Categorie archieven: uit mijn leven

Als je rust aan je kop wilt en je vrouw wil praten

rust

Mijn vrouw is een prater, en ze wil dat ik ook praat. Soms ook als ik net ga slapen, dan vraagt ze of ik ga slapen. Het is best gezellig echt waar maar soms wil ik gewoon rust.

Poosietief

Samenwonen is dat je je eigen leefe hebt en je hebt je leefe samen. Dat heb ik geleerd. Dus dan doe je dingen voor elkaar omdat je samen wilt zijn, en dat wil ik ook. Samen op mijn tapijtje hangen, samen op de bank, samen op het bed als het nacht is. Elke avond samen eten. En het gefoel van binnen dat ik samen ben en een thuis heb en dat ik nooit meer alleen hoef te zijn zoals vroeger toen ik nog op straat woonde. Dus dat is poosietief.

Sinds ik hier woon heb ik geleerd dat ik ook voor mezelf mag opkomen. Dus dat ik wat te zeggen heb. Als ik mijn afondeten niet lekker vind dan eet ik niet en dan krijg ik vanzelf een ander bord met eten dat ik wèl lekker vind. Zo weet ik dat ik thuis meetel. En ook, als ik ’s nachts een moeilijk gefoel heb omdat de nacht lang duurt en ik me alleen foel of omdat er een groot geluid is in de straat, dan ga ik mijn vrouw wakker maken want ze zegt altijd dat het mag en dan krijg ik knuffels en liefe woordjes en dan heb ik weer een goed gefoel.

Siemees

Dus dat is in orde.
Alleen nou dat praten.
Het is gelukkig niet altijd, maar best vaak. Liefe woordjes vind ik fijn, alleen soms heb ik echt rust aan mijn kop nodig dus dat het stil is. Dan kan ik slapen en doezelen en al die dingen meer. Soms denk ik, zou mijn vrouw ook een beetje Siamees zijn, zoals Dorus en Kever, dat het daardoor komt? Dan snap ik het. En dan is het ook goed want dan is het gewoon zoals ze is.

Waarom lekker liggen zo gelukkig maakt

liggen
Ik durf misschien niet zo veel als andere katten maar ik heb wel een talent en dat is voor genieten. Dat foel ik vooral als ik lekker lig.

Op de krant

Sinds ik weer een krant heb lig ik daar het liefste op. Overdag bedoel ik. Dan krijg ik eerst een knuffel en dan lig ik te liggen.
Als ik beweeg dan kraakt het een beetje, dat is gezellig.
Als het niet kraakt dan foel ik dat ik sterker ben dan de krant, dat ik dus eigenlijk gewonnen heb, ook al weet ik niet goed waarvan.
En ik weet dat ik goed lig, een krant is geen mandje daar ben ik een keer uitgerold en nou wil ik nooit meer in een mandje, dus een krant dat is beter.
Ik lig en dan komt het fijne gefoel dat is geluk dus dan blijf ik gewoon liggen en dan is alles goed.
Als binnenkater beleef ik dat soort dingen in mezelf en dat is goed.

Op de bank

Ik lig ook graag op mijn kussen op de bank, dat is zo groot dat ik er met mijn poten gestrekt op kan liggen dus dat is goed voor de ontspanning. Daar slaap ik en ik doe dutjes. En ik ga ook op mijn kussen liggen als ik goed heb gegeten dan krijg ik compliementen en een knuffel, dan zit mijn vrouw voor de bank en ze legt dan haar arm om me heen, dat is warm en gezellig en liefde, dus dan ben ik ook gelukkig.

Geluk

En ik lig ook op een dekentje op een andere hoek van de bank, en ook lig ik op bed daar heb ik een eigen hoek om te slapen en ik lig ook op mijn tapijtje overdag en heel soms in mijn doos. Dus ik heb best veel plekken waar ik kan liggen en dat hoort ook zo want het is ook mijn huis, alleen de laatste tijd lig ik het lekkerste op mijn krant. Wegens dus het gefoel van geluk.

Hoe ik mijn veter opeens weer terug vond

veter
Ik heb goed nieuws en dat is: ik heb mijn veter weer. Hij zat in het nieuwe speel-papier, en ik heb hem eruit gehaald.

Papier

Dat speel-papier lag er opeens en mijn vrouw zei, dat het speciaal voor mij was. Want ik scheurde graag met de krant en ik speelde soms zo goed met een propje, dus dit vond ik vast helemaal leuk en biesonder.
Nou biesonder was het zeker.
Ik wist gewoon niet wat ik ermee moest. Maar ja je woont samen en als je vrouw dan zo blij komt met speelgoed dan probeer je even mee te doen, ook al weet je het van binnen eigenlijk al. Ik snap niet hoe de Tj’tjes hun speelgoedtest elke week zo goed doen, ik kijk naar iets en denk nee of ja.

Tips

Op Feesboek kreeg ik van mijn vrienden tips wat ik ermee kon doen. Scheuren. Op het papier gaan liggen en dan rollen. In het papier happen. Dat soort dingen kan ik allemaal best maar ik wist niet hoe het moest met deze berg.
Een krant is tenminste gewoon plat. Dat snap ik. Dit niet.

