Alle berichten van @Bertje

Ooopa Floris vertelt over vroeger: lonken

vroeger
Haai piepeltjes,

kennen jullie mij nog? Ik ben Oopa Floris.
Ik ben er weer, ik ben er weer.
Ik kom hier iets doen maar even vragen wat ook weer?
Loes, Loes…
Wat ben ik aan het doen|?
Aan het werk?
Die is gek!
Hoezo werk?
Wat voor werk doe ik dan?
Wat? Een vaste baan?
Whaa haaaa…
Horen jullie dat, piepeltjes.
Horen jullie dat.
Oopa Floris heeft een… een?
Iets met een baan.
Keigaaf!
Wat moet ik iemand bedanken Loes?
Wie dan?
vroegerKees? Karel?
Wie Bert?
Die ken ik niet!
Ik ga krijse!
HEEL HARD KRIJSE!

Haai piepel van de piepeltjes,
ik ben keiwakker.
Ik heb me toch staan krijsen, daar lusten de honden geen brood van.
Goed, luister ik ben helder.
Kei helder en ik ga jullie iets vertellen over?
Jeetje net wist ik het nog.
Loes waar ga ik iets over vertellen?
Hoezo vergeten?
Ik vergeet nooit iets.
Waar was ik gebleven?
Loes, LOES waar ben ik gebleven?
Thuis! Wat nou thuis!
Afijn,vooruit met die geit.
Vroeger hè? vroeger toen vergat ik nooit iets.
Ik weet nog…
Ik zat op de schutting, keihoog.
Hee ik zat te lonken. Kennen jullie dat?
Lonken! Ik ben de grootste lonkerd van dat gekke boek van jullie.
Wat? Feesboek?
Nooit gelezen!
Hoe dan ook, ikke lonken…
Naar de poezedames whaa haaa…
Ze zaten zo tien op een rij.
En miaaauwen, hee ik had ze zo voor het uitzoeken. Echt wel.
Aan iedere poot een stuk of tien en ik heb grote poten.
Ik zeg ik heb GROTE POTEN!
En ik heb ze gevangen, echt wel.
Wha haaa, ik was de Don Huppeldepup onder de katers.
Nu ben ik deement.
Loes ik ben DEEEEMENT!
Ooh dat wist je al!
Keisuf.

Haai piepeltjes, wie zijn jullie?
Ik ben Oopa Floris en…
En ik ben me toch een partij moe.
Mijn kop wil niet meer.
Wat? Wat zeg je Loes?
Laat ik alles lopen?
Whaaa haaaa keigaaf!
vroegerWat heb ik in jouw doos gepinkeld?
Die is gek, ik pinkel nooit!
Vrouw? Waar is mijn vrouw?
Honger?
IK HEB HONGER!
ETEN, HALLO!
BEN IK IN BEELD!
Ik ben zo moe, ik ben …
oud!
Ja ja ik ga al mee.
Gaan we dutten?
Vroeger hè…
Wat over twee weken weer?
Ik heb het over VROEGER.
IK WIL VROEGER!
Hoezo niet?
Dutten?
Ik ben Oopa Dutsel,
Whaa haa….

Toedeledokie

Dorus: het innevjoew met drie kooneine

kooneine

Hajoooooooooooo iedeween. Hier isse uwes siemeesie reporrer weer. Met deese week einnewuk de oplossing fan me pjijsfraag. Ikke hep dwie kooneine onnefjaagt!!! Hihihihi.

Ikke kan uwes awemaal furrtelle dat niemant hut geraaje hep, dus ik hau me kaastoktok noepies wekker self. Hihihihi.
Kooneine heppe hun pommetje aan hun kont hange. En de dellus kauwboj tjeerliesders heppe poms in hun hande!! Hihihihihihihi.
Ikke ben naar me meedebwogger oom Lucky gegaan omme deeze wekkere diertjes te onnefjaage.
Want se woone bij oom Lucky inne tuin!! Se leefe nog hoor as uwes sig dat affraag.
Feel pwesier mette leese.

Hoe auwt sjijn juwwie?   

