Alle berichten van @Bertje

Dorus doet een innefjoew met oom Lucky

LuckyHajoooooooooo iedeween. Hier is hij weer. Uwes besse innefjoewer fan de blog. Hihihihi. Fanmijdaag heppik oom Lucky weete te stjikke. Hij lijk op me oompie Bert. Hij hep deselfte kweuren en hij bwogt ook hihihihi.

Wat een snertweer is hut he de laase teit. Aween maar reege en kauw. So nie weuk!! Want ik mag nu niet sofaak naar buite. En ik ben gwaag buite en dan ga ik op mij ploemstoel slaape. En als je buite een sgeetje laat dan ruik je het ook niet ommedat hut dan wegwaait hihihihi.
Feel pwesier met het leese fan, weederom, een spetterent innefjoew hihihi.

Hoe auwt ben uwes?
Ik ben jarig in april en ben dit jaar zeven geworden.

Waar ben uwes geboor?
Dat weet ik niet precies maar ik denk ergens in Brabant. Ik miauw wel Brabants zeggen mijn mensen. Het kan wel eens op een boerderij of bij iemand buiten in de tuin geweest zijn maar dat weet ik niet meer zo goed. Ik weet wel dat we buiten gevonden zijn. Ik pas later dan mijn mamapoes en mijn broertje en twee zusjes. Denk dat ze mij niet konden vinden en toen was ik helemaal alleen en had ik me toch een honger. Dat was best erg en eng ook. Daarom wil ik nu ook veel en vaak eten en veel knuffels krijgen. Ik houd niet van alleen zijn maar wel van samen.  (oooooh wat errug dat uwes so aween was. Sniksnik)

Heette uwes altijd al oom Lucky?
Ja, toen ik gevonden ben, mocht ik met de andere katten in een pleeggezin wonen. Daar heeft mijn pleegmama mij Lucky genoemd. Jij zegt altijd oom Lucky tegen mij, dat vind ik best stoer klinken ook. Jij bent dan mijn neef Doorie. Ik heet Lucky omdat ik geluk had dat ze me nog gevonden hebben en ik weer naar mijn mama mocht. Ik heb nu nog veel geluk hoor. (Me mamsie hep me leert om teege alle katjes en woeffers oom en tante te segge die feeeel auwer sijn. Ies met repek)

Sgaam uwes uwes wel eens foor uwes mense?
Nee, niet echt denk ik, alhoewel. Soms dan zeggen mijn mensen dat ik heel lief ben en dat ze trots zijn en zo. Dat is wel fijn maar ze overdrijven wel eens en dan wil ik eigenlijk vooral graag slapen. Van mij hoeven ze niet zo overdreven te doen hoor. Maar als ik dan een aai krijg, vind ik het allemaal wel weer best ook.

Sijn uwes mense wief?
Ja hoor, ze zijn erg lief voor alle beestjes hier en ook voor andere dieren. Ze geven ons lekkere brokjes en snoepjes en zo maar ze aaien ons ook als we dat willen. We mogen hier eigenlijk van alles en lekker onze eigen gang gaan, dat is erg fijn. Ze zeggen wel dat we verwend zijn, nou ja…dat valt toch wel mee zeker?  (Seg mij frauw ook oofer mij. Dat ik een furrwent nest ben. Naufanmeja!!)

Wat is hut eerse wat uwes doet as uwes wakker wor?
LuckyAls ik net wakker ben, dan ga ik mezelf eerst goed uitrekken. Voorpootjes naar voren, achterpootjes een voor een naar achteren strekken, rug rekken en een paar keer flink gapen. Soms ga ik daarna naar buiten of een knuffel geven aan mijn mensen maar ik ga meestal eerst eten. Als ik lang geslapen heb, heb ik dan ook gewoon weer trek in brokjes. Als mijn baasje thuiskomt, lig ik meestal nog te slapen maar dan kom ik als een speer uit mijn mand om een aai te halen en daarna te bedelen om natvoer of snoepjes. Ik houd erg van snoepjes. O, als ik wakker ben ga ik ook vaak mijn vrouw helpen aan de laptop.  (Ik hau ook fan noepies!! Hihihi)

