Eigenlijk heb ik liever niet dat er andere mensen bij ons thuis komen, ik ben bang van andere mensen dan die van mij, gelukkig komt er niet zo vaak besoek omdat mijn mensen dat weten, maar vorig wiekent zouden mijn opa en oma komen, ze wonen best ver weg, in Braabant, ik ben er nog nooit geweest denk ik, mijn man heeft me verteld dat hij daar vroeger woonde, nau woont hij al weer heel lang bij mijn vrouw, en ook bij mij, gelukkig maar!, ik had opa en oma nog nooit gezien, want meestal gaan mijn mensen naar Braabant toe, met de trein, en dan blijf ik thuis, ik let op het huis en op de tuin, dat alles in orde is, en in de afond zijn we weer met zijn drietjes, en dat hoort ook zo, PUNT uit.

Buiten

Toen ik zaterdag de deurbel hoorde en zag dat opa en oma er waren rende ik meteen naar buiten, en ging op het terras zitten, mijn man hoopte dat ik na een tijdje wel naar binnen durfde te komen, mijn vrouw dacht dat ik dat niet zau doen, en ik?, ik heb wel even binnen in het gangetje gezeten, vlakbij mijn luikje, dat was voor de feiligheid, zodat ik meteen weg kon rennen, en ik ben een paar keer een stukje de woonkamer in gekomen om mijn man en vrouw een kopje te geven, maar ik sjeesde toch steeds weer naar buiten, daar ben ik de hele middag gebleven, al die uren, ik lag op het terras en vanuit dat PUNT hield ik alles in de gaten.

Rustig

Opa en oma deden heel rustig, ze hebben met me gepraat terwijl ik buiten zat, ze deden klakklakklak met hun tong, dan keek ik wel maar ik durfde niet te komen, opa en oma deden echt heel erg hun best, ze zeiden O wat is hij vreselijk bang, ze bleven spesjaal stil zitten waar ze zaten, maar ik bleef ook waar ik was, het was kaud en alles was nat, ik lag op de teegels en er viel een blaadje op me, ik liet het gewoon liggen, zo ferdrietig was ik, ik was ferdrietig omdat ik niet naar binnen durfde, mijn vrouw zag me en werd ook ferdrietig, ze zegt dat het foelde alsof ze tussen twee vuren zat, maar ik heb nergens vuur gezien, gelukkig maar want dat zau nog enger zijn geweest, en ik was al bang tot in de PUNTjes van mijn tenen.

Naar binnen

Vijf sekondes nadat opa en oma weg waren gegaan kwam ik naar binnen gerend, met mijn buik plat over de grond, ik rende in één keer door naar de slaapkamer en ging daar languit liggen, helemaal kapoo, mijn vrouw kwam naast me liggen en knuffelde me, ze zei Ach arm jongetje, en gaf me een hele boel kusjes, ik gaf kusjes en kopjes terug en moest keihard spinnen, toen kroop ik in mijn mandje onder het bed, en was gelijk nok aut, ik heb de rest van de dag geslapen met een paar keer een pouse om te eten en daarna kroop ik gelijk weer in mijn mandje, ik sliep ook de hele afond, toen mijn mensen gingen slapen was ik dus helemaal wakker en vol eenersjie, daarom heb ik de hele nacht getetterd en spieraal gespeeld, geeft niks zeiden mijn mensen, we zijn blij dat je weer ons vrolijke Kevertje bent, dat was ik ook, nau en of, met zo een streepPUNT!

Kopjes

Ik wil Mevrouw Ina en Floortje heeeeeeeel veel lieve kopjes sturen, zij hebben nau veel verdriet, daarom denk ik aan ze, samen met mijn mensen.

Voor Foppe van de Blije Beestenboel ook heeeeeeeeel veel lieve kopjes, ik duim dat hij snel beter wordt!

Vorige keer wilde Mevrouw Loes graag ideeën en tips om Loes gezond en gelukkig te houden. Dit omdat Loes het niet altijd eens is met haar nierdieet. Er hebben weer veel mensen en katten gereageerd, ook op de facebookpagina van Loes zelf. Heel erg bedankt!
Hopelijk kan Loes nog lang genieten van haar eten en tegelijkertijd zo gezond mogelijk blijven.

