Sinds een tijdje heb ik op zondag altijd mijn verhaal, eerst schreef ik het samen met mijn vrouw, maar nu alweer best lang helemaal zelf, dat kan ik hoor!, ik heb altijd wel wat te vertellen, vraag maar aan mijn mensen, en ik vind het helemaal top om hier te schrijven, maar deze week is mijn verhaal een beetje klein, en ik maak ook iets kleinere antwoorden, waarom dat is leg ik zo uit, ik vind het jammer want ik vind de blog machtig mooi, en alle letters lezen die iedereen naar me schrijft is een hoogtePUNT van de week.
PLOF
Maar een paar dagen geleden ben ik verkeerd van het buro gesprongen, het ging mis, mijn mensen hoorden meteen dat ik raar sprong, want er was een soort PLOF, het klonk veels te hard zeggen ze, ik kon bijna niet meer lopen, en ik wilde ook niet meer lopen, dus ik moest naar de dokter, daar heb ik een prik gekregen, die helpt wel maar het doet nog steeds een beetje pijn, vooral onderaan mijn rug aan de PUNTjes van mijn tenen.
Ik ben gelukkig niet kapoo hoor!, mijn vrouw roept dat ik bedoel dat ik niks heb gebroken, nau dat zeg ik toch?!, het is gek-neusd, zo heet dat, ik moet nog een paar dagen iets eten tegen de pijn, het kan wel een weekje duren zegt de dokter, toen ik bij de dokter was zei ik helemaal niks, ook niet toen ze aan mijn rug en mijn poot zat, maar tegen mijn mensen ging ik grommen toen ze wilden foelen, dat was niet echt tegen mijn mensen hoor, het was omdat het pijn deed, later heb ik heel veel getetterd om te laten zien dat ik het zo niet bedoeld had, maar mijn mensen zeiden dat het helemaal geen PUNT was.
BONK
Vandaag gaf ik eerst mijn vrouw en toen mijn man een keiharde bonk met mijn hoofd, mijn vrouw zei Keef, ik moet straks een helm op voor die kopjes van jau, maar ze waren allebei heel blij en gaven me een grote knuffel, heerlijk is dat, alleen even niet bij mijn rug en mijn poot, omdat dat niet fijn foelt, folgens mijn man loop ik nau nog vreemder dan anders, nau ja!!, ik loop gewoon als een Kever met iks-beentjes, korte pootjes en rugpijn, en dat ben ik toefallig ook, die Kever, met zo een streepPUNT!
Waarom zijn mijn poten nat?
Vroeger had ik me toch een gaaf gebit, iets met tanden.
Ik ben zo moe, mijn kop doet het niet meer.
smaak mij eigen nog steeds of ik dertien ben, of agt. Mij Bert is ook feertien van ze leeftijd en hij zeg, Loes nu heb wij nóg meer verkering. En mij hart moes zofeel straale want nóg meer verkering is mij hartewens. Mij vrouw zeg, maar lieverd hoefeel verkering wil jij hebbe? Dan kan jij merke, mij vrouw heb geen ferstand van verkering. Assie verkering heb dan weet jij, jij wil alteit meer. Mij streefe is nu seefetien of nog meer, daar denk ik nu ofer na met mij hart.
mij Doorie en hij heb ze mamsie zofeel ferwen. Toen wer ik weer ferleege want mij Doorie ken ze mamsie zofeel goed. U kan het op mij footoo zien. Ik kreeg mij eigen Leijon-King. En mij vrouw kreeg ook kaadoos maar die snap ik nie want mij vrouw moet nog feertien worre. Gelukkig waare wel al mij sneks foor mij eigen, dan foel jij wel het is jou eigen feesdag. En mij vrouw gaf mij nog een groote kaadoo en het was van Kever en ze mense. Jij weet eigeluk nie wat jou eigen oferkom. Toen mij vrouw ze tegnies had opgelos zag ik zofeel kaarte en lieve letters op mij eigen Feesboek. Mij vrouw zeg, Loesje iedereen denk aan jou. Toen heb ik van mij ferleege zijn weer makkareele weggewerk want U heb mij allemaal zofeel ferwen. Jij kan jaarig zijn maar ik was wel heel feel jaarig van mij eigen. Zofeel lieve letters is een kaadoo foor mij hart, want in mij buik zat mij makkareel. Daarom zeg ik, dank u wel. Feertien jaar worre is heel biesonder. Jij krijg er ook meer verkering van.
Nu ben ik al langer dan drie daage feertien. Ik weet nie of u van u eigen nog weet hoe u ze eigen foelde toen u net drie daage feertien was van u leefe? En misschien moet u het nog worre van ze eigen, net als mij vrouw. Dan hebbie geen erfaring en kan u het mij eigen ook nie fertelle. Selluf vin ik het wel spannend want jij ken jou feertien nog nie. Mij vrouw zeg, Loes jij ben nu nog meer seeniejorpoes. Daar moet ik nog ofer naadenke. Wat ik wel graag wil is nóg een grotere buik van mij eigen. Mij vrouw denk dat dat geen proobleem ga zijn. Dan kan jij toch met meer rust in jou hart feertien zijn. Lieve iedereen van mij eigen wil ik wel nog zegge. Misschien is feertien wel mij niewe dertien maar dat doe ik u pas fertelle als ik weer een nieuwe leeftijd krijg. Wanneer dat is weet ik nie maar mij vrouw zeg, Loes jij merk het van selluf. Daar fertrouw ik nu op want mij vrouw heb het gezeg. Daarna ben ik tusse mij papier en mij kaadoos in mij slaap gefalle. Mij vrouw zeg het was in Kooma, maar daar ben ik selluf van al mij jaare nog nooit gewees.
Ik ben een kater die weet wat hij wil en dat is goed, zegt mijn vrouw, alleen vind ik het zelf gek dat het zo helemaal opeens kan veranderen. Dat had ik deze week met de propjes.