Wij (J&J) zijn geboren in maart 2021 dus nu bijna zes maandjes. Onze grote zus Kim is ongeveer drie en half jaar. Ze had eerst een zusje dat even oud was, Mel, maar die is helaas over de regenboogbrug gegaan. Daarna zijn wij bij haar komen wonen zodat ze niet meer zo alleen was. Dat vond ze namelijk niet leuk en toen was ze verdrietig.  (oooooh sniksnik. Wat emoe)

Waar woone juwwie?   

Wij hebben een eigen huisje in een tuin. We kunnen binnen als het slecht weer is maar we hebben ook een trapje waarmee we naar buiten kunnen. We rennen altijd heel hard op de trap. Buiten zitten we in een ren. Eerst was het onderin grond maar toen had Kim zich uitgegraven en was klem komen zitten dus dat mag nu niet meer. Baasje heeft toen de vloer hard gemaakt. Kunnen we niet meer graven maar dat doen we dan wel als we los in de tuin mogen. Dan kunnen we ook super veel rennen en van alle planten eten als we dat willen. Wij eten namelijk nogal graag. Net als Loes zeg maar. 😊 Als het heeeeeel koud is, mogen we in het mensenhuis wonen. Dat heeft Kim al eens gedaan maar wij nog niet hoor. Wij hebben nog nooit sneeuw gezien, jij wel?  (jaaaaaaa, foorig jaar!! Ikke mog naar buite en opmijeens was me faggie wit!!)

Wat sjijn juwwie foor diere?   

Wij zijn allemaal konijnen. J&J zijn dwergkonijntjes, Kim is een Hollandertje. (Ikke ben een Ammersedammertje) Dwerg betekent dat we niet zo heel groot worden. Dat moet ook niet want anders passen we niet meer met zijn drietjes in de ren natuurlijk. 😊 Misschien groeien we nog een klein beetje groter totdat we een jaartje oud zijn maar veel zal het niet meer zijn.

Waarom heppe juwwie gwoote oore?   

Dan kunnen we beter horen… O nee, dat is een ander verhaal. Baasje zegt dat we te lang in de regen gestaan hebben en dat daarom onze oren zo groot gegroeid zijn maar dat is niet waar hoor. Konijnen hebben nu eenmaal zulke grote oren, anders waren we ook geen konijnen natuurlijk. Die van ons staan recht op de kop, maar bij sommige konijntjes hangen ze naar beneden. Dat is ook leuk hoor maar wel heel anders om te zien.  (oooooh eg?)

Waar plasse juwwie?   

In ons huisje hadden we eerst een speciale bak om in te plassen en poepjes in te doen. Die bak was knalgeel en van plastic. Nu moet je weten Dorus, konijnen hebben scherpe tanden en knagen veel. Wij dus ook. En echt aan alles, dus ook aan die kanarie kleur bak. Je raadt het al: toen de bak versleten was (we hadden er echt heus grote gaten in geknaagd) kregen we geen andere meer. Maar dat vinden we niet erg want we kunnen nu in een speciaal stukje van het hok plasjes doen. Dat hebben ze er extra aan gemaakt. Daarin ligt dan veel zaagsel en stro zodat we alle poepjes kunnen verstoppen. Handig he? En ze maken dat ook steeds schoon hoor. Krijgen we ook weer nieuw stro…dat is kei hard maar soms eten we dat ook gewoon mee op.

Kijke juwwie wel eens 24kitsjen en finne juwwie het ook een sjuperpwogwamma?  

Oei, nee dat hebben we nog nooit gezien maar we hebben dan ook geen televisie in ons hok. Is dat leuk om te kijken voor ons Dorus of veel te eng? Het klinkt nogal spannend maar of het een goed idee voor konijntjes is? Wij zijn nog maar klein hoor…misschien nog te jong om te kijken?  (er koome, fooral mette kersemis, feeeel kooneinen in de hoofrol. Hihihihi)

Waarom heppe juwwie geen taart maar een bolletje?  

O ja, dat hoort net als de grote oren nu eenmaal gewoon bij konijnen. Als wij een lange staart zoals jij zouden hebben Dorus, zou dat best raar zijn. Denk je niet? Misschien ziet dat er wel heel bijzonder uit…maar we zijn tevreden met een kleine bol hoor.

Kijke juwwie wel eens naar Dellas Kauwbojs Tjeerlieders op teefee? Daar swaaie se naameluk met jullie kontjes.   

