Katrien: over mijn balkonnetje en wat ik daar doe

balkonnetjeHallo, daar ben ik weer.
Ik ga jullie dit keer over mijn balkonnetje vertellen. Ik heb een priefee buitenverblijf waar ik 3 seizoentjes graag verblijf. Het is niet echt megagroot hoor. Zeven bij twee meter. Maar het is er wel heel koel.

Draai

Vroeger, toen ik nog een ukkebebie van 3 maandjes was ben ik een keer in de tuin beneden gevalt. Omdat ik zo stom was om op een nat hekwerk te lopen. Ik kreeg wel steeds te horen dat ik daar niet op lopen mocht maar goed… wat weet het personeel nou daar van.
Nou… het ging fout en ik viel. Ik kwam op mijn zijkantje terecht in de tuin. Ik kon mijn draai niet afmaken. Joyce zei dat dat kwam omdat ik maar op één hoog woon.
Maar goed… ik hield hier wel gekneusde heupjes en een gat in mijn tong aan over. Joyce gaf me geen pijnstillers omdat mijn heupjes rust moest hebben. En als ik pijnstillers kreeg zou ik gaan rennen. Dus ruim een week lang liep ik als een megabejaarde door het huis.
Was het balkon dan niet afgeschermd hoor ik zeggen. Jawel… maar alleen aan de onderkant omdat Grietje en Poekie de braafste meisjes van de klas waren en nooit op de rand sprongen.

Gaas

Dus de dag na mijn val en doktersbezoek werd het balkon tot een meter over de rand afgeschermd met kippengaas. Dat “wiebelt” want dat vinden wij katten niet leuk. Ik niet dan.

Mus

Op mijn balkon komen de leukste diertjes, waaronder ikzelf natuurlijk en bijen en vlinders. En vogels. Een mus landde een keer op mijn balkon en toen zei ik kip,ik heb je. Gelijk hield het batterijtje van die vogel er mee op. Ook stom.
Het personeel was nou niet echt blij met mij op dat moment. Ze vonden het zielig voor de vogel.

Poffert

De bijen laat ik met rust. Vooral na de laatste ruzie die ik met ze had. Ik wou er eentje opeten, gaan ze me in mijn neus steken!! Ik had echt een poffert van een neus hoor. En vrouw zat maar: lesje geleerd hè dame?

Ze kopen heel veel planten voor mij om op mijn balkon te zetten. Dan kan ik me daarachter verstoppen om naar de vogels in de tuinen te loeren. Dat is echt leuk hoor. Ook heb ik een mandje buiten liggen voor als ik wil slapen.
Of als ik iemand wil uitzwaaien die over me heen vliegt in een vliegmasjien.

Staartje zwiep

Loesje kwam een keer bij mij loosjeren om onze tante truke uit te zwaaien toen ze naar aamerieka vloog. We gingen toen staartje zwaaizwaaizwiep doen.

Daarna gingen we naar de visjes in de tuin schuin onder mij kijken. Daar zwemmen heule grote vissen die er verukkelijk uitzagen.We wilden al de hengels van mijn personeelman pakken want de visjes zagen er zoooo lekker uit. Maar ja, we hadden een probleem. We hebben geen wormpies bij ons. Komt door die vieze stomme pillen die we elke paar maanden moeten slikken. Ooooh toen zei vrouw dat ze voor ons vis ging koken in de magnogwat. Acht minuutjes daar in, ping, afkoelen en eten maar. Ooooh wat zaten we te smikkelen.

Toen mochten we nog even op balkon, want dan konden we met andere katten praten die in de tuinen liepen. Tegen 8 uur trokken we onze pjamaatjes aan en gingen we ze leijon king kijken.

Liefs en kusjes
Katrien.  (Verwend prinsesje van beroep)

Wat de dokter met mij deed

dokter Wat de dokter met mij deed vond ik allemaal heel erg raar. Ik kende haar nog wel van de vorige keer. Toen gaf ze me snoep en ik eten, en toen prikte ze me dus toen ze weer met snoep kwam hoefde ik niks. En ik kreeg geen prik.

Operazie

De operazie aan mijn tanden van een paar weken geleden is dus gelukt nou mooi zo. Dat hoef ik niet nog een keer. Ik moet nou verder aan de revalidinges.

Er zit nog wat rood op mijn tandvlees daarom ruik ik uit mijn bek, ja dat is gewoon zo. Maar dat gaat vanzelf weg anders moet ik mondwater tegen het rood. Of ik dat neem zie ik dat wel.

