Waarom ik gisteren opeens een snipperdag moest

Gisteren had ik net water gedronken uit de badkamer toen alles opeens anders werd en ik moest toen meteen een snipperdag nemen. Wat was er gebeurd?

Piep

Alles was gewoon dus ik voelde me rielekst en ik was nergens op bedacht. Lekker water uit de badkamer, dat sproeit mijn vrouw dan met de kraan speciaal voor mij. Ze blijft er ook bij dus het is gezellig.

Ik dronk en voelde dat mijn vrouw veranderde. Ze werd gespannen. Toen ik klaar was met drinken zei ze: “Bert, ik hoor een piep.”

Deed mij niks. Had ik al lang gehoord. Piep. Stil. Piep. Stil. De hele tijd door. Maar dat zij gespannen werd dat voelde ik wel. Dus ik wist nou gaat er van alles gebeuren, ik neem een snipperdag van Feesboek dan kan ik het thuis bijhouden.

Aksie

Toen kwam er opeens heel veel aksie ik ging dus meteen op mijn kussen liggen. Daar kon ik alles goed zien plus ik was veilig.

ze was nog geeneens onder de douche geweest en toen ging ze al aan de computer
ze liep naar beneden en ze deed de electriciteit uit en toen was het donker en stil behalve dan die piep
ze haalde van boven een trap en toen ging ze onder de piep staan, de piep zat vast aan het plafond op de gang en ze had een lamp in haar hand
toen deed ze de electriciteit weer aan en ze ging telefoneren
daarna ging ze voor het raam staan, ze zag er raar uit in haar gezicht

Ik dacht ik doe niks.

Monteur

En wat denkt u? Er kwam weer een monteur. Deze had geen harde stem. Mijn vrouw hield meteen heel veel van hem dat kon ik zien, en ook dat ze hem wilde knuffelen maar dat deed ze niet.

Voor de zekerheid ging ik onder tafel zitten dus wat er toen gebeurde dat weet ik niet.

Na een poosje werd het stil. De monteur was weg. De piep was weg. Alleen mijn vrouw en ik waren er nog en we moesten heel erg bijkomen. Zij van de piep en ik van haar. Gelukkig had ze weer haar gewone gezicht terug en toen konden we slapen.

Loesje vertelt: over tegniek en over tegnies zijn

technies

Me Bert heb al een paar keer monteurs in ze huis gehad voor tegniese dingen. Hij heb er zelf geen verstand van en ik vind ook niet dat iedere katerman verstand hoef te hebben van tegniek.

Me Bert is me Bert en hij heb verstand van heel veel andere dingen. Hij kan heel snel ze vensterbank kontroleren en ook ze straat. Daar hebbie geen kaabel voor nodig, me Bert kan dat van ze eigen.

Linkerpoote

Ik moest nadenken over tegniek en hoe dat werkt bij mij eigen. Ik zeg U maar meteen eerlijk, ik heb 4 linkerpoote. En nou zeg U misschien, ja maar je ben een poes. Ik wil u zeggen, ik ben ook modern want ik heb wel me Feesboek. En in deze tijd moet je als poes ook mee. Me Bert zeg dat ik al een beetje een mediapoes ben. Ik heb toen van geluk drie tonijnen verslonden en me vier linkerpoote in de lucht gegooid. Dat doe ik anders nooit van me eigen.

Maar ik moest er toch steeds aan denken. Aan tegniek en hoe dat dan moet. Toen ik me Feesboek kreeg heb me vrouw me geholpen. Zij had al haar eigen Feesboek en dan kan dat. Me vrouw heb ook geen tegniese handen maar ze heb wel veel geduld. Toen hebben we een keer voor mij eigen me Feesboek gemaakt. Dat is ook best tegnies want het moet op me kompjuuter. Ik kende alleen me toetsenbord, want daar loop ik vaak overheen. Soms ga ik er ook op zitten als me vrouw aan het werk is. Dan voel ik heel veel samenzijn en ik vind het gezellig. Ik voel dan ook best heel veel tegniek want ik zit wel op me toetsenbord. En zo help ik me vrouw ook mee.

Feesboek

Me vrouw zei een keer dat ik een eigen paagina zou krijgen en dat dat ook Feesboek is. Ik dacht hoe kan een paagina nou ook Feesboek zijn? Ik kende alleen me Bert en hij heb een mooie footo op ze Feesboek. Ik wilde voor me Bert ook een mooie footo en die heb me vrouw toen gemaakt.