Met ze hoefeele woon uwes thuis?
Wij wonen hier met, even denken hoor, acht mensen/dieren. Ik heb een baasje en een vrouwtje, een mamapoes en een zusje-poes. Zij heten Molly en Dropje. Er wonen in de tuin ook nog drie konijntjes, allemaal meisjes. En vogels en zo maar die tel ik maar niet mee want die vliegen soms ook weer weg en wonen hier dan niet echt, toch?  (Eet uwes die nie op? )

Uwes hep ook een sus. Waar woon sei?
Ja, ik heb mijn zus Dropje hier maar dat is niet echt mijn zus. Dat voelt wel zo maar ze is ergens anders geboren en heeft een andere mama en papa. Mijn ‘echte’ zus is Ginger (ze is helemaal rood), die woont bij kater Otis en bij twee lieve mensen die ook vrienden zijn met mijn mensen. Ze hebben elkaar leren kennen door ons katten. Ik had nog een rood wit zusje maar dat is een sterretje geworden. Onze broer Semmie is er nog wel en die woont niet zo heel ver weg in een ander huis.

Hoe hep uwes oom Bert leere kenne?
Oei, even nadenken. Ik denk dat ik hem heb leren kennen door mijn vriend kater Bram en zijn vrouw. Hij zat al op FB en wist van de mooie site met fijne verhalen van Bert en al zijn vriendjes. Mijn vrouw leest de verhalen voor maar ik mag zelf ook al weer een hele tijd iedere week een blog maken, met foto’s erbij. Alleen heb ik niet altijd zin om op de foto te gaan trouwens. Pff…  ( Oooooh ikke haat ook foowtoos neeme!!)

Waar plas uwes en wat is de kweur fan uwes bak?
Ik plas meestal op een van de bakken die binnen staan. Even kijken wat voor kleur ze zijn… goede vraag. Allebei de bakken hebben een crèmekleurige bovenkant (dat is wit maar dan net ff anders) en de ene is blauw aan de onderkant, de andere grijs. Maar de kleur maakt met niet zoveel uit. Ik kies wel vaak dezelfde bak. Pas stond die verkeerd om…kon ik toch niet door de opening. Er zit geen luikje in want dat vinden we niks. Ik doe mijn grote boodschap altijd op de ene bak maar plassen doe ik soms ook buiten in de tuin. Daar is een flinke zandbak waar dat kan. Ik ben een heel nette kater want ik graaf alles keurig onder en soms, als Molly het niet zo goed gedaan heeft of op de verkeerde plaats gegraven heeft, zorg ik dat haar plasjes ook weg zijn. Best netjes toch?  (egwel hihihihi)

Uwes mag naar buite. Kijk uwes wel goet naar lings en regs bij hut oofersteeke?
Als ik door het luikje naar buiten ga (blijft een raar ding) dan doe ik altijd voorzichtig en kijk ik goed uit hoor. Ik ga niet uit de tuin maar kijk goed uit als ik daar oversteek om bijvoorbeeld bij de schutting te kijken of daar een andere poezel is. Ik steek wel vaak in de tuin over. Mijn zus Drop klautert uit de tuin maar ik zal haar zeker zeggen dat ze goed links en rechts moet kijken. Ik denk niet dat zij de straat over durft maar dat weet ik niet zeker. De straat is gevaarlijk en daar durf ik zelf echt niet heen.

Fang uwes wel eens een sappige muis? Eet uwes se ook op?
O ja, ik heb wel eens een muis gevangen hoor, pas nog samen met Drop eentje. Maar we eten die niet op dus ik weet niet of die wel sappig was…😊 misschien volgende keer toch maar eens proberen. Ik eet wel vliegjes, mugjes, een mot zo nu en dan en soms zelfs een libelle. Die kraken lekker…mijn vrouw griezelt daarvan en dan heb ik nog meer lol.  (ooooh die gwoote bwomfjiege sijn sooo wekker)

En dan nu me mamsie weer met haar weereltbewoempte en nootzaakelukke kollum:

Mamsie wil hut (w)(fr)eete.

