Category Archives: Dorus

Dorus over: de herrufs fan mij enne me fjientjes

herrufs

Hajoooo iedeween. Hier isse weer uwes swartepanterbwogger Dorus. Wat wasse het heet he? Ooooh sjo errug.

Me mense maakte sig sorgen om me ommedat ik weiniger at. Me frauw maakte me koppie en keeltje klesnat. Soms maakte se me hewe lijfje nat. Ommedat ik 99 pjoosent swart ben apsorpeer ik meer son.

Herrufs

Van mijn dag gaat ik het oofer de herrufs heppe. Want die komp er weer aan. Ikke fin de herrufs weuk. Eg!! Er waai boomblaatjes oppe me balkon waar je weuk mee kan pele. Nau ligge er alteit blaatjes bij mij oppe ballekon, maar die sjijn gewoon fanne de pwante die daar staan. Die sjijn niet eg weuk. De annere blaatjes koom fan de boome in de tuine. En die wuike ook anners. Naar fooguls!! En ik fin de rege ook weuk hihihi. Sjoms kom ik klesnat binne omdat ik tege het hek aanleun.

Ikke hep natuurwuk aan eksepers om hun meening gefjaagt watte ze fan dit onderwerp finne.

Oompie Bert

We begin met oompie Bert. Hij sei Dorus, ikke fin hut eng dat het dan keihart wegent. En dan lig oompie Bert bij mefrauw Bert. Dan weet oompie datte hij feilug is. Oompie Bert seg datte aai-jen help tijdens de herrie, maar dat hij hut tog eng fin.

Oomie Bolle

herrufsMe follegenne slagof… euh… hihihi… mij follegenne ge-inter-fjoefte isse oomie Bolle.
Sijn meel naar mij begon met NEEEEEEEEEEEE ikke wil nie datte hut herrufs wor. Oompie Bolle fin storrum eng, het gewuit isse eng en hij hoort dinge falle en kwappere. (raar hoor, ikke ga dan op onnersoek uit)
Rege fin oomie Bolle superfies. (Oooh eg? ) Awwes wor nat. En oomie dan ook. (Datte is juis weuheukkkk hihihi) Onneweer fin hij ook nie weuk, maar segt oomie… hij isse er ook nie bang foor. Maar awween as hij feilig binnen is nattetuurwuk.
Maar hut wiefs wil hij datte hut soomer bjijft. En of ik dat ken regelle. (Hoe moe dat?)

Oom Dopey

Me follegene sijn oom Dopey. Hij neemp hut woort foor al sjijn inwonende fjientjes. Hij begin met datte hij sijn frauw een sgop onder haar uweetwelles moes geefe. Hihihi. Hun waare eigeluk de laase die met hun herfsfurhaal kwame. Terrewijl se het meteen doorgaafe. Oooooh wat erg!! Tauwte frauw!! Oom Dopey hep pas djie keer een herfs meemaak. En hij fin hut eng!! De wint blaas zijn pittigkortgeknipt kapseltje door de war. En de boomplaatjes aggerfolgen hem!! (Ooooh dat is eggiewaar eng) Ze haate wegen, want daar wor je nat fan. Maar tante Belle en oom Moby finne het juis weer leuk. En foor onneweer sijn se ook bang. (Oooh eg? Datte is tog weuk? )
En se geefe iedeween de gwoetjes.
Wief he?

Oom Doerak en neefie Bwikkie

En we gaane weer ferder mette de follegenne.
Oom Doerak en neefie Bwikkie. Hun finne de herrufs helemaal niet erg. Want dan gebeurt er wat inne hun jungeltuin. As het waait jaage se agger de blaatjes aan. Maar se moete wel uitkijke as het regent. Fooral asse se kwimme. En awwes wuikt anners as het heeft regent. Dan gaan se alles afsnuffele. Alleen finne se het niet weuk dat het sneller donker wor, want dan moete se naar binne.

 Tante Janou

We gaan ferder mette tante Janou. Een woefster fan bewoep.
Sij woeft dat se staaaaapelgek is oppe herfs. Ze is ook niet bang foor wegen. En se fin nat worre ook nie erg, (ooooh wat erg) want daar krijg se mooi kwullies fan. (Oooooh dat wil ik ook!!)