Echt? Dat moeten we dan beslist eens gaan kijken. We gaan nu nog vragen om een televisie. En als we die niet krijgen gaan we gewoon binnen kijken hoor. Of we protesteren totdat we er eentje krijgen. Misschien kunnen we meedoen en ook met onze kontjes en bolletjes zwaaien?  (oooooh dat sau gaaf sijn)

Wat finne juwwie fanne de kers?   

Kerse? Die lusten we niet… o, je bedoelt zeker Kerst? Dat hebben wij tweetjes nog niet meegemaakt maar Kim al wel hoor. En ze hoeft dan niet in de pan hoor… daar doen ze hier niet aan. Wij zijn geen Flappies hoor!  (egggg wel. Flappie 1, 2 en dwie!! Hihihihi)

Finne juwwie rebbitstjew lekker?

Nee, joh… wij eten geen vlees want wij zijn echte vegetariërs. Konijnen eten alleen maar planten en zo… Sla, gras, hooi, wortels uiteraard (super lekker) en veel brokjes. Maar niet dezelfde als jij hebt. Die lusten we heus niet. (ooooh eg niet? Ikke hep wunt en sallumbwokkies doorelkaar!)

Lusse juwwie bier?

Geen idee, dat hebben we nog nooit gehad. Misschien is dat wel lekker? Ons vrouwtje lust dat ook niet maar dan kan ze het natuurlijk wel altijd nog aan ons geven als ze dat in huis heeft en niemand het opdrinkt. Denk dat we er wel van zullen gaan zingen…The Rabbit Song…of toch Flappie… Bright Eyes misschien? Daar doen konijntjes aan mee hebben ze verteld.  (se segge dat bier en knijn saame heeeel goet gaat. Hihihihi)

Heppe jullie een kooneinepootje foor gewuk?
Jazeker, we hebben er allemaal wel vier dus dat zal wel veel geluk brengen zeker? Als we er allemaal vier hebben, dan betekent dat 12 pootjes in totaal. Dat moet wel veel geluk brengen. Wij zijn al gelukkig als we eten krijgen en geaaid worden, we zijn snel tevreden hoor. Soms krijgen we al voor 5 uur eten… dat is nog eerder dan jij Dorus. Wil je hier ook eens komen mee-eten misschien? (Mag dat? Mag ik dan ook in juwwie hoekie plasse?)

Wat finne juwwie fan katte?
De katten die hier wonen zijn onze vriendjes en die vinden we erg lief. Als er een andere kat voorbijkomt, stampen we wel eens in het hok. Dat doen we dan heel hard met onze achterpoten. Maar die hier wonen kennen we goed en daar spelen we zelfs mee. Lucky komt soms ook met ons neuzen. Lief he? En onze neusjes bewegen heel snel dus dat kunnen we erg goed.

Sijn juwwie mensen wief?
Jawel hoor, maar soms vergeten ze dat we nog moeten eten. Niet zo vaak maar dan gaan we tegen de gaas staan en kijken we zielig. Krijgen we ook meteen extra snoep stengels. Die lijken wel wat op kauwsticks maar zijn gemaakt van gras. En hebben veel mooie kleuren ook trouwens maar dat maakt niet uit. Dat zien we niet want we eten ze supersnel op omdat ze zo lekker zijn. (Se furrgeete juwwie eete te geefe? Ooooooh wat errug!!)

Sgaame juwwie je wel eens foor se?
Ja, soms praten ze raar tegen ons. Alsof we het niet snappen of zo…maar we zijn best slim hoor. Dat moeten ze toch niet vergeten. Maar meestal doen ze normaal dus dat is prima en hoeven we ons niet te schamen voor ze.

En dan nu weer me mamsie met haar bewoemde kollum:

Mamsie wil hut (w)(fr)eete:

Lieve alledrie van jullie koonijn, Mamsie heb fraage foor jullie. Hier is mij fraag…

Foor Kim:
jij ben de Mammakoonijn van jou leeftijd. Eetie meer dan Jip en Jannetje en hebbie jou grooste buik?
Ik eet denk ik net zoveel als die andere twee want die eten echt heel veel, ook al zijn ze nog maar klein. Maar ik heb wel zeker de dikste buik hoor. Dat is niet te missen. Ik ben ook een iets groter ras dus dan ben je vanzelf wat groter van je eigen natuurlijk. Maar die twee…wat die eten…niet normaal voor zulke kleintjes hoor. Ze pikken soms zelfs zijn mijn brokjes en stokjes maar die pik ik weer terug hoor.

