Categorie archieven: uit mijn leven

Wanneer ik zonder geluid MEWWW zeg

zonderToen ik in het wiekent aan de wiew was, werd ik oer en ik ging keihard miauwen. Daar is dus een filmpje van. Dus nou wil ik iets zeggen over MEWW en geluid.

Oer

Op het filmpje sta ik in de zon en ben ik heel hard aan het miauwen. Dat gebeurde gewoon, het geluid begon ergens diep in mijn lichaam en toen moest het er uit, net als een haarbal maar dan van geluid. Het is oer.
Dat is folgens mij ook te zien.

(ik schrijf door onder de film)

Maar dat kwam dus door de wiew. Als ik al miauw dan doe ik dat altijd veel stiller. En ik miauw als de dag begint zonder geluid en hoe dat kan dat ga ik nu uitleggen.

Overloop

’s Morgens vroeg lig ik meestal boven, in de vensterbank van de overloop. Die vensterbank is laag en er ligt een handdoek in dus daar slaap ik dan op. Dan foel ik dat er steeds meer daglicht komt en ik ben bijna klaar met slapen en ik ga doezelen, dat is dat je niet wakker bent en ook niet slaapt.
Dan hoor ik de wekker uit de slaapkamer komen. Daarna nog een keer.
Dus dan weet ik: de dag is begonnen. Maar ja ik doezel nog.

Geen geluid

Ik spring dan uit de vensterbank en ga de slaapkamer in, eerst even aan de paal hangen om te rekken en te strekken. Daarna kijk ik hoe mijn vrouw ligt.
“Goedemorgen Bertje,” zegt ze.
Ik doe mijn bek open en miauw alleen er komt geen geluid uit mij.
“Is het nog te vroeg?” vraagt mijn vrouw.
Weer doe ik mijn bek open en dicht. Ik heb nog geen geluid.

Stem terug

Soms ga ik dan even op bed voor de goedemorgen-knuffel of we gaan naar beneden, dat kan ook. En later op de ochtend miauw ik opeens tegen een vogel, of een hond in de straat. Dan heb ik dus mijn stem terug. Misschien ben ik gewoon geen ochtend-katerman. Langzaam aan de dag beginnen vind ik ook het beste. Heel erg langzaam.

Ik had een haarbal en die was raar

haarbal

Heel erg soms heb ik een haarbal en gisteren was het soms. Ik spuugde het ding uit. Het was geen bal maar een langer ding. En ik snapte de kleur niet.

Van mezelf ben ik een kater met een rode vacht en daarin zitten witte stukken. Of ik ben een witte katerman die rode stukken in zijn vacht heeft, daar ben ik nog niet achter. Dus mijn vacht is rood en wit.

Haarbal

Over mijn vacht gaat het dus. Ik verhaar nog steeds en dat is echt ontzettend stom. Het is helemaal niet warm meer. Als het raam in de huiskamer open staat dan foel ik dat er koude lucht naar binnen komt. En als ik ’s morgens aan de voordeur ruik, dan weet ik het gewoon: nou is de zomer voorbij en het warme is weg. Dus ik heb een wintervacht nodig en helemaal niet dat ik verhaar.

Tegen het verharen krijg ik nou meer aaien. En ik was me vaker. En als je je vaak wast dan krijg je haren binnen, dat gaat vanzelf, en die haren moeten er ook weer uit.
Dus toen had ik opeens een haarbal.

Rare kleur

“Bertje toch,” zei mijn vrouw en ze kwam naar me toe om me te aaien. Dat had ik best nodig, om me weer fijn in mijn lichaam te voelen. Dat zachte aaien en dan een lief woordje, echt, het helpt.
Maar ze had ook gezien wat ik had gezien. Dat de haarbal alleen een beetje rood was. Dus zonder witte stukken. De haarbal mocht van mij niet op de foto, dat is privee. Maar ik wil er eerlijk over zijn dat ik ook haarballen doe ook al was deze raar wegens de kleur.

Netjes

Want als een roodwitte katerman een rode haarbal doet, dan moet u niet denken dat ik alleen de rode stukken in mijn vacht was. Ik doe ook de witte stukken. Ik was me helemaal, ook achter mijn oren dat doe ik met mijn voorpoten. Dus ik ben netjes op mezelf dat wilde ik zeggen.