Mamsie

We gaane ferder met mamsie, oopa Floris en tante Sus.
Mamsie weet nies fanne herrufs, want se is een binnepoes. Se hep met frauwmamsie pjaat en frauwmamsie sei Loes… jij hep twee bewangrijke dinge asse herfs hep. De eerse isse is de hoetjessjow. (Ooooh ikke hep weer duisendmiljoen hoetjes moete passe.) En je hep wint mette herrufs. (Mahammmm, so hart sijn me wintjes niet, se wuike hooguit wat hard) Mamsie plak dus alle hoedjes goed fast op alle koppies.
Mammie isse ook bwij met herrufs, want dan isse frauwmamsie altijt frij.

Oopa Floris fin herfs keigaaf. Maar dat weet hij nie seker.

Me tante Sus fin de herrufs leuk omdat se dan tauwt mag sijn. Se wiep oofer de balkonrant eens naar een annere ballekon. Hihihi
Iedereen was in haar huis oofer hun stuur heen. (Ikke fjaag me eg af fanne wie ik hut tauwt sijn hep hihihi)
Se hoop het nooit meer te doen.

Bende fan ses

We gaane fjoluk ferder mette de bende fan ses.
Sei finne de herfs cool omdat er blaatjes rontfliege. (Gaaf he)
Ook finne se het gaaf datte se fein in hun mantjes tukke en het buiten guur weer is. Want hele erge wint finne se nie eg weuk. Se finne het eng. (Oooh eg?)
Ook wegen tege het raam finne se eng. Soms horen se harde knalle (hajoooo so hart sjijn mij sgeetjes niet hoor) en sien se ligflissen. Hun frauw seg dat dat onweer is.

Tante Roos

De laase is tante Roos.
Tante Roos jaag achter glas agger de blaatjes aan. Zij fin de stormen super. Haar frauw niet. Want de frauw van tante Roos hangt dan aan het plaffont. (Oooh eg? Kunne uwes daar eens een foowtoow fan make?)

Nau… dit was het foor dese keer. Ikke wil iedeween betanke foor hun hullup. Ik sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes.

Toedeledokie

Dorus

kater Dorus: asse geen flees meer wust

flees

Hajooooo daar benne ikke weer. Uwes ekspediesieondekkingskaaturfjientje Dorus. Waar ga ik het van mijn dag onnerannere oofer hebbe?
Nau… ies heel raars.
Ikke wus geen fleesje meer. Ook geen toktok en al hewemaal geen fis.

Bwikkies

Toen ik nog een beebiesiemeesje was luste ik nog fleesje. Fooral toktok en fis. Eg!! Ikke wuste toen ook nog bwikfoer.
Ik at meerdere bwikkies per dag op. Fooral moeseten. Sjo lekker.
En ikke luste heel gjaag ham. Maar op-me-eens hat ik sowiets fan bleh.
Ikke at me bakkie nie meer leeg. Me mense sate fan vind je het niet meer lekker joggie?
Nee, anners at ik het tog wel op?

Knorknor

Ik kjeeg vis uit de maggeneetwon. Dat at ikke foor de helf maar op. Frauw sei je kwijg fanself wel honger. Se kjeeg gewijk… maar ik at het niet op. Fies!!
Dus me puikie sei knorknor totte follegene oggent. Toen begon ik te huiwe. En toen kweeg ik ies wat egwaar supermegawekker is. Droge brokjes!!
Nouuuu dat ging er in. Ikke eten en eten. Ikke kjeeg eers maar 1 handje. Dus om 11 uur inne oggent kjeeg me puikie weer knor. Toen kweeg ik nog een hantje. Hapslikboer. Hihihi.

Sjupers

fleesIk hep nu al bijna een half jaar geen bwikkie meer ge-eet. En al langer geen vis of toktok meer.
En ik seg het eerwuk… ikke foel me sjupers!!
Ikke kjijg smorgens 2 handjes bwokkies en dat bjijf staan totte 2 uur. Maar meesal heppik awwes al keurig opge-eet hoor. Hihihi. Maar sjoms nie, en dan is hut om 2 uur foessie. En dan moet ik wagge tot fijf uur. En dat furdwijnt omme 10 uur. Want dan gaane we sjape.

Asse uwes denk offe ik geen fliegies meer eet… egggggwel hihihi. Dat kraak so wekker in me bekkie.
Maar geen wepse!! Wepse sijn stom. Ikke wert affeloope donnerdag gestooke in me pootje door soon stomme weps. Ikke liep ff mank. Maar dat was snel oofer hoor. Me mense seide nou Doorie… je hep je lesje geleert.
Nou… eg wel!! Ik bjijf uitte buurt fan wepse.

