Lieve allemaal, nu ben ik weer op Brammie Zaterdag. Ik hoop dat jullie het kersferhaal mooi hebben gevonden want ze hebben kei hun best gedaan en ik vind het een kei mooi kersferhaal. Fandaag is het de eerste dag van het nieuwe jaar en van dees blog. Het oude jaar is nu weg maar in mij hart niet. Dees blog is een beetje een fielosoofiese blog omdat ik graag even terug ga naar het oude jaar.

Dees jaar

In dees jaar is er veel gebeurd. Bij mevrouw Sylvia zijn er twee kerskatjes geboren Holy en Belle. Ik vind ze heel klein en schattig. Maar er waren ook zieken zoals Foppe die niet lekker was. En Bertje kreeg bezoek van de dokter wat kei eng was. Lucky en Molly moesten ook naar de witte jas. Daarna kwam er verdrietig nieuws van mevrouw Carina. Haar Ruby, besloot ineens haar koffertje te pakken. Het buikje van Ruby was niet goed, net zoals bij woef Toby. Het heet ‘de nieren’. Ruby is nu bij haar vriend Lennart, die het jaar ervoor zijn koffertje had gepakt. Wij doen thuis poote draaien voor iedereen die ziek is, of waarbij een huisgenoot een koffertje heeft gepakt of gaat pakken.

Mijn eigen roetiene

Voor mij was afgelopen jaar best veel. In het begin van dees jaar had ik mijn eigen roetiene en mijn eigen tuintje zoals dat altijd gaat. En toen kwam er zomer. Mijn vrouw vertelde me dat ze ging verhuizen en dat we dan niet meer samen wonen. Wel apart maar toch saame. Eerlijk is eerlijk, ik vond dit best moeilijk. Want ik slaap graag bij mijn vrouw. Dat is veilig en warm. Ze plant altijd kusjes op mijn kop als ik tegen haar aan lig te slapen. Meestal snurk ik ook kei hard zegt mijn vrouw. En nu ging dat ineens niet meer. Alle dozen gingen langzaam van de zolder weg, maar ook mijn sneks. Nu kreeg ik dees sneks op andere tijden. En dat was wennen. Daarna ging haar bed weg en toen was de zolder helemaal leeg. Ik kan nu kei veel spele want er is nu kei veel ruimte maar toch mis ik mijn vrouw hier. Mijn manspersoon geeft mij ook sneks en knuffels zodat ik die niet mis. Gelukkig is mijn roetiene weer gewoon. Ook in mijn tuintje. Mijn vrouw is wel geweest om haar peereboom en haar vlinderstruik mee te nemen. Nu heb ik daar meer ruimte voor als ik op de buiten bak wil. Er is ook vers grond uit een zak bijgekomen in mijn buiten bak. Anders waren er twee gaate in de tuin. En nu is dat niet zo.

Erfaring

Afgelopen jaar had ik ook een speesjaale blog. Het was de allereerste vijftig blog van alle blogs. Ik heb al vijftig blogs gemaakt en dat deed ik online vieren op de blog zelf. Nu ben ik een beetje verder en heb ik al een beetje meer erfaring in bloggen. Dees blog is al zes en tachtig. Dat is best veel. Zelf ben ik twaalf jaar en mijn blogs zijn veel meer. In dees nieuw jaar wordt ik ouder maar mijn blog ook en dan heb ik misschien wel honderd blogs. Dan komt er ook een speesjaale blog.
Van me eigen ben ik een gefoelige jonge en ik denk altijd. Zo ben ik. Vorig jaar maakte ik een blog over wensen voor het nieuwe jaar. Daarin heb ik mijn best gedaan. Want ik zou niet meer zo lelijk doen naar Mila en Toby en dat heb ik ook niet gedaan. Soms wel hoor, maar dan begon ze zelf. Toby niet, daar ben ik lief tegen. En ik heb ook minder gesnekt. Mijn vrouw zegt van niet maar ik vind van wel. Want ik deed niet altijd zeuren om snoepjes. En nu dat mijn vrouw ergens anders woont, weet ze niet hoeveel ik snek. En mijn manspersoon verteld niet alles over het snekken en dat hoeft ook niet. Dat is mijn geheim met mijn manspersoon. Waar ik heel graag op zijn buik lig te dutten. Ook heb ik veel meer bewooge dan anders. Zo deed ik aan poosere voor de kameraa maar ook aan gym en jooga. Dat is bijna hetzelfde maar toch niet helemaal. Bij jooga maak je jezelf leenig door te rekken en strekken, en bij gym ben je actiever in beweege. Daar kan je spurten en rennen en klimmen en dat is bij jooga niet. Ik vind van mezelf dat ik kei goed me best heb gedaan afgelopen jaar.

