Hoi lieve allemaal, vorige week was ik best nukkig doordat mijn vrouw zo ineens mijn nagels knipte. Daarna hebben we het meteen goed gemaakt.

Ik heb ook iets nieuws geleerd en vandaag ga ik vertellen hoe fijn dat het is. Het is namelijk een borstel. Dat is een ding waarmee mijn vrouw haar haren doet kammen zodat er geen knoopjes in komen. Zelf heb ik er geen maar dat is omdat ik geen knoopjes kan krijgen in mijn vacht. Mijn haren zijn kort van zichzelf.

Borstel

Op een avond voor het slapen gaan deed mijn vrouw haar haren kammen met de borstel toen ze de borstel ineens voor mijn neus hield. Wil je het ook proberen Brammie?, vroeg mijn vrouw aan mij. Eerst wist ik het niet zo goed hoor want ik kende dit niet. Ik wist niet wat ik er van moest denken. Ik bleef even stil zitten en denken want dit is nieuw. En nieuw is ook spannend.Het is heel fijn, zei mijn vrouw. Ze vertelde dat het heel zacht is en kriebelt. Anders dan mensen-vingers maar ook heel fijn.
Nou was ik kei-nieuwsgierig geworden. Het is spannend maar ik wilde het proberen. Dus ik legde mijn kop op de borstel. Eerst gebeurde er niks. Dan snap ik het niet meer. Want hoort zoiets iets te doen dan? Dus ik mijn kop eraf getild. Mijn vrouw zei, Brammie, leg je kop er nog eens op dan doe ik je helpen. Je snapt het al, ik deed mijn kop er weer opleggen en toen deed mijn vrouw iets. Ze bewoog de borstel heen en weer tegen mijn kin aan.

Spinnen

Er gebeurde ineens zoveel in mijn kop en in mijn lichaam maar ik kan het allemaal bijhouden. Het is zacht en hard en het kriebelt. Ook voel ik dat het heel fijn is. Als of er mini vingers je nekje kriebelen. En mijn losse vacht ging met de borstel mee. Mijn kop werdt leeg en er kwam niks in en er ging niks meer uit. Wie dit bedacht heeft is echt kei slim. Zelfs mijn motortje ging draaien en ik begon hard te spinnen. Zo wilde ik nog wel even doorgaan. Mijn vrouw zag dat ik aan het genieten was en ze vroeg aan mij of ze door moest gaan. Nou lieve allemaal, ik kan je eerlijk mauwen dat dit super duper lekker is. Natuurlijk moet ze doorgaan. Dit wil ik elke dag wel. Dit voelt bijna hetzelfde als dat je doet wiewen. Dat je lichaam niks meer wilt als alleen liggen en rieleksen. Dat doet de borstel dus ook.

Spaarpot

Zorg wel dat je een man of vrouw bij je hebt, die kan dan heerlijk over je kin kriebelen met de borstel. Het maakt niet uit wat voor borstel maar met de plestieke pinnen zijn het lekkerst. Mijn vrouw legde me uit dat je echt kei-veel verschillende borstels hebt. Dees komt van de Ekjson af en was maar twee euros. Dat is niet zoveel. Ik ben meteen naar mijn eigen spaarpot gegaan en ik heb meteen gekeken hoeveel euros ik heb en of ik ook een borstel kan kopen, en dat kan ik!

Zodra mijn vrouw weer naar de winkel gaat, koopt ze een speesjaale borstel voor mij eigen zodat ik altijd kan kriebelen. Dat is het fijnst. Pee ess, even een updeet over de bloeme. Ze doen nog niks dus we moeten nog even meer wachten. Fijn wiekent allemaal,

Bram

Hoi lieve allemaal, vorige week deed ik bloeme in een kaartje. Er is nog geen updeet want de saadjes zijn nog in het zand. Ze willen nog niet groeien. Mijn vrouw zegt dat het even kan duren. Dus dat ik geduld moet hebben en moet wachten. Dat is lastig maar ik kan het. Een keertje in deze week, ik weet niet meer welke dag, was ik in de avond en nacht kei oer. Er is heel veel gebeurd in de nacht.

Deze oer

Allereerst wil ik wel even zeggen dat deze oer een oorzaak heeft. Dat is wanneer er een waarom is. Dit was een waarom. Ik lag te dutten bij mijn vrouw opschoot terwijl zij in bed tv aan het kijken was. Nou, dat dacht ik. Meestal friemelt ze aan mijn lijf en dan val ik sneller in een dut. Maar nu was er iets anders. Ik hoorde een raar geluidje wat lijkt op een piepje maar ook niet helemaal. Ik herkende dit geluidje van de vorige keer. En dat was toen ze aan mijn poote zat te friemele. En nu was het geluidje er weer. Dus mijn kop was meteen waar dat geluidje vandaan kwam. Ik zag niks en mijn vrouw vroeg aan mij wat er was. Alsof zij dat niet weet. De vorige keer deed ze mijn nagels knippen! Dat vond ik helemaal niet fijn. Friemele wel, maar niet knippen.

