Ik doe mijn leefe per dag dat is gewoon zo maar het is ook zo dat ik dingen leer en onthou en daarom weet ik wat ik moet doen als het weer heel warm is.

Gewoon warm is fijn.
Dan gaat het leefe vanzelf.
Ik lig in de zon te slapen, ik hang in de vensterbank, ik foel de zon en de warmte en alles is goed. En na de avondknuffel ga ik mee naar de slaapkamer, dan spring ik op het bed en slaap op mijn kussen een beetje mee. Dat is gezellig.

Te warm

Alleen nou was het veel te warm voor het gezellige. Ik moest beneden slapen dat foelde ik gewoon en ik was best eenzaam, dat is wegens dat ik eigenlijk saame wilde zijn maar boven was te warm voor een jongen met een dikke vagt.
Dus dat kon niet.

Wat heb ik nou gedaan toen het heel warm was:

• blijfe drinken en eete dat is mijn baasis
• ik deed niks aan de controle van de straat dat was gewoon te moeliijk
• uit de vensterbank blijfen ik heb het wel geprobeerd maar het was te heet en van binnen wist ik meteen dit moet ik niet doen
• veel liggen en soms dichtbij het waaiding en soms onder de vensterbank daar had ik ook waai, en dan slaape of doezelen
• ik zorgde dat ik vaak geaaid werd wegens de losse haren in mijn vagt

Aktief

Verder deed ik niks.
Dan zegt u dat is ook gemakkelijk, maar van binnen wist ik wel dat ik in mijn gewoone leefe een aktieve kater ben. Dat ik graag met de krant scheur. En in de vensterbank zit en dan de straat controleer. Dat ik ook vaak door het huis loop, want je weet maar nooit en je moet toch weete wat er in je eigen huis gebeurt. En soms speel ik en ik rol heen en weer.
Het was allemaal weg, het was te warm, ik kon het niet.
Dus ik had geduld.

Toen kwam de regen en ik ging bijkomen en mezelf wassen. En als de slaapkamer weer in orde is dan ga ik ook weer boven slapen.

Dus dat ga ik doen als het weer zo warm is: niks. En geduld foelen.

Wat ik wil fertellen begint een hele poos geleden, jaren geleden zegt mijn vrouw. Toen kwam er een kast op de slaapkamer. Ik was er bang voor.

Aalert

Nou zult u zeggen hoe kun je bang zijn voor een kast die doet niks. Ja, nee, ik weet het toch foelde het anders. Die kast rook naar iets dat ik niet kende en hij was groot en hij stond er maar de hele tijd, en iets in mij zei aalert blijfe Bert.
Dus dat deed ik.
Mijn vrouw had er allemaal spullen in gezet. En op een van de planken was ruimte en op een andere plank lag een kussen. Dat was voor mij, hoorde ik. Wegens dat alle katten het zo leuk vinden om in een kast te zijn.
Alle katten behalve ik dus.

Maar ja, als de nacht begint dan wil je toch naar de slaapkamer als je vrouw naar het bed gaat. Dus ik deed gewoon of de kast er niet was.
En eerlijk waar daar was ik best goed in.
Hoezo een kast, waar dan?

Kussen

Toen opeens op een afond rook ik aan de kast. Ik liep wat rond, wegens dat je toch niet altijd meteen op bed wilt liggen. Zo kwam ik bij de kast. De geur was gewoner en toen ik omhoog keek, zag ik een open plek. Ik sprong erop en dacht o zo is het dus. Daarna sprong ik er weer uit.
En een paar weken geleden zag ik het kussen liggen. Dat rook gewoon naar thuis. En aangezien ik een katerman ben die graag op kussens ligt, stapte ik op het kussen en sliep.
Lekker hoor, een kussen in de kast. Daar slaap ik best vaak.

Geleerd

“Je hebt iets geleerd, Bertje,” zei mijn vrouw. “Wat goed van je.” Toen kreeg ik nog meer liefe woordjes en ook knuffels. Daar zeg ik geen nee teege als knuffelkater zijnde. Maar het gekke is toen snapte ik pas dat het echt zo was.
Dus nou kan ik iets nieuws, ik heb er jaren over gedaan maar dat geeft folgens mij niet.

