Alle berichten van @Bertje

Matatabi-stokje voor de kat

Gisteren kreeg ik een stokje. Zult u zeggen dat is ook een cadeau van niks, maar dit was geen gewoon stokje. Het heette Puur Matatabi. Dat was dus het merk. Zo’n stokje was voor de ontspanning en het fijne gevoel.

Nou dat leek mij wel wat.

Ik rook aan het stokje en meteen wist ik dat er iets mee was. Alleen wat? Ik meer ruiken. Het deed me niet zo veel.

Toen probeerde ik met het stokje te rollen, nog meer dan op de film staat. Dat was heel even leuk. En toen gooide ik het in de lucht, zo tik met mijn voorpot en dat deed ik nog een paar keer.

Ik bedoel, aan mij lag het niet.

Want ik voelde niet dat gevoel dat ik voel als het leuk of spannend of fijn is. Dat je door wil en nergens anders meer aan kunt denken. Ik deed wel mijn best maar dat was:

  • omdat het nieuw was en ik had best belangstelling
  • die geur begreep ik niet
  • mijn vrouw deed zo blij over die stokjes dus dan blijf je als huiskater proberen

Het was bijna per ongeluk maar het stokje raakte kwijt. Ik zag het niet meer. Van de opluchting miauwde ik. En toen zei mijn vrouw: “Er zaten twee stokjes in het zakje, Bert.”  Ja hoor, had ik weer een stokje. Dat heb ik laten liggen.

Aan het einde van de dag waren we het erover eens, dat ik never nooit meer zo’n stokje hoefde. Doe mij maar groen spul.

Ik heb een talent (blog)

Kort geleden zei mijn vrouw opeens tegen me: “Bertje, wat kun je toch van alles genieten, dat is een talent, hoor.” Het was tijdens het aaien voordat we gaan slapen. Dan verwacht je zoiets niet. Maar het was wel waar.

Thuis ben ik degene die het meeste van alles geniet. Zij zit altijd aan de computer. Ik lig op de bank te slapen, of ik miauw dat ik aandacht wil. Dan gaan we samen iets doen. Spelen. Of aaien. Of bankhangen, net waar ik dan het meeste zin in heb.

Eigenlijk vind ik alles fijn.

Vooral het avond-aaien, dat doen we de laatste maanden.

Het gaat zo. Als het tijd is om te slapen, ga ik miauwen en rondlopen. Dan hoor ik altijd iets van “Jaja, nou nou.” Ik trek me er niks van aan, want ik weet wat er komt. Ze gaat al gauw bij de deur naar de slaapkamertrap staan. Ik erbij. Aaien en klein gesprekje. Dan is het hele fijne al begonnen. Ik ren keihard de trap op en halverwege stop ik om op haar te wachten en voor de complimenten: dat ik zo goed ben op de trap. Dan moet ik al spinnen.

Komt de overloop. Ik geef de boekenkast een paar kopjes en de doos die er staat ook. Mijn vrouw kijkt toe en zegt dat ik er steeds beter in word. Is ook zo. Dus als ik op de slaapkamer ben, geniet ik al zo van alles dat ik meteen ga liggen en rollen en spinnen. Meestal begint het aaien als ik lig en soms pas als ik op bed spring. Daar ligt een dekbed dat helemaal voor mij is. Het is mijn eigen plek.

Ik ben als eerste op het bed. En ik ga meteen liggen, klaar voor de actie. Wanneer mijn vrouw dan naast me gaat zitten, knijp ik mijn ogen dicht, steek mijn kop naar voren en begin hard te spinnen. Vooraf genieten omdat je weet wat er gaat komen, dat hoort er ook bij.

En dan het aaien zelf!! Over mijn lichaam, over mijn kop, achter mijn oren, man, man, het is zo heerlijk.

Daarna gaat ze slapen. Ik weer de trap af om daar in de vensterbank naar het verkeer te gaan kijken. Daar geniet ik ook van. Later ga ik weer terug naar boven, samen slapen is gezellig. In de ochtend worden we wakker, en dan krijg ik een kus.

Ik vind het fijn dat ik een talent heb. Maar ik hoop dat u kunt genieten van wat er is, ook al heeft u misschien geen talent zoals ik.

