Hoi lieve allemaal, ik ben het Bram. Misschien weten jullie het niet meer of juist wel maar ik ben blogger over mijn leefe. En ik heb net vakanzie gehad omdat mij vrouw ging verhuizen. Ik ben dus nu een katermans op afstand want ik woon eigenlijk bij een manspersoon en dat is de broer van mij vrouw. Ingewikkeld hoor. Maar ik blijf bloggen want mijn vrouw is mijn vrouw en we zijn kei vaak saame en ze woont nu kei dichtbij.

In mij vakanzie

Allereerst wil ik Oopa Floris kei erg bedanken want hij deed vakanziewerk in mij vakanzie. En dat heeft hij kei goed gedaan want zijn verhalen zijn echt super leuk. Dus dank je wel Oopa Floris ik vind heel fijn dat je dit wilde doen voor mij. Ik maakte me namelijk wel zorgen over het bloggen want als ik niet blog, wie doet het dan en toen kwam Bertje met een kei goed idee over Oopa Floris. Een seeniejoor met deemenzie. Dat is wanneer je niet alles meer weet of kan onthouden. En nu is er nog meer goed nieuws want Oopa Floris blijft bloggen en daar ben ik heel blij mee want zijn verhalen zijn super leuk net als onze andere bloggers.
Daarnaast wil ik Loesje ook even bedanken. Als mantelpoes voor Oopa Floris heeft ze het niet altijd makkelijk gehad tijdens het vakanziewerk van Oopa. Hij was regelmatig verdwaald of hij was uit de wc aan het drinken of hij deed ineens keihard krijsen. Dank je wel Loesje dat je deed oppassen of Oopa niet kwijt raakte.
En natuurlijk Bertje ook heel erg bedankt voor je geduld en goeie ideeën, zonder jouw is alles zoveel zwaarder. Jij maakt alles zoveel beter, dank je wel.

Na de vakanzie

En dan nu natuurlijk over hoe het gaat na de vakanzie. Want ik heb echt kei veel te mauwen. Er is heel veel gebeurd. Maar het belangrijkste is, hoe gaat het met mij nu dat mijn vrouw ergens anders slaapt.
De eerste nacht vond ik er niks aan. Want ik was oer met mijn muisjes en ik deed ze naar haar brengen maar ze was er niet. Dat was raar in mijn kop. Mijn vrouw heeft een roetiene net als ik en nu was dat niet zo. Daarom ging ik nog meer muisjes zoeken en brengen. Misschien dat dat zou helpen maar dat was niet zo en toen wilde ik ineens mijn avond snek. En die was er ook niet. Dus ik deed nog meer mauwen en toen vroeg mijn manspersoon wat er was. Ik was mijn vrouw kwijt en mijn avondsnek was weg. Mijn manspersoon heeft ook sneks in een kastje voor als ik die wil snekken dus ik liep naar dat kastje voor mijn avondsnek. Dan maar deze als avondsnek. Hij snapte mij gelukkig en vroeg of ik wat lekkers wilde. Ja natuurlijk. Ik hou van snekken, zeker van kipsmaak sneks. Dees keer kreeg ik van hem sneks en dat waren crunchsneks van whiskas. Het zijn allemaal kleine snekjes. Er is kipsmaak en vis maar ook rund en zallum en kalkoen. Dees snekjes vind ik ook lekker maar die krijg ik niet altijd. Nadat ik mijn snekjes op had ging ik naar de zolder voor kontroole. Want wat nou als mijn vrouw ineens wel boven is, dan wil ik nog steeds de sneks uit het trommeltje. Ik ben op haar bed gaan liggen en ik heb de wacht gehouden tot dat mijn oog het niet meer volhield. Toen ben ik gaan dutten. Want met dutten gaat de tijd sneller. En toen ik wakker werd hoorde ik beneden iets en ben ik kei snel naar beneden gerend.
Daar hoorde ik iets bekends, namelijk: ‘hoi lieve Brammie, knappe jongen, kom hier dan doen we even kriebelen’. Nou ik was kei blij en mijn staart deed bibberen want mijn vrouw was beneden. En ik deed mauwen en spinnen tegelijk. Ook kwamen er kopjes want ik had haar best gemist en zij mij ook. Die avond bleef ze hier bij mij slapen en dat vond ik heel fijn want toen kreeg ik ook mijn avondsnek en knuffel weer.

