Categorie archieven: uit mijn leven

Hoe ik me foel nou ik druppels neem

druppels
Van meediesijnen hou ik niet, eerlijk waar niet, maar het is wel zo dat ik nou druppels neem. Ze zijn hoomeeoo. Ze smaken naar niks. Hoe foel ik me daarmee?

Nou raar.
Echt waar.

Ochtendsnek

Ik krijg in mijn ochtendsnek elke dag dus druppels. Eerst kreeg ik een superlekkere snek dat was Gourmet tonijn met veel saus. Dus ik eten en verder nergens aan denken.
Dat was de allereerste dag met de druppels. Ik voelde me best goed. Na de ochtendsnek kreeg ik een knuffel dus als altijd en daarna ging ik op de bank dus ook als altijd en toen ik wakker werd, had ik opeens zin in het leefe. Meer zin dan ik een poos eerder had.
“Het kan niet door de druppels komen Bert,” zei mijn vrouw, “die hebben tijd nodig, dat zeiden je vrienden op Feesboek.”
Maar misschien was ik er wel aan toe, dacht ik.

Bijkomen

Gisterochtend kreeg ik weer druppels maar toen was de ochtend heel anders. Wegens dat ik ’s morgens vroeg lekker lag te slapen en we waren net aan de dag begonnen en toen opeens kwam de glazenwasser BENG BENG tegen de ramen. Ik schrok heel erg en ik ben meteen onder de tafel gaan zitten. Dus die ochtend was meteen heel anders. Als gefoelige katerman heb ik tijd nodig om weer bij te komen, ik ben geen kitten meer.
Later kreeg ik mijn gewone ochtendsnek uit een staafje Miamor en na een paar hapjes was er in mij een gefoel van nee. Dus ik at de rest van de vingertoppen van mijn vrouw en daarna likte ik toch maar voor de zekerheid het schaaltje leeg. Toen sprong ik op de bank voor mijn dutje.

Poosietief

Nieuwe meediesijn is best spannend, wegens dat je moet beslissen neem ik het of niet en hoe dan, en het is ook zo dat mijn vrouw soms lang naar me kijkt en vraagt hoe ik me foel. Nou, gewoon. En als de glazenwasser weg blijft dan heb ik best zin in het leefe dus dat is poosietief.

Hoe ik ontdekte dat er iets met mijn avondhapje is

avondhapje

Voor mij persoonlijk is een avondhapje belangrijk. De dag is voorbij. De avond ook. Dan begin ik aan de nacht. Maar niet meteen.

Kip

Tussen de avond en de nacht zit het hapje, dat is al zo sinds ik hier kwam wonen. Het is klein en superlekker en het komt op een schoteltje. De laatste tijd is het altijd Gourmet Kip. En iets anders. Daar ben ik nou achter.
Dat er iets in zit.
Een pil.

Truukjes

Met een pil ben ik heel gemakkelijk want die neem ik niet. Ik wil niks in mijn bek geduwd krijgen dat is eng en dan voel ik me bang dat weet ik nog van na mijn operazie. Toen moest ik erna pillen en ik kon gewoon niet het was zo grieselig.
En mijn vrouw zei, Bert dat hoeft niet meer.
Ook niks van in een propje doen, die truukjes snap ik.

Geur

Nou met mijn gefoelige maag krijg ik een pil zonder dat ik die neem. Dat weet ik. Want een keer had ik heel erg trek in mijn avondhapje dus ik ging klaar zitten en ik zag wat mijn vrouw in de keuken deed.
Ze pakte een pil uit een doosje.
Ze deed die in een vijzel heel erg klein maken.
Toen deed ze alles in Gourmet Kip en ze deed het door elkaar en ik róók het lekkere en die geur maakte dat ik nog veel meer trek kreeg dus toen het schoteltje eindelijk naar de kamer kwam, begon ik meteen te eten.

Gezellig

Soms lig ik nog gewoon te liggen en als het schoteltje komt en ik doe niks, dan geeft mijn vrouw het Gourmet beetje voor beetje van haar vingertop. Dat smaakt lekker en erna krijg ik ook weer een compliement.

Dus eerlijk is eerlijk, het is een truukje met die Gourmet en ik snap het, maar het is wel Gourmet en van haar vingers eten kan anders nooit, dus het avondhapje is ook gezellig dat is mijn erfaring.

Hoe ik meehielp met het bed

meehelpen

Echt waar, ik zie het nooit aankomen en dan opeens is het zover. Ik moet mee naar de slaapkamer, om mee te helpen. Het bed krijgt schone lakens.

“Help je mee, Bertje?” En dan gaan we de trap op, naar boven. In de slaapkamer blijf ik staan want zij gaat eerst alles van het bed afgooien, daar hoef ik niet bij te zijn. En dan komt het eerste laken dus dan spring ik op het bed. Met lakens is het zo dat je er meteen bij moet zijn.

Het laken

Het laken moet aan alle hoeken van het bed vast zitten, weet ik. Dat gaat niet vanzelf. Dus ik ga op het laken in een hoek staan, daar is het dus in orde.
Wat doet mijn vrouw? Ze trekt aan het laken terwijl ik daar dus op sta. Echt waar. Ik zet mijn poten diep in het laken en met mijn nagels hou ik me vast. Zij trekken. Ik blijf staan. En dan gaat ze een andere hoek van het laken doen. Dus om te helpen loop ik mee en ga er bij staan. Gewoon om te kijken of het lukt en het lukt dus niet dus dan blijf ik helemaal staan, anders lukt het nooit.
En het duurt best lang voordat ze aan de andere hoek van het laken begint dus zeker weten dat ik meega. Ze zegt: “Bertje, wat moest ik zonder jou beginnen?” Dat weet ik echt niet.

