Alle berichten van @Bertje

Lucky over spelen buiten en binnen

buiten en binnen Hoi allemaal, Lucky hier weer. Het is nog steeds warm en mooi weer dus we spelen veel buiten maar gelukkig is het niet meer tropisch want als ik eerlijk ben, dat is niks voor mij.

Ik wil teveel doen en krijg het dan veel te warm en als ik pech heb, raakt mijn buik van slag en dat is niet zo leuk. Dat had ik vorige week ook een keer en dan wil ik het liefste heel de dag bij mijn mensen liggen en niet eten. Eten is dan niks lekker. Water drinken doe ik nog wel maar dat is goed zeggen ze hier. Ze hadden al gezegd dat ik naar de witte jas moest als ik de dag daarna nog sloom was en niet ging eten, maar gelukkig voelde mijn buikje toen beter aan en lustte ik al weer een beetje kip.
Kip is toch wel echt mijn lievelingssmaak als het om eten gaat moet ik zeggen.

Rollen

buiten en binnen Ik was eerder week een keertje een beetje aan het rondwandelen in de tuin. Niet echt veel spannends om te doen maar mijn man was bezig met het huisje en de ren van mijn konijnen vriendinnetjes goed schoon te maken. Dit betekent dat alle konijnendropjes (ja, zo zien die poepies er nu eenmaal uit hoor, net als van die mopjes die mijn mensen wel eens in een zakje hebben en die ze drop noemen) eruit gehaald worden en ze nieuw stro en zaagsel en zo krijgen om lekker doorheen te rollen.
Dat rollen doe ik trouwens ook wel op de stoep. Mijn man had staan zagen voor de plantenbak in de tuin en ik ben door het zaagsel heen gerold. Jullie snappen wel waar ik dat daarna gelaten heb, hè? Juist, binnen op de bank zodat mijn mensen weer de stofzuiger nodig hadden, hihi.

Konijn

Maar goed, het konijnenhok was weer schoon en de langoren zelf zaten beneden in hun ren. Daar zitten ze het vaakst want dat vinden ze denk ik het fijnste. Maar goed, er zitten drie deuren in het hok… twee onder en eentje boven. Mijn man had het bovenste deurtje even op staan omdat hij nog brokjes voor de konijntjes wilde pakken. Ik zag natuurlijk mijn kans schoon en ben er toen gewoon ingesprongen. Daar zat ik dus doodleuk toen mijn man terugkwam. Die brokjes… nee die hoef ik niet want die smaken naar gras. Ik lust wel graag gras maar niet in die hagelslag vorm hoor.
Mijn man vond me wel een vreemd konijn dus ik ben maar niet bij de andere drie gaan zitten en er toch maar weer uitgesprongen. Nu vinden mijn mensen me soms raar maar toen dus echt heel erg! Daar geef ik trouwens niks om dat ze dat denken.

Eend

Ik ben binnen ook druk geweest hoor. Ik dook een keertje onder de bank (denken mijn mensen maar eigenlijk zat ik zowat onder de printer die op een muurtje staat) om een stuk speelgoed op te vissen. Dat was mijn favoriete eend die al een poosje kwijt was en die ik dus nu ineens weer teruggevonden heb. Mijn vrouw had al een nieuwe klaar liggen want het is een catnip eend (ja heus, die bestaan echt) en ik ben er gek op. Als ie niet goed meer ruikt, kan ze de eend open roetsjen en zijn buik met nieuwe catnip vullen. Dat is wel een top plan he? Nu ik eendje weer gevonden heb (hij WAS geel wordt hier gezegd, geen idee wat ze daar nu weer mee bedoelen) ren ik er iedere dag rondjes mee door het huis. Ze zijn heel trots op me dat ik het gevonden heb en goed hard ren. Dat is gezond en ik vind het nog leuk om te doen ook.
Hebben jullie ook iets speciaals waar je het allerliefste mee speelt?

Knuffels van Lucky

PS De plantenbak is nu ook klaar. Ik heb deze al uitgebreid geïnspecteerd. Uiteraard aan alle kanten.

Kever heeft een mening over bekers

bekers
Een tijdje geleden hadden mijn mensen een fantastiese kadoodoos gekregen van lieve vrienden, er zat van alles in, ook een beker, daar zat een papiertje bij met een footoo van mij, mijn vrouw snapte eerst niet waarom dat er bij zat en ze dacht dat het gewoon een zwarte beker was, maar nadat ze er thee in deed trok het zwart weg en zag ze ineens een footoo van mij op de beker, ik heb het zelf ook gezien, het is echt heel biesonder!, omdat mijn vrouw de hele dag door thee drinkt is het een perfekt kadoo voor haar, elke keer als ze thee drinkt ziet ze mij, eerst een klein PUNTje en dan helemaal.

