Soms voel ik dat Tim er is

Tim van de Loo  Hier is Tim. Hij is de kater die er voor mij was. Tim is al drie jaar geleden over de Regenboogbrug gegaan maar soms voel ik dat hij er is.

Ik weet niet of dat gek is. Mijn vrouw voelt het ook, maar niet altijd op hetzelfde moment.

 

Droom

De allereerste keer dat ik iets van Tim merkte was toen ik in het asiel zat. Ik droomde dat een rode kater bij me kwam en dat hij zei dat er de dag erna voor mij een vrouw zou komen. En dat ik bij haar een thuis zou krijgen. Hij zei dat we bij elkaar pasten.
Ik snapte het niet. Maar toen ik de vrouw zag, wel. Wat Tim zei, is waar, we passen bij elkaar.

Slaapkamer

Maar na de eerste nacht in mijn nieuwe huis, wilde ik liever niet naar de slaapkamer. Ik voelde dat Tim daar was. Hoe, weet ik niet. Het was gewoon dat ik voelde- nou, de huiskamer is voor mij en daar is alles in orde die kan ik gewoon leren kennen. Maar boven op de slaapkamer daar is het anders. Uitleggen kan ik het niet. Ik voelde het heel erg zo.

Verandering

Op een dag is dat zomaar veranderd. Mijn vrouw zei dat ze voor het slapen Tim had gezien en dat hij in het licht stond.
Daarna was er iets anders. De trap oplopen ging gewoon. Toen begon ik op het bed te slapen. Gezellig. En nou ga ik naar boven als ik zin heb, maakt niet uit wanneer.

Voelen

En toch is het zo dat ik soms voel dat Tim er is. Hoe ik dat voel, snap ik zelf niet.  Het is net of het in de kamer even waait maar dan zonder wind. Tim let een beetje op ons. Net of hij een oudere broer is. Het is een beetje raar maar ik voel me best fijn ermee en mijn vrouw ook.

Waarom ik altijd brokjes heb

  Waarom ik altijd brokjes heb dat is eigenlijk heel eenvoudig. Dan kan ik eten als ik trek heb. Voor mij is dat belangrijk.

Ik weet dat er mensen zijn die nou gaan roepen van o maar dan word je dik want je gaat de hele tijd eten.

Tegen die mensen zeg ik: nietes. Ik ben een maatje meer kater en van de dierenarts mag dat. Heeft ze zelf gezegd.

Vroeger

Voordat ik hier kwam, woonde ik in het asiel. Daar had ik een kleine ruimte voor mezelf en daarin stond iets om te liggen, water om te drinken en brokjes om te eten. Dus ik had ook de hele tijd brokjes. Dat waren andere dan ik nou heb. Toen ik hier kwam, kreeg ik een hele zak mee om te helpen bij het wennen in her vreemde huis.

Smaak

De smaak van brokjes is natuurlijk belangrijk. Ze moeten niet vies zijn want dan eet ik ze niet. Maar ze mogen ook niet zo superlekker zijn als snacks of kattensoep want dan eet ik tot ik helemaal rond ben, dat is gewoon zo. Deze brokjes zijn van Specific. Ik vind ze best lekker, dus als ik trek heb dan kan ik eten. De smaak is in orde, en dat is precies goed voor brokjes die er altijd staan.

Emo

Ik moet er eerlijk bij zeggen dat ik ook een emo-eter ben. Dus als ik zenuwachtig ben omdat ik buiten een moeilijk geluid heb gehoord en het is weer stil, dan ga ik brokjes eten. Even kraken. Ja, dat is dan ook weer geluid maar wel geluid dat ik ken en dat ik zelf maak. Dus dan is het een ander geluid.

Maar zelfs als ik ga emo-eten dan eet ik nooit heel erg veel. Waarom weet ik ook niet.

Ik vind het fijn dat er altijd brokjes staan. Dan hoef ik nooit over eten na te denken.

 

Ruby (12) zegt tegen iedereen hallo

asielpoes  “Hallooo!” miauwt Ruby. Ze is een senior poezedame van twaalf jaar oud. Ruby woont in een asiel in Engeland en ze heeft uitstekende manieren. Elke bezoeker begroet ze beleefd.

Het is ook slim van Ruby. Zo laat ze van zichzelf horen en… wie weet, vindt ze zo een thuis.

Voorgeschiedenis

De voorgeschiedenis van Ruby is een beetje treurig, zoals het vaak het geval is met dieren die in een asiel terecht komen.  Haar vorige mens emigreerde en dacht dat het een goed idee was om Ruby in te laten slapen. Dat gebeurde gelukkig niet. In het asiel werd ze opgevangen met lekkere hapjes en knuffels, en een maandelijke behandeling tegen vlooien.

Karakter

Zoals meer seniorkatten, is Ruby meer op mensen gericht dan jongere katten. Ze  houdt heel veel van knuffels en van een warme schoot om op te liggen. De wereld buiten houdt ze voor gezien, ze is liever een binnenpoes.

