Wat een knuffelkater vooral nodig heeft

knuffelkater

Nou weet u wel dat ik een knuffelkater ben dat is dat je een kater bent en je hebt heel veel gefoel voor knuffels. Laatst schreef ik een klaagblog maar nou doe ik het pozietief. Wat heeft een knuffelkater vooral nodig?

Fijn

Voor mezelf weet ik je hebt fijn en serieus fijn. Even aaien als ik voorbij loop dat is fijn. Dan voel ik toch dat ze me ziet en dat ik erbij hoor en dat ze nog steeds van me houdt dus dat ik veilig ben. En als zij thuis komt van weg zijn, dan geef ik gauw kopjes dan weet ze dan van mij. Dat is allemaal gewoon fijn.

Waar ik niet zo van hou dat wil ik eerlijk zeggen. Dat is dat ze me aait en intussen aan iets anders denkt. Of als ik helemaal klaar lig voor de ochtendknuffel en dan opeens moet ze naar de computer, daar heb ik niks aan. Of ik heb zooo’n zin in liefde en ik miauw en dan zegt ze alleen hoi Bertje want ze is druk met typen ja wat moet je dan als huiskater.

Serieus fijn

Als knuffelkater heb ik rust en aandacht nodig, dus dat is bijvoorbeeld voor het avondeten als er tijd is voor een goede buikknuffel. Dat je samen echt samen bent met aandacht voor elkaar. Dat je contact hebt en dat je zoiets diep van binnen voelt. Ik vind dat zoiets hoort. Dat is wat ik vooral nodig heb daar ben ik heel eerlijk over.

En dan lang en zachtjes aaien met lieve woorden en soms stil zijn en naar elkaar kijken en dan dat je alletwee je ogen soms dicht knijpt omdat je gefoelens hebt en dat je weet dit duurt net zo lang als ik zin heb en daarna gaat het misschien weer verder.  Dat vind ik het allerallerfijnste als knuffelkater zijnde.

Loesje vertelt assie jou beebiekitten verlies en jij moet door…

verlies

Soms vraag jij jou eigen af hoe jou sterre sta? Dan is jou leeve ineens in jou roolerkooster en jij heb er niks over te zegge. Jou leeve vraag jou niet offie het wil, offie het aankan van jou eigen. Jij heb er maar mee te diele.

Emmer

Van me eigen was ik nog in mij herstel van mij groote verlies van mij hartjesdinnetje Katrientje. Dan word jij ineens MammaLoesje van twee beebiemeisie en zij blijk onverwacht beebiejonges te zijn. Dan hebbie al genoeg sjok gehad voor 6 tonijne en 4 kielo garnaale.
Maar dan kom het, jou emmer is nog niet leeg. Een van jou twee beebiejonges voel ze eigen niet lekker en voordattie jou tonijn heb doorgeslik is jou beebie Pop over ze Regenboogbrug. Hoe ga jij dat verwerke van jou hart assie ook sterk moet zijn voor jou andere beebie? En jij wil sterk zijn voor  jou soolvrouw en jou soolman? Hoe moetie dat doen? Hoe ga jij verder…?

Erfaring

U weet van mij eigen heb ik veel erfaring van mij emozie maar jij kan ook overdrijfe. Dattie het ook niet meer weet maar dat jij wel sterk moet zijn. Jij word ofervalle met jou verdriet, Poopei voel ze eigen ziek en hij heb Fip.
Dan hebbie jou vierusziekte en niemand kan jou nog beter maake. Jij kan het niet bevatte assie een beebie heb van 10 weeke van ze leeftijd. Jij ben in jou sjok, jij herken sellufs jou tonijn niemeer. Mij soolvrouw heb het mij zachtjes vertel en hoe het was gegaan van ze einde.
Mij hart brak af naast ze scheure van mij hartjesdinnetje Katrien. Van mij eigen wist ik nie meer waar ik moes kijke. Groote traane rolde over mij wange. Mij vrouw heb mij vastgehouwe. Ik moest schokke van mij verdriet. Zo heb zij uure met mij gezeete. Dan krijg jij alle liefde en jou troos die jij nodig heb.

