Een maand op dieet en waar ben ik nu?

kat op dieet Een maand op dieet en waar ben ik nu? Vorige maand moest ik een operatie wegens mijn tanden. Met onderzoek van mijn bloed.

De dokter zei dat ik pre-diejebeet was en dat ik te zwaar was omdat ik 5.8 kilo woog. “Zes kilo,” zei ze nog. Dus ik moest op dieet. Aan de sportbrokken.

Mijn vrouw vond het moeilijk, ze was bang dat ik honger zou hebben en de hele tijd zielig zou miauwen en dat zij dan nee moest zeggen en dat kon ze dan vast niet en hoe moest dat dan.

Knuffels

Dus eigenlijk had mijn vrouw een probleem. En daar kon ik niks mee, ik was pas geopereerd en dat had ik nog nooit meegemaakt dus ik had extra knuffels nodig. Die kreeg ik ook. Lang zacht aaien. Borstkroelen. Buikhappen.  Het was er allemaal en het is er nog en daardoor voelde ik me al beter.

Volgens mij zijn knuffels heel erg belangrijk als je wat hebt.
En dan ook heel veel knuffels die lang duren.

Dieet

Oja, dat dieet. Nou het is geen dieet het is sporteten zodat ik weer atletisch kan worden zoals ik een jaar of wat geleden was. Nou ben ik tien dus ik ga aan mijn atletische figuur werken. Ook voor de gezondheid.

Dus het is niet zielig. En ik heb geeneens honger. Dat spul van die sportbrokken daar zit ik snel vol mee. Ik eet wat, dan moet ik al eetpauze nemen.  Ik krijg 50 gram per dag en dat eet ik nooit allemaal op. Plus dan een bordje met eten uit een zakje. Het is best lekker eten maar ik krijg het bord gewoon niet leeg.

Slanker

Ik ben nou slanker dat voel ik en dat hoor ik ook thuis. Soms ren ik keihard door het huis dat deed ik de tijd voor de operazie steeds minder. Gisterochtend nog, mijn vrouw was net in de badkamer en toen riep ze wat er was. Niks, gewoon rennen.

Dus het gaat best goed, al ben ik er nog niet. Mijn vrouw zegt dat er over een paar maanden  controle komt, dan stuurt ze iets uit mijn bak op, en dan weten we of ik nog pre-diejebeet ben of weer gewoon mezelf.

Loesje vertelt: als me peettantes voor ons zorgen

Loesje

Als me vrouw fakanzie heeft gaat ze weleens weg. Van me eigen hoeft dat niet. Ik vind het fijn als ze thuis is, bij ons. Dan voel ik me veilig en ook gelukkig. Dan weet ik dat ik te eten krijg en knuffels. Hoe me dag eruit ziet en dat is belangrijk. Dat alles gewoon is, dat ik me leven begrijp. En dat ik op me kompjuuter kan voor me Bert.

Sensietief

Als me vrouw weg gaat voel ik wanneer ze gaat want ik ben sensietief. Dan komt de grote tas uit de kast en voel ik me eigen niet blij. Dan krijg ik moeilijke gevoelens, me buik doet rare geluiden maken. Alsof ik tonijn gegeten heb die van ze eigen te oud is. Dat is als me tonijn bejaard is, ik raak dan in een tonijndeepressie. Dan weet U wel van Uw eigen dat ik me hartje moet beschermen.

Hoedje

Maar ik krijg toch eten en ook knuffels want me peettantes komen voor ons zorgen. Me huispoes loesjetante Liesbeth en me tante Marian. In het begin ben ik dan wel op me hoedje. Maar als ze me blikje tonijn openmaken vind ik het best wel oké. Dan ren ik naar beneden en soms blijf ik dan met me nagels aan de trap hangen. Zo graag wil ik me tonijn. En ik vind het ook fijn dat me peettantes er zijn. Ik eet altijd goed want ik ben een maatje meer. Daar moet ik wel goed voor zorgen, dat ik me eigen blijf. Dat vind ik wel belangrijk.

Bofpoes

Me peettantes zijn heel lief en ze komen ook twee keer op me dag. We krijgen ontbijt en ook nog ander eten. Oooh soms is Zusje boos, zij vindt het nóg moeilijker. En ze heeft een keer in de bank geplast bij tante Liesbeth. Ik schrok er best van maar me tante ruimde alles op. Ik vond dat zo lief en ik voelde dankbaarheid. En ik gun me vrouw ook haar fakanzie en als me peettantes er niet waren kon ze niet gaan. Dat is best heel veel liefde vind ik wel. Daarom schrijf ik nu van me peettantes en ook omdat ik een bofpoes ben dat ik me peettantes heb. Want ook al zijn zij niet me vrouw, ik vind ze wel heel lief. Dan moet ik ze nu ook in een zonnetje zetten en zeggen dank je wel lieve tante Liesbeth en andere tante Marian.

veel liefs van

Loesje

Katrien: over mijn wolletjedeken en hoe ik die vond

wolletjesdeken

Ik ga het vandaag over mijn wolletjedeken hebben. Mijn superzachte deken die ik zo lief heb.