Wensen

Voor dees jaar heb ik ook wensen. Dat de regenboogbrug even dicht blijft. En dat iedereen liefe heeft en gelukkig is. Dat ik nog lang op de blog ben en al mijn vrienden heb. Maar ook dat niemand alleen is. In mij hart is iedereen. En ik geeft iedereen een liefe en gezond neusje en kopje voor dees nieuwjaar!
Fijn wiekent allemaal, van mij, Bram.

Lieve allemaal, vandaag ben ik op een vrijdag en niet op zaterdag brammie-dag. Dat is zo omdat het kersmis is. Fanavond is het kersafond. Dees is de eerste kers zonder mijn vrouw. Mijn vrouw heb haar eigen kersmis en ik ook. Maar toch zijn we saame. Hoe dat kan ga ik vertellen. Want je kan altijd saame zijn ook al ben je apart.

In ons hart

Fanavond is het een speesjaale afond. Het is kersmis. Mijn vrouw en ik doen met kersafond swaaie naar de sterren. Onze sterren die oofer de regenboogbrug zijn, komen vanafond aan de hemel staan. Dan kunnen wij onze friende kei goed zien en dan doen wij kei goed swaaie. Ook dees jaar zijn er nieuwe sterren bij gekomen. Eerder dees jaar hebben we een prachtige hoedjessjow gehad om alle sterren te zien in hun mooiste hoedjes.
Van me eigen ben ik een gefoelige jonge en mij kop heb traane als ik denk aan mij mooiste sterre van ze allemaal. Iedereen is zo mooi. En vanafond zie ik al mij friende weer. Mij vrouw doet vanuit haar huis ook mee. Ze doet een kaarsje aan voor al onze friende. Mij vrouw heb ook zijn traane. Dees jaar zijn twee friende van mij vrouw over de regenboogbrug gegaan. Haar woeffriend Ozzy en poesedame Trudy. Wij denke saame vaak aan onze friende omdat ze allemaal in onze hart zitten.

Kerspakketje

Toen kwam er ineens de duif aan met een pakketje. Een kerspakketje. Zomaar voor ons. De duif is naar mijn adres gefloge en op het pakket staat ook mijn naam en ook die van Mila. Mijn vrouws naam is er ook bij. Het is een pakketje van Kever! Ik ben kei blij dat we zo’n lief pakketje hebben gekregen van Kever en zijn mensen. Ik moest meteen eefe kijken wat er allemaal in de doos zat. Voor Mila en mij zit er een zakje met lekker vlees en saus in. Het is lamsmaak. Van het merk Sjeeba. Ik weet niet meer of ik dees eerder heb gehad maar ik denk van wel. Want ik ben een echte snekker en boergondiejur. Ik lust kei veel van alles. Zeker zakjes met saus en vlees. Ik vind vooral de saus lekker. Mila vind vooral het vlees lekker.
Toen ging mijn vrouw verder kijken in de doos. Er was een kaart voor ons die mij vrouw deed foorleese. En toen hoorde ik een rammel geluid uit de doos koome. Mijn vrouw pakte het doosje uit de doos. Het is een drie-hoeks doosje met speeltjes er in voor ons. Het zijn verschillende balletjes met allemaal andere kleuren. Er is een groene en een roode en ook eentje met alle kleuren erop. Sommige maken een rammel geluid. Dat is wanneer er iets het balletje zit. Ik heb nog nooit een balletje opengemaakt om te kijke wat er in zit. Mij vrouw vind dat voor mij gefaarlijk om te doen. Thuis heb ik met mijn vrouw regels oofer scharen en messen en zo. Dat is veel te gefaarlijk voor mij om daar mee om te gaan.

