Categorie archieven: uit mijn leven

Waarom ik nou thuis aaitherapie krijg

aaitherapie

Ik heb al eens verteld dat ik de laatste tijd een gefoelige maag heb. En dat ik dus anders moet eten. Vorige week moest ik weer overgeefe. Nou krijg ik thuis aaitherapie.

Steefige hand

Het is iets geks dat weet ik, aaien gebeurt gewoon vanzelf dat hoort bij het leefe als huiskater, het is iets dat er elke dag is en het is steeds weer anders.
Beifoorbeeld. Als ik mijn avondeten een beetje op heb dan wil ik langzaam aaien, en dan ga ik op mijn kussen op de bank liggen. Een beetje over mijn rug, een beetje achter mijn oor, een paar liefe woordjes erbij. Langzaam en zacht. Maar het kan ook dat ik naar de bak ben geweest en ik foel me dan supertrots dus dan ga ik het aan mijn vrouw vertellen en dan wil ik een steefige hand op mijn lichaam hebben van kroelen en een beetje knijpen.
Hoe het aaien moet, heeft te maken met wat er gebeurt.

Therapie

Nou gebeurt het dat ik een gefoelige maag heb. Overgeefe is niks aan dat is een moeilijk moment. Het komt gewoon en ik kan er niks aan doen. Ik heb ander eten van de dokter, en andere sneks. En soms praat mijn vrouw met de dokter, over mij.  Mijn vrouw dat ik voortaan elke dag aaitherapie krijg, wegens dat het rust en goede hormoone in mijn lichaam brengt.
Ik dacht het zal wel.
Dus ze begon.
Elke dag.

Nagenieten

Nou denk ik van wanneer komt het. Want aaitherapie is dat ik aaien krijg presies zoals ik het dan fijn vindt en ze denkt dan alleen aan mij (dat foel ik gewoon) en het duurt en het duurt en het duurt lang, en soms zegt ze ook dingen erbij dat alles goed komt en dat ik een gefoelige katerman ben dus ook voor fijne dingen en dat is eigenlijk ook wel zo.
Na de aaitherapie ben ik heel rustig, dat is nagenieten zegt mijn vrouw. Dus dat kan ik nou óók al.

Hoe ik nadenk en andere katten ook

nadenk

Op de foto ben ik aan het nadenken, dat gaat het beste in de zon. Dus daarom doe ik het. Soms vraagt mijn vrouw: “Bertje, waar denk je aan?” Nou zo gaat dat niet dat zal ik uitleggen.

Heel veel

Ik weet hoe mensen nadenken wegens dat mijn vrouw het heeft verteld. Mensen denken na door heel veel gedachten achter elkaar te doen of door elkaar en dan krijgen ze een idee of hoofdpijn of alletwee. Zelf heb ik een gefoelige maag dus ik hoef geen pijn in mijn kop erbij en nadenken dat gaat bij mij heel anders.

Stil

Het begint met mezelf stil houden.
Dus liggen. Of zitten. In de zon is het beste want dan foel ik de warmte in mijn vacht en dan ben ik steeds rustiger van binnen en dat is goed. Als ik wil nadenken moet ik eerst helemaal niks in mijn kop hebben alleen een grote stille ruimte. Ik staar dan voor me uit, dus dat is dat ik wel wakker ben en kijk maar niks hoef te zien. Dat is staren.

Zo begint dus het nadenken. Heel soms komt er iets in mijn kop, dat is een gedachte. Het komt heel langzaam en dan denk ik erover na en dan gaat het weer weg. Voor mij is het fijnste dat ik één gedachte per keer heb dan kan ik diep gaan met mijn gedachten.
De laatste keer dacht ik: als je een huisdier bent, ga je dan op je mensen lijken of gaan ze juist op jou lijken?
Daar denk ik nog steeds over na.

Beter

Persoonlijk vind ik het superfijn om in de zon te zitten met een gedachte, dat ik het niet meteen weet, want dan blijft de gedachte in mijn kop.
Dus dat is het verschil. Mensen doen zoveel mogelijk gedachten. Ik zo weinig mogelijk want dan denk ik beter. En ik krijg ook geen pijn in mijn kop dat is ook belangrijk.

