Voor nieuwe snoepjes ben ik altijd te vinden. Er is zo heel veel dat me goed smaakt. Deze middag kreeg ik Whiskas Tempations om te testen. De smaak was rundvlees.
Het zijn lekkere kraakbrokjes. Het gekke was dat toen ik eenmaal begon te eten, ik niet meer goed kon ophouden. Als ik mijn gewone brokjes eet, voel ik gewoon wanneer ik genoeg heb. Hier kan ik gemakkelijk veel te veel van eten. Dus het is belangrijk dat er per keer net genoeg brokjes op je bordje komen. Anders over-eet je jezelf.
Dat ze kraken vond ik leuk. Dat eet gewoon beter. Soep lust ik niet. Daar ben ik kater voor.
Geur is ook belangrijk aan snacks en snoep. Maar deze vond ik niet zo bijzonder ruiken. Ik zag ze pas toen ze op mijn bordje lagen. Dus als je voorpret belangrijk vindt en voor jou begint dat met een opwindende geur, dan kun je beter iets anders nemen.
Later op de dag kreeg ik opeens dorst. ik heb extra veel gedronken. Dat had ook met die snoepjes te maken al weet ik niet hoe het kan.
Mijn oordeel is: hele lekkere snoepjes, maar of ze gezond zijn dat durf ik niet te zeggen. Vanwege die dorst.
Het gebeurt niet vaak maar als het gebeurt, is het belangrijk dat je je goed blijft voelen. Zomer in Nederland. Wat doe je als het warm is?
Voor een kater met een dikke vacht als ik heb, betekent elke warme dag een hele warme dag. Dan moet je ook verstandig zijn. Hier volgen mijn tips.
1 Drink water waar en hoe je zin hebt. Dus nou misschien niet uit je vaste schaaltje de hele tijd. Je mensen moeten experimenteren. Een schaaltje op een gekke plek. Een glas dat helemaal bomvol water zit. Soms is vers water het lekkerste. Dan weer hou je van rijp water. Het beste is dat je af en toe iets nieuws krijgt, dan blijft het leuk. Extra tip: poezenlimonade. Daar schreef ik eerder over, in als je te weing drinkt: lees het hier.
2 Aaien. Ja dat klinkt gek. Maar als het warm is, kun je sneller gaan verharen en die losse haartjes gaan er niet allemaal meteen uit. Wel bij aaien. Of kammen. Of borstelen. Net wat je leuk vindt.
1 Niet (altijd) in de zon. Ik zit graag in de vensterbank te zonnen, lekker hoor. Maar ik spring er ook uit om op de bank te gaan slapen. De hele tijd in de warmte is me te veel. Misschien moeten je mensen je daarbij helpen dat ze zeggen nou effe niet.
Dat was het. Normaal doen en rustig aan, daar komt het op neer.
Goed kattenspeelgoed hoeft niet duur te zijn. Wat ik persoonlijk erg leuk vind, dat is de veter. Die komt van de schoenmaker. Was twee euro, dacht ik. Of minder.
Ik vond de veter bijna meteen leuk. Eerst wilde ik er even naar kijken en aan ruiken en ook wilde ik een poosje door de huiskamer lopen terwijl ik deed of de veter er niet was. Dat is wennen, en het hoort erbij.
Toen werd het leuk. De veter is net een lintje maar dan veel meer oer. Het ruikt lekkerder. Je hebt er meer greep op. En je kunt er ook mee rollen, dat is een plus. Ook kun je de veter tussen de krant doen en dan ermee bewegen, ik vind dat spannend.
O ja waar de veter vandaag kwam. Nou, van de schoenmaker. Daar heeft mijn vrouw hem gekocht. Het was geeneens duur. En het is geen officieel kattenspeelgoed maar volgens mij is dat juist het fijnste. Je hebt ook denkspeelgoed dat is helemaal speciaal voor katten, nou dat hoef ik zeker weten niet. Gewoon leuke dingen om mee te spelen vind ik het fijnste. Dat ik er wat mee kan. En dat het niet te moeilijk is dat je eerst moet denken voordat je speelt. Dat is toch voor niemand leuk zeg nou zelf.