Wat vinnie het lekkerse foor jou eete? Houwie van wotteltaart? Doe jij graag knaage?
Pf… ff denken. Ik denk dat ik brood, sla en hooi het lekkerste vind. Maar een wortel gaat er op zijn tijd zeker ook goed in. Soms eten de mensen hier dat en dan halen ze er altijd uit het zakje voor ons. Dat is wel lief he? Worteltaart heb ik nog nooit gehad maar dat lust ik beslist. Knagen doen we aan alles… zelfs aan het hok. We hadden ooit een ruif van hout waar hooi in kon. Hadden zeg ik, want die hebben we helemaal opgeknaagd. Nu komt het hooi in ijzeren balletjes. Die krijgen we (nog) niet stuk.

Foor Jip:
Eet jij net zofeel als groote Mammakoonijn? Begin jou buik al te groeie?
O, dat denk ik wel dat ik net zoveel eet als Mama Nijn. Ze zorgt goed voor ons maar ze is ook een soort grote zus denk ik. Wij zijn wel slim hoor: het hooi komt nu dus in bolletjes die ze heel hoog ophangen….daar moeten we dan meer moeite voor doen om het op te kunnen eten. Nu gaan Janneke en ikke allebei aan een kant van het bolletje staan, op onze achterpoten. Dan houden we de bol zo vast dat die niet meer beweegt en kunnen we makkelijker eten. Best slim he?

Wat vinnie fies om te eete en moet jij het dan opeete van jou Mammakoonijn. Houwie van Wottelsnek? Kan jij ook al knaage?
Oei…denk niet dat ik ooit wat krijg dat ik niet lust. Ik lust nogal veel..alleen pas hadden ze rooie appelsnoepjes. Daar vind ik niks aan. Mamakonijn wel dus die eet ze gewoon voor mij op. Wortelsnacks zijn fantastisch! Die pik ik wel eens van mijn zusje af maar die pikt het ook weer terug hoor. Knagen kan ik als de beste hoor. We knabbelen stilaan ook stukjes van het hok af. Eens per jaar moeten we voor een prik naar de witte jas (niet zo leuk) maar we zijn dapper hoor. En dan kijken ze of onze knaagtanden in orde zijn. Niks mis mee want die houden we zelf goed in orde. En aan zo’n witte jas kun je trouwens ook gewoon verder knagen.

Foor Jannetje:
Eet jij genoeg of heel feel? Hebbie jou wottelbuik of is jou buik rond?
Mijn buik is denk ik iets ronder dan die van Jip maar niet zo heel rond hoor. Ik denk niet dat ik een wortelbuik heb, want die is niet echt oranje geworden en heeft geen wortelvorm gekregen. Maar ik lust ze wel graag en soms zitten ze ook, in knaag stukjes, in mijn buik. Brood vind ik ook lekker maar dat krijgen we niet zoveel want daar worden we te dik van zeggen ze…nu ja zeg. Dat rennen we er wel weer af hoor. Ik eet nogal veel denk ik…ik heb altijd honger. Net als jij Loes? Maar ik ben ook nog in de groei natuurlijk.

Eet jij alteit saame met jou Jip en jou Mammakoonijn? Lussie wottel in sjelei met hooi? Of hebbie liefer knaagstiks?
Wortels in gelei hebben we nog nooit gehad. Die kennen we niet. De wortels hier zijn altijd kaal…en hard maar dat hebben we het liefste. Knaagsticks gaan er ook altijd goed in. Die zijn zo helemaal op. En als er een stokje onder zit, dan eten we dat ook  maar meteen mee op. Opgeruimd staat netjes. En ja, we eten altijd samen want dat is super gezellig om te doen. Soms zitten we zelfs in de voerbak…maar daar passen we bijna niet meer in.

Fraag foor jullie allemaal. Mamsie heb gehoord dattie jullie eigen keutel op eet. Hebbie zofeel honger dan? Kan jij het iedereen aanraade want selluf heb ik liefer garnaaale assie het mij eerluk fraag??
Nou, soms doen we speciale kleine keuteltjes en die eten we wel eens op. Maar de gewone niet hoor. Die lusten we niet. We raden het ook niet aan hoor Loes, je blijft beter bij je garnalen. Die willen wij niet omdat we vegedinges zijn maar voor jou zijn die prima! Wij lijken altijd honger te hebben zegt vrouwtje..maar dat is niet altijd zo hoor. Soms stoppen we ook met eten. Dan gaan we spelen met onze bal. Daar zit een belletje in dus dat rammelt lekker.