Deele

Maar jij moet opveere, jij kan niet naas jou pakke tonijn blijfe zitte assie nóg een beebie heb. Dan moet jij ergens jou kracht vinde. Ik heb toen wel mij steun gehad van mij verkering Bert. Hij heb mij getroos en mij kop mocht op ze breede katerborst ligge. Dan kom jij wel tot jou rust en jij krijg liefde. Jij voel jou knuffel in jou hart. Dat hebbie wel nodig want jij voel jou eigen verscheur. Jij weet pas dattie jou juiste katerman heb assie soiets meemaak. Dattie op jou katerman terug kan valle en dattie jou eigen mag zijn. Jou verdriet mag deele.
Dat kan jij niet alleen want jij heb zofeel emozie. Verdriet van jou beebie die jij los moet laate en geluk van jou beebie die nog leef, dichtbij jou hart.

Saame

Van me eigen let ik nu goed op mij beebie Dorus, saame met mij soolfamielie. Assie minder eet voel ik mij paniek. Dat moet jij akzepteere,  het hoor erbij. Jij heb zorge want jij heb soiets vreselluks meegemaak. Maar jij moet jou beebie nie verstikke met jou zorg en jou liefde. Mij Dorus moet speele en dattie onbezorg groot kan worde. Hij besef het allemaal nog niet, daar moet jij wel rekening mee houde. En jij moet goed voor jou eigen zorge, jij moet jou tonijn blijve eete. Soms kan jij probeere offie afleiding kan vinde. Misschien kan jij jou meedietazie doen voor jou rust. En jij moet veel knuffele met jou vrouw en jou verkering. Dattie voel dattie er selluf ook nog ben. Dat is belangrijk, jou hart heb liefde nodig. Assie vriende heb kan jij daar ook tonijn mee eete, of jij kan saame gaan snekke.

Boven

Jou verdriet moet ze eigen plaats krijge, assie soiets meemaak dan hebbie tijd nodig. Dattie eroferheen kan koome. Van me eigen weet ik nu, mij Door heb ze naam mee. Hij ga altijd door en ze leeve ga ook door assie gezond blijf van ze eigen.
En mij beebie Pop. Lieve kleine beebiepaarel van mij hart. Jou MammaLoesje ga jou nooit vergeete. Jij ben voor altijd in mij hart. Jij hoor erbij ook al bennie boove. Jij ben nu bij jou tante Katrien, zij zorg voor jou.
Assie nu naar boove kijk zie mij hart veel sterre. Twee sterre sta nu wel op mij foorgrond, mij hartjesdinnetje Katrientje en mij beebie Poopei. Met mij traan in mij oog zie ik wel, mij sterre straale. Jij zwaai met jou hart. En mij beebie Pop kom straks thuis op ze arm van mij soolfamielie. Mij eigen Poppie tatoeazie in mij hart.
Dan kan jij rust krijge…

Mij tips

assie jou beebiekitten verlies en jij moet door…

  • Troos van jou vrouw
  • Steun zoeke bij jou verkering assie die heb
  • Afleiding met jou vriende, saame snekke.
  •  Jou meedietazie doen
  • Tijd om eroferheen te koome
  • Jou andere beebiekitten niet verstikke met jou liefde
  •  Goed voor jou eigen zorge, jou tonijn eete
  •  Akzepteere dattie soms oferbezorg ben van jou andere beebiekitten
  •  Kontak onderhouwe met jou soolfamielie
  •  Jou tatoeazie in jou hart

Liefs van Loesje

Nou zit ze weer aan mijn staart

staart

Gisteren zette ik deze foto op mijn Feesboek.  Ik heb er toen iets niet bijgezet. Kort voordat ik in slaap viel, legde er iemand mijn staart anders. Nou u weet wel wie.

Tevreden

Over mijn staart heb ik niet veel te zeggen behalve dat die gewoon deel van mijn lichaam is en ik ben er best tevreden over want mijn staart ziet er goed uit en ik kan er alles mee. Dus dat is het eigenlijk.

Goed leggen

Maar mijn vrouw heeft spesjaale gevoelens over mijn staart, net als over mijn pootjes. Je denkt toch, nou ze is katten gewend dan kan ze ook normaal met me omgaan. Alleen dat lukt niet altijd. Voor deze foto legde ze mijn staart “goed”, zo noemt ze dat. Dat mijn staart niet ligt waar ik mijn staart neerleg maar waar zij het leuk vindt om te zien. Ik voel zoiets. Het is raar want ik snap het niet. En serieus waar, voor mij hoeft het niet.

