
Lieve allemaal, vorige week vertelde ik jullie over mijn snek-test. Ik krijg nog steeds dees sneks en ik vind ze nog steeds kei lekker. Vandaag zijn er een paar updeets die ik als mienister van gefoelige saake met jullie wil delen voordat ik verder ga met de blog.
Updeets
Konijn Jip van blogger Lucky is ontsnapt. Zij rent rond in de tuin en laat zich niet pakken door haar mensen. Ook niet met wat lekkers. Lucky is ingeschakeld en houdt de wacht zodat Jip niet uit de tuin gaat. Succes Lucky met het fange van hoedienie.. uh ik bedoel Jip! (na een eenige tijd heb ik nog een keertje gefraagd hoe het met Jip is, en zij rent nog steeds rond. Misschien minder snoepen Jip)
Minnie en Muzette poesedames hebben een woordje. De vorige keer in de blog waren er woorden over snip snip bij katermansen of woefmansen. Dees poesedames willen graag even vertellen dat het net zo erg is voor hun als voor de heren. Muzette mauwt zelfs dat ze het een hele grote stap vond en er goed over na moest denken. Ze had misschien wel beebies gewild. Het is dus soms best een moeilijk onderwerp. Ik geef een eksta lief kopje voor al jullie dames.
Mo van de Blije Beesten Boel heeft een pakket ontvangen voor Foppe en zijn buikje. Dit kun je folgen op hun eigen feesboek. Ik geloof dat ze bij Foppe thuis heel erg blij zijn met alle lekkers, speeltjes en liefe woordjes van iedereen. Geniet ervan met z’n allen, dit hebben jullie verdiend!
Eepielepsie
En dan nu een beetje speesjaale aandacht aan poesedame Muzette. Muzette is al vijftien jaar van leeftijd. Zij heb al kei veel levens erfaring. Nu is het zo dat Muzettes leven niet altijd makkelijk is geweest. Als kitten zag ze al niet goed en dat is nog steeds zo. Haar poote deden niet altijd even goed mee. Haar achterpoote zijn niet zo sterk. En links is een keertje gebroken. En toen kwam er iets bij Muzette, het heet eepielepsie. Het is een kei moeilijk woord en ik moest even fraage wat dees is. Nu weet ik het. Eepielepsie is wanneer je kop andere dingen doet dan dat jij dat wilt. In onze koppen zit van alles en dat samen heet hersenen. Die werken kei hard en zorgen dat wij kunnen mauwen en klaage en ook slaape en zo. Dus die zijn kei slim. Bij Muzette gaan de werkertjes soms een andere kant op dan de bedoeling is en dan komt er een stooring. Zo heet dat.
Wat gebeurt er dan met Muzette? Ze gaat mopperen, snauwen, haar lijf gaat raar doen soms met kwijle erbij en ook wel eens dat haar plas gewoon komt. Ik weet dat dees kei gefoelig is voor iedereen maar toch praat ik er over. Muzette weet er niks van als ze een aanval heeft. Maar als ze wakker wordt en ziet dat ze geplast heeft, dan schaamt ze zich enorm. Ze weet heel goed dat ze op de bak moet maar als je een aanval hebt, kan dat niet. Mevrouw Mia, Muzette’s vrouw, vindt het helemaal niet erg dat dit gebeurt. Ze zorgt er ook voor dat Muzette veilig en warm ligt. Maar ook dat Muzette haarzelf niet kan bezeren want ze weet dan niet wat ze doet.
Het is een tijdje heel goed gegaan met Muzette tot afgelopen week. Toen kreeg ze weer een eepielepsie aanval. Gelukkig was Mevrouw Mia er voor Muzette en is ze er weer goed boven opgekomen. Ik geef jullie heel veel meega zachte kopjes en neusjes zodat misschien de eepielepsie niet meer komt. Pee ess, Muzette, schaame hoef niet. Voor mij ben je nog steeds dezelfde mooie Muzettedame en ik ben blij dat je weer ‘terug’ bent. Ik geef je een lief ekstra kopje nu.
In de tas
En dan ben ik er nog met de blog van dees week. Soms gaan andere saake even voor. Zoals de updeets en het beterschaps berichtje. Van me eigen heb ik ook een leuke updeet. Mijn vrouw was vandaag bij mij en ze had een tas bij. Natuurlijk moet ik altijd even in de tas kijken. Dat hoort gewoon zo. Dat doe ik al kei lang zo en mijn vrouw vind dat prima. Zegt mijn vrouw ineens, ‘Brammie, kijk eens wat ik hier heb’.