Lieve Lucky dank jou wel dattie mee heb gedaan aan mij Doorie ze innefjoew. Van mij eigen wil ik jou nog graag mij fraage stelle want iedereen weet. Mij Doorie ze innefjoew is pas ze innefjoew assie ook Mamsie haar fraage heb beanwoord.  En Oopa Floris brei er ze eigen eindje aan.
Hier kom Mamsie ze fraage:

1 Lucky jij ben in jou bloei van jou leefe. Hebbie groote honger en wat is jou faavooriete eete? Eetie meer dan jou Molly Mamsie of jou Dropjeszus? Eet jij ooit Saame kibbeldinge en krijg zij dan ook iets?

Hoi lieve Mama Loes. Ik heb vaak wel veel honger en ik eet best veel brokjes maar tegenwoordig is mijn favoriete eten (naast vleesjes die mijn mensen op een boterham doen) toch echt Kattensoup of een blikje met vis in gelei. Daarin zitten lekker zachte brokjes in saus. Ik denk dat mijn Dropjeszus nog meer eet dan ik maar zij krijgt nooit een dikke buik, snap jij nu hoe dat kan? Ik heb nog nooit kibbeldinge gegeten…zijn die lekker? Ze klinken wel erg lekker moet ik zeggen. Ik wil best delen hoor. Wij eten meestal samen een zakje of een blikje. Soms krijgen we nog een zakje maar dan moet ik eerst wel even zielig kijken. Heel zielig met een scheve snuit werkt dan het beste.

2: Jij schrijf in jou blog dattie fliegjes eet. Doe jij die fange of fang jou vrouw die foor jou eigen? Maak zij dan fliegesoep of garnaaale in fliegesjelei?
O ja, vliegjes vind ik erg lekker moet ik zeggen. Ik eet ze meestal zo op. Soms vangt mijn vrouw er eentje met zo’n stokje met een handje aan het einde maar ik kan het zelf eigenlijk net zo goed, misschien wel beter nog. Ze heeft er nog nooit soep of gelei van gemaakt maar ik ga nu nog vragen of ze dat doet. In de soep die we wel eens krijgen zitten ook garnaaltjes en daar passen een paar vliegen vast heel goed bij. Dat lijkt me een prima combinatie.

3: Lucky jij ben een steefige katerman hebbie ons fertel. Hoe groot is jou buik? Vin jou mense jou buik te groot van ze eigen? Moetie diejeete of mag jij alles eete bijfoorbeeld slagroomijs met saus van tonijn? Hebbie dan nog jou tande ofer?
Ja, ik ben best wel een kater met een maatje meer. De witte jas (eek, daar moet ik binnenkort naartoe voor een prik) zegt dat ik wel wat mag afvallen maar dat lukt niet zo goed. Maar zolang ik niet zwaarder word is het ook nog goed. Ik vind nu eenmaal heel veel dingen lekker…saus….jammie. IJs is meer wat voor mijn Dropjeszus. Mijn buik is veel centimeters rond denk ik maar ze hebben het nog nooit gemeten met zo’n speciaal lint. Ze hebben wel Molly gemeten toen ze een luik voor de deur gingen kopen denk ik. Toen hebben ze een speciaal grotere maat gekozen zodat we er allebei makkelijk door kunnen. Niet dat ik het luik leuk vind want ik heb liever dat de deur gewoon open staat. Wel zo handig. Dat past altijd. Tanden heb ik nog zat maar ik ben er al een paar kwijt… die heeft de witte jas eruit gehaald omdat ze slecht waren maar nu is mijn gebit weer helemaal dik in orde hoor!

Oopa’s eindje:

Haai Ludwieg hier Oopa.
Samen keivet zijn?
O, Oopa dat klinkt vet cool. Ik wil wel samen met u keivet zijn maar dan vooral keiveel snoepjes krijgen, keiveel mooie poezendames zien, keiveel slapen…eigenlijk gewoon alles kei. Ik denk dat ik nog veel van u leren kan want u heeft al veel meegemaakt en vertelt altijd wijze verhalen aan de jongere katermansen. Zucht…kei leuk dat ik mee mocht doen aan een interview en jammer dat het al weer afgelopen is. Kei jammer.

