
Sinds een tijdje heb ik op zondag altijd mijn verhaal, eerst schreef ik het samen met mijn vrouw, maar nu alweer best lang helemaal zelf, dat kan ik hoor!, ik heb altijd wel wat te vertellen, vraag maar aan mijn mensen, en ik vind het helemaal top om hier te schrijven, maar deze week is mijn verhaal een beetje klein, en ik maak ook iets kleinere antwoorden, waarom dat is leg ik zo uit, ik vind het jammer want ik vind de blog machtig mooi, en alle letters lezen die iedereen naar me schrijft is een hoogtePUNT van de week.
PLOF
Maar een paar dagen geleden ben ik verkeerd van het buro gesprongen, het ging mis, mijn mensen hoorden meteen dat ik raar sprong, want er was een soort PLOF, het klonk veels te hard zeggen ze, ik kon bijna niet meer lopen, en ik wilde ook niet meer lopen, dus ik moest naar de dokter, daar heb ik een prik gekregen, die helpt wel maar het doet nog steeds een beetje pijn, vooral onderaan mijn rug aan de PUNTjes van mijn tenen.
Ik ben gelukkig niet kapoo hoor!, mijn vrouw roept dat ik bedoel dat ik niks heb gebroken, nau dat zeg ik toch?!, het is gek-neusd, zo heet dat, ik moet nog een paar dagen iets eten tegen de pijn, het kan wel een weekje duren zegt de dokter, toen ik bij de dokter was zei ik helemaal niks, ook niet toen ze aan mijn rug en mijn poot zat, maar tegen mijn mensen ging ik grommen toen ze wilden foelen, dat was niet echt tegen mijn mensen hoor, het was omdat het pijn deed, later heb ik heel veel getetterd om te laten zien dat ik het zo niet bedoeld had, maar mijn mensen zeiden dat het helemaal geen PUNT was.
BONK
Vandaag gaf ik eerst mijn vrouw en toen mijn man een keiharde bonk met mijn hoofd, mijn vrouw zei Keef, ik moet straks een helm op voor die kopjes van jau, maar ze waren allebei heel blij en gaven me een grote knuffel, heerlijk is dat, alleen even niet bij mijn rug en mijn poot, omdat dat niet fijn foelt, folgens mijn man loop ik nau nog vreemder dan anders, nau ja!!, ik loop gewoon als een Kever met iks-beentjes, korte pootjes en rugpijn, en dat ben ik toefallig ook, die Kever, met zo een streepPUNT!

Naar buiten
Maar heel soms worden mijn mensen echt niet wakker, dat komt omdat ze aan mij gewend zijn vertelden ze me, en bovendien deed Popje hetzelfde en daar stonden ze na een tijdje wel vijf keer per nacht mee bij zijn bakje, dus ze willen niet toegeven aan mij, nau ja dat is toch erg!?, maar ik heb iets nieuws gevonden om ze wakker te maken, ik ga op mijn schaapje onder het bed liggen, op mijn rug, en ik krab met mijn nagels aan de onderkant van het bed, daar waar de matras op ligt, dat is een spieraal zegt mijn vrouw, het is van metaal en ik doe RENG RENG RENG TWOING met mijn nagels, dat hoor je wel hoor!, tot nu toe werkt het, en als het op een dag niet meer werkt verzin ik weer iets nieuws, dat is geen enkel PUNT.
mijn mensen zich zorgen, ze worden er wakker van en ze kijken onder het bed en vragen Keef, ben je daar?, ja waar zau ik anders zijn?!, ik lag te slapen!, maar ja dan ben ik dus wakker gemaakt en wil ik knuffels en brokjes en naar buiten, logies toch?, maar mijn mensen willen weer slapen, mensen en katten denken echt heel verschillend over wakker worden heb ik gemerkt, en dat is best een lastig PUNT.
In de tuin
Gras
Iedere kat heeft een eigen karakter, sommige katten zijn stoer, andere katten zijn slim, en weer andere katten zijn altijd aktief, zo is iedere kat weer anders, ik ben een vrolijke katerman folgens mijn mensen, en ik denk dat dat wel klopt, ik ben natuurlijk mezelf dus ik weet niet of ik veel vrolijker ben dan andere katermannen of katerpoesen, ooo, mijn vrouw zegt dat katerpoesen niet bestaan, dat je damespoesen zegt, nau okee, enniewee ik denk dus wel dat ik vrolijk ben, en ik ga nu eens de dingen opnoemen waar ik het allerblijste van word, er zijn trauwens ook wel dingen die ik niet zo leuk vind maar daar denk ik gewoon niet teveel aan, PUNT.
Ik ben natuurlijk heel blij dat ik nau een huis en een tuin en mensen heb, dat ik mag schrijven op de blog van Bertje, dat we hier vrienden en vriendinnen zijn, dat ik Pepeoom van Faalentino ben, daar ben ik zo trots op!, dat ik al een paar keer kadoos heb gekregen van katten van de blog, dat vond ik helemaal top!, nau heb ik pas van Brammie een grote anfelop gekregen, er zaten echt zo een mooie veren in, en snekkies en een balletje, maar ook een brief van Brammie, door hemzelf geschreven, dat vond ik wel het allermooiste!, die bewaar ik voor altijd, ik word zooo vrolijk als Bram tegen mij zegt dat als ik tetter hij met me mee tettert, met zijn tweetjes tetteren is nog veel gezelliger, met een heleboel streepPUNTen!!!
tegen wie kan ik dan tetteren?, maar ik weet dat mijn mensen altijd bij me terug komen, dat hebben ze me verteld en daar fertrauw ik op!, mijn mensen zeggen dat ik een optiemistiese kijk op het leven heb, dat ik niet te lang stilsta bij dingen die niet goed gaan maar altijd op zoek ga naar dingen die wél lukken, en dat ik daar dan trots op ben, ja natuurlijk! waarom zau ik dat ook niet zijn?, ik kan best heel veel hoor!, eigenlijk word ik overal blij van, zo zit ik in elkaar, dat is mijn karakter, ik ben een vrolijke katerman van mijn zwarte neus tot het witte PUNTje van mijn staart.
Katerjongen
zeggen Hoi Mikey, zo heet hij ook al noemden mijn mensen hem Spruit, dat is omdat hij een zoon van Bolle is,
Prifee