Mona Lisa uit de kattenhemel stuurt een brief

uit mijn leven, ,

Beste Bert,

Wie ben ik ?
Mag ik mij eerst aan je voorstellen? Ik ben Mona Lisa en woon in de kattenhemel. Pas geleden heb ik met Tim kennis gemaakt. Het klikte meteen goed tussen ons beiden. Ik ben een kat van oom Rudy geweest. Dus ik vertelde daarover aan Tim. Iets over vroeger. Over de periode toen oom Rudy nog in het bergdorp Bandungan woonde. Tim stelde om mijn verhaal naar jou te sturen. Dus hieronder mijn verhaal. Verstuurd via oom Rudy. Misschien vind jij het leuk om het verhaal van mij, in jouw website op te nemen? Ik stuur je hierbij mijn foto mee .

Over mijn geboortedorp Bandungan

Ik zal eerst maar iets over mij zelf vertellen. Ik ben in de desa Bandungan geboren. In Midden Java. Gelegen op de helling en heuvels van de berg Ungaran. Het is op de Zuidkant van deze berg. Omdat dit dorp ongeveer op een hoogte van 800 m ligt, is het er altijd heel koel. Echt een heel mooi bergplaatsje. Vanuit Bandungan is het ongeveer 1 uur rijden naar de grote stad Semarang. Oom Rudy heeft voor vele jaren in Bandungan gewoond , voordat hij naar Purworejo verhuisde. En daar, in Bandungan, heb ik oom Rudy leren kennen.

Bekend van de bloemen

Bandungan is vooral beroemd voor haar vele bloemen. Zoals rode en witte rozen, gerbera’s, aster’s , chrysanten, lelies en nog wat andere. Ze kunnen daar goed worden verbouwd omdat het daar koel is, maar tegelijk is er altijd veel zon. De bloemen kunnen gewoon op open velden groeien. Dus niet in kassen, zoals bij jullie. In de regentijd moet er soms wel een plastic kleed over de bloemen. Behalve bloemen wordt er heel veel groenten in Bandungan verbouwd. Dus Bert, dan weet je iets over mijn geboorte – dorp.

De katten uit Bandungan

Daar in Bandungan heb ik oom Rudy en zijn katten leerde kennen. Dat waren toen : tante Hitam met haar broer oom Macan. Zij waren ouder dan ik. Later vertelden zij mij dat zij beiden in de sloot, voor het huis van oom Rudy hebben gelegen. Hun moeder was spoorloos. Maar gelukkig was het een droge sloot. Zij werden door Par gevonden. Oom Macan was iets gehandicapt. Zijn beide achterpoten waren verlamd. Maar hij kon zich redelijk goed vooruitslepen. Maar je zult begrijpen dat gezien zijn handicap hij altijd aan een lang touw moest.
Ikzelf ben ook in die zelfde buurt geboren, vlak bij het huis waar oom Rudy toen woonde. Maar ik was al snel door mijn moeder achtergelaten. Ik denk dat mijn moeder, toen ik wat ouder werd, voor meer vrijheid verkoos. En dat ook mijn andere broers en zusjes, met haar zijn meegegaan. Maar precies weet ik het ook niet meer. KLinkt misschien gek Bert, maar weet je dat ik eigenlijk vroeger ook zoiets had. En dat ik mij ook niet voor vast aan een gezin wou binden. Weet je, veel katten van Indonesie willen vaak vrij zijn. Zij lopen dan gewoon vrij rond in een desa. En worden door verschillende families verzorgd, van wie zij eten krijgen. En willen lang niet altijd in een huis te slapen.

Opgenomen in het huis van oom Rudy

Tim

Maar ik vond het direct erg gezellig om in de buurt van het huis van oom Rudy te zijn. Ik maakte kennis met de kinderen van tante Hitam. Zij waren van mijn leeftijd, Mies en nog 2 zusjes. Het klikte goed tussen ons. Mies was wel een beetje overheersend. Een baasje. Met het eten verdrong zij vaak haar zusjes en mij van ons etensbakje. Maar goed, zoals ik al zei, ik kwam graag in die grote tuin, rond het huis. En wij hadden met elkaar de grootste lol. Al gauw werd ik door oom Rudy geadopteerd. En werd Mona Lisa genoemd. Oom Rudy heeft mij uitgelegd wie er met Mona Lisa werd bedoeld. Ik was trots op mijn naam. Maar werd meestal ‘Mon’ genoemd. Oom Macan heb ik natuurlijk wel eens een beetje geplaagd. Zo daagde ik hem uit: ‘Kom op als je durft’. En dan probeerde hij mij achterna te rennen. Maar ik was natuurlijk altijd sneller. Oom Macan, zijn nicht Mies en ik, zijn later met oom Rudy meeverhuisd naar de stad Purworejo. Tante Hitam en haar twee andere kinderen waren al overleden. En ik ben later een goede vriendin van oom Macan geworden. Samen zijn wij oud geworden in Purworejo. En nu ontmoet ik hem natuurlijk vaak hier in de katten hemel. Oh ja, ik heb hem pas aan Tim voorgesteld. Okay Bert , ik vertel je later nog wel iets meer over Bandungan.

