Onder een dekentje liggen is best een ding

onder dekentje liggen  Onder een dekentje liggen is best een ding. Voor mij dan. Ik weet dat er katten zijn die het heel gewoon vinden en die elke dag ergens onder kruipen. Voor mij is dat helemaal niet gewoon.

Soms wil ik wel maar durf ik niet. Of ik moet er even over nadenken of ik het zekerweten wel echt durf. Dan heb ik ook.

Hospitaal

Vroeger in het hospitaal had ik een warm groot dekentje, dat was voor mijn gevoel. Want ik was in die tijd heel bang en ik had een verstopplek nodig. Dat niemand me kon zien. Dat bange was gekomen door het straatleven en alles wat ik daar had meegemaakt. Toen was ik voor alles en iedereen bang geworden maar ja als niemand je ziet dan ben je toch veilig, en dat lukte ook heel goed met de deken.

Huis

Nou, en toen ik hier kwam, had ik geen verstopdeken meer nodig. Het ging best beter met me. In het hospitaal was ik opgelapt en hier was het gezellig. Ik durfde meer. Gewoon liggen en slapen dat ze mijn buik kon zien dat lukte gewoon. Ik wist van binnen wel dat als er wat gebeurde ik dan meteen kon wegspringen. Dat gevoel van jeweetnooit zat best in me.

Dekentje

Dus toen er hier een dekentje kwam, durfde ik er eigenlijk niet goed onder. Want dan zou ik niet gemakkelijk meer wegkunnen.

Oefenen

Het dekentje bleef gewoon bij mijn kussen liggen maar ik deed er niks mee. Mijn vrouw zei dat we ermee gingen oefenen en dat ik het misschien wel superfijn ging vinden. Eerst legde ze het tegen me aan.
Heel veel dagen later legde ze het dekentje een beetje over me heen en dan aaide ze me. Mijn achterwerk werd lekker warm en mijn achterpoten ook. Echt, lekker. Dat had ik niet verwacht.

Durven

Ik ben nog steeds aan het leren durven, daar ben ik heel eerlijk over. Maar het is ook zo, dat ik best vaak onder het dekentje lig. Maar niet helemaal dat is te moeilijk.

Over een kat die het superlekkerheerlijk warm heeft

  Hij heeft een grote ronde kop, hij zit op alle social media en hij heeft het superlekkerheerlijk warm. Dat moet een Japanse kater zijn. En inderdaad: hier is Busao, een gelukkige binnenkater uit de regio Ibaraki, nabij Tokio.

Vaak denken mensen dat een kat met een wintervacht het vanzelf warm heeft. Maar dat is lang niet altijd het geval. Vooral katten die wat ouder zijn, kwetsbaar of die extra behoeften hebben, zijn gebaat bij hulp.

Adoptie

Busao was ooit een straatkater die moest zoeken naar onderdak en eten. Een man, Ryuji Tan, zag het beestje en het ging hem aan zijn hart. Zo alleen. Zo behoeftig. Hij nam Busao mee naar huis en adopteerde hem. Nu was hij deel van een gezin en hij had een thuis. In dat thuis stond iets bijzonders.

Verwarming

Er was een toren die elke koude dag hitte uitstraalde. Voor Busao betekende dat een toren vol geluk. Hij gaf er kopjes aan en bleef in de buurt liggen en hangen, tot hij vanzelf in slaap viel. Door en door warm, met wintervacht en al.

Ryuji Tan: “We zetten de toren elke dag aan en dan komt Busao naar de warmte toe.  Hij heeft nog nooit een dag gemist.”

Het is een geluk om de negenjarige kater te zien slapen. Zo tevreden. Zo volkomen in het moment. Dat je ziet: ja, zo moet het leven zijn.

Beroemd

Dat soort lieve foto’s vinden Japanners fantastisch, vooral van grote ronde katerkoppen. Geen wonder dat Busao een beroemde kater aan het worden is. Thuis krijgt hij alle ruimte en hulp die hij nodig heeft.

Busao zit op Facebook: klik en kijk

Hij zit ook op Instagram, waar hij meer dan zestienduizend volgers heeft: klik en kijk 

En ook vind je hem met leuke filmpjes op youtube: klik en kijk 

Het moet gezegd: Busao is een geweldige kater.

(bron: Lovemeow.com)

  Hoi Baloo!! Dit is een zorgzame jonge poes die graag aan haar mens cadeautjes geeft. Maar hoe ontdekte ze wat hij leuk vond?

Precies zoals mensen ook leren wat een ander persoon leuk vindt: je geeft iets, je let op de reactie en daar denk je over na. Cadeautjes geven is iets met aandacht. Zonder aandacht lukt het niet.

Majesteit

Baloo is een schildpadpoes – die hebben een reputatie. Ze zouden eigenzinnig en soms zelfs afstandelijk zijn. Een beetje majesteit. Maar Baloo maakt korte metten met dat vooroordeel. Ze is een lieve en zorgzame poes, die graag wil dat haar mens, haar man Ben, gelukkig is. Dan is zij ook gelukkig.

Ddd

Elke ochtend worden Baloo en Ben samen wakker. Baloo is dan al buiten op jacht geweest om een cadeau voor hem te vinden. Ze ligt op zijn borst te spinnen, vol verwachting van zijn blije reactie.

