Hoi lieve allemaal,
afgelopen week is het echt lente geweest. Het weer was warm en ik was vaak in mijn tuintje. Soms lag ik op een tuinstoel met kussen te dutten of ik kroop in mijn bloembak. Er gaan geen bloemetjes groeien zei mijn vrouw tegen mij. Dat is omdat er geen zaadjes in het zand zitten. Dat vind ik niet zo erg want ik heb overal bloeme staan. Dees bloempot is voor mijn dutjes. Soms was het wat kouder buiten en dan deed ik binnen dutten of spelen. Als mijn vrouw terug komt van de boodschappen inspekteer ik graag wat ze heeft. Dat betekend dat ik wil zien wat ze heeft gekocht en of het voor mij is.
Plestiek
Dees keer waren het appels. Die zaten in een tasje. Een plestiek tasje. Natuurlijk moet ik weten wat het allemaal is en hoe het werkt. Mijn kop is nieuwsgierig, dat is gewoon zo.
Allereerst kijk ik er naar. Want ik wil weten hoe het eruit ziet. Plestiek is wit maar toch ook weer niet. Als het recht gevouwen is, kan je er doorheen kijken. Maar niet als het een
frommel is. Dat is wanneer het niet netjes recht is. Dan kleurt het wit. Hoe dat gaat snap ik niet helemaal. Daarna, wanneer ik dus weet hoe het eruit ziet, moet ik even ruiken hoe het ruikt. Ruikt het ergens naar of ruikt het naar niks. Er was een geur maar het was niet de geur van mij brokken of sneks. Dees geur leek op de geur uit mijn tuin.
Het rook een beetje naar mijn bak buiten, de grond. Ik rook ook een beetje gras maar er was ook een bloeme geur. Mijn vrouw vertelde me dat er een appel in de plestiek tas zit en dat ik daaraan rook. Ik wist niet dat appels naar mijn tuin ruiken.
Ik snofte nog een keertje aan de plestiek zak en ik rook de appel nog steeds. Toen tikte ik met mijn voorpoot tegen de zak aan. Het maakte een geluid. Een ritstel geluid. Dit heb ik vaker gehoord. Ik ken het geluid. Mijn voorpoot ging ineens vanzelf naar het plestiek toe en tikte het nog een keertje aan. En toen kwam de andere voorpoot ook meedoen. En toen nog een keer. Plestiek klinkt heel leuk. De ritsel klinkt leuk. Het klinkt niet alleen leuk, het voelt ook nog eens. Het zacht onder de poote. Het lijkt een beetje op flies maar dan een ritstel flies. Het kan ook onder je poot doorglijden. Dat leerde ik toen ik het plestiek wilde fange met mij voorpoot. Het kwam ineens in me op dat ik met mij poot kei hard wilde tikke. Alsof je een prooi vangt met een klap van je poot.
Foorzichtig
Bam! En dan heb je je beestje gewoon gefange alleen bij dit plestiek ging mijn voorpoot een stukje naar voore zonder dat ik iets ekstras deed. Ik kon het niet echt tussen mijn poote krijge in de lucht want het was te glad en te zacht daarvoor. Maar het ritselen van het plestiek vind ik erg leuk en er op lopen ook. Spelen met plestiek vind ik erg leuk. Daarna wilde ik nog even bij de appel zijn. Ik kroop op het plestiek en ging bij de appel liggen. Ik
wilde er nog even aan snoffen en toen leerde ik weer iets nieuws. Ik leerde dat plestiek ook keiwarm is als je er even op ligt. Dat vond heel erg fijn. Soms geniet ik van een warm dut plekje. Soms ook niet.
Maar voordat ik de blog ga afsluiten wil ik nog iets vertellen. Mijn vrouw was de hele tijd bij mij toen ik met plestiek aan het spelen was want plestiek is geen speelgoed eigenlijk. Het is voor ons kei gefaarlijk. Mijn vrouw heeft het ook weggedaan toen ik klaar was. Door plestiek kan je stikken of je kan klem komen te zitten en dan kan je zo ineens een ster worden. En dat hoort zo niet. Dus, plestiek was voor heel even fijn omdat mijn vrouw er ook was en zij deed opletten maar het is echt gefaarlijk als je alleen bent. Doen jullie ook foorzichtig met plestiek.