Senior

Kittens zijn het populairste in een asiel, dat jonge spul weet bijna iedereen te vertederen. Maar zoek je een huisgenoot, dan gaat het niet om het Awwww! gevoel, maar om wie het beste bij je past. Dus bij je levensstijl en bij je karakter.  Dan weet je ook wat je een asielkat te bieden hebt, en bij het asiel kunnen ze bedenken of jullie bij elkaar passen. Daar gaat het in feite om: niet om schattig, of om de juiste kleur, of om leuk miauwen. Het is net als in de romantiek tussen mensen: bij elkaar passen is de sleutel tot een lange liefde.

Miauw

Ruby vindt hopelijk een fijn thuis waar ze begrijpen wat ze nodig heeft. Een beetje rust en ruimte, om als dame op leeftijd gelukkig te zijn. En een mens – of meer – die behoefte heeft aan liefde en knuffels van een poes die dat graag wil geven.

(bron: Bleackholt.org)

Spul in mijn oog

  Nou u ziet het vast al. Ik heb spul in mijn oog. Het zit in mijn ooghoek. Meestal meer in mijn ene oog dan in mijn andere oog. Spul. Wat moet je ermee?

Even een medies dingetje zeggen. De laatste keer dat de dierenarts hier was keek ze naar mijn oog. Ze zei toen dat ik vroeger kattenziekte heb gehad.  En dat het daarvan komt.

Wassen

Soms sta ik dus op de foto met spul in mijn oog. Ik vind het niet erg. Als ik me was dan gaat het er vanzelf uit en het kan ook zo zijn dat het vanzelf blijft zitten.  Dus het is niet zo dat ik er heel erg op let bedoel ik. Eerlijk, mij maakt het eigenlijk niks uit.

Feesboek

Maar op Feesboek gaan dan mensen roepen dat mijn vrouw het moet schoonmaken. Heel soms doet ze dat. Dan aait ze me en opeens voel ik wat extra druk en dan is het weg. Maar ik vind het eng. Ik voel toch dat ze wat van plan is en dat er iets aan mijn lichaam verandert en dat ik dat niet doe. Dus op Feesboek zeg ik dan altijd terug dat het er vanzelf wel uitgaat. En dat is ook zo.

Gewoon

Eigenlijk hoort dit bij het gewone leven van een kater. Het kan zijn dat je spul in je oog hebt. Maar ik denk dat het taboe is. Dat mensen nou met Feesboek en al die dingen meer verwachten dat je er als social media cat altijd helemaal pasgewassen en supernetjes uit ziet.

Serieus, dat ben ik echt niet van plan. Ik laat me gewoon zien zoals ik ben. Behalve dan op de bak en nog een paar dingen, dat is persoonlijk en  dat is iets alleen voor mij. Ja, en een beetje voor mijn vrouw.

Wat moet je doen als je moe bent?

  Wat moet je doen als je moe bent? Ja, dan zegt u meteen uitrusten. Maar hoe en wat en op welke manier, daar ga ik het nou over hebben.

Het erge is: als je moe bent dan weet je niet meer wat je moet doen. Dus je moet het van te voren bedenken. Dat is mijn eerste tip.

Briefje

Dat van te voren bedenken weet ik van thuis. Eigenlijk heb ik het niet zelf bedacht maar ik geef het wel aan u door. Als u niet moe bent, moet u bedenken hoe u kunt uitrusten. Dat schrijft u dan op een briefje en dat hangt u ergens op bijvoorbeeld op het keukenkastje waar de snacks in liggen. Daar kijkt u hopelijk vaak en dan ziet u het briefje en dan weet u het weer.

Idee

Wanneer u echt niet weet wat u kunt doen om uit te rusten, geef ik nu een paar tips:

  • water drinken
  • naar buiten kijken en gapen
  • bankhangen
  • op het tapijt in de zon gaan liggen
  • in bed gaan slapen

Hier heb ik persoonlijk goede ervaringen mee. Dat ik me erna beter voel, bedoel ik.

Vrouwen

Ik zie wel dat vrouwen het moeilijk vinden om uit te rusten. Bij mij thuis en op Feesboek hoor ik dan klachten. Dat ze moe zijn en willen liggen maar dat mogen ze dan niet van zichzelf. Waarom dat zo is weet ik niet. Ik zie op Feesboek wel dat mannen dutjes doen enzo. Die mogen dat wel van zichzelf. Dat snap ik dan ook weer niet. Mensen zijn best moeilijk vind ik.

Pauze

Ik heb nog een tip. Als u van uzelf de hele tijd moet werken en u wilt niet moe worden, dan kunt u pauze nemen. Dat duurt korter dan uitrusten. In die pauze kunt u dan uw kat een snack geven en knuffelen. Dan is iedereen gelukkig.