigen lig ik liefer met mij leefeswerk in de zon.
Zusje en mij
pootje. Nu lig ik boofe op mij flies en op mij kruik en het is zacht en warm en ik doe iedere dag meer aan geniete. Mij vrouw begin ze dag met het fulle van onse kruik. Zij zeg, het is ze warme-waater-zak. Zij doe er heel feel warme water in en dan leg zij die tusse mij flies. Dan gaa ik er wel snel op want zoies hoef jij maar één keer te foele aan jou poote. Misschien denk u nu wel en mij Zusje dan? Mij Zusje heb ze eigen kruik maar zij lig liefer op onse groote bed. Wij lig alleen Saame boofe op mij vrouw assie in onse bank zit. Mij vrouw ze warmte is onse allerfijnse warmte weeges het is liefde en die foel jij ook in jou hart.
Hallo allemaal, daar ben ik weer, de ouwe katerbaas Oscar. Nou zeg, famorgen froeg riep frouwtje mij: Oscar er is een iemeel voor je van je beste frient Bert. Asjemenouw, ik dacht wat zou er loos zijn daar? Of ik wilde opschieten met mijn blog.
Ze doet dat natuurlijk niet ekspres, maar het is wel een paar keer gebeurd. Ik ben van natuure een gemoedeluke en sagtaardige kaater, maar toen ze een keer op mijn poote ging staan gaf ik een krijs! Ze schrok nog harder dan ik, want ze had mij nog nooit horen krijse. Hoe lossen we dat nou op Oscar in dat minikeukentje met jou? Mijn frouwtje heeft geen denkpaal maar een denkstoel die kan schommelen en ze ging er op zitten.
Frouwtje zei, ik ga eerst werken, maar als ik thuis kom ga ik met jou Sinnekwaas vieren. Nou, ik dacht ik wacht maar af. En ja hoor in hoorde de foordeur en daar kwm ze binnen. Het feest gaat beginnen!