Wolletjedekens

Me mense ware twauwes dieselfde donnerdag naar hut asiel gewees. Ze heppe twee wolletjedekens naar hut asiel gebwacht. Frauw sei dat die fan Ooma katrien waar gewees. Eers mog ik ze hebben, maar ik wou ze nie. Ik vond se stom. En me mense seide dat het sonde was dat se maar werrekeloos laage. En nau heppe annere diertjes er wat aan. Ikke fin dat goet. Solang ze maar nie me Jiekiesjaapefaggie weg gaan geefe. Want daar sjaap ik graag op hihihi.
Ook heppe se al me moesbwikkies gedooneert!

Dit was het foor dese keer.
Ik sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes

Toedeledokie
Dorus.

Dorus en Loesje in Amsterdam (zomerblog 5-5)

zomerblog

Mamsie gooite een laake ofer ons heen sowdat niemant kon sjien dat wei hut ware. Se hat een gat in het lake geknip sowdat we onse flugtroete goed konde sjien. Alleen stak mamsie haar puik eronderuit.

We botste tege heel feel taafultjes aan.
– Mahaammm AUWIE.
– Mee jij Doorie, mamsie schaam ze eigen nu zo errug. Jij heb het nie gesien en mamsie ook nie…
We fonde snel de deur.

Rosse buurt

zomerblogBuite gekome pakte mamsie wat te ete.
– Mamsie moet eeve nier-tonijn eete Doorie. Van ze schrik en ze zeenuuw.
– Maar mamsie, ikke dag eg datte het een ijswinkel was. Snik snik.
– Oooh mij jonge, jij heb er geen errug in maar jou banaan is van ze eigen geen banaan. En jij kan er geen ijs van eete. Jij moet jou mamsie beloofe dattie hier nooit meer kom. Wij zijn nu in jou rosse buurt van Amserdam. Hier ferkoop mefrouwe ze eigen foor sentjes Doorie, dattie trakkement heb en dinge kan koope. Het besta al langer dan jou mamsie besta. Het is van froeger foor mense van zee, want die moes ze eigen ook fermaake. Dan kwam zij hier bij de mefrouwe en dan had zij saame plesier. En jij noem het prossetuutie Doorie. Beloofie jou mamsie dattie nooit in ze prossetuutie ga speele assie pootballer wor. In jou Banaanebar moet jij veel sentjes betaale en dan kom er een mefrouw en zij heb ze kleere nog nie aan. Zij noem ze eigen serfeerser! Jij moet er toch nie aan denke Doorie. Jij ga het nie teege mij Bert fertelle, mamsie schaam ze eigen tot achter ze oor.

Rijksmuseum

zomerblogWe stapte weer inne boot en ginge verder. Op naar het rijksmuseum.
We ginge naar binne en oooh… we sage de nachtwacht. En ikke vroeg aan mamsie hoe dat kon, want het is gewoon ooferdag.
– Wat stellie mij jou moeilukke fraage Doorie. Kijkie eens goed. Jij kijk nu naar jou beroemste schillerij van jou weereld. En het is van meneer Remband van Rein want hij heb het geschillerd. Dan bennie wel een heele knappe meneer Doorie. Er was ooit een meneer die von er niks aan, hij heb geprobeer om deeze schillerij met ze schoenmaakermes kapot te steeke. Wie doe soies? Mamsie vin het vreseluk. Jij heb er geen errug in van jou eigen hoefeel uure jij noodig heb om deeze schillerij weer te res-too-reere. Mamsie gebruik nu moeilukke woorde Doorie, zij heb erop geoefen want anders krijg ze straks weer kommetaar. Deeze mooie schillerij heet de Nachwacht en nou kom het Doorie. Jij kan er oferdag naar kijke maar ook in jou nacht! Soies, de rest is mamsie fergeete. Maar jij kan zofeel mooie dinge zien in jou Rijksmuseejum. Het hoor bij jou onwikkeling jonge.