Ben terug

Het was best een spannend avontuur voor mij zonder mijn vrouw, maar het is me gelukt en daar ben ik kei blij om. Er komen nog meer avonturen want nu ben ik weer terug met bloggen. Maar voor nu wens ik jullie allemaal een kei fijn wiekent met heel veel sneks en knuffels.

Hoi lieve allemaal, dees week is het een speesjaale week want ik ga met vakanzie en daarover wil ik jullie iets meer vertellen. Een tijdje geleden kreeg mijn vrouw te horen dat ze een huis krijgt. Maar de huizen waren er nog niet. Dees moesten nog gemaakt worden. Nu is het een heel tijdje verder en heeft mijn vrouw nieuws gekregen.

Mijn vrouw

Op dinsdag mag zij de sleutel ophalen in haar nieuwe woning. Ze krijgt dan een rondleiding van alles wat er is en hoe het er uit ziet. Daarna vertrekt de persoon en kan mijn vrouw gaan klussen. En in dees weeke ben ik er ook niet. Mijn vrouw gaat verfe en een vloer leggen. Ik vind dat knap want ik kan niet eens de korrels van mijn bak goed veege. Maar er is nog meer nieuws wat ik met jullie wil deele.

Mijn manspersoon

Als de muren zijn gedaan en de vloer erin ligt, gaat mijn vrouw daar alleen wonen. Misschien weten sommige van jullie het al wel maar andere nog niet. Eigenlijk hoor ik bij de broer van mijn vrouw. Ik heb dus een manspersoon en een vrouw. Mijn vrouw heeft mij als kitten meegenomen uit het asiel waar ze werkte en haar broer vind mij zo lief dat ik bij hem in zijn paspoort sta. Dus Brammiesaurus heeft een manspersoon. Mijn manspersoon heet Peter. En ik lig het liefst op zijn armen achter de peesee. Nu zul je misschien wel fraage hebben over van alles wat er mee te maken heeft en ik ga proberen om hier alvast wat duidelijkheid neer te schrijven.

• Ik blijf bloggen want mijn vrouw komt toch altijd hier want ik kan haar niet missen en zij mij ook niet.
•  Dan ben ik een Bram op afstand, mijn vrouw blijft dicht in de buurt dus als ik kei-hard mauw, dan komt ze meteen.
•  Ik heb ongeveer twee weeke vakanzie, de meneer van internet doet vervelend dus misschien is het een weekje later maar dan zeg ik het op tijd.
• Mijn manspersoon snapt niks van bloggen vandaar dat mijn vrouw het doet en hij vind het niet erg.
• Ik ga mijn vrouw echt heel erg missen want nu doen we best veel saame en nu wordt het anders.
• Ik hou nog steeds van kipssmaak sneks. Nu moet ik wel vaker bij mijn manspersoon zeuren als mijn vrouw hier niet meer slaapt.
• Mijn feesboek blijft gewoon en ik blijf ook gewoon, dat is het fijnst

Op bezoek

Er zijn nog zoveel dingen die anders gaan of waar we allebei aan moeten wennen dat het lastig is om te zeggen wat het allemaal presies is. Mijn idee is dus dat ik op afstand ga vertellen wat het met me doet en hoe het gaat. Mijn vrouw komt gewoon op bezoek en dan doen we heel veel kletsen en knuffelen. Eerlijk is eerlijk, ik denk dat het voor haar saai is want ze is dan alleen. En ik ben met Mila en Toby en mijn manspersoon. Maar dat gaan jullie lezen als ik terug ben van de vakanzie. In de vakanzie ga ik heel veel dutten. Maar ik ga ook in de tuin zijn. Kontrooles doen op beestjes want laatst zag ik een soort kevertje lopen op de teegels en die hoorde daar niet. Mijn mijn poot heb ik hem terug gestuurd naar het zand maar toen kwam Mila ineens en die at hem op. Zij doet dat dus. Ik niet. Ik ben tuinveegataaries. Ik eet niks vanuit de tuin. Alleen mijn kipssmaak brokken.

