Toen ik net uit het asiel kwam kon ik maar één ding met mijn stem en dat was hard roepen, o nee ik kon ook nog KEIhard roepen, maar dat was alles, ik tetterde de hele dag en nacht door maar ik zei eigenlijk steeds hetzelfde, ik zei dat ik bang was maar ook blij dat ik weer een huis had, dat alles eng was omdat het nieuw was, en ik zei vooral dat ik mijn best deed en dat ik lief was, dat zei ik steeds opnieuw, mijn mensen werden er soms wanhopig van, ze verstonden me nog niet, daarom moest ik nog een keer zeggen dat ik echt heel lief ben, en nog een keer en nog een keer, ik durfde er geen PUNT achter te zetten.
Zachter
Nau woon ik al acht maanden bij mijn mensen, en mijn stem is anders geworden, hij is veel zachter, dat is omdat ik niet meer bang ben en omdat mijn mensen me begrijpen, ik hoef dus niet meer te roepen en te schreeuwen, dat doe ik alleen nog als ik in de tuin ben en ik heb de wind onder mijn bips, zo noemen mijn mensen dat (ze zeggen een ander woord,
maar dat vind ik niet netjes voor als er jonge katjes meelezen), mijn stem is nu kleiner, en ik kan veel meer dingen zeggen, ik weet presies wat ik moet zeggen om mijn zin te krijgen: ik maak kleine tettertjes die een beetje zielig klinken, zooo heee en dat werkt altijd!, als ik dat doe krijg ik meteen knuffels of staat mijn man om vijf uur op om me naar buiten te laten, en dat is natuurlijk ook presies het PUNT.
Geluidjes
Ik weet heel goed hoe ik heet dus als ik mijn naam hoor tetter ik even om te antwoorden, als ik net heb gegeten moet ik tetteren of het lekker was en elke keer zegt mijn vrouw dat ik eerst mijn mond leeg moet eten, nau echt niet!, Ik tetter als ik wakker wordt om te proberen of mijn toeter het nog doet, gelukkig doet hij het altijd prima, als ik op mijn schaapje op het buro heb geslapen en mijn vrouw zit daar ook hebben we samen een gesprekje, ik maak kleine geluidjes Aaaa, op allemaal verschillende manieren, en mijn vrouw zegt Echt waar Keef?, als mijn mensen me aaien en zeggen Lekker hè Keef, dan maak ik een AAAAArrrrrw tettertje, dat betekent natuurlijk JA!, als ik knuffels of eten wil ga ik druk en veel tetteren, en als mijn mensen met elkaar of met iemand anders praten tetter ik altijd eventjes mee en dan zeggen ze Goed PUNT Keef.
(tekst gaat verder onder de video)
Pufje
Soms als ik heel druk tetter of onder-mijn-stuur ben verslik ik me een beetje, dan moet ik een PFFFF! maken, een pufje heet dat, soms kort en soms best lang, mijn mensen moeten er altijd om lachen, mijn man zegt dat ik aan het ontluchten ben, en mijn vrouw zegt dat ik op een walvis lijk die boven water komt, het is eigenlijk eventjes een pouze, daarna tetter ik gewoon weer verder want ik heb altijd wel iets te vertellen of te vragen, ik weet zeker dat dat altijd zo blijft, en dat weten mijn mensen ook, ze vinden het gezellig, niet altijd als ik midden in de nacht ga tetteren, maar verder wel, en ze weten ook wel dat een Kever en een tetter net zo bij elkaar horen als een Kever en een kouwstik, PUNT uit.

Eigen deur
Leren
asiel zat heeft hij mij aangewezen aan mijn vrouw, dat ze wist wie ze moest kiezen, mij natuurlijk!!, hij was altijd zorgzaam, zo heet dat, dat is Bolle tot in de PUNTjes.
toen mijn mensen in de avond terug kwamen mocht ik meteen de tuin in, zooo heee ik moest plassen!!!, we hebben met zijn drietjes nog in de tuin gezeten, ik moest de hele tijd tetteren, ja ik wilde toch vertellen wat er overdag allemaal was gebeurd, ik probeerde een flieg te vangen maar dat lukte niet, toen heb ik een rand van het gras gevangen, ik nam een sprong, ik ging liggen en pakte het vast met twee poten, ik trappelde tegen het gras en ik had gewonnen!!, mijn mensen moesten lachen, ze vinden dat ik prakties ben ingesteld, dat als het ene niet lukt ik gewoon iets anders probeer, ja logies toch, zo zie ik het leefe, en daarom ben ik juist Kever met een rij streepPUNTen!!!
Gewend
het is allemaal prima geregeld vind ik, in de avond loop ik vaak heen en weer, ik ga naar buiten en ik wil weer naar binnen, als ik binnen ben wil ik toch maar weer naar buiten, o nee ik blijf toch liever binnen, maar dan wil ik misschien door het raam naar buiten, dat kan ook nog, ik weet het niet helemaal zeker, alleen als mijn mensen het raam weer dicht doen wil ik er ineens wél door naar buiten en kom ik fia de tuindeur meteen weer de gang in en ga tetteren dat ik weer naar binnen wil, en dat gaat zo de hele avond door, mijn mensen zeggen weleens dat ze er een PUNThoofd van krijgen.
Maar nau heb ik een nieuw spel, mijn vrouw en ik gaan naar de tuin, ze gooit een brokje en ik ga het zoeken, buiten kan ik het wel!, het moet niet te moeilijk hoor, dus niet dat ze het op de stoel van Bolle gooit, dat heeft ze een keer gedaan, ik hoorde het brokje vallen maar ik zag het niet, ik zocht overal maar het was weg, mijn vrouw tilde me op de stoel, ik sprong er van af want ik zocht het brokje, pas toen ze me weer op de stoel tilde en het brokje op mijn poot legde snapte ik het, ik vind dat fals spelen en dat mag niet! ze heeft ook een keer brokjes op het kattenhuisje gegooid, die kon ik niet vinden tot mijn vrouw me er op tilde, en folgens haar sprong ik daarna steeds op het huisje als ze een brokje gooide, ook al gooide ze het totaal ergens anders heen zegt ze, nau en?, dat vind ik helemaal geen PUNT.
Tijger