Het overtrek

Na het laken kwam het dekbedovertrek. Ze legt dan het overtrek op het bed en ik ga er meteen op zitten. Of ernaast. Beter is óp het overtrek want als je hard werkt aan zoiets belangrijks dan moet je pauze houden dat weet iederéén.
Behalve mijn vrouw.
Dus daar help ik ook al mee.
Ze gaat dan liggen en ik ook en dan hebben we knuffelpauze.

Helpen

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik daarna zelf naar beneden ben gegaan, wegens dat ik foelde dat ik een brokje nodig had na mijn werk. Even later kwam mijn vrouw en ze bedankte me voor mijn hulp. Zo doen wij dat thuis. We helpen elkaar. Maar gelukkig hoeft dat van het bed niet elke dag, het is een zware klus maar wat moet dat moet.

Waarom ik nog steeds geen dozenkater ben

dozenkater

Ik weet het. Bijna elke kat vindt een doos supergeweldig om in te zitten. Op Feesboek zie ik heel veel fotoos en mijn vrouw ziet die ook. Dus laatst toen er een doos in huis was, wist ik het al.

Of ik in de doos wilde.
Nou nee, dacht ik.
Hè Bertje, zei ze.
Dus ik dacht dan probeer ik het.

Overloop

De doos stond op de overloop dat is waar je staat als je niet weet of je naar de ene kant wil dat is naar de keuken of naar de andere kant dat is dus de huiskamer.
Ik wilde dus naar beneden om aan de voordeur te ruiken maar toen stond er die doos. Dus ik ging meteen naar de keuken om tegen mijn vrouw wat te zeggen. En ook voor knuffels, omdat ik het toch moeilijk vond.
Lukt niet, hè Bert, zei ze.
En ik dacht wist ik al.

Wennen

Soms wil ik iets niet. Of ik durf het niet, dat is misschien hetzelfde. Of ik heb geen zin, maakt niet uit waarom niet. En dat is altijd zo met dozen, klein of groot maakt niks uit, ik kan er gewoon niks mee. Wel slaap ik heel soms in een doos maar daar zijn veel stukken uit en daar heb ik maanden aan moeten wennen dus dat is anders en met een doos voor het gewoon lukt het niet.

Truukje

Toen verzon mijn vrouw een truukje. Ze maakte de doos plat en legde die in de huiskamer. Dus de overloop was weer in orde, dat is poosietief.
Ik was net op de bak geweest en toen kwam ik weer de kamer in en wat gebeurt, ik zie meteen die doos. Nou mooi niet dat ik daar overheen loop of dat ik er voor de gezelligheid op ga zitten. Dus ik liep er met een grote bocht omheen, zonder de doos aan te raken, sprong op de bank en keek heel intens naar mijn vrouw.
Ze keek terug.
Sorry Bertje, zei ze.

Even later was de doos weg en toen kreeg ik knuffels, en ze zei dat ik het niet meer hoefde te proberen. Dus toen kon ik gaan slapen en dat deed ik ook. Het leefe was weer in orde en dat heb ik het liefste.

Waarom zijn er knallen in de straat?

knallen

Het is nog niet zo lang dat het zo is, maar ik hoor het wel: knallen. In mijn straat. Vooral als het avond is en dan hoort het juist stil te zijn. Vind ik.

Stom

Mijn vrouw zei dat er wegens de omstandigheden dit jaar geen vuurwerk komt, maar ik hoor het toch. Dus het is stiekum vuurwerk en dat is stom. Mensen en dieren schrikken ervan en ik maar een beetje alleen ik moet er steeds zo van opletten.
Voor mij persoonlijk hoeft het niet.
En ik vind het ráár.

Levenserfaring

Ik doe mijn leefe dag voor dag. Ik leef vandaag. Dus niet gisteren of morgen of op een andere dag. Wat er is dat is er en wat er geweest is of wat er gaat komen, dat is er vandaag niet.
Dingen van gisteren weet ik natuurlijk nog wel, wegens dat ik iets kan leren en dat ik levenserfaring heb. Maar alles is vandaag.
Je ziet nooit in de natuur dat dieren tegen elkaar zeggen dat er weer een jaar voorbij is en wat zullen ze er eens mee doen. Dat snap ik. Zo is mijn gefoel ook. Ik doe er niks mee.

Ander licht

Van vuurwerk weet ik alleen dat het op een avond heel erg was en dat mijn vrouw lang wakker bleef en dat er buiten veel herrie was en ik binnen veel knuffels kreeg en dat duurde en duurde en duurde en daarna gingen we slapen, en ik was moe en zij ook. Eigenlijk vond ik het stom. En moeilijk omdat het toch eng was die herrie. Knallen en vaak heel hard BOEM en er kwam ook ander licht door het raam in onze huiskamer, zoiets hoort niet.

Tefreden

Dus toen mijn vrouw zei dat er dit jaar geen vuurwerk kwam, had ik een tefreden gefoel, wegens dat het weer een gewone avond zou zijn. Maar nou zijn er toch knallen. Dat is stom en dat wilde ik even zeggen.