Kleine speciale winkels met een kat

positief kattennieuws, , , ,

 Van die kleine speciale winkels zijn het, waar ze van alles verkopen. Je komt er graag vanwege die ene persoon: de winkelkat.  Op Instagram is er een prachtige verzameling: klik en kijk 

Je kunt ook kijken als je zelf niet op Instagram zit. Gewoon doorklikken.

Vrijwel alle foto’s zijn gemaakt in New York, omdat de fotograaf daar woont. Maar bijna overal ter wereld zijn winkelkatten, ook in Nederland.

Winkel

In  Nederland hebben we een oerwoud van regels die eerder iets verbieden dan stimuleren. Dan komt er weer eens een berichtje in de kranten over een trouwe café-kat die na tien of twintig jaar trouwe dienst opeens thuis moest blijven. Alle mensen boos, want een café-kat is de helft van de gezelligheid. Katten in antiekwinkels zijn nog het gelukkigst, die hebben het minste last van regels. Soms slapen ze in de etalage. Dan weten klanten: dit is een goede winkel, daar kan ik met vertrouwen kopen. Een winkelkat is de beste aanbeveling.

Foto’s

Dat lees je ook in de commentaren op deze mooie Instagram-pagina. Mensen zijn blij als ze ‘hun’ winkelkat op de foto zien, of ze leveren commentaar wanneer ze vinden dat de winkelkat in kwestie een betere verzorging nodig heeft, en dat vinden echte kattenliefhebbers nogal gauw.

Variatie

VVat opvalt, is de grote variatie in winkels en gelegenheden, tot aan een wasserette toe. En wat is het leuk om te zien hoe goed de kat in kwestie bij de winkel past en zich helemaal op zijn/haar gemak voelt. Wat een persoonlijkheden, je zou ze allemaal wel willen leren kennen.

De site is een initiatief van Rob Hitt, wonend in het New Yorkse Brooklyn. Hij fotografeerde de katten in zijn omgeving. Toen de pagina steeds populairder werd (nu al meer dan honderdduizend volgers) kreeg hij foto’s van winkelkatten over de hele wereld toegestuurd. Heerlijk.

 

Als kat moet je je mensen leren ontspannen


Als kat moet je je mensen veel leren. Dat is gewoon zo. Mensen kunnen best weinig van dingen die echt belangrijk zijn. Dan heb ik het niet over een muis vangen of goed aan iets ruiken. Ik heb het dan over ontspannen.

Rustig

Ontspannen is iets anders dan rustig aan doen. Of dan gewoon zitten en voor je uitkijken. Dat doet mijn vrouw, maar ik voel gewoon dat ze aan van alles denkt en dan wordt ze gespannen. Dus rustig aan doen werkt niet.  Ik heb het bewijs. Wat dan wel?

Ver

Wat zeker weten werkt, is gapen. Dat je dan je bek zo ver mogelijk open doet, net of je verder in je lichaam niet meer bestaat en dan doe je dat zo lang mogelijk. Ik bedoel zo lang als het nog fijn voelt. Het beste is als je erna wat nasmakt, maar dat hoeft niet perse. Gapen doe ik thuis altijd voor, maar ze doet haast nooit mee. Ik hoop dat ze het wel leert.

Rekken

Je hebt dus gapen. En je hebt ook dat je moet rekken en strekken als je ergens hebt gelegen. Al slaap ik maar even op de bank, ik spring eraf en begin met rekken en strekken. Voorpoten stevig op het tapijt en dan naar achteren hangen. Dan met de achterpoten op het tapijt en naar voren. Zo rek ik ook mijn lichaam. Het werkt altijd. Al-tijd. En dat ziet mijn vrouw want ze doet het soms ook als we samen aan het bankhangen waren. Maar niet elke keer. Ik wel. Dus dan weet u wie er van ons tweetjes thuis het meeste ontspannen is.

