Lieve allemaal, daar ben ik weer, jullie eigenste Brammie. Misschien weet je het nog maar misschien ook niet omdat je hier nieuw bent of het niet gelezen hebt. Ik ben een tijdje afweezig geweest met de blog.
Belangrijk
Eerst deed ik elke Zaterdag bloggen. Ik vertelde over wat ik allemaal mee maak als katermans zijnde met één oog en een vrouw op afstand. Mijn vrouw kreeg na mijn zomerspjesjal op de blog, ineens deeprezzie. Iets met hormoone of zo. Maar dit betekende voor mij, als mienister van gefoelige saake, dat ik heel goed moest nadenke ofer wat nu belangrijk is.
Deeprezzie is wanneer je kop altijd lelijk doet tegen je en dat maakt je gefoel heel ferdrietig maar ook bang. Er komt soms ook paniek bij omdat je kop dan niet weet wat er is. Ik zat op mijn paal toen ik mijn vrouw zo in traane zag en heb ik meteen Bertje gemeeld en vertelt hoe het zat. Ik wilde eefe voor mijn vrouw zorgen zoals zij dat bij mij doet als ik het moeilijk heb. Eerlijk is eerlijk, mij hart deed echt zoveel pijn van ferdriet want ik ging niet meer schrijven ofer mijn leven en wat ik nog veel erger vond, ik miste al mijn friende ineens. De liefe reejakzies op de blog en de warme woordjes. Maar ook dat we elkaar doen helpen als het moeilijk is. Ik vind het ook heel fijn als ik iemand kan helpen met moeilijke gefoelens.
Mantelzorger
Gelukkig heeft mijn vrouw stappen ondernomen en foelde zij zich na een tijdje echt veel beter. Ze zei: ‘Lieve Brammie, wat ben je toch een ontzettend lieve katermans dat je zomaar je blog opgeeft om er voor mij te zijn. Ik hou heel veel van jou en ik vind dat jij weer fijn je eigen dingen mag gaan doen zoals jij het wilt. En ik zal je helpen, stap voor stap weer want zo hoort het.’
Nou mij kop en mij hart waren meteen helemaal ofervol met liefde en warme en ik heb heeeeel lang met mijn vrouw samen geknuffeld en gefriemeld. We hebben samen gepraat en samen gedut. Ze deed zachtjes in mijn oor fluisteren en liefe kusjes planten op mijn kop. En ik vond alles echt heel erg fijn. Ik foelde alleen warme liefe. Toen wist ik ook meteen van Brammie jonge, dit heb je goed gedaan! Dus ik was eefe mantelzorger voor mijn vrouw met een deeprezzie.
In mijn kop
Eerlijk is eerlijk, het was best zwaar. Mijn kop zag dat mijn vrouw heel veel traane had en ik foelde dat ook zo. Ik wilde ook alleen maar traane hebben. Als je je zo foelt, dan eet je geen brokken meer en dan wil je geen sneks of andere lekkere dingen. Soms een slokje water maar meer ook niet. Dat gaat niet. Het is dan alsof je kop gewoon ineens stopt met werken. Dat die zegt: ‘Brammie jonge, nou is het klaar voor eefe’. Dat is was super moeilijk. En ik wist niet meer waar ik heen moest met mijn moeilijke gefoelens. Ik heb ook heel veel gezeurd bij mijn manspersoon waar ik graag op zijn buikslaap en dut. Die begreep het en ook van mijn vrouw dus dat was erg fijn. Na een paar dagen zag ik mijn vrouw ineens geen traane hebben en toen vertelde ze me dat het allemaal weer een beetje beter ging. En dat ik super goed had geholpen. Toen gebeurde er iets in mijn kop. Ik wilde ineens mijn brokjes eete. Ik kreeg intens honger gefoel en ik moest ineens kei zoveel eete. Mijn kop en lijf waren best moe van alle moeilijke gefoelens maar toch moest ik eete. En dat deed ik. Eerst at ik te veel en toen moest ik een beetje spuge. Daarna at ik kleine beetjes en toen ging het.