Vanuit de kattenhemel, hartelijke poot,
Mona Lisa

Kattencafé Eindhoven

Kattencafé EindhovenKattencafé Eindhoven gaat bijna open. De geldinzamelingsactie is een succes  geweest en nu is het een kwestie van tijd voordat alles geregeld is. Er is al een Facebookpagina: klik en kijk

Het gaat dus nog steeds door met de opening van nieuwe kattencafé’s, en veel mensen zijn daar blij mee. Niet iedereen kan thuis een dier hebben om te aaien.

 

Geld

Simone van het kattencafé Eindhoven gaat haar café “De kater” noemen. Poezen komen er ook, net als mensen. Ze heeft  ervaring met katten, met horeca en nu ook met geld inzamelen. Dat lukt niet iedereen.

Website

Op de website van de Kater staat:

Simone vindt het belangrijk dat de katten het goed hebben in haar café. “Ik wil zorgen voor voldoende schuilplekken waar de dieren zich terug kunnen trekken. Voordat ik open ga, wil ik de katten eerst een maand de tijd gunnen om aan elkaar en de nieuwe omgeving te wennen.” De katten die in het café rond gaan lopen, zullen voornamelijk uit het asiel komen, daarnaast komen er ook twee katten van Simone in het café.

Het liefst creëert Simone in haar kattencafé een werkplek voor jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt. Ze is daarvoor in gesprek met zorginstellingen om een samenwerking te realiseren. De jonge onderneemster begint binnenkort ook een crowdfundingsactie, op zoek naar stichtingen en bedrijven die willen investeren. Maar, het kattencafé gaat er sowieso komen, zegt Simone.

De Kater zal het eerste kattencafé van Eindhoven worden. Lekker koffie drinken, een heerlijk broodje eten, rustig achter de laptop werken of gezellig kletsen en dit allemaal met een kat op schoot. Mag of kan jij thuis geen katten hebben vanwege je huisbaas, een allergische partner of wat voor reden dan ook, dan is dit de perfecte oplossing! De Kater wordt een warm thuis voor ongeveer 8 katten maar natuurlijk ook voor jou en vele anderen. Daarnaast zal het ook nog eens een super sociaal kattencafé worden, namelijk een leerwerkplek voor jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt.

Spannend

Hopelijk gaat alles net zo goed worden als het plan is, vooral voor de katten die er moeten wennen aan een nieuw leven.

Loesje vertelt: over een maatje en een haartje meer

Waar blijft de kam?

Mijn Bertje vroeg me of ik wilde schrijven over de warmte en ook dat ik een maatje meer ben van me eigen. Ik dacht, ik ben best wel een Bofpoes met me verkering. Bert vindt mij goed zoals ik ben met me gewicht.  En als het warm is leeft hij ook met me mee, dat ik alles goed verzorg en geen maatje minder word. Maar als vollere poes wil ik er toch over schrijven. Hoe het is als je Obesie hebt en de zon schijnt.

Een haartje meer

Van mij eigen vind ik de zon best fijn. Dat ik de warmte voel op me vacht en ook in me hart. Maar ik doe ook best veel verharen en als poes wil je toch een mooie vacht. Dat ik er nog een beetje goed uitzie, ik heb wél verkering. Daarom vraag ik me vrouw elke dag om de kam. Dan komt ze bij me zitten en praat zachtjes lieve woordjes. Oooh ik ga dan al op me rug liggen want dan kan ze ook me buik mee kammen. Dat helpt, ik voel me eigen dan frisser. En ik vind met de kam het fijnste knuffelmoment, dat ik me dan helemaal strek en me vrouw doet het werk. Verharen vind ik niet fijn. Als vollere poes heb ik ook een dikke vacht, ik heb dus ook een haartje meer van me eigen.

