Hoi lieve allemaal, gelukkig heeft ons saame zijn en denke aan andere geholpen want iedereen voelt zich al heel wat beter. Dat maakt me blij en ik foel me ook stukken fijner nu dat iedereen weer beter wordt.
En er waren ook reejaksies over de blog die ik eigenlijk eerst wilde maken. Het ging over poote wassen. Maar nu heb ik iets heel spannends ontdekt in mijn tuin en misschien kennen jullie het maar misschien ook niet. En ik foel dat ik dees eerst wil delen en dan komt de poote blog een andere keer.
Plestiek
Ik was in mijn tuin toen mijn vrouw er ook was. Ik weet niet meer welke dag het was want ik ben heel vaak in mijn tuin, ook als mijn vrouw er niet is. Op deze dag waren we saame in 
de tuin. Zij deed kontroole met de bloeme. Het zijn aardbeienbloeme. Daar komen beestjes op af die de pollen willen hebben. Van mij mogen ze want als ik aan de bloem snof, moet ik vaak niezen. En nu was dat ook zo. Een bak van de aardbeienbloeme hangt laag aan een hek. Ik kan er makkelijk bij. Dus ik moet snoffen en kijken wat het is. Toen ik wilde snoffen zag ik ineens iets bij de tafel staan. Natuurlijk moet ik op inspeksie en kijken wat het is. Het is plestiek! Dat ken ik. Plestiek heb ik eerder gehad. Toen was het een zakje. Nu is het iets anders. Mijn vrouw zag dat ik met mijn kop langs het plestiek afwreef en zei tegen me; Brammie, dat is een emmer. Oh? Dacht ik bij mezelf. Een emmer.
Iedee
Met mijn kop moest ik even ruiken. Het rook naar aarde. Dat spul waar de bloeme en boome inzitten. Ik gebruik het ook voor mijn buitenbak. En toen ik mijn kop in de emmer wilde duwen verschoof er iets. Een platte schijf die er presies op past. Het kan ook beweege. Het kan maar een klein beetje naar beneden als ik mijn kop in de emmer duw. Vanzelf gebeurt er niks met de schijf. Ik snoof nog een keertje en toen rook ik water. Het was water van de wolken. Daar wilde ik wel wat van drinken. Alleen kon ik met mijn kop er niet helemaal bij. De schijf zat in de weg. Dan maar iets anders proberen. Dus ik hup met mijn kop eruit en even denken hoe ik water ga drinken uit de emmer.
Mijn kop kreeg een iedee. Ik kan met mijn poot in de emmer, dan kan ik water vissen. Dat is wanneer je je poot onder water duwt en dan het water oplikt van je poot. Zo heb ik dat vissen genoemd. Je vist naar water en het werkt. Mijn poot duwt de schijf aan de kant en vist voor water. Het water is koud aan mijn teene. Maar ik vind het lekker om het van mijn poot te likken. Ik proef het en het proeft nat. Ik weet niet of dat dat een smaak is maar het is geen kipsmaak want die ken ik. Ik proef eigenlijk geen andere smaken als alleen dat het nat is.
Fieloosoofie
Ik leerde later van mijn vrouw dat de schijf een deksel is. Het hoort ook op de emmer te passen. Dat is voor wanneer je iets wilt bewaren en er mag niks anders bij. Met een deksel kan er niks anders vanzelf bij totdat je zelf de deksel eraf haalt. Dees deksel zat los en daarom kon er water in druppelen van de wolken. Ik vind dat niet zo erg want ik vind water van de wolken lekker om te drinken. Net als het water uit mijn eigen drinkbak binnen.