Kadootje

Mijn vrouw gaf zichzelf een keer een kadootje. Ze wou namelijk een lekkere deken voor haar om ermee op de bank te liggen. Nou, zij er eentje kopen. En ’s avonds ging ze er onder zitten en liggen op de bank. Ze zei dat het een superheerlijke deken was. Ze lag met de wolletjes onder. En boven lag het fliesgedeelte.

Tiesjirt

Ik lag naast haar op de bank. Ik vond het namelijk fijn om op een tiesjirt van haar te liggen die ze gedragen had. Dat rrrruikt zo lekker. Dan kroel ik en rol en draai ik er maar op. Zolang ik haar geur maar rook.

Wolletje

Maar goed… op een dag vergat ze het wolletjedeken op te bergen en toen rook ik er aan op de bank. Dat zag er koel uit. Het wolletjekant lag boven. Ik deed er een stapje op. Ooh dat voelde lekker. Een zo’n wolletje kwam tussen mijn teentjes. En het kriebelde zo fijn.
Ik stond helemaal te trillen. Zachtjes ging ik verder op de wolletjeskant stappen. Ik voelde me overgelukkig. En ik werd slapjes.
Ooooh, wat voelde dit fijn. Eerst ging ik rondjes draaien, want je wil toch het ultieme plekje hebben toch?
Toen vond ik het… ooh ja. Toen namik een beslissing. Die deken was vanaf nu van mij. Hoe durfde ze zo’n lekkere deken voor zichzelf te houden.
En toen zag zij het. (naar vrouw wijst)
Ohoh… ik deed alsof ik het niet zag. Ik hield me slapende. En toen kwam het.

– Trien? Mag ik mijn deken terug?
– Nee.
– Katrien?
– Nee.
– Ben je doof? Katrientje van Eeuwijk, geef mijn deken terug!
– Ga weg! Ik lig te slapen, hoor.

Ze probeerde zelfs om me van mijn net eerlijk ingepikte dekentje af te halen. Maar ik hield vast. Toen hoorde ik de woorden die ik in gedachten had. Laat maar. Alleen zei ze er ook snertkat achteraan.

Wasdag

Mijn deken nam zowat de hele bank in beslag. Dus gingen ze het opvouwen. Ooooh mijn zachte deken werd nog zachter. Om de dag kreeg ik een schone kant. Dat vinden ze prettig wolletjesdekenblijkbaar. Maakt mij helemaal niets uit hoor. Als ik mijn deken maar mag houden.
Tot we op wasdag kwamen. Euh… hallo? Waar moet ik nu op liggen?

Kwam ze potjandorie met een gedragen tiesjirt aanzetten. Ja daaaagg, weg ermee. Ik wil mijn wolletje.

Vinger

Toen kwamen ze op een brrrriljant iedee. Ze kochten er nog eentje bij. Ze gingen spesjaal voor mij naar het tuincentrum, in mijn geval tuincentrum Osdorp, en kochten er nog eentje. Om en nabij 20 euro, zeiden ze. Nou wisselen ze elke vrijdag van deken. En dan geniet ik, want ik vind het wasmiddel zo lekker rrruiken. Meestal hebben ze lavendelgeurtjes. Van die kleine flesjes.
Dan stop ik mijn neus diep in mijn wolletjedeken.
Het meest stomme is trouwens wel de wissel. Ze houden me vast. Want als ik zie dat ze ook maar één vinger uitsteken naar mijn wolletje spring ik snel er op. Als de schone er ligt ben ik net een kattapult. Ik neem een snoekduik en ik spring er op.
Maar ze moeten niet de moed hebben om die rare flieskant bovenop te leggen hoor.

Nou… ik hoop dat jullie het leuk vonden om weer wat van mij te weten.

Liefs en kusjes
Katrien. (lief prinsesjesdiefje van beroep)

Waarom ik opeens veel minder gaap

gapen, gaap Waarom ik opeens veel minder gaap. Dat ik minder gaapte, wist ik geeneens. Tot mijn vrouw opeens weer zo intens naar me keek en zei: “Bert, je gaapt minder.”

Ik dacht nou dat weer. Straks belt ze de dokter nog en dan moet ik een operazie om te gapen.

Zij keek intens. Ik keek weg.

Aaien

We gingen samen op de bankhangen zodat ze beter kon nadenken. Ik ga dan op mijn kussen liggen, zij gaat borstkroelen bij me en tegen me praten. Ik probeer dan te blijven kijken maar serieus, als het echt fijn wordt dan gaan mijn ogen vanzelf dicht en dan moet ik spinnen dus echt luisteren gaat dan niet meer.

Zij praat gewoon door. Dus misschien valt het geeneens op.

Operazie

Ik had dus een operazie wegens mijn tanden. Dat kwam doordat ik gaapte en mijn vrouw daar een foto van naar de dokter stuurde. Vorige week is de dokter nog een keer naar mij komen kijken, en ze zei dat ik tajje had en dat ik de tijd nodig had om beter te worden.

Dus eigenlijk is het nou normaal. Behalve dus dat ik veel minder gaap.