Uit een dut

Ik draaide met mijn kop maar ik zag niks liggen. En ze had ook niks in haar handen. Haar handen begonnen mij weer te friemele zoals ik het wil. Dus ik dacht ook dat er niks was. Mijn dut is anders. En op het moment dat ik weg wil zakken in een diepe dut, gebeurde het, KNIP! Ik schrok want ze had mijn nagel geknipt. Alweer. En ik vind het niks als ze aan mijn nagels zit. En nu wilde ik ook niet meer dutten. Ik was helemaal van mijn slag af en ging naar beneden naar mijn brokkenbak. Ik moest gewoon even schrokken aan mijn brokken door de stress. Zo uit een dut gehaald worden vind ik niet leuk. Dan ben ik een chagrijnige katermans. Het maakt me nukkig dat ze dit doet.

Peesee buroo

Soms heb ik dan last van mezelf en dat moet ik even uitkuren. Dat is wanneer ik het chagrijnige gefoel weg wil hebben. Na het eten ren ik beide trappen op en af, kei snel. Soms komt er een mauw bij van diep van binnen. Als ik klaar ben met rennen, dan ga ik overal opzitten en alles eraf duwen wat er dan opstaat. Bijvoorbeeld haar nachtkastje. Daar ga ik dan opzitten en dan duw ik met mijn poot haar potlood van het kastje af. Of haar meekup doosje. Net wat er dan opligt en wat niet te zwaar is. Dat deed ik die nacht dus ook. Ik vond het niet leuk van mijn nagels. En ik ging van het nachtkastje naar haar peesee buroo. Daar waren lampjes op en een roze doosje, oja en een eelastiek. Die heb ik mijn bek genomen en naar beneden gebracht. Daarna ben ik weer mauwend naar boven gegaan en op haar dresswaar vond ik een kabeltje met twee dopjes er aan. Die heb ik eerst op bed gelegd.

Van slag

Ik was heel oer en mauwde naar mijn vrouw dat ik een prooi had. Mijn vrouw zei dat dit geen prooi was maar haar oordoppen en dat ik dees niet mag meenemen. Dat deed ik toch en toen kreeg ik een stevige ‘Brammie’. Ik was bijna beneden. En toen ik terug boven kwam was mijn vrouw wakker en zei dat ze graag wil slapen. Of ik niet een andere keer oer kan doen. Nee dat kon ik echt niet. Mijn kop was van slag door de nagelknip. Daarna ben ik nog één keer op de dreswaar geweest voor een stiekje en toen ben ik naar beneden gegaan om te dutten. Want ik was best moe van het oer zijn. Mijn stress is nu ook weg.

Hoi lieve allemaal, het is buiten lente. Ook al is het nog maar winter. Het is heel warm buiten en de zon schijnt volop. Als tuinkater moet ik dan ook echt naar buiten in mijn tuin.

Kriebels

Daar snof ik alle lucht op en kontrooleer ik de tuin of alles nog veilig is. Dat er geen verdwaalde beestjes zijn die in een andere tuin horen. Gelukkig is dat niet zo en is de tuin weer helemaal klaar voor de lente. Mijn vrouw heeft ook lentekriebels. Dat is wanneer het warm wordt buiten terwijl het eigenlijk al kei lang koud is. En folgens mij voelt iedereen deze lente kriebels want er zijn paarse bloeme overal. Dees hete krookussen. Ik vind ze heel mooi. Maar om nu echte grote bloeme te zetten is het nog te koud zegt mijn vrouw. Dan moet het een tijdje vijftien of twintig graden aan een stuk zijn. Dat is wanneer het de maand Maart is.

Kaartje

Maar mijn vrouw heeft iets gekregen van een kersepakket van voorig jaar. Een kaartje met bloeme. Dat klinkt heel normaal maar dat is het niet. Het is namelijk een kaartje waar zaadjes inzitten voor bloeme. Het is geen zakje met zaadjes maar een echt kaartje waar de zaadjes in zitten. Mijn vrouw en ik hebben bedacht dat we dees wel kunnen zaaien want dit zijn binnen bloeme. Ik heb aan mijn vrouw gevraagd om mooie foto’s te maken van het kaartje. Dan zie je wat ik bedoel. Ik heb zelf ook nog nooit eerder een kaartje gekregen die je kunt zaaien.