Dank jou wel Lucky dattie zofeel eerluk ben gewees met alles wattie ons heb fertel. Wij weet nu weer zofeel meer van jou eigen en hoe jij leef en eet. Van mij Doorie,  Oopa Floris en MammaLoesje

Heew speesjaal

LuckyNau nau nau… wat een innefjoew weer he?
Oofer een kwein tijtje komp er een heewe speesjaale innefjoew twauwens. En nu hoor ik uwes fjaage speesjaale innefjoew? Jaaaaaaaaa… een speesjaale hihihihi. Ennnn deese keer doet ik hut niet aween. Maar daar hoor uwes laater meer oofer. Set wel awemaal confettie, taart en wiemoonaade klaar. En sjippies hihihihi.

Ikke peel de laase teit faak met me feere op een stokkie. Ooooooh dat isse so weuk. Ikke poink en poink me suf hihihihi.
Ennnn ik peel met me liggie. En ik ben egwaar heel snel. Laas heppik nog een filmpie plaatst waarop je me kan sien pootballe. Plus dat ikke me karatakikmoefs laat sien!! Want ook daar ben ik goet in!!!
Res mij uwes nog een kwiptiese ommesgrijffing te geefe wie me follegenne slagoffer is.
Komptie!!!
Ferrie kippig.

Dit was het foor deze keer
Ik sluit af met een dikke koes
Foor mij MammaLoes
Toedeledokie
Dorus

Lucky over dat hij naar de witte jas moest

witte jasHoi lieve allemaal, deze keer wil ik wat vertellen over mijn bezoek aan de witte jas. Voor degenen die het nog niet weten, dat is de dierendokter. Ik heb een mevrouw die de witte jas is maar eigenlijk snap ik niet helemaal waarom mijn mensen haar zo noemen. Ze heeft gewoon een andere naam maar wat nog gekker is: ze draagt helemaal geen witte jas want die is soms groen en een andere keer blauw. Toch best raar hè? Misschien weten mijn mensen niet goed wat wit voor kleur is.

Maar goed, normaal gesproken ben ik ’s nachts vaak wakker en kijk ik graag naar buiten. Ik houd dan goed de wacht en pas op mijn mama en zus. Dit vertel ik jullie omdat ik dan de morgen die daarna komt, vaak moe ben en lekker slaap. Nu was dat op de dag dat ik naar de witte jas moest, dus anders dan normaal. Ik was heel de morgen al lekker wakker, ging naar buiten en weer naar binnen en heb mijn vrouw geholpen met werken. Wel drie keer minstens! Mijn vrouw vroeg zich toen af of ik misschien al een vermoeden had dat ik naar de dokter moest voor een prik, maar ze dacht toch dat dat eigenlijk niet kon. Nu ja, ik ben toch niet gek zeker? Ik voelde allang dat er wat op het punt stond te gebeuren maar wat het precies was, wist ik toen nog niet. Maar Lucky houd je echt niet zomaar voor de gek hoor.

In de mand

Daarna ben ik toch maar een poosje gaan slapen, want ja, op een bepaald moment ben je als actieve katermans toch ook gewoon moe. Diezelfde middag was er weer iets anders witte jasdan anders… mijn man kwam eerder thuis. Dat is niet erg want toen kreeg ik lekkere soep uit een zakje. Je snapt wel dat ik die natuurlijk niet aan mijn neus voorbij laat gaan. Ze gingen toen thee drinken dus niks aan de hand, dacht ik. Maar toen gebeurde het hoor: ineens stond de grote mand die altijd in de kast staat, in de keuken. Mijn man pakte me vast toen ik voorbij liep en stopte me zomaar in de bak. Ik heb nog een paar keer gemiauwd maar dat hielp niks want hij deed de bak niet meer open.
Toen mocht ik in dat blikken ding op wielen. Daar was het best warm in maar het ging goed hoor en we waren er al snel. Bij de dierenarts was deze keer veel te zien voor mij. Soms is er bijna niemand maar nu heb ik een bak gezien met vijf kleine poezels. Allemaal samen in één bak, snap niet hoe dat paste maar ze zaten er echt allemaal in hoor. Toen nog een paar hondjes en nog twee andere katten. Ik weet niet of ze ziek waren of voor hetzelfde kwamen als ik: een APK en een prik. Erger nog: twee prikken. Na even wachten (er kwam een hondje dat hard moest hijgen en die mocht eerst omdat hij zich niet lekker voelde) werd ik ook geroepen. Ik was inmiddels lekker lui in de bak gaan liggen maa dat zul je altijd zien, dat is dan net op het moment dat je denkt dat je niet meer hoeft en dan mag je toch nog.