Ooferal liefe

Naast ons kei mooi kadootje van Kever, zat er ook een kadootje in voor mijn vrouw. Het is een armbandje met kei mooie steentjes eraan. Steentjes die helemaal doorzichtig zijn en toch glanzen. Mij vrouw zegt dat het kristal is. Ik wist dees niet eens. Op het kaartje staat dat het voor balans is. Dat zijn mooie steentjes. En voor Toby is er ook een kadootje. Dees heb mijn vrouw gekocht omdat Toby’s buikje niet helemaal goed is. Iets met zijn nieren. Hij heb ook speesjaal diejeet brokken voor hem zelf. Toby kreeg een kei mooi kadootje. Het is een bot en deze mag hij wel hebben. Dees is speesjaal voor hem zijn buik gemaakt. Hij is kei blij met zijn nieuwe bot. Toby deed hem meteen in zijn mand verstoppen. Dat doet hij altijd. Waarom snap ik niet want als ik een snek krijg, dan moet ik die meteen opeete. Dan ga ik die niet eerst ferstoppe want als Mila mijn snek vind, dan eet zij hem gewoon op. En Mila doet ook geen sneks ferstoppe want ik eet haar snek ook gewoon op. Dat is altijd al zo. En ook met kers.
Dees jaar is bijna voorbij. Folgenne week is het al weer een nieuw jaar. De klok gaat altijd door. Gelukkig heeft mijn lijf geen klok want mij friende gaat nooit meer weg en een oud jaar wel. Mij friende zijn foor altijd in mij hart. Want mij hart kent geen tijd.

Wij wensen iedereen, ook oofer de Regenboogbrug, waar dan ook inne weereld of inne planeet hele fijne kers en saame zijn. Dat niemand alleen is en dat er ooferal liefe is voor allemaal. Tot de folgende blog allemaal.

Bram

Lieve allemaal, allereerst heb ik een woordje oofer de blog. Dees blog is folgende week niet op Zaterdag Bramdag maar dees keer komt de blog op Vrijdag al. Dat is omdat er dan iets speesjaals op Zaterdag komt en ik weet niet of ik dat mag zeggen want dat is niet aan mij. Dus de blog komt folgende week op vrijdag. Dat is een keertje anders in de roetiene en het is maar alleen die week.

Wiew

Nu ga ik verder met de blog. Dees keer gaat het over een wiewstok die ik had gekregen. Soms krijg ik nieuwe kadootjes van mijn vrouw of manspersoon. Mijn oma geeft mij altijd lekkers. Een hele tijd geleden en dat is best lang want ik weet niet meer wanneer dat was, heb ik dees wiewstokken gekregen. Het kan best zijn dat ik dees voor mijn verjaardag heb gehad. Dat was in de maand Juli.
Nu is het al bijna het nieuwe jaar dus dan is het al best lang geleden. Dan zijn dees wiewstokken niet meer nieuw. Dat vind ik prima. Ik ben een makkelijke katermans met kadootjes. Soms heb ik wiewspullen waarmee ik keiveel en kei lang wil wiewen en soms dan heb ik helemaal geen zin. Mijn vrouw, toen ze nog hier woonde, maakte zelf wiewkussentjes en dan mocht ik de teststraat zijn. Ik mocht dus altijd testen of er genoeg wiew in de zakjes zaten. En als er genoeg in een zakje zat, dan ging dat zakje naar het asiel voor een medewiewer. Soms waren mijn friende van het asiel waar ik woonde kei gestrest en dan is zo’n wiewzakje super fijn. Dat je even helemaal van de wereld kan. Niemand kan je dan storen en je bent zo blij als dat je een marathon aan sneks hebt gegeten.