(Dit blog verschijnt evenals andere blogs bij de Vereniging Kattenzorg)

Desiree trimt poezen en katers (interview)

Dit is Desiree met een anonieme poes. Ze is trimster, dus ze helpt poezen en katers met hun vacht.  Nou daar wilde ik meer van weten!! Hier is het interview.

Uw bedrijf heet PerfecteKat.  Ik ben nog nooit getrimd. Ben ik nou niet perfect?
Iedere kat is een perfecte kat, dus ook jij Bertje!
Niet alle katten hebben een handje nodig van een trimster gelukkig. De meeste katten kunnen hun eigen vacht prima zelf verzorgen. Sommige katten kunnen echter wel mijn hulp gebruiken, dit zijn voornamelijk langharige katten. Die katten hebben een flinke vacht en het lukt ze dan niet om deze zelf bij te houden. Of een kat heeft medische problemen, de vacht is dan in mindere conditie. Er kan dan vilt of klitvorming ontstaan.

Dat klinkt heel serieus!! Wat doet u het vaakst als behandeling?

Elke kat is anders en heeft een andere behandeling nodig. Dus voor mij is geen dag hetzelfde. Wanneer een kat vilt of klitten heeft, probeer ik het zo veel mogelijk eruit te kammen. Soms lukt dat niet meer en dan moet er helaas geschoren worden.

Ik werk volgens de huid- vacht en katvriendelijke trimmethode. Dat betekent dat ik zo stressvrij mogelijk probeer te werken met respect voor huid en vacht. Ik maak geen gebruik van scherpe ontwollers, waskooien en dwangmiddelen. Wist je dat de onderwol van de kat wel degelijk een functie heeft? Het beschermd een kat tegen warm en koud weer. Daarnaast zorgt het dat de onderliggende tere huid niet kan beschadigen.

Soms komt het wel eens voor dat een kat niet getrimd wilt worden en dus niet meewerkt. Meestal heeft een kat dan medische problemen en pijn. Katten laten pijn niet snel zien. Als de kat te agressief wordt, dan staak ik de behandeling en adviseer ik om langs de dierenarts te gaan. Laatst had ik bijvoorbeeld een erg boze kat op de trimtafel, voor de veiligheid van de kat en voor mijzelf, heb ik de behandeling stopgezet. Na een bezoekje aan de dierenarts bleek deze kat door een val uit het raam, een verschoven wervel te hebben. De kat had dus pijn tijdens het trimmen en reageerde daarom zo heftig. In dat geval is het beter om de kat bij de dierenarts te laten trimmen, desnoods onder een roesje. Maar gelukkig komt dat bijna nooit.

Ik wil alleen getrimd worden als het fijn is. 3 Heeft u ook een kam of zoiets die alle katten heel erg fijn vinden? 

Jip en Bo

Jazeker. Kortharige katten zoals jij, hoef je eigenlijk niet echt te kammen. Wel kun je aan jouw baasje vragen om tijdens de rui periode, jou te aaien met een (licht vochtig) microvezel doekje. Hiermee worden losse haren verwijderd en blijven de gezonde vastzittende vacht bespaard.
Kammen die ik adviseer zijn de slickerborstel en metalen kam. Ook hiermee kun je heel goed een kat door de rui helpen zonder de vacht te beschadigen.
Absolute no-go is de Furminator, die werkt als een soort scheermes en trekt/scheert de vacht letterlijk kapot.

Nou wordt het toch weer eng!!  Nou een paar fijne vragen. U woont met Jip en Bo. Ruiken zij wat u doet?

Jip en Bo krijgen niet heel veel mee van vreemde kattenluchtjes. Alle kleding die ik draag tijdens het trimmen gaan altijd direct de was in. Net als de trimkoffer en trimapparatuur, deze worden grondig ontsmet na elke trimbehandeling. Soms zie ik ze alsnog wel eens snuffelen, maar het lijkt ze niet heel erg te boeien.

Nou heb ik een persoonlijke vraag. Wat vinden Jip en Bo het liefste om samen met u te doen?

Jip is het gelukkigst als ik lekker met hem op de bank lig te knuffelen. Bo maak ik intens gelukkig als ik een zilverfolie balletje door het huis gooi, hij apporteert ook. Daarnaast zijn Jip en Bo regelmatig het testpanel voor kattenproducten, hierover schrijf ik reviews.

