De grootste kater ter wereld

Je kunt een huiskater zijn, elf kilo wegen en geen gram overgewicht hebben. Goededag Ludo, de grootste kater ter wereld. Zelfs voor een Maine Coon is hij met zijn bijna 120 cm en elf kiloaan de grote kant. En Ludo is nog steeds in de groei.

Inmiddels staat Ludo in het Guinnes World Record Book, en dat zegt twee dingen. Ten eerste, de mensen bij wie hij woont hadden zin in de ongelofelijke administratie waar je doorheen moet om in dat boek te komen. Ten tweede, er is best kans dat er katten leven die nog groter zijn.

De grootste huiskatten zijn: Main Coone, Noorse boskatten, Savannah katten en Chaussie katten. Groot, breed, harig.

Dan is er ook een tussencategorie: de lijger. Vader is leeuw, moeder is tijger. Dan kom je bij iemand als de filmster Hercules:

Hercules kan in huis wonen maar het is zeer de vraag of hij een knuffelkater is. Nee, dan Main Coones. Nog een foto van Ludo?

 

 

 

 

Inderdaad, groot. Een baby is een mini-kitten vergeleken bij hem.  Maar groot is niet gevaarlijk. Ludo is lief en knuffelig, zeggen zijn mensen. Dat is mooi. Vooral als hij op schoot wil of voor de gezelligheid ’s nachts even op je gezicht gaat zitten.

Pootje vast

Nou weet u al dat ik sinds kort boven op een handdoek slaap. Dat is nog steeds heel fijn!! Ik lig altijd lekker. Maar soms wil ik anders liggen en dan zit ik vast met mijn pootje.

De handdoek is zacht en dik.
Mijn nagels zijn scherp.
Ik hang natuurlijk vaak aan de klimpaal.
Dus ik zit soms vast.
Dat moet niet.
Ik wil los.

Ik rukken met mijn pootje.
Kijken.
Rukken.
Het moet los, meteen, helemaal!!
Maar hoe gaat het met een dikke handdoek, zit je vast dan zit je ook echt vast.

Mijn vrouw wil me dan helpen. Dan komt ze naar me toe en ze pakt mijn pootje vast en ze zegt: “Ik maak je wel los, Bertje.”

Dat wil ik niet. Dus dan ruk ik me extra hard los. Van binnen voel ik hrrrrr. Van buiten laat ik niks merken, zo ben ik ook wel weer.

En zo kom ik dan los van de handdoek. Zult u zeggen, nou klaar maar het is niet klaar. Dan wil mijn vrouw een gesprek. Dat ze me wil helpen als er iets is. En dat ik het moet toelaten. En ook dat ik het moet leren want je weet maar nooit, en dan kan het belangrijk zijn. Ik luister altijd maar als ze dan juist aan mijn poot gaat friemelen waarmee ik vast zat, gaat het me te ver. Dan kijk ik een andere kant op en ik trek mijn poot terug. Ik voel me dan anders, ik weet niet waarom.

Volgens mij is het nog iets van vroeger toen ik op straat leefde. Want na een poosje voel ik me weer gewoon en dan krijg ik knuffels.

(dit blog verscheen evenals andere blogs bij de Vereniging Kattenzorg)

Hoe krijg je een glanzende vacht

Mensen vragen me vaak, Bertje wat doe je toch om je vacht zo dik en glanzend te krijgen? Want ja, dat wil iedereen wel. Snap ik. Dus ik zal het uitleggen.

Voor een goede vacht moet je aanleg hebben. Dat is nou eenmaal zo. Een naaktkat kan van alles doen en laten, maar voor een goede vacht maakt het niets uit. Aanleg is er of aanleg is er niet. In alle gevallen maakt dat dus belangrijker wat u wel kunt doen.

Het eerste wat u voor een goede vacht moet doen is verstandig eten. Dat is iets anders dan alles eten wat u lekker vindt. Ik heb van de dierenarts van die brokjes waar alles in zit. Het merk is Specific. Daar eet ik elke dag wat van, de ene keer heb ik meer trek dan de andere keer. In mijn brokjesbal zitten superlekkere brokjes, die zijn van Royal Canin. En dan eet ik avondeten alleen van de betere merken. Iams, Royal Canin, Hills. Een keer kreeg ik iets biologisch op mijn bord en dat weigerde ik. Te vies.

Dus: verstandig eten. Snoepen mag best. Ik heb elke avond een snack en soms wat tussendoor.

Dan nu het tweede. Drinken, en dan bedoel ik water. Elke dag.