Poeseboot

We besjote verder te gaan. Niet naar het scheepvaartmusejum sowals geplent, maar naar de poeseboot op de singel. Want dat font mamsie leuker.
– Mamsie? Wat is dit?
– Oooh mij jonge hier hebbie mij stukje hart van Amserdam. Hier woone allemaal zwerfkatte en jij weet. Jou oom Bert was ook zwerfkater froeger. Hij heb nooit op zo een boot gewoon, hij zou het nie wille van ze eigen. Maar in Amserdam is deeze poeseboot bekend jonge en het is ze dreifende diere-asiel. Spesiejaal foor zwerfkatte, dattie opgefange kan worre. Dan bennie wel goed beezig Doorie. Het is nu ze Stichting de Poezeboot en jij kan beeter hier jou sentjes dooneere dan bij de mefrouwe zonder kleere. Assie wil kan jij het iedere dag bezoeke op jou opgezette tijde.

Bekeuring

We ginge weer fanne boot af en bragge de boot terug naar waar we opstapte. Daar stont zomerblogonze flauwepauweauto op ons te wagge.
Er lag een briefje op. Datte we een bekeuring hadden kjeeg. Maar… maar ikke hat mamsie tog sentjes geef om te moog parkeere?
Ikke keek mamsie aan. Toen bekente mamsie dat se er lekkers foor hat kogt.
– Assie zofeel moet fertelle ga jou buik knor krijge van ze honger. Mamsie moet op tijd eete, ook foor ze niere.
– Ooooooh mamsie toch.
– Jij moet nooit fergeete, assie met jou Mamsie op jou stap ben dan moet jij eete.
Ikke belte met me mobiel naar me mense die de bekeuring gewijk betaalte.

Pootballer

zomerblog– Lieve jonge nu heb mamsie nog één ferrassing foor jou eigen. Jij mag pooseere in jou Olimpies Staadion met jou bal. Foor jou mamsie ze fersaameling en omdat jij mij besse pootballer ben van mij hart. En omdat het mij ferrassing is mag iedereen jou mooie footoo zien en houw Mamsie ferder ze bek.
Daarna ginge we terug naar me huis rijen. Ikke ging gelijk naar me bak toe want ik moes eg enorm plasse.
Mamsie ging de koele kast en me noepjestas leegroofe. Toen belde de visboer van mamsie weer aan. Of se meeging naar huis. We naame afsjeit met heeeel veel koesjes en weg was mamsie met me noepjestas.
– Dag mij Doorie, mamsie houw jou. Hoop dat jou noepies nog smaake….

Dorus en Loesje

– Einde –

klik en lees hier deel 4

Dorus en Loesje in Amsterdam (zomerblog 4-5)

zomerblog

Ikke kjeeg weer geen ijsje. We stapte oppe boot en weg ginge we. Op naar de Dam. Toen sag ik opeens een coole winkel. Er stond T A T T O O op. Oooh ik wau dat sien. We ginge naar de kant. Mamsie wau dat eigeluk niet.

Tattoo

– Doorie wat moetie daar van jou eigen. Jij ga nie teekeninge maake in jou vacht. Jij ben geen Piekasso.
Maar mamsie… we kun tog evve kijke?
-Jij ga jou eigen wel gedraage Doorie! En jij moet jou poote onsmette en jou kapje foor.
We besloot naar binne te gaan. Ooh wat sag het er vetgaaf uit seg. Ikke wau ook gjaag een taatoe heppe. Ikke sog een plaatje uit en nam plaats oppe stoel.
– Doorie, hebbie geen oorie! Jij ga daar somaar zitte op zo een groote tattoewaage-taafel bij de tattoewaage-meneer.
– Maar mahammm…
– Doorie, jij ben nog nie droog achter jou oorie. Jij ga jou eigen nie fersiere in jou vacht. Jij krijg het er nooit meer uit!
Nau… jullie snapte het al. Ik werd aan mijn oortjes de sjop uitgetrokke. Mamsie begon te vertel oofer tattoeweere.
– Doorie jij weet het nie maar jou tattoewaage stam af van zo een moeiluk woord. Mamsie ga het probeere uit te spreeke. Luister jij wel Doorie. Jij zeg eigenluk Taatuu en het beteeken streepe. Het is al zofeel jaare geleede, jij kan het nie befatte Doorie. Feertienduisend jaar foor Kristus. Froeger liep alleen slaafe en kriemieneele met zo een Taatuu. Daar wil jij toch nie bijhoore van jou eigen!