Dank jullie wel van jullie eerlukke meening.
Graag gedaan en super leuk dat we mochten meedoen! Knuffel en een neusje van Jip, Janneke en Kim.

Me oogie

Sjoooooo we sijn weer aan hut eint koom fan een spetterent innefjoew. Ikke ga nu heel snel selluf mij noepies wekker opeete. Hihihihihi.
Nadat ikke bij a twee folle weeke geen las hat gehat fan me oogie moes ik tog weer laas me oogie laate dwuppele. Me man sag opsijneens een twaan in me oog. Me mensen gaan dan heel meen aan hut werk. Me man pak hut flesje en me frauw lok me met me noepiespot. En opmijeens BAM!!! Se pak me beet. Ik kom dan in een djieduppele hauwtgreep. En dan moet se met deselfte hant me oogie opehauwe. As sij denk dat ik meewerk denk se dat furrkeert!! Noweej dat ikke meewerk. Ikke stwibbel egwaar teege. Keihart!! En tog wukt het haar om 1 dwuppel in me oog te kweige. Mopperdemopper. Gewukkig kwijg ik wel meteen noepies na affeloop.
Foor ik afsjuit geeft ik uwes een kwiptiese omsjrijffing foor de follegenne keer. Hij won ooit saame met me mamsie een westrijt!! En datte is ook de reede dat me Mamsiewamsie meegaat met me.
Dit was hut foor deese keer
Ik sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes

Toedeledokie
Dorus

Lucky vertelt over dingen om mee te spelen

spelen

Hoi allemaal, hoop dat het met jullie allemaal goed gaat en dat iedereen blij en gezond is. Ik wilde eigenlijk eerst iets vertellen over vachtjes maar omdat het zulk mooi weer is geweest, wil ik liever wat vertellen over wat ik weer allemaal buiten heb beleefd. Het is erg druk in de tuin als het mooi weer is en dan hebben we heel wat te kijken.

Beestjes
Een van de mooiste beestjes om naar te kijken vind ik toch wel de vlinders. En nu zegt vrouwtje dat er echt heel veel zijn en dat klopt ook want er zitten iedere dag super veel mooie. Sommige zijn wit, andere geel en er was zelfs een keer een blauwe. Er zijn ook heel mooie bonte bij. Ze zitten op de struiken (we hebben speciale die ze lekker vinden ruiken denk ik want daar zitten ze het liefst als de zon schijnt), fladderen gezellig rond en soms gaan ze zelfs op tafel zitten. Er zat er zelfs eentje op het vrouwtje… dacht zeker dat zij een bloem was. Achter vlinders kun je aanrennen en soms doe ik dat ook maar ik krijg ze niet snel te pakken hoor.
Een paar dagen geleden was er een vliegend beestje in de kamer maar vrouwtje had het niet gezien. Ik natuurlijk wel hoor want ik heb daar een heuse neus voor om ze te ontdekken. Vrouwtje was in de keuken aan het afwassen en hoorde mij wel rennen in de kamer en lekker spelen maar ze dacht dat ik speelgoed had gevonden. Ja, dat had ik dus ook maar het was een mot. Dat is ook een soort vlinder. Heb er een heel tijdje mee gespeeld maar toen waren helaas zijn batterijtjes helemaal leeg…