Derde punt. Onderhoud. Ik was mezelf en daar neem ik de tijd voor. Dat doe ik een paar keer per dag, want ik ben graag netjes. En schoon.

Het vierde punt is regelmatig aaien, liefst een paar keer dagelijks. Borstelen en kammen kan ook, maar persoonlijk hou ik het allerallermeeste van een zachte warme vrouwenhand. Daar wordt je vacht vanzelf mooier van. Ook netter, vind ik.

En dan het vijfde en laatste punt. Je moet natuurlijk wel een beetje opletten. Dat je nergens in gaat zitten of rollen wat er eigenlijk niet hoort te zijn. Soms zwiept mijn staart per ongeluk in mijn water, maar veel gekker doe ik niet. Ook moet je bewegen dat is voor de doorbloeding. Dus rennen is goed. En dan pak je je rust weer natuurlijk.

Dat was mijn beauty-advies. Ik hoop dat iedereen er wat aan heeft. Maar echte beauty zit van binnen.

Een eng geluid van buiten (filmpje)

 

Weet u wat ik moeilijk vind? Geluid van buiten. Rare piepende geluiden waarvan je denkt: wat zijn dat voor geluiden?  Je bent nieuwsgierig en toch wil je het niet weten. Dat komt door bang zijn.

Bang is moeilijk. Ik voel het soms. Door geluiden dus. Of als er monteurs komen die van binnen boos en hard zijn en die raar naar me kijken dan weet ik het ook niet meer.

Toen de geluiden in de straat begonnen, durfde ik niet meer in de vensterbank te springen. Ik bleef waar ik was, dus op het tapijt. Er was iets in mij dat zei: Bertje wegwezen, en er was iets in mij dat zei Bertje opletten. Dus ik kon daardoor opeens helemaal niet meer goed lopen en ik bleef waar ik was.

Mijn vrouw kwam bij me liggen. Aaien kan dan niet, wegens de spanning. Dat snapt ze gelukkig. Erbij vind ik wel fijn. Het scheelt toch.

De geluiden in de straat duurden gelukkig niet lang. Daarna voelde ik me nog maar een beetje raar. Ik sprong in de vensterbank om te kijken of de straat weer normaal was. Niks geks te zien, gelukkig. Dat was in orde.

Mijn vrouw gaf me knuffels. Van die zachte aaien over mijn hele rug, voor de rust en de ontspanning. En ik kreeg een  snack. En dat hielp want later voelde ik me weer mijn gewone zelf.

Interview met heel veel katten tegelijk

Hoi Jafita! Je ziet er goed uit. Eén oog maakt niks uit. Leuk dat jij en de anderen meededen aan het interview.

Jafita is van een kattenras dat heet: Selkerk Rex. Dat is met een speciale vacht. En ze kunnen ook naar shows, als ze dat willen. Maar niet iedereen uit het kattengezin wil dat. En het hoeft van hun vrouw alleen als ze het leuk vinden.

Nou ga ik eerst alle katten voorstellen. Wie is wie.

Hier is Darwin.

“Dreams of Heaven Blanc Troyes is mijn volledige naam op mijn stamboom maar ik heb de naam Darwin gekregen. Ik hoop eind oktober mijn 6e verjaardag te vieren. Spelen doe ik graag en nieuwe speeltjes vind ik altijd weer een uitdaging.”

 

Dit is  Kiara.  (Ildy da Silva)

“Ik hoop in oktober mijn 11e verjaardag te vieren. Ik ben de oudste in huis en ik speel nog steeds graag met muizen vooral met catnip. Ik hou van eten en lust eigenlijk bijna alles maar iets wat ik niet zo lekker vind is vers vlees. Gekookte koolvis is mijn favoriet.”

 

Dit is  Lucca, een zoon van Darwin en Kiara. Hij is vier jaar. Lucca houdt veel van eten.

“Mijn papa’s ogen zijn iets lichter van kleur. Hij is een schone witte kater, maar ik vind het heerlijk om als een echte smeerpoets door het leven te gaan en in bad gaan vind ik leuk.”

 

 

hoi Curly! (Curly Guilaime van den Lindenberg)

Curly is de broer van Lucca. “Ik heb in mei mijn 4e verjaardag gevierd samen met mijn broer Lucca. Spelen is een grote hobby van mij vooral de springveertjes zijn mijn favoriet. Het vrouwtje gooit ze van de trap af en dan breng ik ze naar boven.
Ik eet alles !!”