Terug

Maar goed, tot zover het speesjaale nieuws. Ik ben op vakanzie en daarna kom ik weer terug bloggen. Zorgen jullie allemaal goed voor elkaar? Dat je genoeg drinkt met warm weer maar ook geen ruzie maakt. Ik wens jullie een hele fijne zomer met heel veel mooi weer, lekkere sneks en genoeg dutjes! Tot snel, stoere poot van mij, Bram bijna op afstand.

Hoi lieve allemaal, fandaag is er een andere blog dan anders. Het is ineens geen zomer meer. Het weer is koel en fris. En nu is er bijna elke dag wel water uit de wolken. Zelf vind ik dat niet erg. Want zo kan ik buiten water drinken uit de emmer. De emmer vangt het water van de wolken voor me op. Dat is lekker vers water. En dat het niet zo heet is vind ik ook niet erg. Mijn lijf vind het helemaal niks als het zo warm is. Die wil dan alleen maar gaan liggen. Dat maakt dat de tuinkontroole niet gedaan wordt en dat is wel belangrijk. En deze week was ik aan het denke over van alles en nog wat. Het heet fieloosoofeere. Dat is diep denken.

Woef

Mijn kop was bij de blog en wat ik zou gaan schrijven toen er heel verdrietig nieuws kwam. Ik lag op mijn paal te denke toen mijn vrouw naar me toe kwam. Ze zei: ‘Brammie, er is verdrietig nieuws’. Ze vertelde me dat ze vroeger altijd met een woef liep en dat ze beste vrienden waren. De woef is niet van haar maar van haar vorige buren. Hij heet Ozzie. Mijn vrouw en Ozzie vonden elkaar meteen leuk. Ze hebben samen veel gewandeld en plezier gehad. Afgelopen week kwam er slecht nieuws. Het gaat niet goed met Ozzie. In zijn keel zit kanner. Net als bij Trudy. Ozzie werd ineens heel erg ziek en hij kon niet meer beter worden. Hij besloot ook om meteen zijn koffertje te pakken naar Regenboogland want daar is hij weer gezond. Nu is hij niet meer hier en dat is raar voor mijn vrouw. Ze zag hem regelmatig buiten wandelen met zijn baasje.

Vriend

Daarna kwam er nog meer verdrietig nieuws. Onze Griekse vriend Firfirikos heeft ook zijn koffertje gepakt. Eerlijk waar, mijn kop heb traane. Firfirikos was ook ziek. Hij at heel slecht en zijn lijfje deed niet meer wat het moest doen. Hij is zelfs bij de witte jas geweest en zij konden hem ook niet meer helpen. Toen heeft hij besloten dat hij naar Bert en Sjaak wilde in regenboogland. Van me eigen vind ik het heel erg dat Ozzie en Firfirikos zo ziek waren. Ziek zijn is niet leuk. Ik ben heel trots op Firfirikos dat hij nog in de spotlight heeft gestaan op Bertje’s website. Want zo leerde iedereen hem kennen en wat voor mooie katermans hij wel niet is. Hij is dol op de muisjes van Luna en hij kon al heel snel Haags mauwen. Een echte Griekse katermans met een hart van goud. Dank je wel Firfirikos dat je je leven met ons wilde delen. Ik hoop dat je een veilige reis hebt gehad en dat je nu bij je vrienden bent.

Struiken

Van me eigen denk ik ook wel eens na over de Regenboogbrug maar van mij hoef het niet. Ik ben nog gezond en al ben ik een beetje seeniejoor, ik kan nog kei-veel. Mij lijf doet nog van alles. Zelfs in struiken springen. Misschien niet de eerste keer maar het lukt me nog steeds. Maar eerlijk is eerlijk, ik denk er over na. En ik wil niet nog weg. Hier zijn mijn vrouw, mijn zusje, mij furkeer Jafita en al mijn liefe beste vrienden. Soms heb je geen keuze maar ik heb die nu nog wel. Voorlopig ga ik alleen naar mijn tuintje want ik mag de tuin niet uit omdat het te gefaarlijk is. En dat is genoeg voor mij. Vandaag doe ik een kaarsje aan voor Ozzie en Firfirikos. Natuurlijk ook voor onze andere sterren. Dat we altijd aan ze denken zodat ze nooit alleen zijn.