Speelgoed

We hebben best veel speelgoed trouwens. Balletjes (echt heel veel), een soort stokjes, een hengel met een vis, een gebreide kat, van die stink kussentjes, knisperende dingen in allerlei kleurtjes en veel knuffels. Eerder deze week had Molly een wiewkussentje spelengevonden onder de bank…nou daar heb ik natuurlijk toen ook mee gespeeld. Nu vinden we kattenspeelgoed wel leuk maar we kunnen ook heel goed met andere dingen spelen. Ik speel ook graag met rietjes, met van die kleine dingetjes waarmee ze een zakje brood dichtmaken, met stukjes papier (die pik ik van tafel als vrouwtje knutselt) en met een rolletje plakband want dat rolt zo lekker snel.
Het allerleukste speelgoed dat ik nu heb is een schoenveter. Die was over en zit daarom niet meer in een schoen. Als ze in een schoen zitten, wil ik ze vaak ook al pakken maar deze losse is helemaal geweldig. Ik mag niet zelf met de veter spelen want dan kan ik ermee in de knoop raken maar ik doe dat samen met baasje of vrouwtje. Zij gaan er dan mee in de kamer staan en doen een beetje wild ermee zodat ik erop kan jagen. Ik vind het ook erg leuk als ze de veter op de bank leggen en deze dan heel langzaam bewegen zodat ik hem kan pakken. En dat lukt me al best goed hoor. Dropje doet soms ook mee en dat is erg leuk want dan kunnen we samen spelen of ik kijk hoe zij dat doet. Zo leer ik ook van haar hoe ik kan jagen.

Tuin

spelenMaar goed, in de winkel hebben ze veel speelgoed voor katten en ze brengen hier nog wel eens wat mee. Soms is het eventjes leuk en dan kijk ik er een poosje niet meer naar om maar ineens is het dan weer geweldig en speel ik er veel mee. Hebben jullie dat ook? Ik hoop wel dat jullie ook zulk fijn speelgoed hebben als wij want dat is echt leuk. En anders mogen jullie ook hier komen spelen hoor. Ik vind andere katten ook leuk maar soms ben ik er een beetje bang voor. Aan de andere kant van de schutting wonen sinds een poosje ook twee poezels. Ik denk dat het twee meisjes zijn maar dat weet ik niet zeker. Ze zijn nog maar klein maar mogen af en toe in de tuin. Dan doen we een beetje naar elkaar kijken door de schutting heen en dat is best spannend. Daar moet ik dan echt wel even aan wennen maar dat komt helemaal goed hoor. Ik denk dat zij ook wel speelgoed hebben, denken jullie ook niet?

Zo, dat was het voor deze keer weer. Dikke knuffel en een kus voor iedereen die wel een opkikker kan gebruiken! En ik wil ook nog even extra naar kater Bolle en al zijn vriendjes over de regenboogbrug zwaaien. Het is al bijna zover dat we dat straks allemaal samen gaan doen!

Een blog van mevrouw Bolle

mevrouw Bolle

Gisteren, 11 september 2021, was het een jaar geleden dat ons lieve Bolletje naar de sterren reisde.
Het lijkt al weer zo lang geleden, en toch ook zo kort. Eigenlijk verwacht ik nog steeds dat hij op een dag weer binnen komt lopen, met zijn kromme beentjes en zijn halve oor. Tegelijkertijd weet ik dat dat niet gaat gebeuren.
Maar er gaat geen dag voorbij dat we niet aan hem denken en over hem praten. We huilen nog steeds om hem. Hij wordt nog net zo erg gemist als op de eerste dag na zijn dood.

Liefde

Ik heb lang zitten ploeteren op deze blog. Soms in tranen, op andere momenten met een glimlach. Met tussendoor steeds Kever die aandacht wil, en krijgt natuurlijk. Alles loopt door elkaar heen. Verdriet om Bol, vreugde om Kever.
Juist ook door Kever ben ik me er bewust van hoe Bol ons heeft geholpen. Bolle leerde ons ons hart weer open te stellen na de dood van Pop, Grote Beer en Molly. Hij leerde ons dat liefde steeds weer opnieuw kan bestaan. Dat het elke keer anders is, maar elke keer prachtig. Ook al hoort er weer een verlies bij, ooit.
Als Bolle opnieuw durfde lief te hebben, dan moeten wij dat toch ook kunnen?
Ik geloof dat Bolle mij Kever heeft aangewezen. En zo wonen we nu voor de tweede keer samen met een grotendeels brits korthaarkater met een vreemd gevormd lijf. Met een intens lief en zacht karakter. Ook al verschillen Kever en Bolle verder totaal van elkaar.

