Categorie archieven: uit mijn leven

Hoe moet je wennen aan iets dat moeilijk is?

wennen

Het is het best lang dat de glazenwasser komt, niet elke dag maar wel zo vaak dat ik de geluiden ken en dat weet ik het. Daar is hij weer. Ik vind het moeilijk.

Herrie

Wat ik moeilijk vind dat is opeens herrie. En dan aan het raam, dat is voor mijn gefoel heel dichtbij. Het gaat van BONK en WROESH de hele tijd. Dan stopt het en als ik denk nou is alles weer gewoon dan gaat het verder op een ander raam.

Aalert

Het is heel gek maar als de glazenwasser komt heb ik altijd net het gefoel nou ga ik even goed liggen en echt ontspannen in mezelf. Dus dan let ik nergens meer op behalve dan op mijn gefoel en hoe fijn alles is en dat ik best een goed leefe heb. Serieus waar dan is het heel moeilijk als het BONK en WROESH begint.
Dan ben ik meteen aalert en ik ga onder de tafel zitten en pas na een hele poos kom ik onder de tafel uit, maar dan let ik nog steeds op.

Wennen

Ik wil er best aan wennen alleen weet ik niet hoe dat moet. Wat heb ik geprobeerd:

  •  op mijn kussen blijven liggen en dan dichtbij mijn vrouw maar dan werd ik toch heel gespannen dus dat ging niet zo goed
  •  een hapje nemen met Bach Rescue Remedy maar dat vind ik nou fies spul dus dat neem ik niet meer, ook al vanwege mijn gefoelige maag
  •  luisteren naar mijn vrouw als ze zegt dat ik veilig ben maar ja ik foel me toch anders met die herrie aan de ramen

Dus ik oefende maar het lukte niet.

Moeilijk

Persoonlijk heb ik liefer dat de glazenwasser nooit meer komt voor de ramen maakt het niks uit want als het regent worden ze ook schoon. Maar tot mijn vrouw hem wegstuurt moet ik eraan wennen alleen weet ik niet hoe.
Het kan ook zijn dat het gewoon te moeilijk voor me is. Ik hoef niet alles te durven vind ik ook.

Als er een beetje zon is

beetje zon

Ik sta weer eens stom op de foto en daar kan ik niks aan doen. Mijn kop was er niet bij. Want ik foelde: er is een beetje zon daar moet ik wat mee.

Binnenkater

Als binnenkater weet ik dingen van seizoenen een beetje omdat mijn vrouw het uitlegt en een beetje uit erfaring van toen ik nog op straat moest leven en ook een beetje omdat ik natuurlijk niet gek ben. Ik zit het hele jaar door in de vensterbank en ik zie van alles veranderen, plus ik ruik vaak aan de voordeur daar leer ik ook veel van.

Dus ik weet zeker: het is nou het seizoen van als er zon is, dan moet je er metéén wat mee doen. Dus dat je er meteen in gaat staan of zitten of liggen, hangt ervanaf waar die zon is. Soms heb ik het alleen in de vensterbank of op het tapijt daar kan ik wel liggen. Het komt dan ook presies hoe je ligt of staat want je moet de meeste zon pakken, en op de foto was ik net diep in mijn gefoel van nou sta ik goed, geloof ik.

O ja, natuurlijk heb ik verwarming thuis dus koude pootjes heb ik niet. Maar zon dat is ekstra fijn, vandaar.

Dat heb ik in het leefe geleerd: je moet meteen iets fijns doen als het kan.

Snek

Soms zijn we thuis net aan de dag begonnen en dan heb ik opeens een hele grote trek in een snek. Dat zachte spul op een schoteltje is zo heerlijk. Dus dan ga ik meteen staren en MEEWWW roepen en ik blijf staan dus dat ik niet ga liggen en zeker weten dat deze jongen dan snel zijn snek heeft. Daarna wil ik een zachte knuffel krijgen en dan wil ik op mezelf liggen om rustig een dutje te doen. Ik bedoel dat het ook zo kan zijn dat je een beetje hulp nodig hebt om meteen iets fijns te doen als het kan. Zonder hulp is het gemakkelijker, dan hoef je niet te wachten. Ik hoop dat morgen de zon weer schijnt.

Toen alles bijna stuk en klaar was

stuk

Ik had de krabpaal bijna helemaal stuk en ik dacht nou even aanpoten Bert, en toen opeens wist ik het niet meer zeker. Dus ik stond stil om te luisteren naar van binnen.

Iets stuk maken… daar heb ik thuis nooit veel over gehoord wegens dat ik het haast nooit doe. Ik hang weleens aan de muur en ook aan de bank, maar dat is gewoon. En ik scheur weleens aan een tijdschrift, als ik het tegenkom op het tapijt. Dan ligt het klaar voor mij en als ik zin heb, ga ik aan de gang. Boeken liggen er ook maar daar heb ik nooit zin in, dat is veel te veel werk.
Dus eigenlijk maak ik nooit wat stuk.

Nadenken

Alleen nou ik met de krabpaal bezig was, en goed ook, al zeg ik het zelf, toen was ik eigenlijk eerlijk waar iets aan het stukmaken. Mijn vrouw was ook in de kamer, ze zat gewoon aan haar werktafel, af en toe keek ze en ze zei niks.
Was dat juist goed of juist niet, soms kom je daar moeilijk achter als huiskater zijnde.
Daarom stond ik dus even stil. Dan kan ik beter nadenken.