Uitleg

Misschien moet ik een stukje uitleg geven. Dat iedereen snapt waar ik het over heb.

  • Lig ik op de bank gewoon te liggen dus ik ben gewoon wakker, dan is het weer mijn staart goed leggen en er nog over aaien ook. Voelt ook een beetje moeilijk.
  • Gebeurt ook als ik boven op het bed er even bij kom liggen maakt niet uit of het ochtend of avond is.
  • In mijn doos gebeurt het niet, dan kan ik doorslapen. In de vensterbank laat ze me ook liggen zoals ik lig.

Kan best dat dit een van de dingen is die je hebt als kater wanneer je met een vrouw samenwoont, maar ik hoop dat het nog eens ophoudt. Want als ik lig dan lig ik en ik lig altijd goed als ik slaap. Dat kan zij weer niet zeggen, dus eigenlijk vind ik dat ze van mij nog iets kan leren. Dat wilde ik gewoon even zeggen. En dat ik niet snap waarom ze mijn staart anders legt.

de vrouw van Pop over: de stoere kleine grote katerman

Pop

Opnieuw de vrouw van, wederom met een verschrikkelijke blog. Onze kleine Pop is er niet meer. Vrijdag 12 juni is er een eind aan zijn te korte leventje gekomen.

Eten

Pop werd opeens hangerig. Wou niet meer zo veel eten.  Hij voelde echt superwarm aan. Je kon, bij wijze van spreken, een eitje op hem bakken. Zo heet was hij. Hij lag het liefst tegen mij aan. Dat was echt geen pretje met die koorts.
Keer op keer boden we hem eten aan. Dan rook hij er aan en nam wat likjes. We haalden voor hem de lekkerste blikjes. Alles om hem maar te laten eten. Door moesten we weghouden. Hij is een vuilnisbak qua eten en als hij wat lekkers ruikt is hij niet te stoppen. Dus iedere keer tilden we Door maar op. Hij protesteerde wel, maar daar hadden wij maling aan.
Ook moesten we Pop beschermen tegen Door. Door is, voor zover wij weten, een gezonde jongen die spelen wou. Eigenlijk heel normaal. Maar Pop was zo kwetsbaar dat we hem steeds beschermen moesten tegen die stuiterbal.

Dierenarts

Hoe is de 12e gegaan.
Pop at wat. Niet veel maar ik was al blij. Weer hem beschermen voor die kleine stuiterbal Door.  Hij ging op bed slapen. Ik zat Door te vermaken door zijn muisjes her en der te gooien.
Kwart over 11 pakte ik Popje en gingen we naar Floor. We kwamen net op tijd aan op de Overtoom. Ik zei dat de koorts niet gezakt was. Dat hij ietsie beter at, maar niet noemenswaardig.  Toen probeerde we bloed af te nemen. Probeer dat maar eens bij een kitten van 10 weken. Het lukte niet.  Zelfs niet met een assistente er bij. Opnieuw praten. Floor dacht aan antibiotica.
Ik weet niet hoe. Maar inene hadden we het over AIDS en FIP.

Buik

Floor zat aan FIP te denken, maar ze zei dat hij dan een dik buikje moest hebben. Toen zei ik maar dat heeft hij. Hij at namelijk amper iets en het viel me op dat zijn buikje zo bollig was.
Floor pakte een spuit en stak die in zijn buikje.  Er stond een assistente buiten de kamer te kijken. Ze wou blijkbaar kijken hoe we, met z’n drieen, 1 klein katje te lijf moesten gaan.
Ze stond eerst met een glimlach, die verdween snel toen er opeens vloeistof in de spuit zat. Ik hoorde zeggen onee… onee.