Als u denkt dat is misschien wat voor mij, dan kunt u kijken op de website van Desiree dat is Perfectekat.nl  Ik vond dit een heel technisch gesprek en ik heb er veel van geleerd. Dankuwel!!

In de vensterbank (filmpje)

Als het zo heel erg warm is, lig ik voor de ventilator. Ik beweeg mijn rechtervoorpoot een beetje. Of mijn linkervoorpoot. Soms ga ik op mijn andere zij liggen. En verder lig ik te liggen. Tot ik opeens denk: ik wil in de vensterbank.

Dat is moeilijk, hoor. Want als kat hoor je in de zon als die schijnt. Dat is geluk. Lekker hangen in de warmte. Ik heb een heeeele lange vensterbank en daar lig ik graag in.

Nou moet ik even uitleggen hoe ik dan woon. Ik heb twee vensterbanken over de lengte van de kamer en tussen die twee heeft mijn vrouw een plank laten maken. Dus ik hoef niet te springen ik kan gewoon doorlopen. Of halverwege blijven staan en denken ga ik naar rechts of ga ik naar links.

Lekker hoor, een goede vensterbank.

Maar als het zomer is en ik heb het keiheet dat ik wel wil maar toch warm ben, dan is de vensterbank best ver weg.

Alleen wil ik toch ook niet de hele tijd liggen te liggen. Daar ben ik toch te jong voor. Of tenminste zo voel ik me van binnen.

Dus na een tijdje ventilatoren wil ik in in de vensterbank. Ook om te zien wat er in de straat gebeurt. Ik ben best nieuwsgierig van mezelf. Dus ik spring.  En ik ga lekker zitten. Dan voel ik het al. Dat hete. Soms ga ik weer liggen. En soms probeer ik het toch. Zit ik daar mezelf te verschroeien. Bleeeh. Dan maar weer terug naar de ventilator.

Maar na een tijdje…

Nou, dat is dan mijn worsteling met de hittegolf. Ook vind ik eten en drinken moeilijk. Eigenlijk weet ik gewoon niet zo goed wat ik met mezelf aanmoet. Gelukkig is de ventilator er. Hitte is gewoon moeilijk, vin ik.

Interview met kater Julius

 Hier is Julius. Net als ik is hij media-kater. Maar Julius is van zichzelf weer heel anders. Volgens mij is hij nergens bang voor.  Tijd voor een interview!!!

Is het echt waar dat je ook schrijver bent en waar schrijf je dan over?

Ja, ik ben een schrijver. Ik schrijf al sinds dat ik 2 jaar aan leef tijd heb. Mijn verhalen verschijnen in het tijdschrift Me and My Cat. Dat is een glanzend tijdschrift dat vol staat met katten. Ik mag elke keer een verhaal maken over wat ik maar wil en ik doe er ook pixels bij die passen bij het onderwerp. Ik heb al verhalen geschreven over dozen, veren, van het huis houden, regen, de bloemetjes en de bijtjes ( dat daar klitjes van komen), over mijn allerliefste en allermooiste Nora en klussen in huis. Ik houd ook van natuuronderwerpen als het oog, de kikker en spinnen. De inspiratie voor mijn verhalen krijg ik vanzelf en als ik eenmaal begin met schrijven kan ik maar moeilijk stoppen. Helaas mag ik maar 2500 woorden per verhaal gebruiken. Eigenlijk veels te weinig. Maar ik kan moeilijk het hele tijdschrift gaan vullen. Dan kan ik beter een boek gaan maken.

Ik zeg doen!! Nou even iets heel persoonlijks. Hoe oud ben je en hoe zwaar? En ben je op gewicht?

Ik ben in mei 2011 uit mijn moeder gekomen. De preciese dag weet ik niet. Hier in huis houden we dag 25 aan. Dat is de dag dat mijn pleegmoeder Kikki haar klitjes kreeg. Zij is een oosterse dame en toen ik hier net woonde mocht ik bij haar liggen als ik dat nodig had. Ik word dit jaar al weer 6 jaar aan leef tijd.
Hoe zwaar ik ben, weet ik eigenlijk niet. In ieder geval meer dan 6, maar misschien ook wel meer dan 7. Het is al een tijdje geleden dat ik op de weger ben geweest. Mijn Jacky zegt dat ik precies goed ben zoals ik ben. Ik ben het daarmee eens. Sommige vinden mij wel groot, maar dat komt omdat ik een kater ben, een hele dikke vacht heb en een lijf met heel veel spieren en grote botten. De witte jas vindt dat er wel iets van mij af kan. Ik vind dat raar, want welk deel moet er vanaf dan? Ik vind mijzelf ook goed zoals ik ben. Dat de witte jas mijn ballen heeft gestolen begrijp ik nu wel iets beter. Dat was om minder te gaan wegen.