Hoi lieve allemaal, het is zomer. De zon schijnt de hele dag en het is echt al kei warm buiten. Doen jullie allemaal voorzichtig met dees warmte. Dat je genoeg poeselimonade drinkt, veel dutjes doet binnen waar het koel is en niet te veel aktief bezig bent? Bertje’s poeselimonade is poesesoep of saus met ekstra water. Dit kan je dan gewoon lekker drinken. Het is ook voor de moeilijke drinkers onder ons. Soms wil ik ook niet drinken met dees heet weer en dan is Bertje’s limonade een goede oplossing want dan lust ik het wel.

Naar buiten

‘s Morgens is het nog lekker fris buiten en dan mag ik meestal in de tuin. Dan kan ik me helemaal uitleven voordat het te heet wordt. Uitleven wil zeggen dat ik dan gek doe. Ik ga rennen en springen met meestal wat mauwtjes. Ook doe ik Mila vervelen. Het is plagen maar niet gemeen. Zij plaagt mij ook dus ik mag ook een beetje plagen. Afgelopen week, ik weet niet meer welke dag het was maar toen mocht ik ook naar buiten en toen wilde ik me ook uitleven. Alsof ik een kriebel in mijn billen had. Dat heb je soms wanneer je van de bak af komt. Dat je iets voelt aan je billen, of je denkt dat je iets aan je billen voelt waardoor je ineens van de bak af wilt springen en dan even moet rennen. Sommige noemen het ook wel eens de gloeiende vijf. Waarbij je vijf minuute lang even springt en gek doet als je van de bak komt.

Struik

Dit had ik ook toen ik op die ochtend buiten was. Alleen had ik geen kriebel in mijn billen, ik wilde gewoon gek doen van binnen in mijn lijf. Het oer-gevoel was er weer. En nu wilde ik ook lekker oer doen. Ik was buiten en ik voelde van binnen dat ik iets nieuws en iets stoers wilde doen. Iets wat ik nog niet eerder gedaan heb. Ergens in klimmen. Nu heb ik binnen een krabpaal waar ik in kan klimmen dus klimmen kan ik maar ik heb het nog nooit buiten gedaan. En buiten heb ik geen krabpaal maar wat boome en struiken. Vlak bij mijn bak heb ik een struik staan. Normaal komen daar keiveel bloeme in maar mijn vrouw heeft de struik geknipt. Nu heeft de struik alleen maar blaadjes. De struik is niet zo groot dus ik kan er makkelijk in. Dus dat is op de plenning. Ik ben oer en ik ga die struik in. Vanaf de achterdeur ren ik naar de struik toe om in een keer erin te springen. Maar voor de struik ga ik vol in de rem. Met mijn kop raak ik de struik aan. Ik ga eerst een kijken hoe ik er in moet. Het is namelijk een struik met keiveel blaadjes.

Proberen

Mijn kop steek ik langs de blaadjes af de struik in om te zien waar de takjes zijn. Dan volgt mijn lijf. Mijn voorpoten zet ik als eerst op een takje maar dan. Hoe krijg ik mijn kont omhoog. Terwijl ik zo sta te denken krijg ik een idee. Ik kan springen. Dus ik hup mijn kont in de wiebel houding. Ik schud mijn billen van links naar rechts en terug. En dan richt ik op waar ik moet komen. Een, twee, hoppa! Ik spring en ik hang half in de struik want mijn achterpoote zijn vergeten om de tak te pakken terwijl mijn voorpoote al verder zijn. Ik probeer met mijn achterpoote bij te krabbelen maar het lukt niet. Mijn billen zijn te zwaar. Dus ik laat me zakken. Dan ga ik het nog maar een keer proberen want nu lukt het wel. Dat moet gewoon. Dus ik maak me klaar. Zet mijn billen in de houding en wiebel een paar keer tot ik durf te springen, en dan, hoppa! Weer een sprong en nu hang ik weer half in de struik. Folgens mij spring ik niet hard genoeg. Maar mijn voorpoote hebben een tak vast en nu krabbel ik met mijn achterpoote al wat ik kan de tak op.