Op gewicht

Op Feesboek lees ik veel over poezen en katermannen die met hun eigen niet goed kunnen eten als het zo warm is. Ik denk dat eten belangrijk is, ik voel altijd code tonijn. Dat ik wil eten ook al vallen er mussen van me eigen dak. Ik hoef ook nooit te spugen dus ik blijf op me eigen gewicht. Of meer! En als je toch al een maatje meer bent is dat best fijn.
Drinken doe ik ook, mijn vrouw heeft overal bakken met water staan in ons huis. Ik snap het niet, ze zet nooit overal bakken met tonijn neer. Dan zou ik mijn eigen feestje bouwen, maar het is water. Ik steek eerst mijn pootje in het water want het kan ook best nat zijn. Van me eigen houd ik daar niet zo van.
Soms gooit ze ook hele koude blokjes in het water. Ik vind er niks aan, ik heb liever snacks in het water.

Ik moet goed drinken en het rustig aan doen.

Veilig voelen

Omdat ik toch ook Obesie heb moet ik het wel rustig aan doen. Ik ben een poes met een rustig karakter, maar nu moet ik wel opletten. Dat ik niet ga rennen van geluk. Me hart zou dat misschien niet zo leuk vinden? Maar me hart kent zoveel zonnestralen dat ik me eigen code heb.
Soms ga ik op ook op het balkon. Dan ga ik in de zon liggen maar me vrouw houdt mij dan wel in de gaten. Dat me vacht niet in de brand vliegt.
En ik ga ook met mijn pootjes wijd op de grond liggen en soms op de tafel. Mijn vrouw ligt nooit op de tafel, maar ze heeft het wel warm.
We hebben geen ventiwaaier in huis. Dat ik daar voor kan gaan liggen en dat me haren dan recht overeind staan, Floris kan niet tegen harde geluiden en mij vrouw moet ook aan hem denken. Dat hij zijn eigen ook veilig voelt. Dat is wel belangrijk want ik denk dat veilig zijn warm voelt in je hart.

Op tafel

Misschien heeft U hier iets aan, dat U zegt ik ga het ook proberen. Dat U zich elke dag kamt en denkt aan code tonijn. Drinken mag ook, als U dat lekker vindt. En U kunt ook tonijn door U water doen en soms is zalm ook lekker. En als U op tafel wil gaan liggen mag dat best.

Ik ontdekte dat ik altijd mijn eigen ben en blijf. En dat de zon in me hart de mooiste is.

Liefs van Loesje

Attentie mensen uit Zwolle

zwolle  Vandaag doe ik een kort berichtje want het gaat over Mozart. Hij woont in Zwolle en hij is de weg naar huis kwijt.

Dus als u in Zwolle woont en u weet waar katten zich nogal eens verstoppen, laat u het dan weten?

Of ergens anders kan ook. Soms zit een kat in een auto en dan kom je in een andere stad.

Het kan via mij of via Amivedi.nl  

Als we allemaal helpen en meedenken dan kan het zomaar in orde komen!!

Ik hoef geen koeltedeken

koeltedeken  Gisteren was het een keihete dag en mijn vrouw had speciaal voor mij iets gekocht.  Het was een koeltedeken.

Eerst rook ik er even aan, dat was een beetje omdat ik wil weten wat er in huis komt. Maar ja het zat nog in de verpakking.

“Heel veel dieren houden van een koeltedeken,” zei mijn vrouw nog.

Koel

Ze liep met de deken naar de badmaker en opende de kraan. De deken moest nat zijn, dat riep ze en ook dat het juist fijn was.  Toen kwam ze ermee naar de kamer.

Een grote natte koude lap, wie wil daar nou op liggen?

Ik niet.

Dus ik liep er voorzichtig omheen en ik deed net of die lap er niet was. Toen ik per ongeluk er een pootje opzette, trok ik mijn poot meteen terug.

Lap

Nou woon ik best klein dus die grote lap in de huiskamer nam veel ruimte in. Ik ging op mijn kussen liggen en keek mijn vrouw aan. Ze snapte het meteen. Gelukkig. Ze pakte de lap en frommelde die tegen haarzelf aan. Toen was de kamer weer gewoon de kamer. Ik kon weer lopen en dat deed ik dus.

Rustig

Koel blijven is moeilijk wanneer het de hele tijd keiwarm is. Het beste is dat je rustig doet een hele lange tijd achter elkaar.  En water drinken met iets lekkers erin. En extra aaien, dat je geen losse haren in je vacht hebt. Dus koel blijven gaat niet echt vanzelf je moet er met je kop bijblijven en je hebt steun van thuis nodig.

Regen

Gisteravond lagen mijn vrouw en ik voor de ventilator toen ik buiten een raar geluid hoorde. Ik snapte het niet. “De regen komt,” zei mijn vrouw tegen me. “Je bent vergeten hoe regen klinkt.”  En dat was zo, dus ik moest heel erg opletten en luisteren en gelukkig bleef mijn vrouw de hele tijd naast me liggen want als er van alles gebeurt heb je als huiskater gewoon steun van thuis nodig.