 

 

 

Hier is Elani. (Gourmandise de Vallinor)

“Ik hoop eind augustus mijn 6e verjaardag te vieren. Ik hou van alle soorten van speelgoed en ik ben ook de kruimeldief in huis want alles wat ik vind wil ik het liefst opeten. Ik eet ook alles!!”

 

 

Jahia van den Lindenberg

“Ik ben dol op het laserlampje. Daar kan ik echt heerlijk zoet mee zijn en ik vind jagen leuk. Eten vind ik lekker maar dol ben ik op de liquid snack die wil ik het liefst helemaal voor mij zelf.”

 

 

 

 

 

Yayda van den Lindenberg

“Ik speel het liefst met stinkkkussentjes en ik sabbel daar heel graag op. Gelukkig heb ik er veel want het delen vind ik niet altijd leuk. Eten is een favoriete bezigheid maar die brokjes bal heb ik kapot gemaakt dat is wel zo’n raar ding.”

 

Ja en Jafita met dat ene oog is er ook dus. Zij heeft heel veel te vertellen, ze is ook pas één jaar geworden.

“Spelen is mijn lust en mijn leven.  Ik speel met alles waarvan ik denk dat ik er mee kan spelen. Het liefste klim ik. Hoe hoger hoe beter want dan kun je op de mensen en de katten neerkijken. Als ik de kans krijg, steel ik pannenkoeken en pastasaus maar dat mag ik niet. Als het vrouwtje het niet ziet, neem ik stiekem een hapje.”

Jafita, jullie zijn dus echte raskatten. Leef je dan anders?

Nee hoor Bert. Wij hebben een heerlijk leven, gewoon relaxed. We mogen veel  op enkele regels na zoals niet het eten van het vrouwtje haar bord pikken, niet mogen bedelen bij gasten om wat te eten.  Lucca vindt het leuk  om de vader van ons vrouwtje te plagen door halverwege op de de trap te gaan liggen zodat die man niet naar boven durft omdat hij bang is om op Lucca te staan.  Maar Bert wij zijn en blijven gewoon katten met ons eigen karakter en willetje.

Maar hoe merk je dan dat je raskat bent? Behalve de shows.

Nou ons ras heeft veel oorsmeer en dan moeten je oren iedere week goed schoongemaakt worden. Ander komt er ontsteking. Dat schoonmaken vinden wij niet zo prettig maar wij weten het moet.  We krijgen dan een vloeistof in onze oren en dan gaan wij met onze kop schudden want het is niet een lekker gevoel en dan gaat het vrouwtje met een wattenschijfje in ons oor net zolang tot er geen vuil uitkomt. Nu hebben wij gelukkig met zijn allen vanaf het begin gezegd oren schoonmaken oke omdat het moet maar dan willen wij wel een beloning!!  Die krijgen wij natuurlijk want anders hadden wij gaan protesteren,hoor.

Goed zo Jafita.  Doen jullie alles samen?

Nee hoor.  Een paar van ons. ayda gaat graag.   Kiara is gestopt het showen en zij vond het leuk maar voor haar voor hoeft het niet meer. Elani heeft geshowd maar vond het niet prettig de laatste keer. Toen waren er kinderen die voor de kooi bleven rennen en gillen. Het vrouwtje heeft toen tegen de kinderen gezegd dat ze ergens anders moesten gaan spelen want Elani werd er nerveus van en dat is niet de bedoeling.

Darwin Guillaime en Gianlucca gaan soms nog mee naar de show omdat ze het leuk vinden. Zij zijn alle 3 Wereldkampioen geworden zij kunnen geen titels meer halen en gaan dan mee in Ereklasse.

Is dat niet eng, zo’n show?

Onze vrouw is heel streng dus we zijn veilig! Soms willen er mensen een foto maken van ons en dat mag onder bepaalde voorwaarden. Als wij slapen dan slapen wij en mag je ons niet storen. Ook niet om te aaien.

Wij zijn gewend dat mensen ons bijnamen geven. Schaap is niet erg want toen Darwin nog alleen mee ging naar show had hij altijd een knuffelschaap in zijn kooi. Maar als mensen hem poedel noemden vond hij dat niet leuk. Dan draaide hij zich om en dan wilde hij niet op de foto.

 

Oja en als het showdag is dan krijgen we allerlei lekkers ’s morgens al en ook als we thuiskomen.

Jafita ik heb nou al een heel lang stuk voor de site!! Dus ik moet ophouden. Maar hartelijk dank voor het interview, ik vond het erg leuk!!