Onderzoek

De dokter wilde naar mijn tanden kijken maar ik wilde dat niet. Dus ik was een beetje zenuwachtig en wat doe je dan, dan ga je jezelf gerust stellen. Dus ik heb alles wat ik zag een kopje gegeven. Ook haar been en haar tas. En toen ging ik even liggen. Ik dacht, klaar. Maar niks klaar. Het onderzoek begon.

Deken

Ze pakte een deken van de bank en ik weet niet hoe ze het deed maar opeens zat ik erin met poten en al. Dus ik kon niks doen. Van schrik werd ik helemaal slap. En zij aaide me over mijn kop en net toen ik dacht heel fijn maar nou los, friemelde ze mijn lip aan de zijkant omhoog. En toen aan de andere kant.  Daarna mocht ik los en ik ging meteen op afstand staan te kijken.

Dus ik ben niet ziek maar ook niet beter. Ik hoef geen operazie of pillen maar aandacht en misschien spul in mijn water.

Moe

Erna was ik keimoe. En mijn vrouw ook. Ze zei dat we veel te veel hadden meegemaakt en daar was ik het mee eens. Toen zag ik dat de dokter het snoep was vergeten en daar heb ik toen lekker van genomen.

Loesje vertelt: keuzes maken…

keuzes maken

Me vrouw kwam laatst thuis met de grote tas op haar rug. Ze was weer ergens centjes voor ons gaan bijverdienen. Oooh ik voelde in me buik dat er iets was.

Als sensietieve poes voel je dat. Dat ze anders kijkt, me eten anders in me bakje doet. En dat ze stil is, in ze eigen gekeerd. Ik voelde weer machteloos maar anders dan bij me Bert want die had ze operazie. Me vrouw liep nog rond. Toen voelde ik, ik moet helpen.
Maar hoe doe je dat als poes?

 

 

Binding

Ik weet hoe ik me Bert kan helpen. Maar wij hebben verkering, me vrouw en ik hebben geen verkering. Toch voel ik me eigen veilig en ik voel ook binding. Oooh voor de eerste keer in me leven. Met me Bert voel ik ook binding maar hij woont nog op ze eigen. Dan is het anders, dan heb ik wel vlinders en ik ben ook verliefd op me Bert. Maar als je samenwoont net als ik met me vrouw, dan voel je elkaar.

Schoot

Me vrouw ging zitten en toen wist ik het. Ik ging op schoot en ik sprong in één keer goed van me eigen. Ik was wel blij want ik wilde niet meteen me nagels slijten. Toen heb ik me schootmeedietasie gedaan. Dan wordt me vrouw rustig en dan kan ik in haar ogen kijken. Ik deed heel hard spinnen, zenspinnen. Dat is als je iets heel graag wil, of als je iets heel fijn vind van ze eigen. Ik doe het ook bij me tonijn. Nu wilde ik me vrouw heel graag helpen. Ze zei, Loesje ik moet een keuze maken…

Harde kopjes

Me buikje ging heel hard rammelen want het voelde als honger. Zou het Tonijn zijn, of paling? Oooh ik zou niet kunnen kiezen van me eigen denk ik? Tonijn ken ik en is me hart, paling ken ik ook maar moet ik nog leren eten. Soms vind ik iets nieuws fijn om te leren. Soms is wat ik ken fijn want dat is gewoon van ze eigen. Iets van me hart is altijd fijn. Ik deed heel harde kopjes geven, bijna me ene tand eruit. Ooooh ik had best veel honger merkte ik.

Eten

Me vrouw zei dat het niets met eten te maken had. En ik had nog wel zo me best gedaan. Ik kreeg zachte knuffels en ze zei: Loesje lieve Snoesje ik weet het. Je moet altijd kiezen voor je hart. En toen kreeg ik de lekkerste tonijn van me leven! En ik had ook geholpen.

liefs van
Loesje

Katrien: mijn ontbijtje in hun fakanzie

Waar is mijn ontbijt? Bertje vroeg mij om weer een stukje voor jullie te schrijven, wat ik met liefde doe, hoor.  Alleen word het geen vrolijk stukje…
Nee… het gaat over leed en verwaarlozing. Pakken jullie alvast maar zakdoekjes er bij hoor. Want dit is me toch een partij erg.

Mijn ontbijt

Nou… waar gaat het over? Over mij.
Laat ik beginnen.
Ik ga het over mijn ontbijtje hebben… en hoe hard ik hierom moet vragen.
Normaal krijg ik om kwart voor 5 of 5 uur mijn eten. Ik ga dan naast manpersoneel zitten en praat met hem op de bank. Miauw of te wel kom eens van je bank af en geef me eten want ik barst van de honger. En dan krijg ik het ook.
Mijn eten word in de zomer in de koude kast bewaard. Anders word het drab en gaat het verschrikkelijk stinken. En dan gooien ze het weg. Dan pakken ze het dus uit de koude kast en prakken het eerst en zetten het dan 10 seconden in de magnogwat. Ping… opnieuw prakken en eten maar. Oooooh zo lekker.