Over Bertus

Deze keer is de vraag van Mevrouw Bertus.
Bertus is een mooie, wollige rood met witte kater. Mevrouw Bertus heeft hem in januari dit jaar geadopteerd uit het asiel. Daar was hij als zwerver binnengebracht, en er was niet veel over hem bekend. Zelfs geen leeftijd. Er werd gezegd dat hij bang en schuw was.
Dat blijkt ook zo te zijn. Bertus raakt in paniek van bijna alle geluiden. Hij heeft zijn eigen kattenluik, en mocht na drie maanden zelf naar binnen en naar buiten. Maar nu blijft hij vooral buiten, zowel overdag als ‘s nachts. Hij mag het tuinhuis in, en doet dat ook.
Gelukkig komt hij wel uit zichzelf weer naar binnen en gaat als het rustig is op de trap liggen. Naar de woonkamer durft hij nog niet.
Bertus heeft sinds kort een bedje in de slaapkamer, en daar ligt hij graag. Het is rustig en hij kan ook zijn kattenluikje in de gaten houden.
Mevrouw Bertus woont samen met haar vriend en een zoon van 24.
Iedereen doet heel erg zijn best, en ze zijn dol op Bertus. Ze zouden hem voor geen goud willen missen. Maar Mevrouw Bertus zegt dat haar hart breekt als ze ziet hoe bang hij is, en vraagt zich af of dat ooit nog goed komt.

Aaien

Ik moet eerlijk bekennen dat ik een beetje buikpijn kreeg toen ik het verhaal las over Bertus. Omdat ik meteen aan Bolle moest denken. En aan hoe vreselijk het is als je ziet dat een kat zo bang is voor alles en iedereen.
Ik heb Mevrouw Bertus gemaild voor wat extra informatie, en was opgelucht om te lezen dat Bertus zich wel laat aaien en zelfs op schoot blijft liggen – al is het dan maar even.
Maar ik was vooral opgelucht dat hij uit zichzelf naar binnen komt. Dat is, denk ik, het belangrijkste. Want daarmee laat Bertus zien dat hij Mevrouw Bertus vertrouwt. En dat hij weet dat het ook ZIJN huis is.

Bertus klinkt niet als een ongesocialiseerde kat. Dat is een kat die in zijn eerste maanden nooit mensen heeft meegemaakt, en daardoor altijd angstig voor mensen zal blijven. Ook al kan dat op een gegeven moment bijtrekken.
Als Bertus niet gesocialiseerd was zou hij zich niet zo makkelijk laten aaien en op schoot blijven liggen. Blijkbaar heeft Bertus zowel goede als slechte ervaringen met mensen gehad. En door die slechte ervaringen (en een tijd zwerven?) is hij nu angstig voor mensen geworden.

Eerste manier

Kort gezegd zijn er twee manieren om te zorgen dat Bertus zich iets minder angstig voelt.
De eerste manier is met hulpmiddelen in de vorm van pilletjes en dergelijke.
Uit eigen ervaring weet ik dat het heel moeilijk is om af te wachten en toe te kijken terwijl je kat zo bang is. Bovendien is het voor een kat zelf ook verschrikkelijk om de hele tijd bang te zijn. Dan zou iets kalmerends een (tijdelijke) oplossing kunnen zijn.

Wij hebben Bolle een tijdje Telizen gegeven. Een rustgevend voedingssupplement. Wij hebben hiervan met Bol nooit enige verbetering gemerkt. Maar over Zylkène, ook een voedingssupplement, heb ik goede verhalen gehoord. Allebei de middelen kunnen door het eten, en over het algemeen eten katten het zonder al te veel problemen.
Verder is een Feliway-stekker of -spray een idee. Die geeft bepaalde rustgevende stoffen af die katten kunnen ruiken (en mensen niet). Bij Bolle werkte dat niet, maar ik heb gehoord over katten die er veel baat bij hadden. Ik ken helaas ook verhalen over stekkers die in brand zijn gevlogen, dat wil ik toch even noemen als waarschuwing!
Telizen, Zykène en Feliway kun je in de dierenwinkel of bij de dierenarts kopen, of bestellen bij webshops zoals Zooplus.nl en medpets.nl

Er zijn nog sterkere middelen tegen angst bij katten, zoals valium en antidepressiva die ook door mensen worden gebruikt. Deze middelen zijn alleen te verkrijgen via de dierenarts. Maar ze hebben zóveel bijwerkingen dat ik ze niet aan zou raden. Een kat wordt er heel erg suf van, slaapt extreem veel, eet alles wat hem of haar voor de voeten komt, en kan nauwelijks meer normaal lopen of bewegen. En sommige katten reageren juist averechts en worden extreem druk van die middelen, ook niet ideaal.

Tweede manier

Uiteindelijk komt het volgens mij toch neer op de tweede manier: tijd en geduld.
Het kan best dat Bertus altijd een beetje schrikkerig blijft. Maar misschien ook niet, wie weet zet hij op een gegeven moment ineens een knop om.
Bertus doet het al heel goed, gezien zijn angsten. En elke positieve ervaring die hij in huis en met zijn familie opdoet slaat hij op in zijn geheugen. Hoe meer positieve ervaringen, hoe meer zijn angst naar de achtergrond gaat.