Liefde is oferal
Ik kreeg van Ooma vlees met saus met spikkeltjes van toomaat omdat ik die het kei lekkerst vind. En toen ik dat ophad foelde ik ook dat mijn kop het weer een beetje kon draage. Ik heb nog nooit deeprezzie gehad maar het is geen leuk iets. En er zijn ook mensen, poese en katers die zich daar voor schaame. Nou, dat hoeft niet. Moeilijke gefoelens zijn er oferal en saame kunnen we dees gefoelens veranderen dat het allemaal weer fijn wordt. Soms is het keihard werken maar liefde is oferal en je heb alleen elkaar. Dus ik ben kei zuinig op mijn vrouw, Ooma en manspersoon, maar ik ben super zuinig op jullie allemaal. Want saame staan we sterk en saame kunnen we alles aan.
Dit is mijn kombek verhaal van hoe het is als je mienister van gefoelige saake bent en je hebt ineens eens seeriejeus spoedgeval zoals mijn vrouw. Ik vind het heel fijn om hier weer te bloggen en jullie reejakzies weer te lezen.
Heel veel kopjes en neusjes van mij,
Brammie en tot de volgende blog.
Lieve allemaal, van me eigen moest ik dees week nadenken ofer wat ik ga zeggen nou mijn zomerserie voorbij is. En vandaag wist ik het.
Ik ben al een poosje Minister van Gefoelige Saake, dat is dat je kei goed oplet wat er allemaal gebeurt met iedereen en dat je troos biedt en meeleefe dat is belangrijk.
Lieve allemaal, het is best even geleden dat ik dees blog heb gemaakt. Het is deel twee van een zoomerspesjal. Hierin kijk ik terug op hoe het gegaan is. Waarom dees blog? Omdat het laat zien hoe fijn ik mijn roetiene vind. Dat was toen al en dat is nu nog steeds. Ook in de zoomervakanzie vind ik roetiene het beste.
krijg altijd kriebels en kusjes wanneer ik bij mijn mansperoon op zijn buik ligt. Vaak doen we dan saame dutte. Eerst kriebelen en friemele en dan slapen. Heerlijk!
Roetiene
Lieve allemaal, dit is de eerste deel van de zoomerspesjal. Ook hier kijk ik terug op hoe het gegaan is. Dees was een heel spannen tijd wegens dat mevrouw kooroona er was en die is nu bijna helemaal weg omdat er vakzienaazies zijn. Dat is kei goei nieuws natuurlijk. Nu kunnen we weer doorgaan met ons gewone roetiene en ritme. Dat vind ik nog steeds het allerfijnst.
* Vast frituurvet – dat is een blok, de winkel heb ze
Lijstje
Lieve allemaal, nou weet ik het zeker, ik keek niet boos en soms mag dat ook gewoon. Dat hoort erbij. Wij hebben ook emoozies alleen een beetje anders. En ik vind jullie reejakzies heel erg lief!
Dees jaar heb ik geen vakanzie gepakt en ben ik gewoon hier op de blog en thuis. Maar thuis heb ik wel andere taken. Het heet vakanziewerk. Dan doe je wel werk maar in je vakanzie. Het is dus ander werk en het hoeft ook niet persee meteen goed te zijn. Het kunnen ook klusjes zijn die al best een tijdje wachten omdat je door je gewone werk er geen tijd voor hebt gehad. Nou dat is bij mijn dus.
Als mijn vrouw haar vakanziewerk doet, dan help ik ook mee. Voordat zij wiewzakjes maakt, doet ze de stoffen wassen en schoonmaken. Ik doe kontroole van de stoffen. Meestal kruip tussen de stoffen om te ruiken of alles goed schoon is. Dees stoffen gaan in de wassende masjien met aazijn. Dan gaan alle geurtjes eruit. Als dees stoffen goed zijn gekeurd, dan krijg ik een snek of een ekstra leepel wiew.