Vannacht heb ik een paar keer voor het bed van mijn vrouw staan te miauwen. Ik wilde aandacht. Waarvoor weet ik niet meer zo goed. Er was niks dringends. Maar zij sliep en ik dacht: word wakker, word wakker, aai mij!!
Als ik heel erg dringend aandacht nodig heb, maak ik hele lange dunne miauws. Die werken het beste. Dat hou ik steeds langer vol, merk ik. Toen ik hier pas woonde, duurden ze veel korter. Het is alleen voor de aandacht. Ik kan ook kort miauwen op mijn gewone toon, dat is gewoon voor het contact.
Nou zult u zeggen, dat is toch zeuren dat hele lange eindeloze miauwen. Zelf denk ik daar anders over. Een kat kan niet zeuren. Een kind kan dat wel. Maar een kat is geen kind. Een kat is nog steeds oer. En in de oertijd zeurde er helemaal niemand. Dus.
Een kat miauwt met een doel. En omdat het doel steeds anders is, miauwt de kat ook steeds anders. Wanneer u dan denkt nou zeur niet zo, dan moet u alleen beter opletten. Uw kat wil heel graag iets en als u er achter bent wat het is en u zorgt ervoor, dan houdt het miauwen vanzelf op. Dat had ik ook vannacht.
Mijn vrouw deed precies het goede. Ze klopte op bed, ze zei: “Kom gauw Bertje” en ik sprong op het bed. Daar kreeg ik knuffels en ze zei dat het midden in de nacht was en dat we nu verder gingen slapen, en dat alles in orde was. En dat was het. Ik miauwde niet meer, want ik had gekregen wat ik wilde. Aandacht.
Eerst heeft ze een week in een apart kamertje gezeten, zodat we allebei konden wennen aan de geur en we hoorden elkaar ook wel toen. Zij vond het hier meteen leuk, want zij kwam vanuit een hokje en dan vind je natuurlijk alles fijn. Saartje wilde best wel bij mij zijn, maar ik ben toch een beetje een rare jongen, ik ben ook best wel lief hoor, maar ik wilde dat gewoon niet. Ik denk dat jij dat wel begrijpt.
Nou Bert, ik zie dat een beetje anders. Saartje is een echte straatmadelief,
Dit zijn ze. De muizen van de Stichting Poezensnuitjes. Er zit valeriaan in. Mijn vriend Jip is er gek op. Hij schreef op mijn Facebookpagina: “Nou Bert die muis heeft alle hoeken van de kamer al gezien en oeps ik werd helemaal maf in mijn bolletje.”
“Het muisje is kleiner maar doet niet onder om er eens flink in te bijten en noem maar op. Nu weet jij ook dat niet iedere poes of kat hier gek op is, zo ook met de speeltjes met catnip. Het hartje en zakje zijn ong. 10 bij 10 cm en mijn muisje 6 bij 7 cm. Het muisje ruikt wat minder sterk dan de andere 2, maar toen vrouwtje het muisje uit het zakje haalde en mij liet zien, nou ik rook het verdraaide goed en ik wilde het meteen hebben. Wel heel zielig hoor voor die muis want ik dacht eerst dat het een echte muis was en ik er heel hard in ging bijten en mijn nagels erin zetten en hopla daar ging muis door de kamer met mij er natuurlijk achteraan. Verdorie stel dat hij er vandoor zou gaan. Nou muis weet nu hoe onze kamer is hoor.”
Willempie, even concentreren. Dat verhaal gaat alle kanten op. Wat is er gebeurd dat je opeens bloed aan je achterpoot had?
slaapmiddeltje krijg, zodat ik niets voel. Vrouwtje aaide mij tot ik sliep. Toen moest zij naar huis en ben ik een stukje dag kwijt. Vrouwtje mocht mij vijf uur later weer ophalen. De doktor vond mij niet zo aardig, ik deed blazen tegen haar. Maar toen ik mijn vrouwtje hoorde, werd ik rustig en mocht zij mij wel aaien. De doktor vertelde, dat ik zo erg bloedde, omdat er een bloedvaatje geraakt was. Ik kreeg een verband, omdat ik niet aan de hechtingen mag trekken. En ik heb ook antibiotica en pijnstillers mee.
Nou slapen, dat doe ik wel graag. En verder speel ik dus het liefste met een touwtje, maar er ligt hier heel veel speelgoed. En mijn knuffels, ik heb twee schaapjes, een witte en een grijze, daar speel en slaap ik ook elke dag mee. En ik kijk graag hoe vogeltjes voorbij vliegen, dan zit ik op de vensterbank en ga ik ook met mijn gebit klapperen, zegt vrouwtje. Ik verbaas mij erover, dat er zoveel lekkere stukjes vlees zomaar door de lucht vliegen! Ongelofelijk!