Rieleksen

Kijk, ik gaap om te rieleksen. En voor de operazie voelde ik best wat aan mijn tanden dat ik wist dit is niet goed en dat ik me gespannen voelde. Dus dan doe je iets tegen die spanning en dat is gapen. Als je gaapt, dan kun je niet gespannen zijn.

En nou heb ik minder spanning.  Mijn tanden voelen beter. En er zit ook anti-spanning spul in mijn eten daar voel ik me van binnen ook rustiger door.

Dus waarom zou ik nou gapen als ik me al rielekst genoeg voel?

Snappen

Na heel erg lang aaien snapte mijn vrouw dat ook. Gelukkig aaide ze nog een poosje door, anders was ik daar weer gespannen van geworden en dan had ik moeten gapen. Ik ben nou weer gewoon, geloof ik. Of bijna gewoon.

kater Bolle: brokken voor je tanden

brokken voor tanden kat

Omdat Bert net aan zijn tanden is geopereerd, leek het mij een goed idee wat te schrijven over brokken die goed zijn voor je tanden.

Speciale brokken

Bij mij is er gelukkig nog niet aan mijn gebit geknutseld, maar mijn vrouw zegt dat dat waarschijnlijk ooit wel moet gebeuren. Ze zegt dat als ze denkt dat ik dat niet hoor, maar ik luister juist altijd extra goed als mijn mensen op een bepaalde manier praten. Want dan weet ik dat het over mij gaat.

Zo hoorde ik, toen we de laatste keer naar de dierenarts waren, dat mijn gebit er goed uitziet maar dat ik nogal rond ben. Nou vraag ik je… zie ik er rond uit? Volgens mij ben ik een en al spieren, met een spierwit gebit en een tijgervacht. En een klein hartje, maar dat kun je van buitenaf niet zien.
Mijn mensen hebben toen meteen speciale brokken voor mij gekocht, voor mijn tanden. Zodat ze goed blíjven. En speciale brokken dat ik minder rond wordt en meer vet verbrand.
Alle twee die soorten brokken heb je van allerlei merken. En ook speciale van de dierenarts, die mijn mensen gekocht hebben. Dus er kwamen twee zakken van allebei twee kilo.

Pingpong

De eerste keer dat ik mijn slankbrokken kreeg, was ik benieuwd hoe ze smaakten. Ik vond er niet veel aan, maar ik at ze wel netjes op. Daarna ben ik er nooit meer aan begonnen – het leek wel alsof ik karton zat te eten.
De tandenbrokken waren érrug groot, het leken wel pingpongballen. Ik heb er een paar gegeten uit beleefdheid, maar het was me eerlijk gezegd teveel werk. Voordat je één zo’n brok in stukjes had, had ik er al geen zin meer in. En dan moest je nog beginnen met eten! Dus die liet ik staan.
Ik had al eerder tandenbrokken van de dierenarts gehad, en die waren groot en ook nog keihard.
Nou, die hoefde ik natuurlijk helemaal niet.

Hoofd scheef

Mijn man dacht dat ik er vanzelf wel aan zou beginnen als ik honger had. Maar ik ben een kat, geen hond. Als ik iets niet wil, dan wil ik niet.
Gelukkig is mijn vrouw wat makkelijker over te halen. Ik ga dan naast haar zitten, en kijk haar aan.
Vanwege dat ik vroeger mishandeld ben, durf ik niet echt om dingen te vragen. Dus ik blijf dan zitten, in de hoop dat ze me ziet. Als ze dan vraagt wat er aan de hand is, zet ik grote ogen op en hou mijn hoofd een beetje scheef. Soms maak ik dan ook nog een klein PIEPgeluidje.
En ja hoor, dan rent ze al. Ze geeft me dan iets wat ik lekker vind. Bijvoorbeeld brokken voor moeilijk etende katten (haha! Ik en moeilijk eten…) of brokken voor actieve katten (hmmmmm… ben ik ook niet echt).

Merkbrokken

Laatst had mijn vrouw nieuwe brokken gekocht. Ze zijn best groot, en best hard. Ik moet goed kauwen en dat doe ik dan ook. Na een handje brokjes zit ik vol. Ze zijn heerlijk. Ik heb al twee zakken van 400 gram weggewerkt.
Het zijn brokken van Royal Canin, speciaal voor Brits Korthaar-raskatten.
Het toeval wil dat ik waarschijnlijk voor zo’n tachtig procent Brits korthaar ben. Dus het zijn brokken speciaal en alleen voor mij. Sjiek hè?
Het is geen reclame hoor, want de tandenbrokken waren van hetzelfde merk. Daar is een grote zak van twee kilo naar de buurkat gegaan, het arme beest.

Tanden poetsen

Mijn vrouw zegt dat er ook katten zijn waarbij hun mensen hun tanden mogen poetsen. Ik kan me niet voorstellen dat dat waar is. Degene die mijn tanden probeert te poetsen doet dat maar één keer. En dan weet diegene dat ik hele sterke, scherpe, witte tanden en kiezen heb!
Ik hoop dat Bert zich snel weer helemaal lekker voelt en dat hij niet meer na hoeft te denken over zijn tanden. En dat hij gewoon weer lekker kan eten zoals altijd.