Moe

Wat ik thuis ook voordoe, is dat je moet slapen als je moe bent. Gaat bij mij vanzelf. Maar mijn vrouw wil persé alleen ’s nachts slapen in een bed. En als dat niet lukt, gaat ze klagen. Of ze doet een dutje en dan wil ze toch weer ’s nachts slapen. Dat is te moeilijk voor mij om te snappen.

Dus ik zeg mensen, probeer meer te gapen en ga rekken en strekken. Dan voel je je meer ontspannen.

De allereerste Belgische kattendierenarts is er

dierenarts voor katten   Daarrrr is ze. De allereerste Belgische dierenarts speciaal voor katten.  Hoi Dominique De Schutter uit Schilde!

Ze staat op de foto met haar twee Ragdoll-katten Strudel en Biscuit.  Die foto komt van de dierenartspraktijk De Drie Biggetjes.  Dat zijn drie dierenartsen.

 

Droom

Op haar pagina vertelt Dominique over zichzelf: “Het feit dat Ik geboren ben op Werelddierendag en mijn naamdag samen valt met Wereldkattendag is voor mij geen toeval. ”

“De keuze om voor dierenarts te gaan studeren was dan ook al vroeg gemaakt. Als dierenarts wil ik een extra steentje kunnen bijdragen aan het verhelpen van dierenleed. In deze praktijk kan ik mijn droom waarmaken door me ten volle in te zetten voor de zwerfkatjes. Daardoor is de zwerfkattenpopulatie in de omliggende gemeentes enorm gedaald en kregen vele arme stakkertjes een warm nest.”

School

Nu is Dominique een stapje verder gegaan met haar zorg voor katten door gedragstherapeut te worden en haar eigen praktijk Chat le roi te openen. Iedereen snapt dat honden naar school gaan om bijvoorbeeld beter te leren luisteren. Voor katten is zoiets minder vanzelfsprekend. En toch kunnen katten soms best wat hulp gebruiken als er iets moeilijks is als angst of onzekerheid. Denk eraan als een soort therapie, ondersteunend en helpend. Voor de zuiderburen is dat nieuw.

De krant Het Laatste Nieuws interviewde  haar. Ze zei onder andere:

“Na mijn opleiding dierengeneeskunde ben ik gaan werken bij de dierenartsenpraktijk De Drie Biggetjes in Sint-Antonius (Zoersel). Veel van de kattenbaasjes die daar over de vloer kwamen, wisten geen raad met het feit dat hun viervoeters in huis bleven plassen. Een probleem waardoor veel dierenartsen met de handen in het haar zitten. Ik merkte dat ik tekortschoot en ik ben dan een cursus kattengedragstherapie gaan volgen. Dat was een nieuwe wereld die voor mij open ging en toen ben ik pas beginnen beseffen hoeveel stress poezen hebben bij de dierenarts.”
“Mijn praktijk is een plaats waar katten zich op hun gemak voelen vooraleer ze bij de dierenarts komen. Ze kunnen rustig acclimatiseren in een ruimte vol zachte materialen zonder kooien, met krabpalen, kattenbakken en voederbakjes. Honden zijn er niet welkom.”

Begin

Het is een goed begin van een betere zorg voor katten. België is nieuwsgierig naar deze ontwikkeling, getuige de aandacht van de pers. Laten we hopen dat er in het hele land daar veel nieuwe gedragstherapeuten voor katten volgen.

(bron:  hln.be)

Hoe Rudy het zwerfkitten een knuffelkater werd

Hoi Rudy! Het is nauwelijks te geloven dat dat kleine kitten en de vorstelijke kater dezelfde persoon zijn.  En toch is dat zo.

Aan deze twee foto’s kun je zien hoe belangrijk liefde is. Want dat maakte het verschil. Wat is het verhaal?

Wild

Daarvoor gaan we naar Amerika. Op een dag arriveerde er een kitten van negen weken in het asiel. Daar bekeken ze hem en toen besloten ze dat het jonkie te wild was om nog kans te maken op een huiselijk leven. Dat hoorde Sam Peterson, een man van een plaatselijke dierenreddings-organisatie en hij besloot dat dit kitten wèl een kans verdiende. En wel bij hem thuis.