Dus ik hup met mijn neus in de tas en daar vond ik een papiertje. Daar snapte ik niks van. Er zijn geen sneks. Mijn vrouw pakte het papiertje uit de tas en vroeg aan mij ‘ zie je wat er op het papiertje staat?’. Nou, toen ik dat zag moest ik ineens met mijn staartje bibberen. In de volgende blog gaan jullie lezen waarom ik zo blij ben. Fijn wiekent allemaal!
Lieve allemaal, Vorige week vond ik het best spannend om de eerste blog als mienister van gefoelige saake te doen. Er waren hele liefe reejakzies. Dees week zijn er ook weer berichten. Ik zal ze deele voordat ik ga vertellen over mijn snektest.
zeggen dat er geen beebies meer komen. Dorus, Khumba en Lucky hebben een woord. Zij vinden dat als je een katermans bent of een woefman dat het ook prievee blijft. Dees is niet het geval. Ze zijn vermist. De witte jassen heeft ze maar daar kunnen we niks meer aan doen. Die van mij zijn ook kwijt en mijn oog ook.
Nadat ik geknuffeld ben, maakte mijn vrouw het doosje open. Het is Whiskas en de naam is iemuun. Dat is voor je lijf. Dat je lijf gezond blijft. Hoe zien de snoepjes eruit? Ze zijn klein, vierkant en de kleur is oranje. Er komt een lekkere geur vanaf maar ik weet niet zo goed wat het is. Het lijkt op kip met kaas. Mijn vrouw zegt dat het kip is. Het ruikt zo lekker dat ik meteen dat bakje leeg wil schrokken. Maar dat mag ik niet. Mijn vrouw deelt de snoepjes uit want anders heb ik buikpijn en heeft Mila geen snoepjes. Mijn vrouw legt een snoepje voor mij op de tafel neer. Binnen vijf sekonde had ik dat snoepje op. Mijn vrouw kon geeneens een foto maken van mij en mijn snoepje. Daarna legt ze nog een snoepje op tafel en ze vraagt aan mij of ik het lekker vind. Nou dat vind ik zeker wel want dees was ook binnen vijf sekonde op. Ik moet op mijn beurt wachten want Mila krijgt ook. En dees keer houd mijn vrouw het snoepje even in haar vingers vast. Zo proef ik nog beter wat voor smaak het is en dan doe ik wel kauwen. Mijn bek gaat er van zeveren zo lekker zijn de snoepjes. Dit is wat ik van de Whiskas iemuun vind:
Deele
meteen aandacht wil. Ik heb dan geen geduld meer. En hoe langer mijn manspersoon wacht, hoe harder ik mauw en zeur. Negeren werkt niet bij mij. Negeren is wanneer je geen aandacht geeft. Ik ga gewoon door tot ik mijn zin heb. En dat is bij hem op zijn buik liggen. Dat is een liefe groet brengen. Ik bedoel het lief want ik ga dan kopjes geefe en kletsen maar ik luister ook naar mijn manspersoon en wat hij op zijn werk heeft gedaan. Ik weet dat hij iets met peecees doet maar ik snap dees tegniese dingen niet. En mijn manspersoon vind het ook fijn dat ik een liefe groet breng want hij geeft altijd kusjes op mijn kop en zegt dan tegen me dat ik een lieve ongeduldige katermans ben. Dan gaat mijn motor meteen aan en krijg ik kriebels over mijn lijf van mijn manspersoon.
Lieve allemaal, vorige week waren we met zijn alle aan het swaaie naar onze friendsterre omdat Elani haar koffer had gepakt. Dees week is de regeboogpoort dicht. En van mij mag dees langer dicht zijn. Mevrouw Cooroona is er ook nog steeds en dat is soms best lastig.
Gefoelige Saake
Snek
Bovenste plank
ik vind dat ze slank is. Ze heeft een lang lijf. Langer dan de mijne. Ook haar staart is langer dan de mijne. En veel meer sierlijker. Dat is wanneer de staart iets meer mooier beweegt. Mijn staart doet bibberen en die van Mila niet. Mijn staart is klein en die kan ineens kei poef worden. Als ik schrik dan is mijn staart ineens kei dik en fluffig zacht, dat noem ik poef. Want het komt ineens als poef.