Bakje

Als er iets in de tuin gebeurt dan moet ik erbij zijn. Nu gaan we het kaartje zaaien. We hebben een bakje uit de keuken gehaald waar het kaartje in past. Eerst heb je potgrond nodig. Ik leerde van mijn vrouw dat potgrond voeding heeft voor zaadjes dus dat werkt het beste. Die kun je nu overal al kopen voor twee euro en dan heb je wel twintig lieter! Dat is mega veel want het kaartje is klein en we hebben twee handjes nodig. Maar potgrond kun je bewaren dus dat is handig voor als het lente is. Als er twee handjes potgrond in het bakje is, dan leggen we het kaartje er boven op en dan doen we nog twee handjes potgrond er boven op. Dan is het kaartje onder gestopt.

Water

Nu moet er nog wel water bij. Want water hebben ze nodig om te groeien. Ik denk dat twee handjes water ook genoeg is. In lieters weet ik niet hoeveel het is. De helft van mijn brokjesbak. Mijn vrouw zegt dat vijftig mie-lie-lieter genoeg is. Dat klinkt veel. Ik zou het op twee handjes houden. Nu hebben we het bakje in de zon buiten staan. Maar straks gaat het naar binnen voor de raam. Het is in de nacht nog te koud buiten. Dees bloeme zijn geen bloeme maar een plant die je kan eten. Het heet baa-sie-lie-kum. Het is voor de mens en niet voor katten. Als de zaadjes gaan groeien dan doe ik een updeet van dees plant. Dus nu is het wachten tot ze groeien. Ik ga lekker in de zon dutten. Fijn wiekent allemaal.

Hoi lieve allemaal, afgelopen week was speesjaal want toen had ik de vijfigste blog geschreven en dat is kei veel. Er waren allemaal liefe reejaksies over dat ik niet onzeker hoef te zijn en dat mijn verhalen mooi zijn.

Dat vind ik fijn om te horen. Als katerman zijnde doet het me goed.Ik foel me iets sterker en dan durf ik ook meer. Dat is dapper ben weet ik nu. Ik heb namelijk iets gedaan en dat ga ik nu met jullie delen.

Witte flokke

Het gebeurde afgelopen week. Ik weet niet meer welke dag maar ik weet wel dat het toen keihard sneeuwde. Sneeuw zijn witte flokke die uit de lucht komen. Ze zijn best koud. Ik heb er een op mijn neus gekregen en toen foelde ik dat. En als de zon erop schijnt, schittert het allerlei kleuren. Het was afgelopen week ook echt heel koud want ik mocht van mijn vrouw niet elke dag naar buiten. Mijn vrouw legde me uit dat mijn poote dan befroore kunnen zijn en dat doet zeer als ze dan weer warm worden. Toch deed ik aan de deur zeuren. Dat is omdat ik gewend ben om te zeuren maar ook omdat ik echt naar buiten wilde. Ik wilde weten hoe koud het nu echt was.

Heel koud

Eerst deed mijn vrouw niks toen ik aan de deur stond te zeuren. Maar na een tijdje zei ze tegen mij dat ik misschien heel even mocht als ze klaar was met het poetsen van haar bak. Gelukkig heb ik mijn eigen bak en niet die van haar. Maar dit was het hem nu, ik moest ineens op de bak en ik wilde dat graag in mijn eigen tuin doen. Dus toen ging ik keihard zeuren. Dat is wanneer ik het echt meen en dan komt de mauw ook echt van diep. Ik heb dan heel veel kracht in mijn buik en die moet er dan uit. Dan kan ik heel lang een mauw doen. Mijn vrouw begreep de mauw gelukkig en ik mocht heel even zei ze. Want het is nog steeds heel koud buiten en er was heel veel sneeuw. Eerst wist ik niet of ik wel dapper ben. Want er was echt heel veel sneeuw. Een hele berg. Maar door al die liefe reejaksies van de afgelopen week de blog, durfde ik gewoon naar buiten.

Kasteel bouwe

Eerlijk is eerlijk, sneeuw is niet fijn aan de poote. Eerst is het droog en daarna wordt het koud en nat. Dat koude en natte wist ik al van de flok die op mijn neus was gevallen. Toen was er ook een keertje sneeuw maar die sneeuw bleef niet liggen. Nu was er ineens een berg en ik paste er helemaal in. Met mijn poote spurtte ik naar de bak en toen ik daar was feegde ik al het sneeuw weg want ik wil wel mijn gewone bak. En dat lukte me. Met mijn vacht foelde ik de wind. Die was ijskoud. Ik foelde dat ik eigenlijk snel naar binnen wilde omdat het zo koud was. Maar ik deed wat ik moest doen en dat deed ik snel. Dus vlug een gat maake met mij poote, vlug even een kasteel bouwe en daarna weer begrave.