Jacky is je vrouw. En met wie woon je nog meer? En hoe zit het tussen jou en Nora??

Ik woon met een heleboel in ons huis. Allereerst met mijn Jacky. Zij vond mij lief toen ik als klein klitje de wereld niet zag zitten. Ik kom namelijk uit de onrustige drugswereld en ik durfde mij niet te laten zien. Ik speelde ook niet, want dan viel ik op en werd ik opgetild. Toen ik ongeveer 8 weken aan leef tijd had kwam ik bij Jacky wonen. Daar was Kikki en die leerde mij kats te worden en te gaan spelen. Jacky heeft mij een boel beetjes vertrouwen in mezelf gegeven en ook vertrouwen in ons binnen en buiten. Sinds september 2013 wonen mijn allerliefste en allermooiste Nora en haar pleegzoon Ranec hier. Daar vorm ik een gezinnetje mee. Mijn Nora was een wilde poes die zwanger was. Zij woonde op een camping in ZeeLand en is daar gevangen. Via Stichting Scheldekat is ze hier gekomen. Ze heeft hier haar klitje Winnie gekregen. Na 2 weken zijn daar de pleegklitjes Ranec en Ayla bij gekomen. Hun moeder had geen melk meer en Nora had melk genoeg voor pleegklitjes. Toen werd ik verliefd op Nora. En zij op mij. Na een paar weken maakte Jacky bekend dat zowel Nora als Ranec hier bleven wonen. Ze had wel door dat ik smoorverliefd was op Nora! Ik ben graag bij mijn Nora in de buurt. Nora is de allermooiste en allerliefste poes die er bestaat. Er wonen hier ook andere katten, maar de meeste willen anoniem blijven. Namen die ik wel eens noem op facebook zijn Gert, Piep en Scarletti.

Ik vind liefde heel mooi.  Nou over spelen. Hoe speel je het liefste en waarmee dan: de veer of de knisperende tunnel?

Ik combineer deze 2 dingen gewoon. Wel zo effesjent. Ik speel al mijn hele leven met veren. En dan het liefst met grote ganzenveren of met een veer van een ekster. De ekster is namelijk mijn lievelingsvogel. Het speelritueel gaat als volgt: elke ochtend ga ik in de knisperende tunnel liggen en als Jacky langs komt beweeg ik heel even. Jacky weet dan dat ik in de knisperende tunnel ben. Zij staakt vervolgens al haar bezigheden en gaat mijn grote veer pakken. Die steekt ze dan door het gat in de knisperende tunnel. Vervolgens pak ik de veer. En zo gaat dat door. Het is erg leuk. Heel af en toe maak ik overigens wel een gat in de vinger van Jacky. Dat is als zij een te korte veer in haar hand heeft. Dan kunnen dit soort ongelukken gebeuren. Het is haar eigen schuld.

Nou ik vind het toch zielig voor haar. Je bent toch samen. Wanneer voel je je het gelukkigste met Jacky?

Als mijn Jacky thuis is, ben ik op mijn gelukkigst. Dan ben ik graag vlak bij haar. Ik ga bijvoorbeeld elke ochtend mee naar de kamer om in te douchen. Daarna gaan we met de veer en de knisperende tunnel, proef ik haar ontbijt en als ze thuis blijft gaan we samen van het huis houden. Vooral kliederen met water, stok en handige doek vind ik leuk. Soms moet ze brokjes verdienen voor ons, maar dan ben ik bij haar zodra ze weer in ons binnen is. ’s Avonds ga ik mee naar bed en dan lig ik op haar benen of naast haar voeten. Als ze in haar grote dut is, controleer ik regelmatig of ze het nog doet. Dat geef ik zachtjes een tik met mijn poot in haar gezicht. Meestal is 1 tik voldoende om haar wakker te krijgen. Dan gaan we knuffelen en vallen we weer in een nieuwe dut. Ik ben er maar druk mee.

Dankjewel Julius voor dit interview!!