Gisteren schreef Loesje over de ferandering in haar leefe wegens dat haar vrouw nou foor alteit thuis gaat zijn. En dat ze ongerust was ofer hoe dat dan moest. Ik weet daar iets ofer.

Rustiger

Toen ik hier kwam, was het ook voor alteit. Ik kwam in een huis waarin mijn vrouw al woonde en zij deed van alles dat zei ze en ze deed het ook. Dus ze zit aan haar werktafel of ze gaat lezen of ze doet telefoons en soms gaat ze weg. Meer doet ze niet en het is steeds hetzelfde dus ik snapte het al snel.
Ik kreeg knuffels en we speelden in het begin veel wegens dat ik toch wel gespannen was door de ferandering mijn mijn leefe. Want als je foelt dat je nou foor alteit thuis bent dat is best een groot gefoel om aan te wennen.
En toen ik van binnen rustiger werd en ik dacht nou weet ik hoe het hier gaat, toen zei mijn vrouw: “Bert, nu moet je een dagbesteding vinden.”
Een wat?

Je leefe

Een dagbesteding dat is wat je met je tijd doet. Want eerlijk waar de hele dag bankhangen dat is wel fijn maar daarfoor ben je niet geboore, wel om iets met je tijd te doen. Met je leefe. Alleen wat het is, dat moet je zelf ontdekken.
Eerst wist ik het niet. En ik wist geeneens hoe ik het moest vinden. En ik dacht misschien ben ik wel een kater zonder dagbesteding.
Maar toen gebeurde het.

Compliement

Op een dag zat ik in de vensterbank en toen keek iemand beneden in de straat omhoog naar mij en ik keek terug. En toen foelde ik van binnen een meww van rustig-aan. Het gebeurde.
“Goed gedaan, Bertje,” zei mijn vrouw.
De dag erna deed ik het weer en ik kreeg weer een compliement. Zo ontdekte ik mijn dagbesteding en dat is de straat controleere.
Dus ik hoop dat de vrouw van Loesje ook ontdekt wat haar dagbesteding is nou ze foor alteit thuis is en ik weet helemaal zeker dat Loesje en ook Zusje en vast ook Oopa Floris gaan helpen. Dan lukt het.

Ik find je moet als katerman een doel hebben in je leefe. Voor mij is dat mijn werk goed doen als controleur van de straat en dat ik goed kan ontspannen. Maar eigenlijk, eerlijk waar, wil ik ook Meen Koen worden.

Meer haare

Dat heb ik al eerder ferteld en dan zegt iedereen Bertje je bent goed zoals je bent. Het is tof om dat te hoore en dan ben ik een tijdje weer helemaal rustig in mijn kop. Maar dan komt het ferlangen weer. Meen Koen zijn. Een grote katerman met hele brede poote. Je bent een leeuw. Een teiger. Je kijkt naar de straat en alles en iedereen is meteen stil.
Wanneer ik het ferlangen heb, dan weet ik wat ik moet doen en dat is mijn vagt laten groeien. Want een Meen Koen heeft lange haare dus daarom.
En dan ga ik mezelf ook minder wassen wegens dat er dan meer haare in mijn vagt blijfen zitten. Dus daar was ik druk mee en het ging best goed, vond ik, alleen zei Loesje iets over dat ik me moest wassen dat was eigenlijk ook wel zo.
Alleen toen ging het mis.
Het werd warm.

Minder haare

Deze week was er heel erg veel warm weer. En dan ga ik verhaare ik kan er niks aan doen het gebeurt gewoon. Thuis wilde ik ook ekstra aaien opeens, dat is om de losse haare uit mijn vagt te halen. Dus toen ging er nog meer haar uit mijn vagt.
Ik kreeg een dunnere vagt en eerlijk waar ik foelde me gewoon mager. Een oude magere kater met kort haar was ik opeens. Mijn vrouw zei: nounounou Bertje. En Loesje meelde iets over aksepteere en daar had ze ook gelijk in maar ik wilde ook nog steeds Meen Koen worden.

Maar nou is het hele warme weg.
Dus ik begin gewoon weer opnieuw.
Ik ben een katerman met een ferlangen.