Gefoel

Dus ik begon foorzichtig met een voorpoot erop te zetten en toen mijn andere poot erbij. Ik bleef staan en foelde niks. Dus ik verder lopen. Geen gefoel alleen het geluid van het papier was raar.
Echt, nieuw speelgoed kan best leuk zijn maar waarom moest dit nou opeens als ik al een krant had?
Ik zette nog een stap en stak mijn kop in het papier om ferder te onderzoeken. En opeens rook ik iets dat ik kende. Ik stond helemaal stil en rook verder: snuf-snuf-snuf.
Mijn veter!!

Veter

Dus toen wist ik wat ik moest doen en ik ging met mijn kop in het papier tot ik mijn veter had, ik pakte de veter op en ging meteen ergens anders heen. Dus mijn veter is feilig. En daarna ben ik nog af en toe op het papier gaan staan, maar dat is omdat mijn vrouw het zo leuk vindt, voor mij hoeft het niet, daar ben ik eerlijk over.

Hoe mijn veter in het papier is gekomen snap ik niet maar ik heb de veter weer terug en daar gaat het om!!

Waarom ik goed kan horen maar niet altijd luister

luisteren

Als ik slaap, hoor ik van alles. Hoe dat kan dat weet ik niet. En als ik wakker ben, dan hoor ik helemaal alles. Maar of ik luister dat is weer iets anders.

Horen

Voor mezelf is het zo dat ik informaazie belangrijk vind. Dus dat ik alle geluiden hoor:

  • de trap kraakt wat is dat
  • er rijdt een grote auto door mijn straat gaat dat wel goed
  • mijn vrouw loopt naar de gang als ze maar niet boodschappen gaat doen, o nee, ze rommelt in de keuken
  • vreselijk de glazenwasser, als het stil is dan is hij echt weg

Luisteren

Bij al die geluiden hoort ook dat mijn vrouw geluid maakt. Ook dat ze tegen me praat, dat zijn vaak liefe woordjes en ze vertelt aan me hoe gezellig we het samen hebben, dat weet ik al. En soms vraagt ze iets, dan wil ze dat ik luister.
Luisteren is dat ik meteen doe wat ze wil.
“Bertje, kom eens hier”
Dan kijk ik meestal van waarom-nou, en als ik dan net lekker op de bank lig, blijf ik ook liggen en wat gebeurt er dan? Niks. Of zij komt naar mij toe. Dus luisteren hoeft niet, dat heb ik zo ontdekt.
“Eet nog eens wat brokjes, dit is echt niet genoeg”
Soms eet ik een paar brokjes maar dat is alleen omdat ze kijkt en ik erna een knuffel en een compliement krijg want ik maak toefallig zelf uit wat ik eet, maar ja ik ben natuurlijk wel een knuffelkater.
“Hier is een leuk propje, ga maar spelen”
Ik niet hoor. Want spelen doe je samen, of als je het gefoel ervoor hebt. Dus ik doe het nooit. En vaak komt ze dan meedoen en het kan zijn dat ik van mening verander het kan ook zijn dat ik knuffels wil.

Foorbeelden

Dit zijn maar een paar foorbeelden.
Wat ik wil zeggen is dat ik als kat zijnde nooit hoef te luisteren, het zit niet in me en eigenlijk is het ook nergens voor nodig.

Het was nacht en ik hoorde iets (video)

Dit heb ik meegemaakt en ik wil het eerlijk vertellen, dus niet om op te scheppen maar gewoon dat ik meer doe dan alleen rieleksen. Het is misschien een klein afontuur dat weet ik niet zeker.

Meehelpen

Een poos nadat ik hier kwam wonen was ik zo gewend dat ik ook iets wilde doen. Dus dat ik meehielp met het huis. En omdat ik best goed kan opletten, dat zei mijn vrouw ook, ben ik uiteindelijk controleur van de straat geworden. Dus dan zit ik in de vensterbank en ik let op en als er wat is dan kijk ik van dat-mag-niet of ik roep mijn vrouw, dat is bij grote geluiden of als er iets te moeilijk is voor mij.

Alleen ’s nachts sta ik er alleen voor.
Dan slaapt ze.
Soms slaap ik een stukje mee maar een hele nacht niet, dat duurt te lang. En ik wil ook naar de autolampen kijken, die zijn het mooiste als het donker is.

Nacht

En nou gebeurde het dat ik op bed lag en ik was al wakker, en ik dacht zouden er auto’s zijn, en toen hoorde ik buiten rare geluiden. Het was dus nacht en ik weet dan hoort zoiets niet.
Mijn eerste gefoel was niet naar beneden gaan.
Dus ik bleef stil op bed liggen.
De geluiden bleven.
Ja, wat moet je dan als controleur van de straat.
Je gaat kijken.

Dapper

Dus ik hopte het bed af, liep heel stil over de trap naar beneden en ging in de vensterbank zitten om te zien wat het was.
Mensen.
Mannen die raar deden met geluid en hard roepen en tegen elkaar duwen. Ik vond het stom en ook een beetje eng want ik ben snel bang voor mannen. Maar ik bleef zitten en ik keek en daarna ben ik weer naar boven gegaan.

Soms doe je iets in het leefe en pas daarna denk je dat was best dapper van mezelf, en dat heb ik nou.