Hoe het is om een staart te hebben

staart Ik wilde net gaan liggen, toen mijn vrouw een foto van me maakte. Mijn staart staat er half op, maar je kunt wel iets belangrijks zijn. Dat hij meedoet.

Dus daar wil ik het nou over hebben.

Over het belang dat je staart meedoet, tenminste als je dat gewend bent. Dat ben ik dus.

Zonder

Ik moet eerst zeggen dat er ook katten zonder staart zijn. Die snap ik niet maar ik weet dat zij mij ook weer niet snappen. En ik vind een kat zonder staart niet meer of minder, het is gewoon anders dan ikzelf ben, verder heb ik hier geen mening over. Behalve dat anders ook leuk is.

Liggen

Als ik ga liggen, dan helpt mijn staart me erbij. Net of hij me een beetje in de goede richting duwt. En ik blijf ook beter in evenwicht, geloof ik. Als ik lig en ik voel me tevreden, dan leg ik mijn staart om me heen. Lekker warm. En het voelt veilig en gezellig. Dat je precies weet waar je begint en waar je ophoudt en waar dus de rest van de binnenwereld begint.
Ik ben ex-straatkater, dus zoiets is een dingetje.
Je kunt gewoon nooit weten.

Slordig

Soms ben ik slordig met mijn staart. Dan slingert hij gewoon ergens op mijn kussen. Een  keer hing hij half op mijn bord avondeten toen ik op het tapijt lag uit te buiken.
Kan gebeuren.
Gewoon laten liggen, denk ik dan.  Maar wat gebeurt er? Dan komt mijn vrouw opeens en ze wil mijn staart goed leggen. Nou ja!! Die staart ligt prima. Niks meer aan doen.

Gemakkelijk

Weet u wat het is met een staart. Ik let er niet altijd op gewoon omdat hij er altijd is. Mijn staart maakt liggen gemakkelijker en lopen en springen, echt alles. Ook traplopen. Zonder staart zou ik niet willen, maar dat is persoonlijk het is voor u misschien weer anders.

 

(Dit blog verscheen evenals andere blogs bij de Vereniging Kattenzorg)

blazen Blazen doe je om jezelf te verdedigen, als je een kat bent.  Het is sterke lichaamstaal die zegt: blijf van me af, ga weg, laat me met rust.

Katers kunnen het, poezen ook en zelfs kleine kittens blazen als ze het nodig vinden.

 

Katertje

Op een dag kwam er een jong gestreept katertje in een dierenkliniek. Hij voelde niet op zijn gemak. Hoe klein hij ook was, de aanval durfde hij best aan. Dus blazen, blazen, nou! Naar iedereen. HSSSSSS!!!

In de kliniek waren ze er niet van onder de indruk. Ze hadden wel ergere geluiden gehoord dan het blazen van Junior, zoals ze hem noemden. Bovendien, ze kenden zijn achtergrond. Hij was in een tuin gevonden, zonder een aanwezige moeder. Junior leek een zwerver te zijn, maar dat zou snel veranderen.

Kliniek

blazenIn de kliniek besloten ze om Junior een beetje op te voeden. Hij moest leren dat mensen niet eng waren, dat ze geen bedreiging vormden maar dat ze iets goeds konden komen brengen. Dat iets was: liefde.

 

De eerste keer dat iemand hem probeerde te aaien, begon Junior vijandig te blazen.  Stoer gedrag.

Maar toen kwam de aai dichterbij en landde op zijn rug. Aai-aai veranderde Junior: dit was fijn, dit was heerlijk. Hij hield op met blazen en begon te spinnen.

Knuffel

Jessie, een van de vrouwen in de kliniek, kwam regelmatig Junior aaien. Wanneer hij haar zag, sprong hij op zijn vier poten en liep meteen naar haar toe voor knuffels. Dan begon hij luid te spinnen. De blazende kater was ny een knuffelkater geworden, want hij had ontdekt wat liefde was.

