Sims 4 honden en katten

Sims 4 honden en kattenSims 4: honden en katten is een computerspel. Een game.  Het is leuk bedacht, goed gemaakt en sinds het vorige maand verscheen, trok het enorm veel kijkers en kopers.

Dit spel is voor een Mac en voor de pc; die moet wel snel zijn en een goede videokaart hebben.  Sims 4: honden en katten is een uitbreidingspakket, dus je moet eerst het gewone pakket kopen, anders werkt het niet.

Wat voor game

Waarom het zo populair is, snap je meteen als je een foto of filmpje op YouTube ziet.  Je kunt hiermee zelf katten en honden ontwerpen en ze eten geven en met ze spelen. Zo heb je op meer manieren een band met je digitale huisdier. Ook al gaat het via de computer, het zorgt toch voor fijne gevoelens.
Maar hou het bij verzonnen huisdieren. Heb je een kat gehad die nu over de Regenboogbrug is, ga hem of haar dan niet namaken in Sims 4 honden en katten. Dan us het verschil met een levende kat te groot. Spelen moet leuk zijn.

Dierenkliniek

Leuk in dit computerspel is dat je ook een dierenkliniek kunt openen, waar je zelf je digitale dier kunt behandelen. Leuk en belangrijk: want zo zit er toch een waarschuwend element in. Iedereen kan ziek worden, dier of mens, en dan heb je verzorging nodig. Dus dan moet je naar de dokter.
Hoe commercieel het spelletje ook is,  het is goed dat dit aandacht krijgt. Nog mooier was geweest als 1 procent van de winst  gingnaar goede doelen voor dieren.

Games

Games met katten zijn enorm populair, maar ze treffen ook een bij uitstek kritisch publiek.  Want alles aan de kat moet kloppen.

Wil je liever gratis spelletjes met katten, dan vind je in Google heel veel aanbod. Wees hier heel voorzichtig mee, want je hebt zo een virus of kwalijke software op je computer.

Hoe de kleine Unagi zijn grote broer vond

unagi  Ze lijken net broertjes, maar ze zijn het niet. Rechts de kleine Unagi. Links Suzume.  U weet door die namen al waar we zijn: inderdaad, in Japan.

Dit is een heerlijk fijn-gevoel-verhaal, juist omdat het echt is gebeurd.

Zoefff… we gaan naar kattenland nummer één.

 

Katertje

In het plaatsje Yamaguci zat een jong katertje in het asiel.  Hij had twee parmantige oortjes, mooie streepjes in zijn vacht en prachtige hagelwitte pootjes. Een van de bezoeksters aan het asiel kon haar ogen niet van hem afhouden: hij leek wel een jonger broertje van de kater Suzume die ze thuis had.   En ze wist, dat het katertje nog maar een week de tijd had in dit asiel. Anders, nou ja. Daar wilde ze niet aan denken. Op de laatste dag nam de vrouw van Suzume vrij en haalde het jonge katertje op.

Dierenarts

Ze gingen eerst naar de dierenarts. Unagi – zoals hij nu heette – bleek 860 gram te wegen en zo’n 2.5 maand oud te zijn. Zijn gezondheid leek in orde te zijn. Toen kon hij naar zijn aanstaande grote broer, die ook ex-asielkat was.

Wennen

Hoe zou het gaan tussen die twee? Net is het huis, miauwde Unagi. Meteen rende Suzume naar de plaats van het geluid.  Op gepaste afstand stopte hij. Ze keken naar elkaar.

In de dagen erna kregen beide katten de tijd en de ruimte om aan elkaar te wennen. Elk had een eigen kamer, dus een eigen territorium om zich in terug te trekken. Dat voelde veilig.  Suzume kwam af en toe kijken naar de nieuwkomer, en die vond dat goed. Zo raakten ze langzaam en zeker aan elkaars geur in huis gewend.  Omdat hun mensen geduld hadden.

Samen

unagiEn nu zijn Onagi en Suzume de hele tijd samen. Het kleine broertje is onder de indruk van de grote kater en wil graag bij hem zijn. Samen slapen is een groot geluk. Door hem gewassen worden ook.

Waar Suzume is, daar wil Onagi ook zijn, maakt niet uit of er veel of weinig plaats is.

Suzume vindt het best. En zelfs fijn, want met een kameraadje is het leven voor hem ook gezelliger geworden.

(bron: Lovemeow)

Een kattendeken en eronder slapen (filmpje)

Die kattendeken heeft een verhaal. Niet alleen over mij. Maar waar de deken vandaan komt. Dat zal ik eerst vertellen en dan hoe ik het vind om eronder te slapen.

Erfstuk

Die deken is van Tim geweest, de kater die hier voor mij woonde.  Toch rook de deken niet naar hem maar naar wasmiddel. Mijn vrouw had het gewassen en in twee stukken geknipt. Het was een erfstuk, en nu moest ik op mijn manier de deken gebruiken. Dus het was dezelfde kattendeken maar toch anders, namelijk van mij.
Eerst ging ik er gewoon op liggen. Best lekker. Warm en zacht dat kwam ook omdat er een kussen onder lag.
Toen kwam de winter. En al ben ik een huiskater, zoiets voel ik toch. Ik krijg ook een wintervacht tenslotte.