Toen was het Bram in snelle aksie moode want alles was koud. Mijn billen, mij poote en mij oore, alles was koud. Mij vrouw stond bij de keukendeur op me te wachten en deed meteen de deur open toen ze mij aan zag komen. Ik ben deze week niet meer buiten geweest todat het weer wat warmer is geworden. Want zo koud is niet fijn.

Hoi lieve allemaal, fandaag is het vijftig bloggen geleden dat ik voor het eerst deed bloggen. Ik wist niet eens of ik wel kon bloggen toen Bertje mij vroeg of ik wilde bloggen.

Feranderingen

Dat kwam omdat ik niet wist wat bloggen was. Nu weet ik het wel want ik heb het geleerd. In bloggen vertel je wat je allemaal meemaakt. Je eigen afontuuren. Het zijn leuke en spannende afontuuren maar soms ook verdrietig als er bijvoorbeeld een vriend van ons allemaal over de regenboogbrug gaat. De eerste blog schrijven was heel spannend voor mij. Ik wist niet welke reejaksies er zouden komen, als er een reejaksie kwam. Dat weet je op dat moment gewoon niet. Het is afwachten. Door de blogs heen heb ik een aantal feranderingen gemerkt aan mezelf en deze wil ik graag met jullie delen.

1 Onzeker

Ik ben nog steeds onzeker maar al minder dan eerst. Voorheen durfde ik niet zomaar over een onderwerp te praten maar nu wel. Bijvoorbeeld toen ik te veel fla had gesnoept en ik ineens naar de bak moest. En dat daarna mijn billen gewassen moesten worden omdat ze vies waren. Eerst durfde ik dat niet te zeggen. Toen heb ik ook aan Bertje gevraagd of het wel in de blog kon. Want wie leest het allemaal en is er dan geen schaamte? Maar Bertje vertelde me dat het bloggen juist gaat om wat er allemaal in je leven gebeurd, dus ook dit soort dingen. Toen durfde ik al wat meer. Soms vraag ik nog steeds aan Bertje of het een goede blog is of niet. Maar ik ben nou eenmaal een gefoelige katermans.

2 Kontakt

Voordat ik deed bloggen deed ik al wat feesboeken. Niet zoveel omdat ik kontakt nog steeds moeilijk vindt. Soms wil mijn kop gewoon niks doen. Maar dat gaat niet als je friende hebt. Dan fraag je ook aan je friende hoe het gaat. Dat doen ze ook bij mij. Zo gaat kontakt nou eenmaal. Bij de blog vertelde Bertje dat de schrijvers het fijn vinden als ze ook een berichtje terug krijgen als ze op de blog hebben gereejageerd. Dat was en is nog steeds heel spannend voor me omdat ik soms niet goed weet wat ik moet terug schrijven. Ik vind het heel erg lief dat ik reejaksies krijg en ik wil ook iedereen kopjes geefe maar soms is het ook moeilijk om een kopje te geven. Dan is mijn kop ergens anders. Nu gaat het iets beter maar ik moet nog zeker door oefenen met reejageere.

3 Kreejatief

Voordat ik deed bloggen was ik wel kreejatief maar niet zo veel. Eerst deed ik niet meehelpen in de keuken maar voor de blog wel. Dus dat is feranderd. Ik ben meer gaan doen. Door de blog neem ik jullie mee op afontuur en dan moet je soms heel kreejatief zijn. Net zoals met het zwembad. Ik wist nieteens dat ik water fijn vind en heel veel andere niet. Ik probeer steeds nieuwe dingen uit. Dat is kreejatief zijn. Er was ook een keertje dat ik op een kamer een kast vond waarvan ik een mooie dut plek zag. Ik wist alleen niet of ik erin kon springen. Maar het lukte me wel en dat heb ik toen ook gedeeld. Dus dat gaat goed.

Overal liefe

Voor mijn volgende bloggen zou ik minder onzeker willen zijn en meer durven. Dus dat er geen schaamte is voor wat ik meemaak en dat ik mijn mening durft geven. Want dat vind ik soms nog moeillijk. Ik vind het fijn dat je de blog hebt gelezen.

Ik wens jullie allemaal een fijn wiekent en een fijne falentijndag. Dat er overal liefe mag zijn foor iedereen.