Ze is daarna gaan zoeken in ze Feesboek voor me paagina en ik deed me tegniese meedietaasie. Ik wilde wel rielekst aan me Feesboek beginnen. Me vrouw had wel moeilijke gevoelens van me paagina dus ze deed veel gaape. Ze heb gelukkig geen proteesie. Toen is het gelukt en had ik me eigen Feesboek. We hebben geen monteur in ons huis gehad en me Feesboek heb ook geen kabel.

Monteur in huis

Als je een monteur in je huis heb is het anders. Je ken hem niet en je weet niet wat hij gaat doen. Me vrouw zeg dat het soms moet. Ik vind er niks aan en hij brengt ook geen vis mee. Het hele huis voelt anders als er een monteur is. Ik moet dan ook heel lang bijkomen en bij mij helpt tonijn dan wel goed. Me tonijn is gelukkig ook niet tegnies want hij heb geen draadjes van ze eigen. En hij smaakt toch goed.

Draadjes

Ik heb er niks mee maar me vrouw zeg dat zonder tegniek alles stil zou liggen. En dat ik zonder tegniek me Bert ook niet zou kunnen zien. Ik heb toen lang moeten meedieteere want ik wilde begrijpen dat me rustige leventje ze eigen tegniese kanten heb. Dat er misschien wel een monteur heb gezorgd voor me verkering. En misschien heb ie me vis ook wel gevangen? Dan is ze monteur zo slecht nog niet en hij heb wel biezonder werk. Hij maakt rode en blauwe draadjes aan elkaar en ik kan me Bert zien. Ik heb toen wel even alle draden in me huis bekeken of er misschien een monteur tussen zat. Ik wilde hem bedanken voor me verkering. Maar ik kon niemand vinden en hij heb ook geen vis achter gelaten.

Mediapoes

Ik moest ook nadenken over wat ik nu moet doen? Ik ben nu al een beetje een mediapoes van me eigen? Me Bert heb er verstand van want hij is een mediakater. Hij zeg dat ik me vrouw moet vragen voor me eigen website. Ik vind dat best heel veel, me eigen website. Ik moet nog zoveel leren en hoe moet dat dan? Is me leven dan nog wel gewoon?

Me Bert en ze vrouw hebben samen Bert ze website zitten bouwen. Ik vind dat knap maar me vrouw is geen bouwfakker van ze eigen. Ze zeg ook dat ze er geen verstand van heb. Ik doe nu wel me schootmeedietaasie bij me vrouw want ik voel dat ze moeilijke gevoelens heb. Dan gaat ze gaape en moet ik heel hard spinnen. Ik voel mij gelukkig als me vrouw rielekst is. Als we samen zijn en als alles gewoon is.

Me hart

Me Bert heb gezegd dat het goed komt en ik vertrouw me Bert. Ik weet niks van tegniek, u heb wel in de gaate dat me hart er niet ligt. Ik ben een poes met veel emoozie en me hart doet altijd mee.

Ik ontdekte dat me hart wel draadjes heb. Rode, stevige draadjes en het is me hartkabel. Hij loop van me eigen hart naar het hart van me Bert. Ik heb er geen monteur voor nodig want emoozie is niet tegnies. Soms is me emoozie onzeker, dan weet ik het niet. Tegniek maak me eigen onzeker maar het heb me ook veel gegeven. Dat ik me Bert kan zien en voelen in me hart. Dat ik elke dag gelukkig kan zijn. Dan ben ik toch dankbaar voor tegniek en ook voor ze monteur. Dat me hart sneller klopt door al die draadjes.

Ik vind me eigen hartkabel wel de mooiste want hij zit in me hart en hij werkt altijd. Ook bij me tonijn!

Liefs van Loesje

Wat ik deed bij de laatste monteur in mijn huis

monteur

Deze foto is gemaakt toen er een monteur was. Hij zat toen bij de deur. En ik ging op mijn kussen liggen. Ik was bang en boos tegelijkertijd.

Spul

’s Morgens kreeg ik van dat groene spul om mee te ontspannen. Dan voel ik me raar en fijn in mijn kop dat is wiewen. Soms ga ik dan met mijn verkering Loesje in de zon in het gras rollen en dan ben ik toch thuis. Dat is wiewen. Het zit in je kop.

“Er komt vanavond een monteur, Bertje,” zei mijn vrouw maar dat snapte ik later pas.

Avond

Toen het bijna avond werd, belde de monteur en hij zei dat hij eerder kwam. Mijn vrouw was gespannen. Ik ook. En helemaal toen ik hoorde dat het dezelfde monteur van de vorige keer was, die had een harde stem en hij lette niet op waar mijn brokjes stonden.