Ben is wel blij om haar zo te zien maar… het cadeau dat ze meebracht vond hij in het begin niet zo leuk.  Het waren levende dieren. Kleine muizen. Vogels. Alles wat ze kon vangen. Die prooi nam ze mee naar huis.  Dan zette Ben het diertje weer terug de stadsnatuur in.

Baloo snapte dan natuurlijk niet. Een afwijzing van haar cadeau? Ben voelde zich schuldig.  Baloo was in de war.  Zij deed toch haar best? Een cadeau, dat ook als ontbijt kon dienen, en dan wilde haar eigen mens het niet eens.

Boomblad

Op een dag werden Ben en Baloo weer samen wakker, zoals altijd. Deze keer was er iets anders dan anders. In plaats van een muis of een vogel, had Baloo buiten een ander cadeau gevonden. Tussen haar tanden zat een groot boomblad.

En daar was Ben superblij mee. Hij aaide haar en gaf haar complimenten.
De volgende dag had Baloo weer een boomblad voor hem gevonden. En de dag erna, en de dagen die daarop volgend ook.

Verschil

De boombladen waren steeds verschillend, vertelt Ben: “Soms was het een enorm groot blad, soms een kleiner blaadje. Ze zagen er altijd mooi uit. Dus ik zorgde ervoor dat Baloo wist dat ik dankbaar was voor het blad. Terwijl ze op mijn borst zat en toekeek, speelde ik altijd even met het blad dat ze voor me had uitgezocht.”

(Bron: Lovemeow.com)

Kussen op je kop ja of nee

 Kussen op je kop ja of nee, dat is de vraag waar veel katten mee zitten. Die hebben een mens die dat heel graag doet en ook heel vaak. Het is lief bedoeld. Maar het kan ook belastend zijn. Hoe moet zoiets?

Ik heb er ook ervaring mee, en u weet misschien dat ik met een vrouw samenwoon. Dus dan is het geven en nemen. Alleen zijn we het er niet altijd over eens wie moet geven en wie moet nemen.

Begin

In het begin, toen ik hier pas woonde, moesten we heel erg aan elkaar wennen. Ik wist niet wat zij kon qua knuffelen. En zij wist niet wat ik wilde. Dus toen gebeurde er nog niet zo veel. Een beetje aaien. Dat veranderde best snel.

Proberen

We gingen van alles samen proberen. Wat kon en wat fijn was en vooral wat ik durfde. Want ik ben een kater met een rugzakje, zo heet dat, het betekent in mijn geval dat ik snel onzeker ben en dan voel ik me bang.
Ik ontdekte dat ik heel lang aaien superfijn vond, en kriebels achter mijn oor, en van complimenten hield ik ook, dat is aaien met woorden.

Verder

Zo gingen we verder met oefenen. Ik ontdekte vachthappen dat is dat je vrouw hapjes uit je vacht neemt, heel zachtjes natuurlijk. En borstkroelen heb ik een paar maanden geleden ontdekt, ik voel me dan heel ontspannen. Wat ik ook heerlijk vind is gewoon slapen en dat mijn vrouw dan een hand op me legt en verder niks doet.

Zij wil nou ook meer. Vooral kussen op mijn hoofd. Eerst keek ik van getsie. Nou doet ze het zonder geluid en heel zacht. Dus het is eigenlijk meer superkleine vachthapjes op mijn kop. En het kan alleen af en toe.

Dus

Waar het om gaat is dat je bij die dingen op elkaar let. En dan doe je minder van wat je zelf wilt en meer van van die ander wil. En zo ontdek je dan of kussen op je kop ja of nee is.

 

 

Alle mannen opgelet ik heb een vraag

verkeringHoi katermannen, mensenmannen en andere mannen. Dit stukje is speciaal voor jullie. Het gaat over verkering en wat daar moeilijk of juist leuk aan is. Ik zal het uitleggen.

Apart

Ik heb zelf verkering met Loesje. Zij is een lieve mooie zachte poes en ze woont in haar eigen huis. Daar is ze het gelukkigste. Dat snap ik heel goed want ik ben in mijn eigen huis ook het gelukkigste. We hebben elkaar op mijn Facebook ontmoet en toen leerden we elkaar steeds beter kennen. Al toen ik haar foto voor de eerste keer zag, voelde ik me van binnen apart. En nou heb ik dat nog steeds. Dat ik me apart voel en dan op een superfijne manier.

Gemakkelijk

Hoe gaat die verkering dan, zult u vragen. We sturen elkaar elke dag berichtjes en als er wat is meer. En we mailen ook. Loesje en ik vinden het alletwee fijn op die manier. Maar zij hoort net als ik vaak geklaag over verkering. Dat het zo moeilijk is. Dus toen kregen we het idee om samen een eboek te gaan schrijven en dat heet: Verkering is gemakkelijk.

Wij weten wat er gemakkelijk aan is. Maar we weten niet wat er moeilijk aan is.
Dus toen bedachten we, dat gaan we vragen.

Moeilijk

Dus mannen, wat vinden jullie moeilijk of fijn aan verkering? Maakt niet uit of je ook een kat bent of een hond of een mens, verkering is verkering. Heb je verkering of wil je het graag of denk je dat is te moeilijk voor mij? Laat het mij weten. Dan geef ik antwoord. Als je verlegen bent mag het ook anoniem dat vind ik niet erg.

Loesje gaat antwoord geven op vragen van vrouwen. Maar als je niet weet of je een man of een vrouw bent, dan maakt het niet uit wie je mailt.

mijn mail is: huiskaterbert@xs4all.nl