Interview met de poes Loesje

Op Facebook heb ik Loesje ontmoet. Ik vond haar meteen bijzonder. Dat zachte. Dat lieve.  En ja, mooi is ze ook nog. Elke dag schrijft ze een berichtje op mijn pagina. Het deed iets met me. Daarom besloot ik haar om een interview te vragen.

 

Hoe gaat voor jou een gewone dag?
Op een gewone dag word ik wakker en heb ik honger. Ik slaap soms boven bij mijn vrouwtje, maar ook vaak beneden op de bank.
Als ik beneden slaap ga ik mijn vrouwtje wakker maken, dan spring ik op bed om goedemorgen te miaauwen. Mijn broertjes Floris en Japie zijn dan meestal al boven en ook mijn zusje Zusje ligt meestal languit op mijn vrouwtje te slapen. Dat doe ik ook weleens. Dan staan we samen op, ga ik eerst naar de bak en krijgen we onze brokjes. Dat vind ik zo fijn dan krult mijn poezestaartje.
Na het eten ga ik meestal even spelen en dan weer slapen. Zelfs als mijn vrouwtje gaat stofzuigen blijf ik lekker liggen. Meestal lig ik te slapen totdat we weer eten krijgen. Ik denk dat ik op een gewone dag het liefste slaap en eet. En de laatste weken help ik mijn vrouwtje ook iedere dag met een berichtje schrijven aan jou Bert. Dat vind ik fijn.
Maar mijn vrouwtje moet vaak werken, dan blijf ik achter met mijn 2 broers en Zusje. We slapen dan heel veel, maar soms gaan de andere drie ook ravotten door het huis. Ik wacht rustig tot mijn vrouwtje weer thuis is. Mijn vrouwtje werkt ook vaak s’nachts, dan draaien we alles om en slaap ik overdag met mijn vrouwtje mee en s’nachts met mijn broertjes en Zusje.
Maar het liefst heb ik het dat het gewoon is, dat mijn vrouwtje thuis is bij ons.

 

 

 

Het klinkt of je het heel gezellig thuis hebt, met allemaal fijne dingen. Wat is daarvan het allerfijnste?
Het allerfijnste wat ik doe Bert is eten. Ik lust bijna alles en dat kun je ook wel aan mij zien. Ik heb een prachtig rond figuur zegt mijn vrouwtje altijd en ik ben er best een beetje trots op. Vroeger voordat mijn vrouwtje me kwam halen in het asiel, woonde ik met 9 andere katten. Ik kreeg bijna geen eten en was heel mager. Toen we uit huis werden gezet kwam ik in het asiel te wonen en toen kwam mijn vrouwtje ineens binnen wandelen. Ik ging aan haar voeten liggen want ik vond haar lief. Zij vond mij ook lief en nam me mee naar haar huis en daar woon ik nu. Ze gaf me lekkere brokjes te eten en ik kwam helemaal bij. Toen werd eten mijn grootste hobby en dat is altijd zo gebleven. O ja en slapen vind ik ook heel fijn, want ik moet goed uitrusten van al dat eten.

Dus rust is belangrijk voor je. Dat heb ik ook.  Heb je weleens dat je je gek voelt en dat je opeens moet rennen? 
Als ik de kriebeltjes krijg, ga ik rennen, dan ren ik door de huiskamer en dan via de trap naar boven. Soms ren ik alleen door de huiskamer en begin ik te spelen. Maar dat is niet zo vaak want ik ben een echte dromer. Ik kan uren naar de muren zitten staren. Mijn vrouwtje zegt dat ik heel zen ben, maar daar snap ik niks van. Soms vind ik het fijn om op het balkon te zitten en zo naar de wijde wereld te staren. Maar dan wil ik ook snel weer terug naar binnen.

Mijn favoriete speeltjes zijn lintjes of touwtjes en daarmee lekker over de grond rollen. Maar ook vind ik het fijn om achter laserlichtjes aan te rennen, die probeer ik dan te vangen. Dan kan ik heel goed springen hoor Bert. Ooh en we hebben zo’n speeltje in huis waar wij als poezebeesten een balletje door kunnen slaan, daar word ik spontaan helemaal blij van. Ik speel dat weleens met mijn kleine broertje Japie.