Bij de witte jas

Eenmaal binnen bij de witte jas kreeg ik Algemene Poezelige Kattenkeuring. Eerst op die stomme weegschaal natuurlijk. Deze keer stond er precies hetzelfde op het scherm als de vorige keer dus misschien deed ie het nu wel goed. Soms is ie gewoon stuk denk ik. Is wel wat veel zegt ze maar ja, als ik geen natvoer eet dan kan ik niet goed op de bak dus dat schiet ook niet op. Ik bromde al toen ze me weer op tafel zette maar daar trok ze zich niet echt wat van aan. Dat had kennelijk niet genoeg indruk gemaakt en dat ik niet eens uit de bak wilde komen, daar deed ze ook al niet aan mee. Mijn man hield me vast en weet je wat ze toen deed? Zo’n koude ronde schijf op mijn buik zetten om te luisteren… brrr… misschien snappen ze niet zo goed dat ze dat ding eerst warm moeten maken? Ik heb een witte jasruisje bij mijn hartje maar dat heb ik altijd al gehad. Als het erger wordt, moeten ze gaan kijken maar nu hoeft dat nog niet. Gelukkig maar want ik wil niet nog een keer terugkomen.
Daarna kwam trouwens het ergste van alles: ze heeft me notabene twee prikken gegeven! Niet normaal maar nu kan ik er weer wel een poosje tegen en ben ik goed beschermd. Ik heb heel erg gebromd bij de tweede prik en geprobeerd te bijten maar ik moet mijn strategie de komende tijd eerst bijschaven of wat oppoetsen want ze waren me te snel af. Ze is wel lief hoor die witte jas maar ik kom er niet graag. De assistente zei nog wel dat ik een knapperd was, dat maakt veel goed hoor. Zij weet tenminste hoe je een stoere katermans moet benaderen!

Weer naar huis

Toen was het ineens klaar en kwam de mand weer terug en ben ik er meteen in gaan zitten. Moest nogal likken met mijn tong van alle spanning, dat kun je op de foto nog zien. We zijn snel naar huis gegaan en daar mocht ik meteen uit de bak. Ik ben heel de avond dicht bij mijn mensen gebleven, dat leek me het veiligste. Als zij opstonden, deed ik dat ook en ik ben nog buiten gaan liggen op tafel. Ik lig graag op tafel maar niet op die bij de witte jas hoor. Gelukkig is alles goed en hoef ik nu niet terug. Er komen nog veel donkers voordat ik weer terug moet dus nu ben ik gerust. O ja, heb mezelf natuurlijk wel heel goed gewassen toen ik thuis was, dat is belangrijk als ze aan je vachtje hebben gefriemeld.
Duimen jullie mee voor de poezels die zich nu even niet zo lekker voelen en geven jullie alle mensen en dieren die het nodig hebben, een dikke knuffel? O ja… caaf Mini mocht kennismaken met een caaf-kereltje. Ze vinden elkaar erg lief dus nu mogen ze binnenkort samen in het huis van Mini gaan wonen. Dat is nog eens goed nieuws hè?

Dikke knuffel van Lucky voor jullie allemaal

Kever heeft een mening over deelen

deelenAls eerste wil ik Bertje nog een keertje feeliesietetteren met zijn 15e ferjaardag!!, en ook Loes en Bert met ses jaar ferkering, het was frijdag twee feesten op één dag en dat is heel biesonder!!