De beker

(tekst gaat verder onder video)

Thuis

Mijn mensen wisten niet dat zoiets bestaat, of nau ja… eigenlijk wel, maar dan niet als beker!, ze zeggen dat het een beetje hetzelfde is als toen ze me uit het asiel haalden, ze konden me thuis voor het eerst goed zien omdat ik in het asiel alleen maar onder de kooien lag, ik kroop meteen onder het bed maar ze zagen dat ik veeeeeeel groter was dan ze dachten, nadat ik onder het bed vandaan kwam konden ze me pas echt bekijken, ze zagen al mijn witte stukjes, mijn oren die helemaal kapoo zijn en dat ik tussen mijn witte tenen weer PUNTjes zwarte vacht heb.

Bang

In het begin wilde ik de hele tijd bij mijn mensen zijn, ik was zooo bang dat ze weg zauden gaan, dat ik weer alleen zau zijn en dat vind ik het ergste dat er is!, in de nacht rende ik hijgend door het huis, gewoon over het gesicht van mijn mensen heen die in bed lagen, ze waren bang ervan zegt mijn vrouw, maar ik had zo lang opgesloten gezeten dat ik veels te veel eenersjie had, ik zat soms uren te gillen en te schreeuwen en mijn mensen wisten niet wat er aan de hand was, eigenlijk wisten we alledrie niet goed wat we met elkaar aan moesten, mijn mensen snapten niks van mij en ik niks van hun, daarom durfde ik niet te slapen en was de hele tijd aalert, de PUNTjes van mijn oren stonden niet stil.

Fertrauwen

Maar hoe meer fertrauwen ik kreeg hoe meer ik mezelf liet zien, net als de footoo op de beker, en nau ben ik helemaal mezelf geworden, al lang hoor!, ik tetter nog steeds natuurlijk, dat blijft altijd zo, maar ik heb ook de muziek ontdekt toen ik spieraal begon te spelen, ik weet nu dat een tuin helemaal top is, ik kan daar dansen met vlinders en ik heb een spesjale tuinvriend: Mikkie, ik kan PUNTen zetten, en ik weet presies hoe ik mijn zin kan kan krijgen!, op de beker gaat mijn footoo weer weg als de thee kaud is, maar in het leefe ben ik te foorschijn gekomen en dat blijft zo, dus misschien ben ik meer zoals de stikkers die er in zaten, ook met een footoo van mij, als ik eenmaal ergens ben en ik zit goed ga ik niet meer weg, PUNT uit!

En natuurlijk blijf ik voor vreede, net zolang als het nodig is!!

Bibi en Filos: over ver weg en toch dichtbij

Bibi en Filos Bibi: Mag ik eerst?
Filos: of mag ik eerst?
Of nee, laten we het samen vertellen

Kom, poot in poot gaan we samen over de drempel van de blog en we roepen heel hard naar iedereen: Kaalieméera!!!
Dat is een meow uit ons eigen land en het betekent goedendag. Het is Grieks. Wij zijn heuse Griekse katten-poezels, van het eiland Lesbos.
Bibi: ik ben een meisjes-poes.
Filos: ik ben een kater-jongen.

(tekst gaat verder onder video)

De opvang

Ieniemienie klein, nog maar een paar dagen oud waren we toen we in de vuilnisbak lagen. Geen mama in de buurt. Een paar zachte handen tilden ons eruit. Handen van een foster mevrouw. Ze nam ons mee naar huis. Daar kregen we lekker te drinken en een zacht warm plekje om in slaap te snuggelen. Met elke paar uur slurpen aan een flesje lauwe kittenmelk. We werden vertroeteld en voelden ons warm en veilig.
Na een paar weken ontdekten we dat we samen met andere poezenvriendjes in een opvanghuis woonden. We mochten er blijven tot we wat groter gegroeid zouden zijn. En dan naar een eigen thuis met eigen mensen personeel. In Griekenland wonen de mensen liever niet met poezen in huis. Ons nieuwe thuis zou dus ergens anders op de wereld moeten zijn. Bijvoorbeeld in Nederland.
Dat wordt zoals wij Grieken zeggen, zoeken naar een vlo tussen het stro.
Wij wilden helpen met zoeken, want hee vlooien daar hebben wij poezen wel verstand van, toch? Samen met de mensen van de opvang maakten we een advertentie.