Knorren

Het eerste wat er bij mij uitkwam was we stoppen. Het is afgelopen. Over.  Ik moest mijn man bellen. Ik stond te trillen.  Ik zei hij moet dood. Hij is te ziek.  Mijn man kon geen vrij krijgen, hij had al zo vaak vrij gekregen.
Geeft niets, ik kan het echt wel. Pop kreeg een slaapprikje.
Ik nam Pop in mijn armen. Ik vroeg of we even in de tuin mochten lopen. Dat Pop nog één keer fijn buiten mog zijn.  Pop zat te knorren in mijn arm.  Ik zat tegen hem te praten. Ik zei zie je die struik? Daar mag je straks fijn doorheen rennen. En dan mag je ook achter vliegjes aan rennen.
Ik was zo bang. Ik belde Mevrouw Bertje op. Pop gaat dood. Toen pas barste ik in huilen uit. Ik ben zo goed als het hele gesprek kwijt. Ik weet alleen nog hij heeft FIP en moet dood.
We belden niet lang. Dat weet ik wel.

Knuffel

Het begon weer te regenen en we gingen naar binnen. Pop was heftig aan het spinnen. Hij lag op mijn arm. Door het vele aaien zat hij te kwijlen. Mijn hele arm was kletsnat. Het spinnen hield heel langzaamaan op. Na tien minuten kwam Floor met het prikje. Ze wou het eerst op mijn arm doen, maar dat wilde ik niet.
Ze nam hem over. Ze zei dat ze hem een prikje in zijn buikje zou geven. Ze kwamen hem terugbrengen. De assistente zei dat zijn kopje kletsnat van de kwijl was.
Ik nam hem weer in mijn arm.
Pop werd na een paar minuten koeler. De koorts was weg. Na een paar minuten kwam Floor. Ik zei hij is dood. Ik voelde zijn leventje wegglippen op mijn arm. Tien weekjes jong. Wat een in en ingemene ziekte is FIP.
Floor nam hem over van me. Ze legde hem zachtjes op haar arm. Legde pootjes goed. Ik gaf hem nog een laatste knuffel.

We gaan Dorus scherp in de gaten houden. Hij eet als een reiger. Dus voor nu gaat het goed.

PopDag lieve Pop. Dag grote kleine man met je mooie bolle toet. Ren en speel maar zoveel je kan.  Zodra we het aankunnen laten we je pootafdruk en naampje laten zetten bij Opa Jan.

Liefs
Johan en Anita

Waarom ik twee wiekentsneks kreeg (hele film)


Het was wiekent en ik kreeg een wiekentsnek, ik voelde dat het tijd was en toen mijn vrouw naar de keuken ging, zat ik al klaar. Ik had zo’n trek.

Schaaltje

Ik hoorde geluiden dus ze was bezig. Toen ze naar de kamer kwam had ze een schaaltje in haar handen. Het was heel gek maar ik voelde me opeens anders. Helemaal niet blij.

Ze zette het neer en ik weet niet wat het was, maar ik deed heel voorzichtig. Ik rook. Mijn vrouw zei dat het Pâté Deluxe was van Gimcat, met kip.  Nou u heeft wel op de film gezien hoe lekker ik het vond. Helemaal niet. Het rook verkeerd en dan begin ik niet aan eten, dat zou niemand doen en ik ook niet.

Geen snek

Dus toen ik een stap achteruit zette, snapte ze het. Ze pakte mijn schaaltje en zette het in de keuken weg. Toen had ik geen snek meer, erg hè?

Ik wilde net in mijn doos gaan liggen om te slapen, want dan kon ik over mijn emozie heen komen, toen ik een zakje hoorde knisperen. Dat geluid kende ik. In zo’n zakje zat soep. Dus ik wachtte nog even met gaan slapen.

Van vroeger

“Dit is met tonijn, Bert”, zei mijn vrouw. “Je hebt het eerder gehad en toen vond je het lekker.” Voor de zekerheid rook ik even. Ja, die geur kende ik. Lekker. En toen begon ik te eten en ik bleef eten toen het bijna op was, toen kon ik niet meer.

Bij het uitbuiken op het kussen kreeg ik knuffels en ze zei: “Je dacht toch niet dat ik jou zomaar zonder wiekentsnek liet, Bert.” Eerlijk waar, toen keek ik maar even weg. Want ik had het wèl gedacht. En toen snapte ik weer, dat het straatleven van vroeger nog altijd een beetje in me zit, dus dat ik moet wennen dat ik echt serieus waar iemand heb die voor me wil zorgen, ook als ik een snek niet lust.