Maar niet alles was fijn deze week, soms gaan dingen helemaal anders dan je zau willen, en dat was deze week zo, het was anders voor mij en voor mijn mensen, en voor nog iemand, soms kan het nog veel leuker zijn dan je dacht en soms kan het ferdrietiger zijn dan je had verwacht, en dat was deze keer zo, ik ga nau PUNT voor PUNT fertellen wat ik bedoel.

deelenIn mijn tuin

Ik had al geschreven dat Mikkie elke dag een uurtje in mijn tuin mag komen, en dat hij dat helemaal top vindt, hij is heel lief tegen mij en respekteert mij keurig, dat moet ik echt zeggen, hij komt altijd meteen op mij af en geeft mij heeeeeeeeel veel kopjes en wrijft langs mij heen, soms een beetje te entoesjast, dat ik bijna omval, maar het is goed bedoeld, dat weet ik, ik vond het ook best gesellig, we lagen SAMEN in het gras, of Mikkie lag in zijn doos en ik lag ergens anders, Mikkie mocht steeds iets langer blijven, en ineens foelde ik naar welk PUNT mijn mensen toe werkten…

Mikkie wil liefer bij mij wonen dan waar hij nu woont, hij was een paar keer in de nacht stiekum binnen gekomen, mijn mensen snappen niet hoe dat kan, ze hebben mijn gaaaas helemaal nagekeken en nergens zit een gat, maar Mikkie is heel erg slim, en hij is klein en heel slank, dus ze denken dat hij er overheen klimt, enniewee hij lag dus een keer op de bank, en een paar keer buiten in een mand, hij heeft één keer al mijn eten opgegeten, maar daarna niet meer, hij gedraagt zich netjes, maar ik werd er helemaal sip van, ik wilde niks meer zeggen, ik had een PUNT achter mijn tetters gezet.

In mijn huis

Mijn mensen probeerden van alles, ze gingen me borstelen en kammen en aaien, maar ik wilde niet spinnen en ik zei niks, ik was ferdrietig, mijn mensen waren ferdrietig omdat ik ferdrietig was, en mijn mensen waren ook ferdrietig voor Mikkie, want hij vindt het hier zo fijn, en ze hoopten een klein beetje dat Mikkie hier misschien kon komen wonen als alles deelengoed ging, maar ik wil liefer alleen wonen met mijn mensen, dat weet ik nau zeker, en mijn mensen zeiden dat ik op dit PUNT altijd vóór ga.

Nau hebben ze mijn gaaaas NOG hoger gemaakt, Mikkie mag elke dag even in de tuin, dat blijven we doen, en dat vind ik prima, als ik maar zeker weet dat hij ook weer weggaat, want ik vind het leuk oms SAMEN de tuin te deelen, maar ik ben in huis toch liever enigst Kever, met heel veel streepPUNTen!!!

Bram heeft updeets en hij had een snektest

snektestLieve allemaal, er zijn veel friende ineens sterren geworden. Dat vind ik altijd moeilijk. Mijn kop gaat dan best lang nadenken en mijn hart snapt het dan ook even niet meer. Dan is het gewoon teveel ferdriet ineens en dat is wat dan moeilijk is.

Vorige week op de Brammieblog-dag had ik kei veel en kei hard geswaait naar onze sterren. Nu zijn ze allemaal saame en gelukkig. Dat is fijn. Fanavond doe ik soo-wie-soo swaaie omdat ik dat op dees dag gewoon fijn vindt. Onze sterfriende weete dat ik dan doe swaaie. De echte swaai-hoedjes sjow komt folgens mij in September maar dat weete Dorus en Loesje het beste. Ik doe wel mee want ik vind het altijd kei mooi!