Zolder

Maar nu was ik op de zolder en mijn vrouw was er ook want zij en oma waren aan het kletsen. Op de zolder is het nu leeg want mijn vrouw heb z’n eigen huis. En nu heb ik de zolder om te wiewen. Zo ligt er mijn kikkeroe die ik van Kever heb gekregen. Daar moet ik af en toe echt mee kikken. Dat is kei fijn. Dan wordt ik meega haai van de wiew in de kikkeroe. Er liggen ook testwiewzakjes van mijn vrouw. Daar kan ik lekker op zeveren en kwijlen. Ik neem dan zo’n zakje tussen mijn voorpoote en dan wrijf ik die langs mijn wangen en dan wordt ik helemaal zacht van binnen en van buiten. Dan ben ik net een touwtje zo slap. Mijn kop en lijf vinden dat super fijn. Dan wil ik ook alles kroelen.
Jammer dat mijn vrouw hier niet meer is want dan krijg ik altijd verse wiew van de plant. Maar mijn vrouw heb nog geen wiewmaker. Ik heb even gefraagd hoe die heet. Het is een ‘naai-masjien’. Dat is bijna Sjienees. Maar ze heeft me ook verteld dat ze wel weer wiew gaat maken en dan mag ik weer testen zodra ze dat Sjienees ding heeft.

Stokjes

Wat ik ook op de zolder vond, was ik helemaal vergeete. Dan zijn wiewstokjes. Waar dees vandaan komen weet ik niet meer. De wiew was niet zo heel sterk want op afstand rook ik niet zoveel. Natuurlijk ga ik wiew testen en tjekken dus ben ik dichterbij gegaan. De wiewstokjes zijn stokjes net zoals je deze in een tuin vind. Rond, lang en smal. Dees waren smalle stokjes. En wiewsekaters zeg, wat zit hier veel wiew in. Mijn kop ging ineens alarm maken. Een wiew-alarm. Dat wil zeggen dat als ik wiew ruik en dees is echt goed, dan val ik om. En dan wil ik alleen maar kikken of wangewrijf doen of springen als een konijn met de wiew. Dees wiew-stokjes hebben heel veel wiew. Ik zakte eerst door mijn voorpoote heen en daarna door mijn achterpoote. Heel even lag ik zo plat op de grond. Ik moest even bedenken waar ik was en wat ik aan het doen was. Mijn kop was ergens maar ik weet niet waar.
Ineens kreeg ik zin om te spelen. Als en kitten zo blij en zo eenursjiek sprong ik op en neer met de wiew tussen mijn voorpoote. Soms lijk ik dan een konijn. Kim van Lucky doet het ook en Kim’s zusjes Jip en Janneke ook. Dat zijn nijnen van Lucky. Mijn achterste hopt dan ook zoals hun achterste. Mijn kop was nog steeds ergens bij de wiew terwijl ik lekker aan het springen was. Mijn wiew is de allerbeste wiew en wiewsekater wat foel ik me fijn. Met mijn linker voorpoot tik ik een keertje tegen de wiewstok aan en daarna doe ik het een keertje met mijn rechter voorpoot. Ik bedenk dat mijn wiewstok een wiewmuis is en doe alsof het een prooi is. Ik fang het met mijn bek en laat het weer los. De wiew zorgt ervoor dat ik er van ga kwijlen. Dit is het allerfijnste gefoel. Alles is slap in mijn kop en in mijn lijf. Ik ga nog even lekker genieten en rieleksen van de wiew.
Mijn vrouw heeft nog een woordje. Folgens haar is de wiew van de ekjson.

Fijn wiew wiekent allemaal tot Vrijdag.

Hoi lieve allemaal, daar ben ik weer. Er waren hele liefe reejakzies op de vorige blog. Dat nu iedereen snapt van hoe doet Bram het nou. En ook dat het duidelijk was. Er waren ook nieuwe friende op de blog en zij vertelde ook dat ze saame wonen of apart maar toch saame. Ik vind het leuk om dees reejakzies te lezen. Hoe meer friende hoe gezelliger. Vandaag ga ik weer verder met een andere blog of poosere. Dat heb ik pas gedaan maar nu gaan we verder. Het gaat moeilijker worden. Het gaat over saame poosere. Dat je dus niet alleen bent met poosere.