 

 

 

Je maakt zo’n volwassen indruk. Zo evenwichtig. Dat je precies weet wat belangrijk is in je poesenleven. Heb je weleens kittens gehad?
Nee Bert, ik heb nooit kittens gehad. Ik was 1,5 jaar toen mijn vrouwtje mij vond in het asiel en ze hadden me net geopereerd. Ze hebben toen iets uit mijn buik gehaald zodat ik geen kittens meer kan krijgen. Ik had wel een heel groot litteken en mijn buikje was kaal. Toch wilde mijn vrouwtje mij hebben, dat vond ik wel lief.
Ik heb na zitten denken of ik kittens zou willen Bert. Ik denk dat het voor mij te druk zou zijn. Zusje kwam hier als kitten en Japie ook, dat vond ik best moeilijk want ze waren zo druk. Ze wilden allemaal met mij spelen op momenten dat ik wilde slapen. Ik houd van rust Bert en van gewoon, ik denk dat het mijn leventje helemaal op zijn kop zou zetten. Maar als ik heel vroeger kittens had gehad dan had ik niet beter geweten en dan zou ik er wel voor gezorgd hebben. Misschien als ik jou eerder had ontmoet Bert, dat we dan samen na hadden kunnen denken over kittens? Dan was het anders geweest.

Lieve Loes, de belangrijkste vraag heb ik tot het laatste bewaard. Ook omdat ik verlegen was.  Maar ik wil het vragen!! Wil je verkering met mij?
Dit is mijn favoriete vraag van het interview Bertje!
Ja ik wil verkering met jou want ik vind jou een knappe huiskater, Bert. En ook nog eens heel lief met aandacht voor mij.
En je houd van gewoon en ik houd ook van gewoon, dus ik zeg ja Bertje, laten we het gewoon doen! En ik ben stiekem ook erg verliefd op jou.

Dat was het Bertje, ik vond het zo leuk om te doen. Dank je wel dat je me gevraagd hebt.
Ik stuur je een kusje als dank xxx

Lieve Loesje dankjwel voor alles! Nou ben ik een gelukkige kater!!

Over mijn ontmoeting met een oranje visje

Mijn vrouw kwam thuis met iets nieuws in haar tas. Het was voor mij. Een visje. Ze deed er heel blij over, dus ik hoopte meteen dat het ook voor mij leuk zou zijn. Toen ging ze ermee aan de slag.

In de keuken liet ze een grote schaal met water vollopen, ik hoorde de kraan de hele tijd lopen, het ging maar door. Ik dacht, als ik maar niet in bad hoef.

Ze kwam terug met de schaal water en zette die op het tapijt. “Kom kijken, Bertje,” zei ze. Ik wilde niet, want ik lag net lekker voor de ventilator. Een beetje wind in mijn vacht, ik hou d’r van. Dus ik keek wel van een afstandje. Ze friemelde iets uit een pakje en deed dat in het water.

Een visje. Het flapperde en klapperde,  ik werd er meteen gespannen van. Van die rare geluiden. En toen ging het zwemmen maar ik wist gewoon dat het geen echte vis was, daar ben ik kater voor, alleen wist ik niet wat het dan wel was. “Een Robovisje,” zei ze verheugd. Ze keek er de hele tijd naar. Ik ook. Wat een griezelig visje. Het wil iets zijn maar het is niets. Daar werd ik bang door. Dat vreemde gekke gedoe dat je niet kunt vertrouwen.

Nou, de schaal ging weer terug naar de keuken en het visje verdween. Ik was en bleef van slag. De hele avond voelde ik me bangelijk en klein, en ik had veel aandacht nodig om bij te komen.

Ik vind een Robo-visje helemaal niks. Doe mij nou maar voor nu en voor altijd een lintje. Dat snap ik, dat kan ik, dat vind ik leuk. Dus.

Nette nagels aan mijn pootjes

Als katerman ben ik gesteld op een verzorgd uiterlijk. Netjes. Dus ik was me na elke maaltijd. Daar blijft mijn vacht mooi bij. En dan is er de kwestie van nette nagels aan mijn pootjes. Hoe moet dat?

Er zijn genoeg mensen die een nagelknippertje hebben en dan de kat grijpen. Niet doen, hoor. Hou het bij uw eigen nagels. Een kat kan bijna altijd zichzelf reddden. Ik zal zeggen hoe ik dat doe, qua nagels.