Vertrouwen

Pas terugkijkend zie ik ten volle hoe groot voor Bolle de stap moet zijn geweest om mensen weer te vertrouwen. Zoveel dingen die voor Kever heel gewoon zijn waren voor Bol heel moeilijk. Kever heeft een basisvertrouwen in zichzelf, en in anderen. Dat had Bol niet. Bol durfde niks meer te verwachten.
Ook zie ik hoeveel dichter Bol bij het oerleven van katten stond. Hij kon prima vechten als dat nodig was, probeerde in het begin de buurhond weg te krijgen, beet ratten binnen een paar seconden dood en kon zelfstandig buiten overleven. Dat zijn allemaal dingen waar je niet voor bij Kever aan hoeft te komen!

Zachtmoedig

Bolle was veruit de dapperste en meest zachtmoedige kat die ik ooit heb gekend.
Een kat die zo kapot was gemaakt dat hij liever buiten wilde leven dan met mensen. Een kat die zo mishandeld was dat hij niks meer uit zichzelf durfde te doen. Een kat die bij alles mevrouw Bollewat hij deed verwachtte dat hij klappen of schoppen kreeg, ook bij ons.
En toch was hij zo lief voor onze oude dame Molly. Met eindeloos geduld begeleidde hij haar overal en altijd. Hij heeft haar een jaar lang nog gezocht, nadat ze een ster was geworden.
Hij was zorgzaam voor zijn kinderen, waarvan er een eentje nog steeds langskomt.
En hij was zo lief voor ons, zijn mensen. Hij bracht ons een levende jonge rat bracht om mee te “oefenen”. Hij waste ons en gaf kusjes. Hij sliep in zijn laatste dagen met zijn kop in mijn hand.

De kattentherapeute die we in het begin hebben gevraagd om ons te helpen zei dat katten met een verleden zoals Bol maar 1 á 2 procent kans maken om te kunnen leven als huiskat. Gelukkig hoorde Bol bij die paar procent. Dat zegt al heel wat over zijn moed.

Spelen

Maar Bol was ook een hele slimme, grappige kater. Hij kon door zijn vreemde bouw belachelijk ver en hoog springen, en deed dat ook graag als we speelden. Hij was dol op zijn veren, waarmee we tot vervelens toe “moesten” spelen. Hij surfde vol overgave meters over zijn tasjes, geen idee hoe we daar ooit op zijn gekomen. Hij was dol op catnip, en kwijlde dan bij het leven. En hij vond het heerlijk als hij klapzoenen bovenop zijn kop kreeg, die hij scheef hield zodat je er makkelijk bij kon.
In de zomer genoot hij van het grasveldje in zijn tuin en zijn eigen stoel, in de winter van de vensterbank boven de verwarming en het bed. Als er sneeuw lag ging hij voor geen goud meer naar buiten.
Hij was lief voor andere katten, als ze zich maar netjes gedroegen.
Vogels liet hij met rust, er zijn hier in de tuin meerdere nestjes merels opgegroeid met het idee dat katten ongevaarlijk zijn. De halsbandparkieten in de binnentuinen sloofden zich op een gegeven moment speciaal voor hem extra uit, vlakbij hem, waar hij dan met grote ogen naar lag te kijken.
Nog steeds staan we soms in de keuken en denken “Opletten, want Bol komt zo binnenscheuren!” Dan kwam hij met een klap door het luikje rennen en rende meteen door naar de slaapkamer. Klaar om (wéér…) met de veer te spelen.

(tekst gaat verder onder video)

De goede tijden

En net toen we dachten dat alles op zijn plek was gevallen werd hij ziek. We hadden hem zoveel meer tijd met geluk en liefde gegund.
Aan die laatste week kunnen zowel Jeroen als ik nog steeds niet goed terugdenken. De angst, de hoop, de twijfels, en ten slotte het besef dat het voorbij was.
We drukken het weg, en proberen aan de goede tijden te denken.

Bolle. Een kat die geen naam had, waarvan helemaal niks bekend was, is iemand mevrouw Bollegeworden. Veel mensen hebben hem zijn blogs gelezen. Hij is gezien voor de prachtige ziel die hij was.
Nogmaals wil ik Bertje en mevrouw Bert bedanken voor die kans.
En ik wil ook nog een keer iedereen bedanken die met ons meeleefde. Dat was heel erg troostend.
En ik wil Bolletje zelf bedanken, dat hij ons uitkoos. Zijn vertrouwen was een kostbaar geschenk, dat we altijd bij ons dragen. Hij zit voor altijd in ons hart.