De Dam

zomerblogNou… we waar ondertusse weer in de boot. Op naar de Dam.
Mamsie begon weer te fertelle.
– Oooh Doorie jou Dam is ze plein in het midde van jou stad. Jij kan er jou poote breeke van zofeel ongelukkige stoepteegel. Jij ga er nie poinke en jij kijk uit foor jou MammaLoesje want zij breek ze nek. Jij moet er toch nie aan denke dattie ga ligge spartele foor ze koninkluk paleis en jij weet nie wat foor groote gebouwe allemaal. En jij heb ook urne maar daar moetie foorsichtig mee zijn. Jij weet nooit wie erin zit van ze eigen. En jij heb er twaaluf. Luisterie wel Doorie, het is belangrijk! Kom dan maggie een zelfie maake van jou Mamsie en jou eigen. Houwie jou kaamera wel recht Doorie, dattie er van jou eigen ook nog opsta. En mij dam natuurluk. Van mij eigen kom ik hier misschien nooit meer terug. Mij Bert geef er niks om…

Mekdonnalts

Ikke kjeeg honger. Ooh ikke sag mekdonnalts. Oooh mamsie… gaan we een purgertje ete? Magge ik dan een heppiemiel met zoon gaaf kadootje er bij?
– Jij ga nie knoeie en jou heele heppiemiel ofer jou vacht gooie. Gebruikie wel jou serrefetje! En jij moet jou poote onsmette.
Maar waarom moete ik nu weer een serrefetje om!!
– Om dattie jou eigen moet gedraage en jij ben met jou mamsie op stap! Oooh Doorie kijk hoe lekker. Jij weet nie wat jij zie. En jij kannie altijd diejeete van jou niere. Bestel jij maar seefe heppieburgers foor Mamsie in sjelei van meneer mekdonnalt.
Mamsie at en at. Mense stonde verschrikt te kijke hoe se sofeel kon wegwerke.
– Jij ga het nie in jou blog schrijfe Doorie, mamsie heb gewoon honger. Assie alleen maar nierdieet krijg wor jij swakjes.
Toen mamsie klaar was met ete ginge we weg.
We sauwe naar het Scheepvaartmuseum gaan.
De boot lag ies dieper toene we er in saate, maar we hadde lol. We sogte op joeptjoep een liedje op wat oofer fare ging.
We saate alle 2 van:
Faare faare wiede wiede waare, wij kom thuis om ze heppieburger fraage…
En toen sag ik HET!!
Een ijswinkel!! Met mijn fafforriete smaak!! Banaan!! Oooh ik ging poinken en poinken. We maakte beina waater!!
– Oooh mamsie… pliesss mag ik een ijsje?

Bananen

zomerblog– Fooruit dan, jou mamsie kan nie altijd nee zegge. En van mij eigen lus mamsie ook wel ze ijsje. Hoop dattie ook fanieljefla heb….
Ooh ik was sjo bjij. We ginge aanmere en stapte uit de boot. We moese een paar sentjes betalen en mogge aan een taafultje plaas neme. Mamsie keek goed naar de affestand van annerhalfe meeter. Ik kon niet stil sitte.
– Doorie weetie seeker dat wij in jou ijswinkel zijn? Die mevrouw heb zo aparte kleere aan. Hebbie ze eigen wel onsmet?
Evve laater kwame se met de banane. Oooh se sauwe, in ons bijzijn, dus de ijsjes zelf maak.
– Maar… maar… maar mammie, wat doen se nu??
OOOOOOOH
– Doorie, MEE! Jou oog dicht en meekoome. Affestand of nie…

Wordt morgen vervolgd…

Klik en lees hier deel drie van het zomerblog

Dorus en Loesje in Amsterdam (zomerblog 3-5)

zomerblogMammie sei dat we naar het Anne Frank huis en de Hollandsche Schouwburg sauwe gaan. We ginge eers naar de Hollandsche Schouwburg.

Hollanse Schouwburg

Daar mogge we gratis in assie maar denk aan jou affestand. Toene we binne kwaam zaag we een hele gjote muur fol met familiename van fermoorfe mense in de tweede zomerblogweereldoorlog. Duisende naame…
– Oooh mamsie… sjijn dees mense er niet meer?
– Lieve Doorie jij moet nu goed luistere naar jou MamaLoesje want jij zie nu zofeel ferdriet.
– Oooh snik snik.
Mamsie begon te fertelle ofer de geschiedenis.
– Oooh ik vin het moeiluk Doorie. Jij ben nou in jou Hollanse Schouwburg en ze heb hier veel Joode fast gehouwe foor dattie na ze konsentraziekamp ging. En er waare ook beebies bij Doorie. Soms heb dappere mense beebies naar buite gesmokkel en toen wer één beebie burgemeeser van Amserdam. Van me eigen ken ik hem nie Doorie maar hij heet Ed van Tijn. Mij hart heb er wel ferdriet van…
We legte madewiefjes neer en we ginge weer naar buite. Toen sei mamsie datte we naar het Anne Fankhuis sauwe gaan.