Beneden in de huiskamer heb ik een plank met touw, daar rek ik op na het slapen. Neem ik meteen mijn nagels mee. Ook heb ik een staande krabpaal en iets aan de bank en soms hang ik gewoon tegen de muur met de nagels. Hier mag alles.

Boven: een plank en weer zo’n paal, ander model.

Ik gebruik alles, net op het moment dat me aanstaat en op de manier die ik leuk vind. En mijn nagels zijn prima in orde, dankuwel, helemaal netjes.

En mocht het een keertje voorkomen dat ze echt veel te lang groeien, dan wil ik liever naar een dierenarts die zoiets kan. Doe mij maar een prof.  Maar ja, ik ben hier bijna veertien maanden en de nagels zijn precies zoals ze waren. Dus, alles in orde.

De kleinste katten ter wereld

positief kattennieuws,
Raffles (foto: Squeezeweasel)

Vier pond poes, wat heb je dan? Iemand als Raffles bijvoorbeeld. Hij is een Singapura kat, waarschijnlijk het kleinste kattenras ter wereld. En dat niet alleen, ze hebben een merkwaardige geschiedenis.

Maar eerst: hoe is het karakter? Hoe stoer en gespierd deze mini-katten ook van uiterlijkmogen wezen, ze hebben enorm veel liefde te geven. Lief. Aanhankelijk. Knuffelig. Slim. Ze kunnen goede praters zijn, zoals Siamezen. Van kou en alleen-zijn moeten ze niks hebben.

Denk nog even na over dat gewicht:

Singapura: vier pond – twee kilo
Main Coone: twintig pond – tien kilo
Noorse boskat: kan boven de tien kilo komen
De naam van het ras zegt al iets over de oorsprong, dat is inderdaad Singapore. Daar leefden ze al langer tot halverwege de jaren 70 een Amerikaanse kattenfokker iets in de katten zag. Toen werden ze raskat. Dat had uiteindelijk een voordeel want de Maleisische regering adopteerde de Singapura als nationale kat. Mooi is dat: respect voor het dier.

Hoe zou dat zijn, om drie vier van die kleine katjes door het huis te hebben wandelen?

De kalender van Kees en Koos

Kees en Koos zijn beroemde katers van Facebook. Hun vrouw Blondie heeft een gave scheurkalender gemaakt, die is voor volgend jaar. Hoe zit dat? Interview met twee katers!!

Hoi Kees en Koos!! Hoe kan dat, een scheurkalender van jullie?

Kees en Koos: “Blondie kon geen leuke scheurkalender vinden. Ineens kregen Kees en ik een brainwave. Waarom maakten we geen scheurkalender met alle foto’s van ons? Zo gezegd, zo gedaan. We gingen aan de slag. De taakverdeling was snel geregeld. Wij deden de creatieve ideetjes. Blondie mocht de technische dingen op de computer doen.
Het moest dus een kattenscheurkalender worden, van ons!! Dan zouden we ook geen gesodemieter krijgen met auteursrechten. En het moest een leuke kalender worden.”

Voor de Facebook van Kees: klik en kijk
Voor de Facebook van Koos : klik en kijk

Kees zegt : “Er is elke dag iets bijzonders is of wat te vieren. Het belangrijkste is dat we heel veel lol hebben gehad met het maken van de kalender.”

Dat snap ik Kees, jij en Koos komen goed in beeld. Wat vinden jullie zelf de leukste foto’s?

Kees: “Alle foto’s met eten, van donutdag tot anti-dieetdag!”

Koos: “De foto’s van Willy. Want Willy is de oude sok waar ik vroeger mee woonde. Hij heeft mij opgevoed. Anderhalf jaar geleden is hij over de Regenboogbrug gegaan. Af en toe laat hij nog iets van zich horen en dan stuurt hij inspiratie. Dus ik vind het belangrijk dat Willy in de scheurkalender zit.”

Dat is lief van je Koos. Dat je aan Willy blijft denken. Gaan jullie nou rijk worden?

Koos: “We hebben de prijs van de kalender zo laag mogelijk gehouden. We willen dat Blondie uit de kosten komt.”
Kees: “Ja, anders moet ik een krantenwijk nemen dus ik hoop dat het lukt!! En als we toch geld verdienen, dan gaan we goede doelen steunen die met katten te maken hebben. Dat doen we vaker.”