Updeet

En dan een updeet: Onze eigenste Bertje, van mevrouw Bertje was gisteren jaarig!! Hij is vijftien jaar geworden. Bertje, van kei gefeliciteerd met je verjaardag! Wij thuis wensen jou een kei mooie dag met heel veel sneks en kadootjes. Stoere verjaardags kopjes van ons thuis voor jouw Bertje.
‘Hiep hiep hoeraaaaaa’.

snektestSnektest

Oh, in dees blog was ik kei ondeugend en Ooma heeft mij betrapt. Vandaag ga ik vertellen over een snektest. Mijn vrouw, manspersoon en Ooma waren naar het Duitseland gegaan. Van me eigen weet ik niet waar dees is maar het is dus een andere land. Folgens mijn vrouw en de kaart van ons land ligt het Duitseland aan de rechter poot. Dus zet je poot op Neederland, en dan beweeg je hem naar rechts. Dan zie je een rood lijntje. Als je daar overheen gaat, dan ben je in het Duitseland. Daar praten ze en mauwen ze in het Duits. Ik ken alleen Brabants omdat ik een Brabantse katermans ben. Mijn mensen waren daar dus boodschappen doen. En toen ze thuis kwamen was ik kei blij want ik was best lang alleen en dat vind ik moeilijk.

Borstel

Er kwamen keiveel tassen op de tafel en natuurlijk moest ik er bij zijn want ik wil alles zien. En ik zag in de tassen allemaal stofjes en plestieke dingen maar ook spullen voor Brammie. Zo duwde ik mijn kop in een tas en foelde met mijn snorharen en wang dat er een borstel in zat. Mijn vrouw zag dat ik met mijn kop in de tas zat dus duwde ze mijn kop eruit. Toen snektestpakte zij dat borsteltje en vroeg aan mij, ‘is dit wat je zoekt, Brammie?’.
Nou en of ik dat zoek. Ik wilde met mijn kop langs dat borsteltje afgaan en mijn vrouw hielp een beetje mee. Van mijn neus tot aan mijn achterste wang ging de borstel over mijn vacht heen. Dees is een seeriejeus fijne borstel. Daarna draaide mijn vrouw de borstel om want daar zitten ook spikkels van de borstel. Dees zijn geen borstelhaare maar keiharde spikkels van plestiek. Toen deed ze dees over mijn wang en dees is super fijn en ik wilde alleen maar meer geborsteld worden. Maar mijn vrouw wilde dat niet en vertelde dat ze nog meer hadden gekocht in het Duitseland.

Sneks

Er ging een andere tas open en de spullen kwamen op tafel. Mij ooge kon het niet geloofe maar er was een tas VOL met Brammie sneks. Echt waar! Er waren keiveel doosjes van Whiskas met sneks voor je tanne en voor je vacht maar ook voor je ooge en je buik. En toen zag ik iets speesjaals. Van het merk Vietaakraft. Het heet Triggels, ik weet niet wat dees in het Duits of Brabants beteken maar ze klinkt lekker. En er waren ook staafjes in allemaal andere smaken. Ook zat er krunsj eete bij. Dat zijn kleine mini kraakkoekjes voor over je eete. Die eet ik zo op omdat ik dat gewoon zo wil. Dees heb ik nu in twee smaake. Rund en fis. Mij bek lust ze allemaal. En oh, ik zag ook nog een ander doosje met sneks, gewoon om te snekken. Dees is in kaas en kip smaak. Die vind ik ook lekker.
Er waren dus heel veel Brammie sneks en natuurlijk ook voor Mila. Mijn vrouw is niet veel later met mijn manspersoon naar een feest gegaan en mijn Ooma was op de bank gegaan om tv te kijken. Maar mijn Ooma was best moe van de hele dag in het Duitseland wandelen en winkelen. Die is niet heel erg veel later naar bed gegaan.
Maar Ooma, mijn manspersoon en mijn vrouw waren iets vergeten. Namelijk de triggels snektestvan Vietaakraft. Dees lagen op tafel en toen moest ik even kijken wat dat was. Dees zakje met sneks rook erg lekker. Het ruikt een beetje naar kip. Dat vind ik altijd goed. Ik hou van sneks dus dan maakt de smaak niet zoveel uit. En dees wilde ik zelf heel graag testen en tegen mijn mensen mauwen hoe lekker ze waren.
Met mijn bek en voorpoote heb ik scheuren gemaakt in het zakje en toen ben ik de sneks gaan proefe. Eerst deed ik een beetje likken, daarna dacht ik ‘Brammie jongen, dit is lekker!!! Het is kalkoen, de dikke kip’. Toen moest ik gewoon een snek helemaal opeten en dat deed ik. En toen wilde ik er nog één, en nog één. En toen dacht ik: ‘als ik nu alles eet, heb ik morgen niks meer’. Dus ben ik gestopt met snekken en ben ik gaan dutten. ‘s Morgens toen Ooma wakker werd, hoorde ik ineens ‘Brammie! Potver….., heb je weer gesnekt zonder overleg’. Ik ben maar niet naar beneden gegaan tot dat mijn manspersoon ook wakker was. Dan weet ik dat ik kan haaibaaien als ik iets doe wat eigenlijk niet mag.
Mijn vrouw zei later op de dag, toen ze langskwam, ‘dat is niet Bram’s schuld maar de onze. We hadden het zakje moeten wegleggen’. Gelukkig was niemand heel erg boos en heb ik wel kopjes gehad en kriebels.