Fergus

Op een dag vond Junior een thuis voor zichzelf. Een vrouw van de kliniek nam hem mee naar huis, tijdelijk zodat hij een huiselijke omgeving kon ontdekken. Maar wat gebeurde er…  het hele gezin werd verliefd op het knuffelkatertje.

Junior kwam niet meer terug naar de kliniek. Voortaan had hij een eigen thuis waar hij een nieuwe naam kreeg: Fergus.  Blazen doet hij niet meer. Spinnen wel.

(Bron: Lovemeow)

Fietje gaat op avontuur in de grote wereld

Fietje is nog geen twee jaar oud en ze is hartstikke dapper.  Ik zag dat ze een tuigje draagt en dan naar buiten gaat. Dus ik vroeg haar Fietje hoe zit dat.

Wat heb je hier nou aan?

Ik draag het tuigje van Bram. Bram is de kater die voor mij in dit huis woonde. Het is een handig tuigje en het zit best lekker. Het sluit met een klik om mijn nek en om mijn borst. Het lusje zit dan op mijn rug. En daar maakt het vrouwtje dan het riempje aan vast.

Een riempje vast!! Dat is moeilijk!!

Ja Bert, de eerste keer vond ik eng. Ik liet me maar vallen en verzette geen poot. Vrouwtje moest me echt goed vasthouden om het aan te doen. Ik vond er niets aan.

Maar toen we door de deur naar buiten gingen, was ik best nieuwsgierig. Het rook overal nieuw en er stonden veel planten waar ik achter en in kon zitten. Vrouwtje riep me en toen heb ik heel voorzichtig wat stapjes gezet maar ik heb me ook weer laten vallen. Tot ik begreep dat het niet eng was maar spannend en leuk! We wandelen op de oprit naast het huis en in de serre. Misschien dat we later nog verder gaan, de straat op!

Dat heb je ook snel geleerd . Dat komt vast doordat je jong bent. Hoe vind je het tuigje nu?

Ik vind het nu heel leuk en ga telkens voor de deur zitten om duidelijk te maken dat ik wel weer in ben voor een wandelingetje!
Mijn vrouwtje zegt dat zij het tuigje bij de dierenwinkel heeft gekocht.
Als je nog meer wil weten mag je dat best vragen, hoor.
Ik vond het interview eigenlijk best leuk.

Asiel

Nou ik wil nog wel meer weten van jouzelf. Want de mensen denken wie is Fietje eigenlijk. Kun je iets over jezelf vertellen?

Als mensen dat willen weten… Ik ben een poesje van bijna twee jaar oud en ik heb op straat geleefd. Ook heb ik al twee kittens gekregen maar daar weet ik weinig meer van. Ik ben in het asiel gebracht en daar waren ze heel lief voor me. Ik ben onderzocht en gesteriliseerd en toen ik weer helemaal gezond was, mocht ik worden geadopteerd.

Mijn vrouwtje heeft mij uitgekozen omdat ze me lief en dapper vond. En ook nieuwsgierig. Zij vond dat zo leuk dat ik met haar mee naar huis mocht. Ik woon nu drie maanden in mijn nieuwe huis en ben heel blij en tevreden. Ik speel graag. Vooral verstoppertje, met balletjes, met veren en met een kartonnen doos. Ik zit graag voor het raam en slaap ’s nachts op bed bij mijn vrouwtje. Als het aan mij ligt eet ik de hele dag maar vrouwtje heeft een voermachine neergezet waar op vaste tijden wat brokjes komen.
Ik kan nog veel meer vertellen, Bertje, maar is het zo goed?

Ja Fietje, zo is het goed voor nou. Dankjewel voor het interview en veel plezier met het tuigjewandelen!!

Herrie in de straat wat nu

herrie Herrie buiten, alweer. Ik zit binnen en ik kan het horen.  Herrie is moeilijk. Je krijgt er rare gevoelens van.

