Nadat ik vorige keer om tips vroeg voor Kever die zijn kattenluikje niet wil gebruiken, heeft Kever besloten om het toch nog eens te proberen. En zoals hij zondag zelf al heeft verteld is hem dat gelukt.
Iedereen veel dank voor de tips!

De vraag

Deze keer was er een vraag van mevrouw Bertje, ook namens Bertje.
Mevrouw Bert vroeg hoe het kan dat een kat heel goed kan springen en dan toch opeens mis springt.
Ik vind het leuk dat er een vraag mede van een kat is, en ik hoop dat er nog veel meer vragen van katten komen!
Bertje zelf weet alles wat ik ga vertellen al lang natuurlijk. Omdat hij zelf een kat is. Maar ik heb toch weer nieuwe dingen gelezen. En ik hoop dat dat ook geldt voor andere kattenmensen, als ze deze blog lezen.

Combinatie

Katten zijn van nature springers. In het wild moeten ze goed kunnen klimmen en springen om te zorgen dat ze geen prooi worden van grotere dieren. En ze zitten zelf graag hoog om ongezien op hun eigen prooi te loeren.
Ze kunnen zo goed springen door een combinatie van dingen: de lengte van hun poten, hele gespierde achterpoten, een flexibele ruggengraat en een staart die ze kunnen gebruiken om hun evenwicht te bewaren.
Een kat springt door zich als het ware met zijn achterpoten te katapulteren.

Goed en ver

Een kat kan wel 6 keer zijn eigen hoogte springen. Dat komt neer op ruim twee meter. En zelfs hoger, als hij een aanloop neemt voordat hij springt. En een kat kan wel zo’n twee meter vér springen.
Dit is allemaal veel meer en veel verder dan een mens kan springen. Atleten die jaren hebben getraind kunnen ook ruim twee meter springen – terwijl ze veel groter zijn!

Hoe goed en hoe ver katten kunnen springen hangt af van hun leeftijd, hun gewicht, hun gezondheid, hun ras en hun karakter.
Een hele jonge kat kan nog niet zo hoog springen omdat de spieren daar nog niet voor getraind zijn. Een oudere zal kat minder hoog zal willen springen omdat hij dat teveel moeite vindt en bang is voor verwondingen. Oudere katten zijn zich ervan bewust dat ze kwetsbaarder zijn geworden en nemen dus minder risico’s.
Naar wat ik lees kunnen sommige kattenrassen beter of minder goed springen. Goede springers schijnen bijvoorbeeld alle oosterse rassen te zijn, zoals Siamezen, Bengalen en Egyptische Mau’s. Dat zijn hele slanke katten met gespierde achterpoten. Grotere, stevigere katten zoals Main Coons kunnen minder hoog springen.

Gezond

Er kunnen gezondheidsredenen waarom een kat niet meer wil springen, of steeds ergens naast springt.
Dat kan bijvoorbeeld artrose zijn. Of slechter zicht.
Katten kunnen goed diepte inschatten, doordat ze (meestal!) twee ogen hebben die vóór op hun kop staan. Dieren met ogen aan de zijkant van hun kop (veel vogels bijvoorbeeld) kunnen moeilijker diepte inschatten.
Een kat met één oog, of een kat die slechtziend of blind is kan minder goed springen. Alhoewel ze het wel doen, zeker als ze de omgeving goed kennen.
Bij fel licht en veel daglicht zien katten slechter dan mensen, bij schemering zien ze het scherpst. In de verte en aan de verste zijkanten van hun blikveld zien katten niet goed scherp. En van heel dichtbij kunnen katten slecht zien. Ik denk dat iedereen dat wel eens heeft gemerkt: je legt iets recht onder de neus van je kat en ze zien het niet. Dat komt omdat ze met hun ogen niet kunnen focussen, wat mensen wel kunnen.
Een kat ziet dingen die van rechts naar links bewegen (en andersom natuurlijk) scherper dan dingen die recht op ze afkomen of recht van ze af bewegen.
Als een kat slechter ziet zal het springen ook minder goed gaan.

Het mis springen kan ook komen door problemen met hun oren. Dat klinkt vreemd, maar het evenwichtsorgaan zit in de oren van een kat. Als een kat een oorontsteking heeft kan hij niet meer goed springen doordat dat orgaan is aangetast door de ontsteking.

Praktische zaken

Maar er zijn ook een aantal praktische zaken die verkeerd springen kunnen veroorzaken.
Katten kunnen alleen goed springen vanaf een ondergrond die vlak is en die niet beweegt. En het liefst hebben ze dat hetgene waar ze OP springen ook vlak is, en niet beweegt. Springen op een bed met een dik dekbed is bijvoorbeeld vaak lastig, omdat dat meebeweegt als je erop terecht komt. Net zo goed is het lastig om daar van af te springen doordat het zo zacht is.
Mis springen kan ook gebeuren doordat er dingen in huis zijn veranderd of verplaatst. Katten hebben een soort kaart in hun geheugen van hoe hun huis eruit ziet, en waar alles ligt of staat. Plekken die veilig zijn om vanaf of juist op te springen staan als het ware op die kaart geprint. Zo hoeven ze niet elke keer alles opnieuw te controleren. ls er dan plotseling iets is veranderd merken ze dat pas als ze al springen – en springen dus mis.
De meeste buitenkatten zullen ook niet zo snel zomaar ergens op springen als ze niet weten waar ze precies op springen. En ze moeten ook zeker weten dat ze er op kunnen lopen. Ik heb nog nooit een kat op een hele smalle schutting naast ons zien springen, omdat ze dat blijkbaar al hadden onderzocht dat ze daar niet op konden landen.
Ik heb ook een paar keergelezen dat katten zich soms TIJDENS het springen ineens kunnen bedenken. Alsof je zelf naarde kapstok loopt om je jas te pakken en je dan ineen bedenkt dat die over de stoel hangt. En je dus halverwege de beweging die je maakt plotseling van richting verandert. Het moge duidelijk zijn dat dat niet de beste sprongen zijn…

Achterpoten

Van alle katten waar ik mee heb gewoond kon Bolle het beste springen. Dat kwam doordat hij vreemde achterpoten had, die heel groot en sterk waren. Hij kon zowel heel hoog als heel ver springen, en ook een combinatie van die twee. Hij sprong nooit mis. Het was echt geweldig om te zien hoe soepel hij kon springen.
Mol kon heel goed springen, en was ook een echte bomenklimster.
Popje daarentegen kon wél op schuttingen springen, maar niet op een stoel of op het bed. Dan stond hij maar te hupsen, maar het lukte hem meestal niet.
Beer kon goed springen, en klom ook in bomen. Zelfs tot op hogere leeftijd, met artrose en pijnstillers, deed hij dat nog.
Het is eigenlijk logisch dat een kat als Kever met een lange rug en korte poten minder hoog kan springen. Gelukkig heeft de natuur er voor gezorgd dat Kever een goede toeter heeft gekregen 😸

Ik hoop dat mevrouw Bert en Bertje hier iets aan hebben. En ik ben heel benieuwd naar hoe vaak en hoe graag andere katten springen, en of dat wel eens mis gaat.

Mevrouw Kever.

Ook een vraag?

Ook een vraag om tips en advies? Mail de vraag naar huiskaterbert@xs4all.nl, dan maakt mevrouw Kever er een mooi stuk van voor op het blog.