Waarom is mijn bal stuk?

bal

Gisteren heb ik het sporten weer opgepakt. Dus dat ik ga spelen. Soms doet mijn vrouw mee en soms speel ik alleen. Maar toen ging mijn bal stuk.

Die bal had ik al een poos. Eerst vond ik het een stomme bal dus ik deed er niks mee. Toen werd het tropies en daardoor deed ik helemaal niks behalve liggen en wachten tot het tropies weg was. En toen kwam ik weer tot mezelf. Ik kon weer dingen. En ik wilde weer iets doen, en dat was spelen.

Toen kwam ik de bal weer tegen. Die rook naar thuis, dus ik kon er wat mee. Het was een bal speesjaal voor katten, dat zei mijn vrouw.

Hoe ik speel

Als katerman van twaalf jaar oud ben ik niet superduper wild en oersterk, daar moet ik eerlijk over zijn. Dus met een bal doe ik de gewone dingen:

  •  ik tik ertegen met mijn voorpoot
  •  ik bijt er af en toe in
  • ook rol ik ermee dan hou ik de bal tussen mijn voorpoten
  •  soms houdt mijn vrouw de bal op aan het touw dan tik ik harder

Dus helemaal niet dat je zegt: Bert wat ben je een wilde katerman. Gewóón spelen.

Bal stuk

Binnen een week was de bal stuk. Hoe die er toen uitzag dat staat op de foto. Ik had er een beetje veel mee gerold misschien, en ook wat hard gebeten, dat kan best, maar serieus waar, dat een bal speesjaal voor katten zo gauw stuk gaat, dat is toch raar?

Eerlijk waar: ik heb dat met heel veel speelgoed. Ook met balletjes. En muizen, daar gaat de staart snel af. Veren krijg ik geeneens omdat mijn vrouw bang is dat ik daarin stik en dat wil ze niet. Ik snap dus niet waarom mijn bal stuk is. Eerlijk echt waar niet.

Als je een seerieuze katerman bent

katermanEr zijn katermannen die wakker worden en meteen willen spelen. Of rennen. En die dan het gefoel hebben dat ze van alles met hun dag gaat doen en dat het leven superduperleuk is. Heb ik niet. Want ik ben een seerieuze katerman.

Als je zo bent, en ik ben zo, dan is het leefe anders. Ook fijn, maar anders. Zeker nou ik twaalf jaar ben dan leef je niet meer als toen je een kitten was.

De vlieg

Seerieus dat is dat ik langzaam en voorzichtig ben want dan kan ik over de dingen nadenken. Ik zal een foorbeeld geven. Gisteren lag ik op het tapijt te ontspannen wegens dat het zondag was en er gebeurde helemaal niks, dat is mijn ideaal.
Toen vloog er een vlieg voorbij.
Ik keek.
De vlieg kwam terug en landde vlak voor mijn poten, ook op het tapijt. Dat had ik niet verwacht, een vlieg die vliegt meestal. De vlieg keek mij aan die tweifelde gaat deze kater op mij jagen ja dan wel nee.
Nee dus. Ik was verbaasd. Dus ik ging zitten en ik keek naar de vlieg. Die liep een beetje heen en weer, misschien van de zenuwen. Daarna vloog de vlieg door, waarheen weet ik niet.

Op de bank

Ik liep naar de bank om daar op mijn kussen verder na te denken. Waarom vliegt de vlieg niet, als je toch een vlieg bent? Had ik iets moeten doen of was het zo goed?
De hele middag heb ik op mijn kussen gelegen al moet ik eerlijk zeggen dat ik ook in slaap gevallen ben tussen het denken door.

In orde

Seerieus dat is: je denkt na bij de dingen, en je wilt graag weten of het in orde is, en je bent daarom ook een beetje langzaam en voorzichtig. Zo ben ik en daar foel ik me goed bij en zo blijf ik dus ook want je moet zijn zoals je bent en ik ben seerieus.

Het zomerboek van Dorus en Loesje

uit mijn leven

Hier kunt u het zomerboek van Dorus en Loesje downloaden. Klik op het plaatje en dan gaat het vanzelf.

Het ieboek heet: Zomerafontuure van Dorus en Loesje. Door hunzelf verteld. Het is het verhaal van hun vakansie in Amsterdam en wat ze allemaal meemaakten. Met heel veel aksiefotoos.

Eerst was dit een blog op deze website maar nou is er een boek van: met een ekstra hoofdstuk!!