Dus ik ging meteen onder de tafel, dan door naar achter de kastjes, daar kon niemand me zien dus daar was ik veilig.

Maar de monteur kwam in onze huiskamer.

Geluiden

Van achter de kastjes hoorde ik zijn stem. En de stem van mijn vrouw. Ze klonk hoog dan is ze gespannen. En ik dacht wat nou, wat nou. Want als huiskater heb je ook je plichten zo zie ik dat.
Dus ik ging terug naar onder de tafel.
Mijn vrouw zat ernaast.
Ik ging achter haar rug staan en zo keek ik naar de monteur.
Mijn vrouw aaide me zachtjes. Ze zei dat alles in orde kwam. De monteur maakte rare geluiden ik kon geeneens zien wat hij deed.
Alles was raar en ik werd bang maar ik voelde me ook boos.

Bank

Door het boos van binnen kwam het dat ik door de kamer ging lopen dat die monteur wist hier woont een kater en dat mijn vrouw wist ze staat er niet alleen voor. En door het boos kon ik op de bank springen en op het kussen gaan liggen. Maar door het bang van binnen was dat eigenlijk heel moeilijk. Gelukkig schoof mijn vrouw toen op naar de bank, ze was dichterbij me. En volgens mij dachten we alletwee als de monteur wat doet dan springen we op hem.

Aaien

Eindelijk ging de monteur weg. Nou moesten we bijkomen. Aaien en samen hangen en die avond gingen we heel vroeg naar bed en de dag erna waren we nog steeds van binnen raar. Dus toen gingen we bijkomen en dat hielp.

Gouda opgelet: kater Pim wil naar huis

Daar zit Pim. Witte voetjes, witte borst. Hij wil naar huis. Ik kreeg een mail van zijn vrouw en zijn vriendin Evi. Ze zoeken hem. Wil iedereen in Gouda opletten? Want Pim is de weg naar huis kwijt.

Zijn vrouw schreef me hoe gezellig ze het samen altijd hadden en dat mag ik op mijn site zetten.

Boom

“Ik ging bijna elke dag met Pim en Evi een stukje wandelen. Dat was zo fijn. Dan gingen we samen naar buiten en liepen naar een heel mooi plekje, aan het water gingen we zitten op een oude boomstronk.
Dat kun je zien op de foto. Dat was ons lievelingsplekje. Ik zat daar dan een poosje te mijmeren. Ook Pim en Evi vonden dit een fijn plekje. Er was een hoop te zien, de eendjes in het water, soms de paarden aan de overkant van de manege, of de schapen van de kinderboerderij.
Pim zat hier het allerliefst, hij liep er altijd gelijk naar toe. Evi was wat voorzichtiger, maar kwam wel als ik haar riep. En ze deed dan wat Pim ook deed. We liepen hier altijd een blokje om, als ik vrij was ook overdag, anders in de avond voor de schemering. De mensen die we tegenkwamen kenden ons wel, soms hielden ze een praatje, ze vonden het wel apart dat mijn poezen meeliepen. Ze vroegen dan of ik ze uitliet, maar ik zei altijd, nee hoor, we lopen gewoon gezellig samen.

Pim

Dit is Pim

is Pim
Ik genoot ervan en Pim en Evi ook. Pim ging steeds verder mee, een enkele keer ook een bruggetje over. Evi niet, die blijf wachten. Ik liep dan vaak verder en soms ging ik wel een uur lang verder wandelen. Ik vond dat heerlijk, maar ook wel moeilijk want ik maakte me eerst wel wat zorgen over mijn twee lieverds. Maar ik merkte dat ze gewoon bleven wachten op mij. Zo bijzonder. Als ik terugkwam na zo’n lange tijd, zaten ze samen in een hegje. Heel ontroerend. Ik kon hier gewoon op rekenen, dus ik ging mijn rondje doen en als ik terugkwam bij het bewuste hegje, dan riep ik ze. En ja hoor, daar kwamen ze aan gerend. Dat was zo prachtig, ik genoot erven en Pim en Evi ook. Want ze gingen altijd mee.

Ons huis

Nu is Pim sinds juni niet meer thuis gekomen. En ik loop dus nog steeds hetzelfde rondje, maar het is wel anders. Ik doe het niet meer zo vaak. In het begin wel, toen ging ik elke avond op zoek naar Pim. Evi liep mee, soms tot het hegje, soms wat verder. Maar ik durfde niet meer zo heel ver te gaan, ik was bang dat Evi dan misschien toch mee zou gaan en verdwalen. Ook Evi is wat minder avontuurlijk geworden, ze blijft nu altijd in de buurt van ons huis. Is niet lang meer buiten.