Mevrouw Bertus zou Bertus het liefst zoveel mogelijk binnen hebben, in verband met de kou. Ik snap dat helemaal, maar ik zou Bertus in geen geval dwingen om binnen te blijven! Dan wordt hij alleen maar banger, en voelt zich opgesloten. Wat hij dan ook is.
Een kat is van nature een vluchtdier, en wil altijd weg kunnen komen. Juist voor een angstige kat is het heel belangrijk om te weten dat hij ELK moment weg kan. Naar een plek waar hij alleen is en zich veilig voelt. En dan is de tuin een logische keuze.
Wij hebben soms uren wanhopig zitten wachten tot Bol weer naar binnen kwam, als hij weer ergens van geschrokken was. Maar juist het feit dat hij wist dat hij weg kon, maakte dat hij gelukkig altijd weer naar binnen durfde te komen.
Hopelijk blijft Bertus uit zichzelf meer binnen naarmate het kouder wordt. En merkt hij dat het binnen toch eigenlijk wel heel lekker warm en droog is.

Angstige katten vinden het vaak eng als iemand langsloopt als ze eten of drinken of slapen of op de bak zitten. Dat komt doordat ze op dat moment niet goed op hun omgeving kunnen letten. Dus ik zou zoveel mogelijk proberen om Bertus op die momenten met rust te laten, of met een wijde boog om hem heen te lopen.
Mevrouw Bertus zit al op haar hurken en praat zachtjes tegen Bertus, dat is heel fijn voor een bange kat. Dan ben je kleiner, en dus minder bedreigend. Een hoge stem is ook minder bedreigend.

Wij hebben voor Bolle, toen hij net bij ons woonde, een kartonnen huis gekocht. Daar ging hij meteen in liggen, en het was zijn vaste verstopplek als er iets engs gebeurde. Misschien vind Bertus zoiets ook leuk? Bij Zooplus hebben ze een paar verschillende, voor een euro of 6.
Het kan ook zijn dat Bertus een gewone kartonnen doos fijn vindt. Eventueel met een “deuropening” er in geknipt, zodat hij meer overzicht heeft.
Omdat Mevrouw Bertus schrijft dat hij vaak op de trap gaat liggen zou het misschien een idee zijn om Bertus een paar plekken in de hoogte aan te bieden. Op een kast, of op een bureau of een vensterbank. Met een dekentje of een mandje erop.
Het is belangrijk dat Bertus een plek heeft waar hij nooit gestoord wordt. Dat kan de nieuwe mand in de slaapkamer zijn, of een andere plek. Dat betekent niet dat je geen geluid mag maken, of niet langs hem heen kan lopen. Maar dat hij, als hij daar ligt, nooit opgepakt wordt, of verschoven of wat dan ook. Een plek waar hij als het ware onzichtbaar kan zijn.

Vaak wordt gezegd dat (bange) katten het prettig vinden als je ze niet aankijkt, niet tegen ze praat, en eigenlijk net doet alsof ze er niet zijn. Dat je alle initiatief van de kat uit laat gaan. Dat geldt vast voor veel bangerikken. Maar als een kat echt NIKS uit zichzelf durft, zoals Bolle bijvoorbeeld, kun je lang wachten! Dus ik zou een beetje een middenweg kiezen, en kijken waar Bertus het beste op reageert.
Bovendien denk ik dat het altijd goed is om veel tegen een bange kat te praten. Dan wennen ze aan je stem, en merken ze dat je contact maakt zonder dat je iets van ze “wilt” of verwacht.

Tip

En de allermoeilijkste tip die ik wil geven is om zelf rustig te blijven. Ook als Bertus ergens van schrikt, of in paniek raakt. Hou hem niet tegen, voel je niet schuldig en raak niet zelf in paniek. Want dat merkt Bertus meteen. Hij zal ongetwijfeld heel erg op jullie letten, en als jullie bang zijn bevestig je hem in zijn idee dat er iets is om bang voor te zijn.
Tot slot wil ik nog zeggen (of liever gezegd: schrijven) dat ik het geweldig vind dat Bertus zo’n fijn huis heeft gekregen. En ik weet wel zeker dat Bertus daar ook blij mee is, al vindt hij het nog eng. Maar het is veel en veel beter dan zwerven en op straat leven, of in het asiel zitten!

Ik weet dat meer mensen met angstige katten wonen, en ik hoop dat er veel tips en reacties komen!

Mevrouw Kever.

OPROEP

Ook een vraag?
Ook een vraag om tips en advies? Mail de vraag naar huiskaterbert@xs4all.nl, dan maakt mevrouw Kever er een mooi stuk van voor op het blog.