Zachte kopjes van mij, Bram
Gisteren fertelde Loesje het al, dat we gaan treenen foor straks dat we 17 jaar worden en avht jaar onse verkering hebben. Rustig aan doen is belangrijk. En steun van thuis, en dan helemaal dat je de knuffels krijgt die je nodig hebt.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en deze week gaa mij letters ofer iets heel feel biesonners. Misschien weet u nog dat ik foorige week in mij letters inees droom ofer agt jaar verkering met mij Bert en ook seefetien jaar worre.
Mij Bert was meteen entoesjas en hij zeg Loes zoies kan wij Saame ook doen. Dat wij treen foor onse verkeringsdag en foor seefetien jaar worre. Dan smelt jou hart assie jou verkering zoies liefs hoor zegge. En het is roomanties. Mij Bert is zo een gefoelige katerman. Jij weet meteen, jou liefde op ze eerse gezicht ful jou hart nog stees met zofeel geluk. En ik dee rolle en heel feel hard spinne maar ik was ook onseeker weeges hoe doe jij zoies? Hoe gaa treene assie sestien jaar ben foor jou verkeringsdag? Van mij eigen wer ik onseeker weeges selluf heb ik geen erfaring van treene.
Roomanties treene, mij hart ful ze eigen met zofeel zachte gefoeles. Dattie jou kop omhoog doe met jou snorhaar in jou lugt. Maar jij wil ook rolle met jou leefeswerk foor jou katerman. Mij vrouw zeg Loes jij moet wel met iets beeters koome. Jij moet jou plan maake met dinge die jou hellep foor agt jaar verkering. Mij Bert zeg, Loes jij mag alles fersinne foor onse plan weeges mij hart fertrouw jou. En hij zeg zachjes in mij oor, ik doe mee. Dan bennie blij dat jou oor nog regtop staa en dattie zofeel liefe woorde heel feel goed hoor. Jij foel jou eigen zofeel Saame en het is al bijna agt jaar.
Dag allemaal, frientjes, baasjes en frouwtjes,
Mijn frouwtje heeft het foorjaar al in huis gehaald en heeft ze hiejasinten in een mand gezet in de huiskamer, met plestik tullepu en kersemuslichies er in… wat een raare kombienaazie hè?! Ze zegt, Oscar als de hiejasinten erg gaan ruiken dan zetten we ze buiten op het balkon, dan kunnen we er ook van genieten. Ik fin alles best hoor. Ik hou wel van gezelligheid.
Ik heb de laatste tijd feel gegeete en frouwtje zegt dat het winter-oferleefingspakket op raakt en we een nieuwe moeten bestellen binnenkort. Maar dat gaat dan een foorjaars-oferleefingspakket worden zeg ze. Ze weet nu presies wat ik lus en dat ik ook best wel nieuwe smaake wil uitprobeere. Maar het liefste eet ik kuipjes kip en vis. Het moet er in ieder geval goed uitzien en moet het goed ruike, anders eet ik het niet. Brokke die eet ik het liefst ’s nachts. Dan is het stil en kan ik ekstra hard kraake. Ik hou ook in de gaate wat frouwtje eet, want soms ruikt het lekker.
Hajoooooooo iedeween. Daar istie weer. Uwes eenige, egge en eigenste raasende rieporrer Doorie. Deese keer heppik een dienoosauwrus innefjoewt. Gewukkig hep hij me niet opge-eet. En Koosie hat massel dat ik net mij booterhammetje pindakaas op hat. Hij zag er bes wel lekker uit hihihihihi.
Sgaam je je wel eens foor je frauw?
peeltjes neerlegge as ik uitgepeelt ben. Op een plankie. Nau kom ik daar heel makkelijk bij. Siet uwes de foto waar ik op de box sit? Nau… as ik op me aggerpoote ga staan ben ik bij me speeltjes. En dan smijt ik awwes oppe vloer. Hihihihihi. Ikke hoor dan wel nee. Maar ik luiser dan niet. Ik doe wat ik wil. Ikke kwijg dan wel eens woortjes naar me kop geslingert. Maar ik ben dan plosseling doof hihihihihi. Ikke mag nu ook wat faaker op me ballekon. Dan ga ik ff op me strandstoeltje zitte. (Die heppe me mensen bij de eksjon kogt)