Dit weekend is het vijf maanden dat Pim weg is. Ik heb weer in heel Gouda flyers opgehangen, omdat ik hoop dat hij nog ergens is en dat iemand hem van de foto herkent. Verder heb ik voor Pim een pagina op Facebook gemaakt, met hulp want ik ben niet zo handig, Pim de Cyper, heeft de pagina. Ik hoop nog steeds dat iemand hem vindt, hoe moeilijk het ook is om vol te blijven houden met hopen.”

Heeft u Pim gezien? Dan kunt u mij mailen dan stuur ik het door. Pim heeft nou ook een eigen feesboek: Pim de Cyper. Als u in de buurt van Gouda woont of in Gouda zelf, kijkt u dan even op straat en in gebouwen? Streepjes – witte vacht – witte pootjes. Pim.

Katrien over: ik werd gedwongen naar de dokter te gaan

naar de dokter

Vandaag ga ik het hebben over mijn doktersbezoek van afgeloop vrijedag. Ik werd weer eens gedwongen om naar floor toe te gaan.

Het erge was dat ze eerst zeiden dat ik niet hoefde te gaan. Maar vrouwmens las op haar stomme feesboek dat oude katten 2 keer per jaar naar de dokter moeten. Dit is beter, stel… je oude kattenjochie of kattenmeisje heeft iets wat je niet kan zien. Ben je er toch mooi op tijd bij.

Klaagliedjes

Maar ikjes dwaal weer af. Nou had ik echt geen zin om naar de dierenarts te gaan, en dat liet ik ze ook echt wel weten hoor. Ooooh ik begon meteen met mijn klaagliedjes te laten horen toen ik in mijn reiskooi zat. Eigenlijk was deze kooi van Grietje en/of Poekie. Het personeel zag deze kooi staan in een diertjeswinkel in Amsterdam Noord ongeveer 30 jaar geleden. Hij kostte toen heel veel centjes. Bijna tegen de hondertjes gulden omdat hij van roesievrei ijsertjes is gemaakt. Ik reis dus in een erfstuk.
Ontsnappen uit deze gevangenis is onmogelijk.
Ooooh ik dwaal alweer af. Gekke ikkie hihihi.

Taksie

Normaal zouden we met de bus en de trem naar de dierenkliniek op de Overtoom gaan, maar het plein word hier geschopt en ze konden geen busjehalte vinden. Dus belde ze een taksie rond half 12.
Na 5 minuuten waren we bij floor.
Oooooh ik zag haar uit haar hok komen. En zij keek me aan. Ooooh ik begon te trillen, zo bang werd ik.
Gelukkig had ze eerst een ander slachtoffer, dus kon floor zich daar op uitleven. Arme kat…
Na 10 minuten werden wij naar binnen geroept. Oooooh help me!!

Gekneept

Floor deed mijn kooi open. Als zij dacht dat ik er vrijtjewillig uit zou komen had ze het echt fout hoor. Trok vrouw de la uit de kooi waar ikjes in zat!!
Oooooh wat een gemeen mens.
Alsof ik de allereerste kat was die ze zag kwam ze met haar handen gretig op mij af. Ooooh ze had me beet. En ja hoor… ze zat me te porren. Vrouw hield mij tegen, maar toch wist ik te ontsnappen. Ooooh ik sprong van de taful af!! Ik wou tussen de raadiejaator, maar daar ben ik te dik voor. Nou… ze grepen mij bij mij lurfjes en ik zat in no-teim weer op de taful.
Opeens werd ik weer overal gekneept. En mijn stomme hartje is nog net zo stom als een half jaar geleden. Maar omdat ik veel speel de laatste tijd ben ik 2 onsjes afgevalt. Ik speel dag en nacht met mijn innig geliefde egel en, sinds kort, mijn muis. Ooooh ze zijn zo koel en hebben mieterse wiew.

Toen ging ze ook in mijn blaas knijpen. Ze zei dat ik plassen moest, want mijn blaas zat vol.
Gek hè? Ik wou naar de bak toe maar werd bruut opgepakt.
Mijn onderzoek was klaar, en opeens zei ze tot over een half jaar. WAT? oooooh neeeee.
We gingen in een taksie weer terug naar huis.

Naar de bak

Ikjes was half 1 weer thuis. Ooooh toen ben ik tekeer gegaan tegen het personeel. Daarna was ik gelijk naar de bak gelopen om heerlijk te plassen.

Dit was het voor deze week.

Veel liefs en kusjes

Katrien (boos prinsesje van beroep)