Pate

Ik krijg altijd whiskas pate. Het liefst tonijn, maar het mag ook een ander smaakje zijn hoor. Zolang het maar pate is. En tonijn.

Fakanzie

Nou klaag ik nooit, echt nooit. Maar soms heb ik zoiets van moet dat nou. Zoals nu. Nemen ze fakanzie. Niets mis mee hoor, want nu zie ik ze vaker en krijg ik meer knuffels. Maar nu komt het ergste…
Ik krijg dus nu veel te laat mijn ontbijtje. Pas om 6 uur of nog later. Oooooh en dan rammel ik. Dan gaat mijn maagje knorren en word ik echt sjaggie hoor.
Maar wat doe ik nu als het al half 7 is en ik nog geen eten heb gehad? Nou… dan laat ik ze dat wel merken hoor. Ik ga dan echt heel hard zingen. Soms krijs ik gewoon… zo hard en zo vals. Ik spring op het nachtkastje,en als het moet gooi ik de teblut er gewoon van af. Moet het maar niet in de weg staan. Lekker puh. En dan worden ze wel wakker hoor. En dan hoor ik: Katrien… we hebben vrij hoor. Wacht even een half uurtje.

Honger

NEE!!!! Ik heb honger!! Ikjes wil eten!!

Nou… ze laten me soms gewoon wachten hoor. En dan voel je gewoon dat je per secondje afvalt. Snappen jullie nu waarom ik zo slank ben en blijf?  Het is gewoon te erg hoe ik hier behandeld word. Ze denken alleen maar aan zichzelf hier. En nooit aan mij.
Normaal duurt deze ellendige ellende 3 weken, maar meneer hier had veel dagen over en nu duurt zijn fakanzie al bijna 5 weken. En er komt nog 1 lange week aan.

Verwaarloosd

Al iets over de 5 weken lijd ik honger. Al over de 5 weken word ik zwaar verwaarloosd.
En niemand die me helpt. Ooooh wat erg.
Ik lijd gewoon in stilte. Met dikke tranen hoor soms. En als je dacht is de ellende over? Nee!!! Want in december heeft hij de hele maand ook vrij!!!! Dan begint mijn ellendige ellende weer helemaal opnieuw.
Arme ik.

Vis

Ooooh ik moet stoppen want ik krijg lekkere gekookte vis van vrouw.
Ooooh ik hou zo van mijn personeel.
Ze zijn de liefste en zij kookt heerlijk.

Heel veel liefs,
Katrientje

Prinses van beroep (en zangeres)

Ik ben aan de revalidinges

kat moet revalideren Ik ben aan de revalidinges. Revalideren, roept mijn vrouw. Nou ja, u snapt mij vast wel.

Dat van die operatie is al keilang geleden en sindsdien zijn er geen rare dingen gebeurd maar ik voel me toch anders dan ik was.

Misschien komt het door mijn nieuwe eten. Dat kan. Dat kan ook van niet.

Aaien

Ik heb nou veel behoefte aan aaien. Van dat zachte langzame over mijn vacht. En dan vingers in mijn buikvacht en dat mijn vrouw dan rustig naast me ligt en niks zegt en gewoon doorgaat de hele tijd. Dan moet ik spinnen en soms ben ik ook stil maar dan vind ik het nog wel fijn. Heel diep van binnen voel ik me dan rustiger worden. Net of ik van het aaien leer dat de operatie echt voorbij is en dat ik serieus waar thuis ben en weer veilig in mijn eigen leven.

Spelen

’s Avonds spelen we soms even met een veter. Een spelletje dat ik snap. Veter beweegt. Bam, poot erop. En dat dan een hele tijd tot ik moe ben.

Meer spelen wil ik nog niet. Mijn vrouw wel maar als ze met iets komt dan kijk ik gewoon een andere kant op en dan snapt ze dat.

Foto

Ik kan best goed eten dus dat is fijn. En de bak en al die dingen lukken ook. Ik was mezelf ook omdat ik zo vaak op de foto ga dan wil je er als huiskater met verkering toch netjes op staan.

Maar toch ik weet het niet. Dus ik moet rusten en veel geaaid worden dat ik weer zekerheid in mezelf vind. Daar had ik niet veel van dus het kost extra moeite. Daarom dus, dat ik aan de revalidinges ben. Het gaat volgens bij best in orde komen alleen kost het tijd. En veel dutjes en veel aaien.