Over Bram en zijn eboek en wat ik ermee te maken had

inspiratie

Mijn katervriend Bram heeft zijn eerste eboek uit en hij schrijft er heel eerlijk in over zijn leefe als kater met 1 oog. Het is een inspiratieboek. In-spie-raa-zie. Wat is dat?

Zijn leven

Ik wil eerst iets zeggen over zijn boek. Bram zegt dat ik hem heb geholpen en dat is waar want anders zei hij het niet maar hij heeft het boek zelf bedacht en zelf geschreven.
Wegens dat het zijn leven is, kon hij dat ook goed.
En hij durfde het ook, terwijl hij van zichzelf best verlegen is dat hij steeds voelt kan ik dit wel doen of is het stom.

Meer durven

Dat gefoel heb ik ook best vaak. Er zijn veel katten en andere personen, dus mensen en honden enzo, die dat ook hebben. Dat je iets wilt zeggen of doen en dat je dan toch bang bent en wat maakt dan of je het wel of niet doet?

  •  steun van thuis, dat iemand tegen je zegt: “Toe maar” of “Het mag best hoor” of “Ik help je wel”, dat maakt het gemakkelijker
  •  dat een vriend tegen je zegt ik snap jou, dat weet je zeker dat je niet stom bent dat is belangrijk als je onzeker bent
  •  dat iemand hetzelfde gefoel heeft als jij en dat die iemand het opeens voordoet door juist dat hele enge te doen ook al durfde hij het eigenlijk niet, dat deed Bram dus. En dan voel je in-spie-raa-zie. Dat je foelt: nou durf ik ook meer.

 In-spie-raa-zie

Bram heeft een hendikep daar is hij heel eerlijk over. Dat hij maar één oog heeft. Ik vind dat stoer. Want op Feesboek zie je allemaal katten die er supergoed uitzien en dan denk ik soms ik ben de enige die een stuk uit zijn oor heeft. Maar Bram laat zich gewoon zien op Feesboek en hij ziet er ook supergoed uit. In zijn boek vertelde hij hoe het gekomen is en dat je met een hendikep ook gewoon bent. Goed, hè!! Nou kunnen wij allemaal meer leren durven, dat is dus door de in-spie-raa-zie.

Speelgoedtest: Tjilla en de makkelijke moeilijke muis

speelhoed

Wij testen speelgoedjes voor katten. Dat is ons werk. Deze week test ik, Tjilla, een muis.

Makkelijke muis

Wij krijgen ook weleens makkelijk speelgoed. In de buurt is een winkel met koopjes, dat zijn spullen voor goedkoop en daar hebben ze ook vaak speelgoedjes voor katten. Het mensenmeisje gaat daar vaak even kijken en neemt dan meestal iets voor ons mee.

Deze muis is gekocht bij de Action en kost € 0,69. Wij kregen allemaal een muis.

Wat ik ervan vind

Wat valt mij op bij deze muis?

  • gewoon een muis
  •  is makkelijk
  •  is ook moeilijk
  •  heeft kepnippies
  •  heeft leuke kleurtjes
  •  is hard
  •  is zacht
  •  dikke staart
  • kan niks
  •  moet nog veel leren

Makkelijke moeilijke muis

Soms komt er een speelgoedje in huis wat niks kan. Zo ook deze muis. Die moet je nog van alles leren. Dat je dan met je poot een mep geeft en dat ‘ie dan moet zwiepen. Wist ‘ie niet. Dat vind ik dan soms moeilijk. Het kost veel tijd om alles aan te leren. Hoe ik graag wil spelen enzo. En wat ie allemaal moet kunnen zodat het leuk spelen is. Dat je goed kan communiceren, snap je?
De muis is hard aan de binnenkant en zacht aan de buitenkant. Dat is pluusj, aan de buitenkant, lekker zacht is dat. Omdat ie hard is van binnen, moet ik ook wel uitkijken waar ik hem naartoe zwiep, dat ie niet tegen iemands kop vliegt, want dan zijn er gare rapen. Als je de muis schudt, hoor je zacht geritsel, er zit dus iets in, maar het is geen lawaaiding.