Aan de ene kant is de veter gewoon veter en aan de andere kant zit een knoop. dat heeft mijn vrouw gedaan. Wat ik dan leuk vind, is om die knoop zo BAM neer te slaan. Of mijn poot er helemaal op te leggen. Ik heb dan toch het gevoel dat ik ergens van gewonnen heb. Of van iemand. Het voelt goed. Tevreden.
Een veter is wel iets waarvan ik zeg: daar moet je echt samen mee spelen, in je eentje kun je beter een muis ofzo nemen. Maar dat is juist leuk, samen spelen, toch?
Borrel (3 jaar) kijkt heel intens en dat is mijn schuld. Want ik heb hem naaktkat genoemd. En hij weet beter want hij is een Sfinx-kater. Sorry jongen! Ik vroeg hem om een interview omdat hij straks gaat werken in Katdeau, het kattencafé in Hengelo.
Borrel, ik bedoel natuurlijk dat je een Sfinx bent. Iedereen noemt je naaktkat. Hoe vind je dat eigenlijk?
Vroeger schaamde ik me hier wel eens voor. Iedereen is natuurlijk wat gevoeliger in z’n blootje. Maar nadat iedereen die mij ontmoet mijn huid zo heerlijk fluweelzacht vind, ben ik er eigenlijk heel blij mee dat ik niet overal haren achterlaat. En natuurlijk heb ik een mooi figuur.
Ja dat kan iedereen meteen zien. Je bent gevoeliger zeg je, maar toch ben je erg op mensen gericht. Hoe zit dat?
Ik vind mensen geweldig! Ze zijn altijd bezig met dingen die ik niet begrijp en daar kijk ik dan graag (heel dichtbij) naar. Soms is het ook leuk om te helpen, dan ga ik op alle spulletjes liggen, want warme spulletjes zijn betere spulletjes natuurlijk. Ook is het leuk om met mijn baasje te kletsen, ik heb altijd veel te vertellen. Ook ligt hun schoot, schouder en buik een stuk warmer dan mijn eigen mandjes, dus daar lig ik het liefst.
Klinkt alsof je het druk hebt. Hoe verloopt nou voor jou een gewone dag?
Ik ben ’s ochtends altijd vroeg op om in huis mijn medebewoners wakker te miauwen en kopjes te geven omdat ik samen ontbijten het allerleukste vind! Ook mag ik ’s ochtends vaak even in bed liggen van mijn baasje, terwijl ik eigenlijk wel de hele nacht daar wil liggen. Voor de rest ga ik op een gewone dag graag spelen en slapen met mijn vriendjes Nootje en Cashew, lig ik heel graag op de kussens voor het raam in het kattencafé zodat ik alles in de buurt goed in de gaten kan houden. En tenslotte geef ik ook heel graag de hele dag kopjes aan alle planten in huis, gewoon omdat ik die lief vind.
Borrel, Nootje en Cashew
Volgens mij ben je in een vorig leven een hippie geweest. Alles is love en peace. Wat vind je het allerfijnste aan je leven?
Dat er altijd zoveel gezelligheid is thuis! Ik heb m’n beste vriendjes altijd dichtbij en vaak komt er visite en daar ben ik echt gek op. Ik kan niet wachten tot het kattencafé echt open gaat, want dan krijg ik nog meer aandacht!
Oja, het café. Het is ook een winkel, weet ik. Wat ga je daar straks voor werk doen?
Ik ga natuurlijk veel mensen trekken door mijn charmes. En ik ga mijn baasje helpen met het voorproeven van de lekkere dingen in het kattencafé.
In Japan begrijpen ze waar de wetenschap toe dient en dat is om een beter begrip te ontwikkelen van de kat. In Tokyo onderzochten ze of katten konden luisteren.
Ja en nee zeg je dan meteen. Een kat kan uitstekend luisteren. Piept er een verpakking van een geliefde snack, dan hoort de kat dat nog in de diepste slaap. Dat was het ja. Nu komt het nee. Luisteren is iets anders dan gehoorzamen. Net als bij mensen. Een hond vind het leuk om te gehoorzamen. Een kat bekijkt het per geval.
Dus: begrijpen wat de mens vraagt is geen probleem. Doen is een tweede. En dat legt een deel van de verantwoordelijkheid bij de mens: die moet leren vragen op een manier waarop de kat het wenst te overwegen.
Het lag voor de hand, natuurlijk. Maar in Tokyo wilden ze het zeker weten en dat is nu het geval: luisteren is een keuze. Voor de kat, dan.