Saame poosere

De basis van poosere heb je al gehad. Voor onze nieuwe friende, er is een blog over poosere. Dat is hoe je het moet doen en wat het is. Als je nog geen poosere kent, is dat een goede start. Nu gaan we verder. Eerst een beetje basis tjek.
Wat heb je nodig? Een man of vrouw en een kamera. Een mooie plek waar jij graag zit of ligt. En wat snekjes. Oja, een dekentje en mandjes mogen ook. Dat is misschien wel mooi op de foto. Doe eerst even je basis tjek, dat je niet op de bak hoeft of nog honger hebt, dat is lastig als je moet poosere. Als je de tjek hebt gedaan ben je klaar voor de eerste les. Bij dees les, zorg je ervoor dat je saame bent. Je vraagt je broer of zus even. Dat mag alles en iedereen zijn. Voor mijn saame poosere heb ik mijn gevonden zusje Mila gefraagd. En ze zei meteen ja want zij wil altijd sneks eten. Zorg ook dat je broer of zus even een tjek doet voor dat je saame gaat poosere net zoals de eerste tjek.

Zo moet het

* Ga met je vrouw of man naar je fijne plek. Man of vrouw, denk even aan de ekstra sneks want nu zijn er twee die gaan pooseren dus ook dubbel sneks. Loop er even rond, snuffel wat en hier krijgen jullie alvast een klein snekje. Heel goed gedaan! Nu foelen jullie je vast echt helemaal fijn. Probeer voor even ook niet naar elkaar te blazen maar denk eefe aan de sneks.
-Voor de man of vrouw die de foto maakt, pak je kamera en zet hem aan.
*Probeer op deze plek waar jullie nu staan te blijven want hier gaan jullie poosere. En bedenk of je wilt liggen of wilt staan.
Misschien ben je een beetje moe of vind het het lastig om stil te staan, het mag allebei. Zitten kan ook nog.
– Man of vrouw, kijk even bij de kamera of de flits uit staat. Dat is een knopje waar ineens een bliksem vandaan komt. Kei snel maar niet gefaarlijk. Dat kei snelle, vind ik zelf niet fijn, het is vervelend aan mijn ogen. Dus even uitzetten.
Jullie doen het kei goed saame. Niet vechten of blazen en saame even langs of bij elkaar zijn, dat verdient een snek! Hier krijgen jullie dus een snek. Soms is het lekker om verschillende smaken sneks te hebben. Dat je dus eerst kipsmaak krijgt en daarna bijvoorbeeld kaas of lam.
*Je weet hoe je moet poosere alleen, nu doe je dat saame. Je weet dat er nu een stem en een klik komt. Dat is ook zo bij saame poosere. Er veranderd dus niks.
* Blijf waar je bent en beweeg niet. Jouw man of vrouw staat ook klaar vlak bij jou.
– Man of vrouw, houd je vinger op de knop voor foto en roep zachtjes de naam van je katermansen of poesemeisjes. Je mag bij saame poosere ook een ander geluid maken bijvoorbeeld een kusjes geluid. Bij mij is ‘ Brammie’ het fijnst. Nadat je de naam hebt geroepen, klik je meteen met de kamera
*Hoor je de stem of geluid? Goed zo, kijk naar dat rare aparaat, de kamera, tot dat je de klik hebt gehoord. Als de klik is geweest, heb je gepooseerd. Er is een mooie foto van jullie gemaakt en jullie verdienen nog een snek omdat jullie zo kei goed deede saame poosere.

Wiekent

Jullie hebben nu saame gepooseerd. Nu weet je hoe dit saame gaat en dit mag je altijd oefenen. Ik ben nieuwsgierig of het iedereen gelukt is. Ik lees het graag. En om de blog af te sluiten wens ik iedereen een heel fijn wiekent en een fijne sinnerklaas!