Fijn wiekent allemaal en tot de volgende blog.

Waarom ik toch een gewone dag doe vandaag

gewone dag Gisteren zei Loesje het al over vandaag. Dat ik jarig ben en dat we zes jaar verkering hebben. Dus het is een biesondere dag en toch doe ik een gewone dag vandaag en dat is hierom.

Lief zijn

Gewoon is het fijnste.
Dan snap ik de dag.
En dan foel ik wat ik in mijn leefe heb en dat het gewoon is dus het kan er altijd zijn en blijfe, ik hoef niet bang te zijn dat het opeens weg gaat en wat dan. Gewoon is dat ik weet wat er voor mij is en dat ik daarin feilig ben.
Wegens dat ik wel een grote stoere katerman ben maar ik heb nog steeds angstklachten en dan moet je lief voor je eigen zijn.

Verkering

Ik ga eerst iets zeggen over verkering. En dat is fooral dat ik niet snap hoe het kan dat de liefste en mooiste poes van heel internet met mij verkering wilde toen ik haar vroeg. Maar het is zo. We zijn nou al die tijd saame en ik heb Loesje heel erg zien veranderen. Toen ik haar ontmoette, dat was op mijn feesboek, was ze fooral lief en zacht en als ik wat vroeg dan zei ze wat, anders bijna niet. En toen ging ze aan ontplooiing doen. Ze nam een eigen feesboekpagina. Ze ging cursus geven. Ze werd de Moeder van Sterren. Ze doet een verkeringHoedjessjoow. Nou, van alles. En ze is gek met jonge kittens. Nou durft ze veel meer en ik find het poosietief.
Dus als u denkt hoe moet dat verkering dan is mijn adfies je moet elkaar de ruimte geefe voor ontplooiing.
Loesje doet dat met mij ook.
Ik heb niks met dat jonge spul wegens dat ik graag mijn rust heb.
Dat vindt ze goed. En ik vind alles goed wat ze zegt en doet.
Dus je moet elkaar ook steunen.
En nou is het zo dat we saame ouder aan het worden zijn en Loesje praat daar heel eerlijk ofer en dan is het soms moeilijk maar wel altijd eerlijk daarin zijn we ook saame dus.

Jarig

Nou ofer dat ik jarig ben.
Per vandaag ben ik 15 jaar.
Dat denken ze dus, wegens dat ik door het asiel van de straat gehaald ben en dan weet je nooit wat presies je geboortedag is. En uit het asiel kwam ik hier, dat was dus vandaag heel veel jaar geleden en mijn vrouw zei toen dat ik wegens dat ik een nieuw leefe begon, ik nou een ferjaardag kreeg en nieuwe naame, Adelbert Cornelus. Maar iedereen zegt Bertje en dat is goed.

Alles bij elkaar is het best veel om te bedenken en om te foelen, dus daarom is een gewone dag het beste. Ik heb een thuis, verkering en een heleboel vrienden. Ik heb een superfijn leefe, elke dag weer.