Dat je onrustig bent en niet kunt liggen want dan wil je in de vensterbank maar dat durf je niet en wat je dan moet doen dat weet je weer niet.

Wat moet je  doen als er herrie is?

Thuis

Als binnenkater ben ik altijd thuis. Dat is natuurlijk superfijn want dat had ik vroeger niet. Toen leefde ik op straat en dat was moeilijk. Overal kon het gevaarlijk zijn. Dat rook ik. Of ik zag het. Of ik hoorde het, dan was er herrie, dus dan rende ik ergens heen waar ik me veiliger voelde. Zo deed ik het toen.

Binnen

Ik heb wel uitgevonden wat ik kan doen en dan helpt dan een beetje:

  • de onrust over de herrie moet ik uiten, dus dan ren ik even de trap op of mijn vrouw komt met een lintje om te spelen, en dan doe ik bam-bam-bam met mijn poot
  • soms vind ik een knuffel fijn dat helpt dan om rustiger te worden, en ook lieve woorden helpen dan
  • als ik te gespannen ben om iets te doen voel ik me toch beter als mijn vrouw gewoon bij me komt zitten dat maakt toch verschil

Buurt

Oja, wat er dan aan de hand is.  Bij mij in de buurt zijn mannen een parkeergarage aan het maken, die komt diep in de grond. En dan gaan ze boren en weetik wat voor dingen doen.  Ik kan het geeneens zien want het is om de hoek van mijn straat. Mijn vrouw heeft het uitgelegd. En ze zei ook dat het nog een hele poos duurt. En dat we daardoor de kans krijgen om met herrie te oefenen dus dat het misschien wel iets goeds was.

Nou dat kan. Maar ik heb liever een knuffel op een rustige dag.

computerspelletje Een computerspelletje met een kat is altijd leuk. Hoe leuk, bewijst Talking Tom. Inmiddels zijn er meer dan 6 biljoen spelers. Zes bil-joen! Onvoorstelbaar veel mensen zijn dat.

Talking Tom is niet zomaar een spelletje. Het is een wereld op zich met allerlei personages. En het is een uiterst winstgevend spelletje voor de makers ervan, dat ook.

Katerwereld

Het principe van Talking Tom is eenvoudig. Een pratende kater die van alles mee kan maken. Het spelletje is interactief, dus wat er in zijn katerwereld gebeurt, bepaal je voor een deel zelf. Je kunt het downloaden in Google Playstore en daarna kun je van alles bijkopen – daar begint de kassa te rinkelen.

Leuk is dat je begint met een kitten, dat je zelf moet opvoeden. Kleine Tommies worden groot en willen meer vrienden. Ja, zo gaat dat.

Cijfers

De cijfers zijn indrukwekkend. Het spel kwam op de markt medio 2010. Binnen zeven jaar groeide het enorm: er kwamen meer dan tien versies en aanvullende spelletjes bij, en bij elkaar leidde dat tot meer dan 6 biljoen downloads. In 2012 maakte Walt Disney er een tekenfilmserie van, die tien afleveringen telde. Ook op Youtube is er een serie gaande. De winsten moeten enorm zijn. Want al die beelden leiden tot meer downloads, en meer downloads leiden tot meer verkoop.

Succes

Het succes valt achteraf gemakkelijk te verklaren. Alles is positief, je raakt snel gehecht aan de personages in het computerspelletje en je wilt bijna als vanzelf weten hoe een verhaal verder gaat. Al is het bedoeld voor kinderen, ook volwassene beleven er plezier aan.

Welzijn

Hopelijk wordt Talking Tom nog eens meer dan een computerspelletje dat winst opbrengt. Juist iets met zo’n enorm bereik kan mensen inspireren om beter voor dieren te zorgen of geld te doneren aan organisaties die zich inzetten voor dierenwelzijn. Dan doe je iets goeds met al dat succes.