In het hart

Twee lieve jonge katten, broer en zus, speels, aaibaar en ondernemend zoeken een huis met mandje, liefde en lekker eten. U krijgt er 1001 kopjes en knuffeltjes en veel poezenplezier bij cadeau.

Bibi en Filos — hier zaten we nog in de opvang

Dan met een lief filmpje en foto’s en hop het internet op.
Zij, die nu ons Maria-mens is, zag dat filmpje. Ze vond ons meteen lief. We sprongen gewoon in haar hart zou je kunnen zeggen. Mooi zitten blijven in dat hart en er nooit meer uitspringen Bieb, zei Filos nog, dan komt het vast helemaal goed.
Zo hebben we elkaar gevonden, wij Bibi en Filos op Lesbos en zij Maria-mens in Nederland. Hoeveel poezen-staarten reizen zou dat zijn?
Ver weg kan echt dichtbij worden. Daarover zullen we de volgende keer vertellen.

psssst nog even dit….. lieve mijnheer Bram de katermans, dit is/was uw plekje en nu mogen wij hier onze letters schrijven. We sturen u en uw vrouw sterkte pootjes en zachte neusjes. Bibi en Filos

Wat er was en is met mijn gezond

“Vertel het aan je vrienden Bertje,” zei mijn vrouw, en Loesje meelde van ik steun jou Bert, dus nou komt mijn ferhaal over wat er was en is met mijn gezond.

Ik ben er gewoon hoor dus dit is geen grieselig ferhaal en iedereen kan gerust ferder lezen, dat wil ik er eerst bij zeggen.

Telefoneren

Het was dus zo dat ik op een ochtend dacht ik lig waar ik lig en ik blijf gewoon liggen. Ook al wegens toen ik anders wilde gaan liggen het moeilijk ging, het lukte haast niet, mijn poote deden nee. En als ik dan van ja deed dan had ik pijn. Dus ik deed weinig.
Nou mijn vrouw zag het meteen.
Ze keek heel intens naar me dat ik wist ze denkt aan de dokter.
En ja hoor ze ging telefoneren over mij. Alsdat ik zo zwak en raar deed en niet goed op mijn poote stond en wat het kon zijn. Hele ferhalen over wat ik deed en had gedaan en nou niet, echt mijn preifussie was niks waard. Ik dacht meteen deze jongen gaat niet in een auto naar de dokter want ik blijf hier.

En toen kwam het. Artroosie.
Ik moest andere brokjes.
Ik moest meedisijn.
En mijn vrouw zei: je hebt nu ook langere knuffels nodig Bert, en daar was ik het meteen mee eens.

Beter

Toen ik de tweede dag mijn snek-plus op had, kon ik opeens weer meer. En toen het nacht werd, ging ik naar boven en KABOEM sprong ik op het bed, mijn vrouw werd wakker en ik kreeg knuffels en ik moest keihard spinnen omdat we weer samen waren in de nacht, het kon weer, en zij was ook blij.

Dus nou foel ik me beter. De brokjes zijn gewoon, niet lekker en niet fies. De meedisijn zit in een snek en ik kan het best eete en erna krijg ik compliementen.
Het gaat niet weg, zei mijn vrouw, eerlijk is eerlijk, maar folgens mij kan ik best leefe met artroosie.

Opmerking mevrouw Bert
Bert eet nu Hill’s Prescription Diet Feline K/D +Mobility Kattenvoer met Kip, het ondersteunt ook de nierfunctie.
Ik heb Seraquin als aanvulling aangeboden, maar dat lustte hij (nog) niet.
De pijnstiller Onsior is wegens Brexit slecht tot niet leverbaar, nu krijgt hij Novacam, een week volgens dokters voorschrift.

Loesje vertelt over jou taak in huis…

jou taak Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en van mij hart hoop ik dat alles goed is met u selluf. Vandaag wil ik eers dank wel zegge teege onse vriendje Bram. U heb het misschien wel geleese in ze eigeste blog.

Mij erfarung

Bram heb ons zaterdag fertel, hij stop ermee want hij is nu heel feel noodig bij ze vrouw. Dan hebbie geen keuse want jou vrouw is jou thuis. Jij bennie foor niets huiskater of huispoes geworre. Jij zorg foor jou vrouw als jou vrouw jou noodig heb. En assie heel feel zorg geef krijg jij misschien ook jou Mantel. Maar mij erfaring is daar ga zofeel van jou tijd oferheen, Mantelpoes wor jij nie somaar. Tog heb ik heel feel van mij respek foor Bram want hij is er selluf ook nog. En jij sta er nie alteit zofeel bij stil maar assie huiskater ben of jij ben huispoes hebbie jou taak en jou feranwoordelukheid. Leefe is nie alteit alleen maar van jou lanterfanter, ook al denk onse jeug van teegeswoordig daar anners ofer. Maar zij moet leefe nog leere en daar moet wij geduld foor hebbe.