Anne Frank

– Mammie… naar wie? Wie was sei?
– Wij ga nu naar mevrouw Anne Fank in ze eigen huis. Assie mij eefe laat bijkoome van mij emozie van mij burgemeeser dan fertel mij eigen het zo. Oooh mij buik heb nu zofeel honger.
zomerblogIkke ging oppe kaart kijke waar ik heen moes rijen. Mammie had ik weer in auto gepjopt. Se pakte een zakje met garnaaale en begon te eet. De hele auwtoo sat onder de garnaaalekjuimels.
We ginge richting pjinsegjacht. Op naar het huis.
We parkeerte in de buurt fanne annehuis. Bij het homomonument. Daar stont een boot voor ons klaar. Maar we gingen eers dus naar het Anne Frank huis.
Ooooh wat een rij mense seg. Het was maar goet datte mamsie geregelt had datte wei so naar binne mogge lope. Anners hat we daar uuuuure staan wagge. Enne niemand die denk aan ze affestand.
We ginge naar binne.
– Mamsie… wat ruik het hier raar?
– Ooooh mij neus Doorie. Mij neus ruik kruide van meneer Otto Fank. Jij mag het nie ferder fertelle maar mij neus ruik liefer mij visboer.
Mamsie begon te vertellen oofer Anne Frank.
– Anne Fank was ze heele bekende Joodse meisje, Door. Zij heb ze eigen dagboek geschreeve. Toen zattie ondergedooke in ze achterhuis in Amserdam met ze zusje Margoo en ze pappa Otto Fank. Hij heb het als enige oferleef Doorie. Margoo en Anne Fank heb vlektiefus gekreege in ze konsentraziekamp. Toen had jij nog geen fierus van mevrouw Cooronaa. Maar assie vlektiefus krijg dan kan jij niemeer ferder leeve. Gelukkig is ze dagboek dattie geschreeve heb Doorie zofeel beroemd geworre. Zij heb zo ze eigen ferhaal kunne fertelle aan heel jou weereld. En het is belangrijk. Iedereen moet van ze eigen weete van Anne Fank en wattie allemaal heb meegemaak. Zij heb het selluf helaas nie oferleef dus wij heb alleen haar dagboek.
– Oooh mamsie… ikke weet niet watte ik moet sjegge. Sniksnik.
– Jij hoef niks te zegge jonge. Kom maar bij jou mamsie…
Ikke kjoop bij mamsie oppe schoot en liet mijn traantjes lopen. Nadat ik uitgesnikt was sei mamsie dat we verder gingen.

Homomonument

zomerblogWe liepe naar het Homomonument.  Ook daar wist mamsie wat over te vertellen.
– Doorie nou moetie jou groote oor spitte en jou oog goed gebruike. Assie goed kijk zie jij één groote rose driehoek en het is van graaniet. Het sta simbool foor alle hoomoomanne en hoomoovrouwe die in ze tweede weereldoorlog omgekoome zijn. Zij wer fermoord om dattie hoomoo zijn. Jij snap er toch niks van dattie soiets doe. Wie fersin soiets??
Toen zei mamsie iets waardoor ik opkeek. Ze noemde Jiekie en mijn naam en sei iets:
-Doorie, MammaLoesje ga jou nou iets zegge waar jij goed na moet luistere. Jij ga trots zijn op jou eigen en op jou Jiekie. Assie twee katers ben en jij ben ferlief op elkaar dan bennie hoomoo. Maar jij ben mij jonge, mij beebie, mij Doorie. MammaLoesje is trots van ze hart en foel liefde foor mij jonges. Jij ben goed zo assie ben Doorie, het maak niks uit van wattie ben. Jij ben jou eigen en jij heb jou eigen moonuument.
– Oooh mamsie… ikke ben er tjots op!!
We gingen naar de boot toelopen die klaar stond voor ons. We sauwe langs de westertoren varen richting dam. Mamma wou daar naamelijk ook heen.
Flak voor we opstapte froeg ik wat aan mamsie.
– Mammie… mag ik een ijsje?

Wordt morgen vervolgd…

klik hier voor het vorige deel: de tweede aflevering van het zomerblog