 

Verjaardag

Toen Sam hoorde van het kitten, nam hij niet alleen dat besluit maar hij handelde er ook naar. Hij ging naar het asiel, nam het kitten mee en noemde hem Rudy. Sam was net die dag jarig, maar of het huis vol bezoek zat maakte hem niet uit. Dit was belangrijker. Voor Rudy was het net op tijd, anders had hij over de Regenboogbrug gemoeten. Nu ging hij in een reiskorfje mee naar een thuis.

Zorg

Sam begon met Rudy te verzorgen. Hij had vlooien in zijn vacht, die moesten weg. Rudy kon zichzelf niet goed schoon houden, dus dat deed Sam. En hij kreeg ook extra te eten, want voor zijn leeftijd was hij te mager. Dat zijn allemaal grote ervaringen wanneer je nog maar negen weekjes oud bent, maar op de een of andere manier wist Rudy dat hij in goede handen was. Hij liet alles toe, zonder bijten, blazen of boos kijken. En dat voor een verwilderd kitten.

Spinnen

Wat Sam hem niet kon leren, ontdekte Rudy zelf. Spinnen. Binnen de kortste keren begon het kleine katertje te spinnen en hard ook.  Het was niet van angst. Het was van tevredenheid. Rudy voelde voor het eerst in zijn leven dat hij veilig was, en dat hij een mens had die voor hem wilde zorgen.

Kater

En zo groeide Rudy op, dankzij de goede zorgen van Sam. Hij is nu een mooie kater die van knuffelen houdt, het liefste 24 uur per dag. Spinnen doet hij nog graag en veel.

Zo zie je, ook katten die een beetje of helemaal zwerver of wild zijn, verdienen een kans. Er kan zomaar een knuffelaar in hun binnenste zitten.

(Bron: Lovemeow.com)

Over regels, luisteren en gehoorzaam zijn

Over regels, luisteren en gehoorzaam zijn  Over regels, luisteren en gehoorzaam zijn gaat het deze keer. Ik was lekker aan het rollen met mijn tapijtje en dat vertelde ik op Facebook. Toen vroeg iemand wat mijn vrouw daarvan zei.

Nou mijn vrouw vond het leuk. En daarom wilde ze er ook een foto van maken.

Maar de vraag was eigenlijk: Mag jij dat? Daar ging ik toch over nadenken.

Regels

Bij mij thuis zijn er haast geen regels dus volgens mij is het niet streng. Ik mag overal liggen waar ik wil, wanneer ik dat wil. Behalve als ik in het kleine hoekje wil achter de bank en mijn vrouw ziet het dan roept ze: “Adelbert Cornelis!” Zo heet ik voluit. En dan heb ik opeens zin om ergens anders te gaan liggen.

Wat ik echt niet mag dat is:

  • aan kabels knagen (doe ik toch nooit)
  • menseneten (alsof ik dat lust)
  • naar buiten (geen zin in)

Luisteren

Ik vind dat als je samenwoont je naar elkaar moet luisteren. Dat vindt mijn vrouw ook. Dus als ik miauw, dan kijkt ze naar me en ze luistert. En als zij wat zegt luister ik ook en soms val ik in slaap.

Gehoorzamen

Gehoorzamen vind ik moeilijk. Als ze iets zegt van ‘kom eens hier’, of ‘kijk eens naar de camera’, dan doe ik dat alleen als ik het toch al van plan was. Of omdat ik nieuwsgierig ben naar wat er dan gaat gebeuren. Doen wat ze zegt omdat ze het zegt, daar begin ik niet aan. Want ik ben ook iemand. En zij is ook niet gehoorzaam aan mij.

Maar ik vind je moet wel op elkaar letten. Als ik me ’s nachts raar voel dan mag ik altijd naar het bed om haar wakker te miauwen voor knuffels. En als zij weer zo moe is, dan kom ik bij haar liggen op de bank en dan spin ik speciaal voor haar.

Zo is dat bij mij thuis en bij u misschien weer anders.