Stukmaken

Eerst had ik geen gedachten in mijn kop.
Dus ik wachten. En wachten.
Toen begon het.
Stukmaken mag niet. Toen ik hier kwam wonen, had ze een keer zoiets gezegd. Maar ja toen moest ik aan het huis wennen en ze zei toen zoveel dus luisteren daar was ik niet zo mee bezig.
Er kwam een nieuwe gedachte: dat dit mijn eigen spullen waren en als iets van jou is dan is het van jou in dit geval dus van mij.
Ik heb eerder muizen stuk gemaakt.
En lintjes doormidden gebeten.
Veren mag ik geeneens meer omdat ik die te snel stuk heb.
Dus ik maak best dingen stuk, snapte ik toen, maar alleen mijn eigen spullen en dan mag het.

Eigen poten

“Gaat het, Bertje?” riep mijn vrouw vanachter haar werktafel. Meteen was ik klaar met denken en ik kon weer verder en even later was de krabpaal stuk. En dat had ik toch maar mooi met mijn eigen poten voor elkaar gekregen.

Waarom ik nog meer moet ontspannen

ontspannen

Ik lag op de bank te liggen maar ik hoorde het wel: mijn vrouw belde met de dokter. Het ging over mij. Dat ik dus die gefoelige maag had.

Dokter

Nou dacht ik zelf dat het best goed ging de laatste tijd. Ik eet andere brokjes en andere sneks, en het avondeten is altijd lekker en dat je zegt dat eet ik gemakkelijk weg. Dus geen zwaar spul. Kip en vis en ook garnalen ik weet niet of dat ook vis is.
En in de bak is alles in orde, dankuwel voor het vragen.
Dus waarom dan gaan bellen met de dokter?
Omdat ik weleens een minder goede dag heb?
Of dat ik soms best bang kan zijn, zeker.
Nou moe.

Na de telefoon kwam mijn vrouw naar me toe en ze begon te aaien en te vertellen wat de dokter had gezegd. Dat maagklachten en een gefoelige maag met elkaar te maken konden hebben. Dus dat ik geen stress moest hebben omdat het dan op mijn maag kon slaan.
Ik dacht stuur de glazenwasser maar weg maar daar ging het niet over.
Wel over gefoel.

Rustig

De uitkomst is nou dat ik op medies adfies rustig aan moet doen. Daar was ik uit mezelf al mee aan het oefenen maar nou is het zeker weten belangrijk. Wat is rustig aan doen, dat is:

  • elke dag langzaam aan de dag beginnen
  •  als er zon is, meteen in de warmte gaan liggen of staan
  •  sneks met lange knuffels erna
  •  dutjes zijn ook belangrijk
  •  gezelligheid is belangrijk dus ik wil veel samenzijn
  •  het avondeten moet superlekker zijn anders raak ik misschien wel gespannen je weet het niet

Rennen

We zijn meteen begonnen met rustig aan doen en het bevalt me uitstekend echt waar. Het leefe is opeens nog fijner dan het al was. Gisteravond toen we naar de slaapkamer gingen, had ik zo’n goed gefoel over alles dat ik over de trap naar boven rende.
Rénnen. Dat was niet rustig-aan. Gelukkig kreeg ik toen een lange zachte knuffel, dat had ik ook wel nodig al zeg ik het zelf.

Toen ik in het asiel een biesondere droom had

droom

Gisteren schreef Bram een heel goed stuk over Hallowien en dat de vrienden aan de andere kant van de Regenboogbrug dichterbij zijn. Dat heb ik erfaare en ik snapte het later pas.

Kriebelen

Het gebeurde toen ik nog in het asiel zat en wachtte tot er iemand voor mij zou komen. Of eigenlijk wachtte ik niet meer want mensen hebben liefer een kitten of een kat waar niks mee is. En ik was al zeven jaar en ik had angstklachten dus niemand wilde mij. Zelf dacht ik ook laat mij maar hier bij de liefe vrouwen die achter mijn oor kriebelen.

Droom

Maar toen opeens had ik een droom. Er kwam een kleine rode kater naar me toe die heel intens naar me keek, dat was best eng. Ik dacht hij doet me iets. Maar hij zei dat hij daarvoor niet kwam en dat ik goed naar hem moest luisteren. Hij vertelde dat er voor mij een vrouw zou komen die me mee zou nemen naar haar huis. Dat ze me zou friemelen en dat ze dan zou huilen, dus dat was best raar maar daar moest ik maar niet op letten. Want ik zou bij haar een echt thuis krijgen. Hij zei ook dat hij het wist uit erfaring en dat hij nou klaar op aarde was.
Daarna was hij opeens weg.

Tim

Het gebeurde presies zoals de kleine rode kater had gezegd. Toen ik hier in het begin was, vertelde mijn vrouw over wie er voor mij bij haar had gewoond. Ze zei: “Hij heette Tim en net als jij had hij iets aan zijn oortje Bert, en zo wist ik eigenlijk zeker dat wij bij elkaar horen.”
En toen snapte ik wie die kleine rode kater uit mijn droom was.
Hij had ervoor gezorgd wegens dat hij niet wilde dat zijn vrouw alleen was en hij foelde dat ik daar thuis kon zijn. Pas veel later, toen mijn vrouw en ik aan elkaar gewend waren, snapte ik waarom hij dat geregeld had, want we passen goed bij elkaar. Dat wist Tim dus al. Het was geeneens Hallowien maar als er iets dringends is dan kun je toch iets doen vanaf de andere kant van de Regenboogbrug.