Hoewel ik wel denk dat het water uit de wolken toch echt veel verser is dan het water wat door de kraan komt. Omdat de wolken het water vers maken en het meteen laten vallen. Een kraan moet je eerst opendraaien en wolken niet. Misschien is dit ook wel een fieloosoofiese fraag voor een andere keer. Fijne zaterdag allemaal.
zijn. Assie zomaar van jou ene op jou andere dag Ooma wor dan weet jij nie wat jou eigen oferkom. En u heb mij heel feel steun en fertrouwe gegeefe maar soms zit jou onseeker zijn zo in jou kop. Dan hebbie meer noodig dan alleen jou zaagvis. Bijfoorbeeld jou kallamaarie. Maar assie liefer kibbeldinge heb dan ga ik mij eigen daar nie mee moeie. Jij moet jou eigen nooit nie moeie met jou kibbeldinge, mij erfaring is zij kan het goed selluf. Jij kan beeter jou enersjie steeke in jou kop. Assie feel in jou kop zit en jij ben gefoelig dan kan jij psiegies worre. Het wor tijd om mij letters te maake ofer psiegies want het is belangrijk.
zofeel meegemaak met ze operaazie aan ze bek. Daar heb ik mij eigen feel zorge ofer gemaak. Waar is jou veilig zijn assie in jou mand mee moet naar jou dokter en jij wor wakker en jij kan jou tande nerges nie vinde? Jij weet nie wat jou eigen oferkom en alles foel anders. Het ga toch in jou kop zitte, psiegies begin alteit in jou kop. Jij wil dat jou leefe weer gewoon is, maar alles in jou kop zeg dattie er geen zin in heb. Mij Bert had sellufs geen zin in ze eete, dan hebbie wel heel feel geen zin. Hij heb nu zalluf en ze vrouw smeer die aan ze oor. Jij denk mij Bert ga nu beeter hoore maar jij fergis jou eigen. Mij Bert ga beeter eete. Soms heb gezond ze eigen loogiekaa, daar moet jij nie zo heel lang bij stil staan. Belangrijk is dat mij Bert weer eet en dattie ze enersjie en ze fertrouwe trug krijg. Dattie langzaam dinge van ze leefe weer ga doen, bijfoorbeeld op ze fensterbank ligge.
Misschien lees u wel tusse mij letters door, psiegies moet jij nie onnerschatte. Het houw jou weg van jou doel. Offie nou beeter wil worre of jij wil Ooma zijn. Assie psiegies ben moet jij eerluk zijn en jou psiegies akzepteere. Dattie er saame ofer praat. Dan weet jij wat erin jou verkering omga. Dan wor psiegies nie zo groot want jij doe het saame. Mij Bert krijg al ze tijd foor ze beeter worre want hij is mij hart. Selluf doe ik mij beste pootje fooruit zette in mij Ooma proo-ses. Jij hellep elkaar en jij steun elkaar. Mij erfaring is, assie eerluk ben ofer jou psiegies kan jij saame sterker worre. En dattie alteit poosietief blijf want poosietief zit ook in jou kop. Gelukkig ben ik van mij eigen psiegies poosietief. Dan kan jij alles aan en niets kan jou eigen breeke. Joe noo mij brooke mie zeg mij vrouw, maar selluf ken ik die nie…
manspersoon mij voorbij zag rennen in het verblijf besloot hij dat hij mij wilde hebben. Nu ja, ik moest in een bak en dat viel niet mee want ik stribbelde erg tegen maar het lukte ze toch. Daarna mocht ik in een raar brommend ding op vier wielen en gingen we naar mijn forever home. Ik wist natuurlijk niet dat daar al een poezel woonde maar wat was ik blij dat daar een mamapoes was! Ik bombardeerde Molly meteen tot mijn mama en zij sloot mij als kitten ook direct in haar poezenhart. We waren zo blij met elkaar dat we niet eens gebromd hebben.
Nou miauw blij was ik zeker. Ik heb de trap een paar keer op en neer gerend. Daarna ben ik met muis gaan spelen. En toen bedacht ik me dat ik al mijn speelgoedjes maar alvast moet gaan verzamelen. Want die wil ik wel allemaal mee hebben hoor!
Samen