Oefenen

Op een dag knipte mijn vrouw een halve deken weer in twee stukken. Toen had ik dus een halve deken en twee kattendekentjes. Eentje legde ze half over mijn kussen, waar ik net lag te slapen. Ik werd meteen wakker van dat enge. Het moest weg! Ik voelde nee!
Dus het ging weg.
Gelukkig.
En toen kwam het terug maar anders. Ik kon er gewoon tegenaan liggen, eronder hoefde niet. Zo raakte ik aan het dekentje gewend. Het was eigenlijk best fijn. En ik voelde me steeds meer op mijn gemak ermee. Dus ik oefende ermee.

Onder de kattendeken

Een heel enkele keer lag ik per ongeluk met een achterpoot onder de deken. Dan had ik een hele lekkere warme poot. Niet verkeerd hoor. Dus toen mijn vrouw af en toe de deken opschoof, vond ik dat spannend en fijn tegelijk. Het kon alleen met kleine stukjes en dan af en toe, dus niet de hele tijd. Dat was ook oefenen.

Nou kan ik voor de helft eronder en dan slapen. Maar dan moet ik natuurlijk wel weten waar ik mijn ene voorpoot kan laten.

Kattennamen: wat zijn de beste?

kattennamen   Kattennamen zijn belangrijk. Vind ik. Want het gaat over jezelf, hoe je heet en hoe ze jou thuis vinden. Elke kat heeft recht op een fatsoenlijke naam.

Dat is ook mijn persoonlijke ervaring en die zal ik uitleggen.

Mijn naam

Hoe ik heel vroeger heette, dus voordat ik op straat terecht kwam, dat weet ik niet meer. In het dierenhospitaal noemden ze me Bastiaan. Dat is een mooie katerman-naam, al voelde ik me best lang helemaal niet stoer. Ik moest nog naar mijn naam groeien. Dat lukte elke dag een beetje meer. Door die naam voelde ik dat er iets van mij verwacht werd en wie weet kon ik het wel.

Een nieuwe naam

Toen ik met mijn vrouw ging samenwonen, kreeg ik weer een nieuwe naam van haar. Ze zei dat ze er heel lang over had nagedacht.  Dat was omdat de naam moest passen wie wie ik was en ook bij mijn nieuwe situatie. Zij heeft me uitgelegd dat kattennamen belangrijk zijn. Ik kreeg de naam: Adelbert Cornelis. Het eerste was voor het mooi en het tweede was omdat de opa van mijn vrouw zo heette, dus dan snapte iedereen meteen dat ik nou bij de familie hoorde.
Iedereen zegt Bertje en dat is gewoon gezellig.

Stomme namen

Je hebt ook katten die een stomme naam krijgen. Ik ga geen voorbeelden noemen want dat is zielig maar er zitten ook hele beroemde katten bij.
Zo’n naam vinden mensen dan grappig. Nou ik niet. Dat ze zichzelf een stomme naam geven of hun kinderen. Dat doen ze dan weer niet.
Dat zegt toch genoeg?

Dus

Ik vind, iedere kat is een persoon en elke persoon heeft recht op een fatsoenlijke naam. Als u nou spijt heeft omdat u uw kat een verkeerde naam heeft gegeven, dan kunt  u altijd veranderen. Kies dan wel een naam die op de eerste lijkt anders is het verwarrend.

Dikke rode katten in de kunst

Dikke rode katten
Svetlana Petrova & Zarathustra the Cat / FatCatArt.com

Dikke rode katten in de kunst: dat is het prachtig uitgewerkte onderwerp van de website FatCatArt.com.  Op de foto: een zo goed als echte Rembrandt.

Zo wil iedere kat wel geschilderd worden. Die pose. Die details. Die klassieke uitstraling. Het heeft stijl en klasse.

Rusland

De site is gemaakt door Svetlana Petrova en haar kat Zarathustra.  Ze wonen in Rusland, waar veel kattenmensen wonen.  Japan is misschien kattenland nummer 1, maar dan is Rusland kattenland nummer 2.  Terwijl het in Japan meer gaat om de vertedering, is Rusland serieuzer. Dat aie je aan deze schilderen met dikke rode katten heel goed.

Winkel

Het gaat op deze website niet alleen om de kunst, maar ook om de verkoop. Dat is slim bedacht. Neem de grootste schilderijen uit de kunstgeschiedenis, meng er met digitale technieken een dikke rode kat in en je hebt meteen iets dat aanspreekt. Kijk maar op deze pagina: klik en kijk voorbeelden

Er is natuurlijk ook een kalender te koop voor het nieuwe jaar. En er is een boek. Het is allemaal niet goedkoop (de verzendkosten komen er ook nog bij) maar dan heb je wel wat moois in huis.

Zelf maken

Kan het ook goedkoper? Ja, natuurlijk. Kijk eens op de website van kopieerwinkels. Die bieden vaak mogelijkheden aan om een zware foto op canvas, op glas of in posterformaat te printen. Daar kunnen ze tegen een uurtarief ook helpen met fotoshop: zo kan de foto van je eigen kat vermengd worden met een foto van een schilderij. Misschien kun je zelf ook fotoshoppen.

Wat je dan met een beetje oefenen hebt, is een geweldige afbeelding. En voor mensen die nog een goed cadeau zoeken, is dit een uitkomst. Bel wel even de kopieerwinkel op over de productietijd die ze nodig hebben.

En eh… je hoeft natuurlijk niet persé een dikke rode kat te zijn voor een mooi kunstwerk. Maar het helpt wel.