Wild


Tijdens het spelen kan ik heel wild worden, zonder spelen ben ik heel rustig en lief, maar met spelen dan komt het beest in mij los. Ome Bert noemt dat ‘oer’. Ik ben dan ook oer. Ik ren en race door de kamer en zwiep de muis alle kanten op. Als er ineens een hand of poot in de buurt komt, die aan mijn muis wil zitten, dan verdedig ik me. Dan pak ik de muis met mijn bek en race ik weg. Natuurlijk heb ik dan ook even boos en verstoord gekeken. Iedereen weet: niet in mijn buurt komen als ik speel, ik ben dan druk en kan niet afgeleid worden. Als ik klaar ben met spelen, ga ik lekker slapen.

Mijn oordeel

Ik vind deze muis leuk! Maar het is wel eenrichtingsverkeer. Daar heb ik soms wel, en soms geen zin in. Kijk, een balletje stuitert nog en ook nog soms mijn kant op. Maar deze muis doet niets met zonder dat ik iets doe. Ik kan hier alleen mee spelen als ik genoeg energie heb, en dat is best wel vaak, maar soms wil je ook een reactie terug he. Dat er interaktie is. Nu moet ik wel zeggen dat ik net heel lang met muis gespeeld heb. Het is voor mij een voor-erbij-muis.

Aantal kopjes: 😺😺😺😺😺 (muizen heb je nooit genoeg!)
De muis is op de foto met mij.

^Tjilla
https://www.facebook.com/DeTjtjes

Omdat wij nog jong zijn, moeten wij heel veel spelen. Elke week gaan wij een speelgoedje testen. Dat betekent ook dat we elke week een nieuw speelgoedje krijgen.

Wat er gebeurt met de friemel in mijn oog

friemel

Wat ik heb, dat heeft bijna iedereen weleens en dat is een friemel in je oog. En dat is gewoon zoals het is en dat valt er vanzelf uit. Maar mijn vrouw wil het weghalen.

Dat is dus een probleem. Het is mijn oog en mijn friemel en ik heb echt waar nergens last van en dan lig ik lekker en dan komt er een hand naar mijn oog.
Ik trek mijn kop weg.
“Bertje…”
Niks ervan.
“Hè…”
Ik sta op en ik ga ergens anders liggen. Aan mijn kop geen gedoe hoor.

Vanzelf

Waar de friemel vandaan komt dat weet ik niet, ik denk gewoon uit mijn oog. Het doet geen pijn. Ik heb er geen last van. Het is er soms wel en soms niet en het leefe gaat gewoon door, maakt niet uit of er een friemel is of niet.
Maar mijn vrouw vindt het moeilijk. Ze wil het weghalen en soms doet ze het stiekem als ze over mijn kop aait. Dan denk ik nou okee. Maar verder? Nee. Het is eng een vinger of een zakdoekspulding in mijn oog. Doe.het.niet.
Mijn erfaring is dat de friemel er vanzelf uitvalt. Waar weet ik niet. Of wanneer. Ik let er gewoon niet op. En dan komt er weer een nieuwe friemel in mijn oog. Die valt er ook weer uit. Dus het is vast gewoon dat het zo gaat.

Samen

Aaien en knuffels vind ik fijn. En ook als ze een beetje in mijn vacht praat, dat moet alleen niet te lang duren, dan is het te warm. Gesprekjes daar hou ik ook van dan moet ik spinnen. Ik hou ook heel veel van samen hangen op de bank en naast elkaar op het tapijt liggen. Ik kan haar kopjes geven op ik weet niet eens hoeveel manieren. Dus ik bedoel dat ik best goed ben in samen zijn met aanraken. Alleen die friemel die gaat vanzelf weg echt waar.