Het geluk om Bolle gekend te hebben weegt toch nog altijd zwaarder dan het verdriet.
Ik zou het zo weer overdoen, wel duizend keer.

Bram heeft kriebels door de zomer

kriebels

Hoi lieve allemaal, er kwamen vorige week kei veel liefe reejaksies op mijn eerste blog na de vakanzie.Dat vind ik heel fijn want ik maakte me wel een beetje zorgen. Gelukkig hoeft dat niet want iedereen was kei lief. In mijn vakanzie was er de zomer. Zelf vind ik de zomer fijn want dan is mijn avondklok anders. Het is dan langer licht en dan mag ik langer buiten blijven. In de zomer zijn er kei veel beestjes overal en dan wil ik gewoon altijd in mijn tuintje zijn.

Zomer

In een ochtend kwam mijn vrouw op bezoek. Ze was in haar eigen huis blijven slapen maar ze beloofde me dat ze, als ze wakker was, meteen weer terug zou komen naar mij. En dat deed ze. Dat vind ik fijn want ben ik nog steeds haar Brammie en dat verandert niet. In de zomer is er ook iets gebeurt in de vakanzie. Ik kreeg ineens een andere vacht. Normaal verhaar ik niet zo veel of soms helemaal niet. Ik denk dat mijn vacht niet weet wanneer het zomer of winter is. Ik heb het geleerd door mijn vrouw en de avondklok. Maar mijn vacht doet dat allemaal zelf.

Kriebels

Ik had ineens kei veel kriebels op mijn lijf en ik snapte er niks van. Hoe kan ik zo ineens zoveel jeuk hebben. Want ik had niet in het zand liggen rollen. Mijn vrouw zat aan de tafel en ik ging haar kopjes brengen want dat doen we nu. Dan sta ik op de tafel en dan bonk ik met mijn kop tegen haar wang aan. Dat deed ik dus. Bonk! Mijn vrouw ging met haar hand lekker kriebelen over mijn rug. Dat is erg fijn en zeker als je jeuk hebt. En toen kwam het. kriebelsEen lang geluid van haar mond, ‘ oooooooooo, Brammie’. Zij zag waarom ik zoveel jeuk had. Ze zei ‘ Kereltje, wat een klitjes allemaal. Arme jongen wat zal jij een jeuk hebben’. Nou dat had ik ook!! Mijn vrouw vertelde me dat ik aan het verharen was. Dat je vacht beslist dat er nu zomer of winter is en dan past je vacht zich daarop aan. Mijn vacht wist dat het zomer was dus die wilde alle haren kwijt.

Kam

Op zich vond ik het helemaal niet erg dat ze me deed kriebelen want dan was de jeuk weg, maar raad eens waar ik ook ging verharen. Juist ja, mijn billen. Mijn billen wisten ook dat het zomer was en die wilde ook de haren kwijt. Ik had zoveel haren dat ik er in zou stikken met al die haarballen.
Dus besloot mijn vrouw mij te helpen. Dat deed ze met een kammetje. Op mijn rug vond ik het heel erg fijn maar bij mijn billen is toch een ander verhaal. Mijn vrouw vroeg aan mij of kriebelsik stil wilde blijven staan zodat zij kon kammen. Als eerst deed ik dat maar toen kwam die kam ineens aan mijn billen en dat vond ik niet fijn. Mijn billen zijn prievee. Daar moet je niet aan plukken of kammen. Mijn vrouw haalde de kam er nog een keertje door en er kwamen allemaal plukken haar af. Nou voelde mijn billen wel heel erg kaal. Dit hoefde voor mij niet maar mijn vrouw wilde doorgaan. Ze mocht nog één keertje kammen als ik daarna naar buiten mocht en een snek kreeg. Daar stemde zij ook in mee. Want als je saame bent, ook al woon je een beetje van elkaar af, moet je ook saame praten en het met elkaar eens zijn.
En zo deden we het. Mijn vrouw kamde nog één keertje over mijn billen en gaf me daarna een knuffel met liefe woordjes. Dat ik het goed gedaan had en dat ik dapper was. Ik kreeg ook mijn snek en ik mocht de tuin in. Mijn vacht is nu nog aan het verharen maar gelukkig niet meer zoveel en mijn billen zijn inmiddels normaal van vacht.
Dus geen gepluk meer daar heb je onkruid voor. Fijn wiekent allemaal.