Hoi lieve allemaal, vorige keer kwam mijn vrouw op bezoek en toen ging de peereboom ineens verhuizen. Er kwamen fraage over hoe het nu zit met mij en met mijn vrouw. Op mijn feesboek heb ik het al een beetje uitgelegd en er is ook een blog geweest over het verhuizen. Omdat er misschien nieuwe mensen bij de blog zijn gekomen vertel ik het nog een keertje. Dan is niemand in de war met hoe ik het nu doe.

Heel kloos

Lang geleden woonde mijn vrouw bij haar moeder en broer saame. In deze periode werkte mijn vrouw ook bij een dierenasiel. Daar kwam ik terecht. Ik was toen nog een kitten en de dierenambulance heeft mij op straat gevonden en toen naar het dierenasiel gebracht. Daar leerde ik mijn vrouw kennen. Zij heeft mij verzorgd. De vorige poes van mijn vrouw was een ster geworden en mijn mensen vonden het heel stil in huis. Mijn vrouw is direct naar het dierenasiel gereden en daar heeft ze mij gehaald. Toen kreeg ik dus een huis met mensen. Omdat mijn vrouw niet presies wist hoe het zou gaan met huizen en wonen en al die dingen, heeft mijn vrouws broer mij geadopteerd. Ik ben dus saame met mijn vrouws broer. Of te wel, mijn manspersoon. Door de jaren heen zijn we allemaal heel kloos met elkaar geworden en vond ik ook dat we allemaal saame konden zijn en doen.

Saame

Mijn vrouw is saame met mij maar ook met Mila, mijn gevonden zusje. Het is niet zo dat we maar één baas hebben want dat kennen we niet. Er zijn drie personen, Ooma, manspersoon en mijn vrouw die mij verzorgen en knuffelen. Ik ben dus niet alleen en dat vind ik echt heel fijn. Daarom wil ik ook niet verhuizen saame met mijn vrouw. Hoewel ik haar wel mis, vind ik het zo prima. Ik heb ook een roetiene met dees mensen. Mijn ooma is altijd vroeg wakker en die zorgt ervoor altijd dat ik ‘s morgens moes krijg van goermet. Meestal is het kipsmaak omdat ik dat lekker vind. Maar ooma zorgt er ook voor dat ik alles proef. Dus ik heb ook wel eens vis of garnaale of ineens rund. Mila en ik deele een kuipje moes saame. Daarnaast heb ik ook gewoon brokken en sneks. Die geven ooma, mijn manspersoon of mijn vrouw om de beurten.
Mijn manspersoon zorgt ervoor dat ik naar de dokter ga als ik moet gaan. Als ik een vakzienaazie nodig heb of als ik iets aan mijn tannen heb dan ga ik saame met mijn manspersoon. Mijn manspersoon is ook voor de dutjes. Hij heeft een super zachte buik waar ik lekker op kan dutten. Dat heb ik wel eens verteld in een blog hoe dat gaat. Dat ik dan sta te zeuren en dat hij me dan optilt en vervolgens op zijn buik neerlegt. Dan gaat mijn motortje meteen draaien.

Teerapie

Mijn vrouw zorgt voor de tjek. Doet Brammie nog alles en wat heeft Bram allemaal gedaan. Saame zijn we gefoelig en praate we heel veel. Over van alles en nog wat. Zo praate we als er ferdriet is doordat er een vriendje een ster is geworden of als iemand boos is. Maar ook als er kei blij nieuws is, dan deele we dat ook. Mijn vrouw zorgt er ook voor dat ik genoeg kusjes op mijn kop krijg en dat ik goeie knuffels krijg. Het is een teerapie voor mij en voor mijn vrouw. Het is wennen voor ons allebei dat we niet meer saame woone maar we blijve altijd saame, hoe dan ook. En natuurlijk ook voor blog want anders kan ik niet bloggen. Mijn vrouw houd het schermtijd in de gaten. Dat ik niet teveel achter de peecee zit want dat is niet goed voor je ooge. Maar dat je saame op afstand kan woone, kan best!