Karriejêrre

Folges mij vrouw ben ik wel als huispoes geboore. Selluf heb ik daar nie om gefraag daar ben ik eerluk ofer. In mij eerse jaar van mij leefe was ik zofeel ferleege. Toen was ik nog nie klaar foor mij taak als huispoes en ik had ook nog nie zofeel ferstand van mij eigen karriejêrre.
Maar toen kwam mij vrouw in mij leefe en jij foel in jou hart. Bij deze vrouw wil ik hoore met mij heele heb van mij houw. Dan hebbie jou eerse stap gezet, jij hoef alleen nog maar in jou huis te woone. Want jij kan er lang of assie breed ben ofer praate. Assie geen huis heb waar jij kan woone dan kan jij geen huispoes zijn. Assie geen vis ferkoop maar ouwe kaas dan kan jij geen visboer zijn. Dan ben jij ouwe kaasboer. En mij erfaring is, het ruik tog anders. Er kom wel iets bij kijke, jij kan nie iets worre wat jij nie ben. Jij kan het wel wille bijfoorbeeld als jou stille ferlange. Dattie bijfoorbeeld graag ouwe kaasboer wil zijn.
Maar selluf denk ik dat jou droom ook jou bedrog kan zijn en dattie dan tusse jou gaate jou kaas niemeer ruik. Dat moetie nie wille. Daarom ben ik van mij eigen tefreede dat ik Huispoes ben. En jij kan het ook makkeluk oferzien als poes in jou huis.

In onse huis

Nu fraag u ze eigen misschien af hoe het ferder zit in onse huis want jij kannie allemaal huispoes zijn. Iedereen heb wel ze eigen speesiejaalieteit. Mij vrouw heb mij eigen fertel dattie froeger nachzuster was, maar daar was ik van mij eigen nooit nie bij. Nu is mij vrouw foor alteit in onse huis dus dan wor jij van selluf huisvrouw.
Mij Zusje is als onse Zusje geboore. Dan blijf jij alteit Zusje wat jij ook doe. En ik zeg u eerluk, mij Zusje heb gewoon heel feel erfaring als Zusje. Waarom zou jij dan iets anders worre? Selluf vin ik Zusjes moet er ook zijn en misschien wor zij ofer ze tijdje nog wel onse HuisZusje? Dattie doorgroei in ze taak in huis. Maar zoies kan jij nie foorspelle en dat moetie ook nie proobeere.
jou taak En dan heb wij onse broer Oopa Floris. Ik zeg u eerluk, mij broer is nooit huiskater gewees van ze eigen. Hij heb er ze aanleg nie foor. Mij broer leef zofeel in ze ferleede, daar kan jij jou huis niemeer op bouwe. Maar mij broer heb nu wel ze staatus bereik als Oopa en dan kan jij ook zegge. Mij broer is onse HuisOopa en zo heb wij allemaal onse eigen feranwoordelukheid in onse huis.

Seeriejeus

Feranwoordelukheid moet jij alteit seeriejeus neeme, net als Bram doe van ze eigen. En soms onwikkel jij jou eigen ferder en kan jij er jou taak bijkrijge. Mij vrouw weet bijfoorbeeld dat ik heel feel zorg heb foor mij broer Oopa Floris. Op een dag heb ze gezeg, Loes jij ben nu ook Mantelpoes en toen wer ik wel heel feel ferleege. Het is toch jou kroon op jou zorg die jij geef. Maar jij weet ook, jou vrouw zie jou eigen en zij weet wat jij doe in jou huis. Jij krijg jou soort van proomoozie van jou huispoes zijn. Jou vrouw fertrouw jou dinge toe en jij doe het Saame. Dat is belangrijk assie Saame woon in jou huis. Daar waar jou geluk begin en waar jij jou eigen kan onwikkele tot wie jij ben. En het maak niks nie uit wat jij ben, assie maar foel in jou hart. Het pas en deze poes wil ik zijn van mij eigen.
Selluf ben ik Loesje Huispoes en ik heb verkering met mij Huiskater Bert. Beeter passe heb ik nog nie meegemaak van mij eigen.

Dank u wel

Loesje