In de struik

Na een paar minuute klimmen is het me gelukt. Ik sta in de struik en ik ben zo blij en trots dat het me gelukt is dat ik ineens gewoon een keiharde mauw los laat. Dees komt van diep van binnen, dat iedereen weet: Brammie is oer en het is hem gelukt! Trots ben ik zeker en ik blijf even trots in mijn struikje zitten totdat ik er genoeg van heb. Daarna ben ik naar binnen gegaan om te dutten want klimmen is best zwaar werk. Zeker in een struikje.

Hoi lieve allemaal, het is buiten al gewoon zomer geworden. De zon schijnt de hele dag en het is echt al kei warm buiten. De bloeme zijn al kei mooi aan het worden. Sommige zijn wit van kleur en we hebben ook paarse en roze bloeme. Van mij vrouw mag ik daar nu niet meer op liggen. Eerst deed ik dat wel. Toen waren dees bloeme nog klein en een zaadje in de grond. Want ik was toen een Brammiekip omdat ik dees bloeme warm wilde houden maar nu doet de zon dat.

Eigen gras

In mijn tuintje heb heel veel bloeme en bomen. En ik heb ook weer gras. Mijn eigen gras waar ik van eet. Dees gras is goed voor als je last hebt van haarballen. Het is gras die alleen voor poese en katers is, dus niet voor mensen. Je manspersoon of vrouw kan heel ziek worden als ze gras eten. Maar ik vind het lekker. ’s Morgens als ik wakker ben en mijn vrouw is ook wakker, dan mag ik meteen naar buiten. In de winter mag dat niet maar nu wel omdat het warm is. Dan ga ik eerst even alles kontrooleere. Dat hoort zo. Dat is mijn roetiene die ik al heel lang heb. En ik vind het fijn.

Saame

Nu dat Mila ook buiten durft te zijn, doen we saame spelen. Soms tik ik haar aan met mijn poot en dan ren ik kei hard weg. Maar zij doet dat ook. Dan tikt ze mij aan en dan rent ze hard weg. We doen ook wel eens verstoppen. Dan gaat een van ons achter een struik zitten en dan gaat de ander zoeken. Maar je mag niet mauwen waar je zit. Anders ben je te snel gefonde. En als een van ons dan langs de struik komt, spring je als een groote leeuw boven op de ander. Het gebeurt ook wel eens dat ik dan oer wordt en dat ik dan Mila doe bijten. Niet hard hoor maar gewoon omdat ik oer ben. Zij krijst dan kei hard omdat ze schrikt. Dan vind ze het spelen niet meer leuk.

Bam

Mijn vrouw deed laatst ook mee spelen. Zij pakt dan een grasje van mijn grasplek en dan zwiept ze die rond. Dan moet ik gewoon dat grasje hebben. Het is van mijn grasplek en dan wil ik gewoon aan dat grasje knabbelen. Mijn vrouw zwiept het van links naar rechts en van onder naar boven zodat ik het moet fange. Saame spelen is het leukst en ik doe graag mee. Met mijn oog probeer ik het grasje te folge en met mijn lijf zit ik stil. Mijn achterwerk staat in pooziezie klaar. Dat wil zeggen klaar voor aksie. Mijn kop denkt alleen maar aan dat grasje. Het grasje komt nog eens langs mijn kop af. Van links naar rechts en weer terug. En nog een keertje komt het grasje langs en nu ben ik er klaar voor.

Bam! Met mijn poot tik ik kei hard tegen het grasje maar het was mis. Nu komt het grasje weer langs maar nu ben ik slimmer. Met mijn voorpoot tik ik tegen mijn vrouws hand en ik doe een klein beetje nagel gebruiken. Dan kan haar hand niet weg maar het grasje ook niet.

Bam! Hebben. Ik heb haar hand gefange en het grasje. Nu kan ik het grasje opknabbelen. Trekt mijn vrouw zomaar ineens haar hand terug toen ik niet deed opletten en nu was ik het grasje kwijt. Ik keek om me heen maar ik zag het nergens meer. Opeens voelde ik iets op mijn kop. Ik schudde mijn kop en boog mijn kop naar voren. En toen zag ik het. Daar was het grasje wat ik had gefange van mijn vrouws hand.
Nu ga ik het grasje wel opeten want ik heb het verdient want ik heb het goed gefange.