Forige week lag ik lekker in mijn tuin in de struiken te soeselen, toen ik ineens stemmen hoorde, er kwamen zomaar twee mensen de tuin in!, en dan bedoel ik dus niet mijn eigen mensen, die waren er ook hoor, maar daar ben ik natuurlijk aan gewend, mijn mensen en die andere mensen gingen op het terras zitten, ze praatten rustig en die andere mensen hadden mij niet eens gezien, dus ik bleef liggen waar ik lag, ook al was ik aalert en stond ik op het PUNT om weg te rennen als dat noodig was.
Ons huis in
Alles ging prima, maar na een tijdje liep mijn vrouw naar achteren in de tuin om iets te laten zien, de vreemde meneer liep mee, en weet je wat mijn vrouw toen deed?!, ze zei Ik zie iemand liggen in de planten, en daarom keek de meneer in de planten en hij zag mij!, we keken elkaar twee tellen aan en toen begon ik te rennen, met mijn buik over de grond 
en mijn haaren recht overeind, zo bang was ik dat die meneer mij ging vangen, dat gebeurt me niet nog een keer!, ik rende keihard ons huis in, het laatste dat iedereen van mij zag was het witte PUNTje van mijn staart.
Binnen verstopte ik me onder de tafel, maar dat leek me niet feilig genoeg, dus ik ging ergens anders naartoe en daar bleef ik, even later toen de mensen weg waren ging mijn man me zoeken, hij keek onder de tafel, daar was ik dus niet, hij keek onder het bed en daar zag hij me ook niet, hij keek oferal maar zag me niet, hij riep mijn vrouw dat hij mij niet kon vinden en of ze kwam helpen zoeken, hij was best een beetje over zijn stuur, hij was helemaal bang dat ik per ongeloos met die mensen tegelijk de deur uit was gelopen, mijn vrouw zei dat ik dat nooit zau doen, ze keek in de woonkamer, in de slaapkamer en ook nog eens onder het bed en zag daar ineens de PUNTjes van mijn ooren.
Kusjes
Ik had me helemaal tussen een kist en het stofzuigding gepropt dat onder het bed staat, zo bang was ik, je kon me bijna niet zien, O Keefie het spijt me zo! zei mijn vrouw, en dat die mensen vrienden waren van mijn mensen en dat ze me nooit iets zauden doen, ik bleef toch onder het bed, mijn mensen gingen op de grond liggen en zeiden steeds mijn naam, en mijn vrouw ging miouwen, net als ik dat doe, daarom durfde ik wel weer te foorschijn te komen, ik kreeg heel veel knuffels, mijn vrouw ging me borstelen dat ik me weer fijn foelde, ze zei steeds sorrie, dat ze niet goed had nagedacht, en ze gaf me kusjes op het PUNTje van mijn neus.
Het ferleeden
Die middag was ik nog een beetje nerfeus, elke keer als ik iets hoorde dook ik in elkaar,
maar in de afond was ik weer mezelf, ik had weer het fertrauwen dat alles goed was in mijn 
leefen, ik wist weer dat ik Kever ben, dat ik bij mijn mensen woon, in ons huis, dat ik heel veel lieve vrienden heb, en dat er niks grieseligs is, mijn toeter deed het weer en ik was weer frolijk, dat ben ik eigenlijk altijd hoor!, alleen zit ergens diep in mij nog een heel klein donker PUNTje van het ferleeden.
En ook
En ik blijf natuurlijk tetteren voor vreede, net zolang tot er geen ruusie meer is!, en ik stuur mevrouw Truke heeeeeeel veel ekstrazachte kopjes, en ik zwaai fanafond naar Zwawi, die weer SAMEN is met haar zus Vlekkie!!
Lieve allemaal, het is best even geleden dat ik dees blog heb gemaakt. Het is deel twee van een zoomerspesjal. Hierin kijk ik terug op hoe het gegaan is. Waarom dees blog? Omdat het laat zien hoe fijn ik mijn roetiene vind. Dat was toen al en dat is nu nog steeds. Ook in de zoomervakanzie vind ik roetiene het beste.
krijg altijd kriebels en kusjes wanneer ik bij mijn mansperoon op zijn buik ligt. Vaak doen we dan saame dutte. Eerst kriebelen en friemele en dan slapen. Heerlijk!
Roetiene
Folgens mij is het tropies nu weg, maar ik foel het nog een beetje in mijn vacht en het zit nog een beetje in mijn huis maar het is toch ook weer zo dat het weg is. Maar mijn gewone leefe heb ik nog niet.
Lieve allemaal hier ben ik weer en deze week moes ik zofeel diep naadenke ofer mij letters. Assie selluf bijna troopies ben smelt jou letters in jou kop. En mij vrouw zeg Loes jij ben ook nog beesig met jou hesstel.
Bijfoorbeeld mij trouwmaaties erfaaring toen ik fol van mij dierree onner mij groote bed lag. Mij vrouw heb mij eigen toen onner onse bed uit gehaal en ik moes mee naar mij dokter. Toen kon ik foele mij vrouw vin het ook moeiluk maar soms is paaniek sterker. Jij denk dattie jou veilige plekje heb maar jou vrouw vin jou eigen alteit en oferal. Ik zeg u eerluk, sinsdien kom ik selluf niemeer zofeel boofe. Het heb twee week geduurd zeg mij vrouw. Toen heb ik eefe boofe gekeeke waar mij vrouw was. En foorige week heb ik mij heele meeter ofer mij bed geren. Maar boofe vin ik nog moeiluk. Zoies moet jij ferwerke en het hoor bij hesstel.
Zachte kopjes
Haai piepeltjes hier ben ik weer
Wakker!
Wat nou?