
Bert vroeg mij laatst hoe ik erachter ben gekomen dat je in de wasbak kan slapen. Nou dat ga ik jullie vandaag vertellen.
Frau kwam
Jullie weten misschien wel dat ik eerst een ander huisje had met andere mensen. Maar dat ging allemaal niet goed enzo en toen werd ik naar Stichting Zwerfdier gebracht. Daar mocht ik dingen die ik nooit eerder gemogen had. Zoals op het aanrecht zitten. En dat tassen ook heel leuk zijn om in te kruipen. Maar omdat ik toen nog niet zoveel durfde ging ik niet verder dan soms op het aanrecht. Ik zag de wasbak wel en ook dat mensen daar water vandaan haalden voor mijn waterbakje maar verder deed ik er nog niets mee.
En toen, toen ineens werd er gezegd, Minnie er komt iemand voor je kijken. Dat is nou bijna zes jaar geleden. Die iemand was Frau. En het was liefde op de eerste miauw hoor. Ik wist meteen, nou ga ik naar mijn furrever home. Eerst moest ik wel nog in de kattenmand mee in de otoo. Dat is zo’n blikken ding op vier wielen. Omdat ik graag mee wilde heb ik me netjes gedragen en hoogstens een paar keer zachtjes miauw gezegd.
Huis verkend
Nou en toen we er waren toen heb ik het hele huis verkend. Daar heb ik wel een paar dagen over gedaan hoor. Ik bedoel wij katten zijn een stukje kleiner dan mensen dus het duurt wel even voordat je alles gezien hebt. Maar op een dag was ik in de natte kamer en keek ik omhoog. En daar hing een witte bak. Dus ik werd nieuwschierig en dacht zou ik daarop kunnen springen? Ik ging er eens goed voor zitten, haalde diep adem, deed een oer miauw en sprong. Gelukt! Ik zat in de witte wasbak! De eerste keer ben ik er meteen weer uitgesprongen. De tweede keer bleef ik er wat langer in zitten. En de derde keer was ik al een beetje moe en ben ik gewoon in slaap gevallen. Dat lag dus best lekker. Vooral in de zomer als het superwarm is dan is dat lekker koeltjes aan je billen.
Nieuw huisje
Ik weet nog goed dat Frau een paar zomers en winters geleden tegen mij zei dat we naar een ander huisje gingen. Het eerste wat ik dacht was, en mijn wasbak dan? Mauw gaan we die meenemen, vroeg ik. Frau moest lachen en verzekerde me dat er in het nieuwe huis ook vast wel een wasbak zou zijn.
Dus toen gingen we weer eerst in de otoo om bij het nieuwe huisje te komen. Deze keer was ik wel aan het miauwen. Want ik was echt wel een beetje nerveus. Hoe zou dat nieuwe huisje zijn? Genoeg slaap en speelplekjes voor mij? En het meest belangrijk, een lekkere wasbak?
Wasbak met raam
Toen we er aankwamen moest ik eerst met mand en al twee steile trappen opgetild worden. En toen waren we er en ging het deurtje open. Ik ging meteen alles verkennen.
Vier vensterbanken om op te chillen, allemaal balken om de circus Minnie op uit te hangen en bomen vol met vogels. Miauw wauw ik mauwde en purrde zo opgewonden was ik. En toen. Toen zag ik een deur en die deur ging naar de natte kamer. En daar was het hoor. Een witte wasbak. Twee keer zo groot als in het oude huis. Ik ging er meteen in liggen. En nog mooier, er zit ook een raam bij. Dus ik kon nu en tsjillen in de wasbak en naar de vogeltjes kijken. Oh wat was mijn poezeleventje nu miauwgeweldig. Het duurde dan ook niet lang voordat ik in slaap viel en heerlijk lag te dromen.
Ik mag de wasbak bijna de hele dag gebruiken. Alleen vroeg in de ochtend niet en ook niet als het al heel donker is buiten. Dan heeft Frau het zelf nodig. En nee hihi ze gaat er echt niet zelf in liggen hoor. Dat zou niet eens passen. Maar ze moet twee keer per dag haar tandjes schoonmaken. Wij katten doen dat gewoon via onze brokjes maar mensen dus niet. Daar vertel ik een andere keer misschien wel eens over. Het verschil tussen katten en mensen.
Dit was het weer voor deze keer. Kopjes aan alle vrienden hier op de blog.
Poot, Minnie

Als frau brokjes is wezen verdienen of als ze boodschappen is wezen doen dan sta ik te wachten bij de deur. Dan mauw ik extra hard zodat ze goed hoort dat ik blij ben dat ze er weer is. Maauuww! En veel kopjes geven natuurlijk. Dat hoort er ook bij. Ik word dan ook lekker geknuffeld en dan wandelen we samen de trap op naar boven.
Mieuw
Water drinken
Als je met meerdere bent is je oortjes of je koppie wassen makkelijk. Je kan het dan omstebeurt bij elkaar doen. Ik moet het helemaal zelf doen. Frau heeft wel eens geprobeerd te helpen door op mijn koppie te likken. Maar dat vond ik niet echt een succes. Eerst maak ik mijn linkervoorpootje goed nat en was ik de linker kant door van voor naar achter over mijn koppie heen te gaan. Daarna doe ik hetzelfde met mijn rechterkant.
Dit is mijn eerste blogje van het meowe jaar. Frau en ik willen iedereen een meowtastisch jaar wensen met veel brokjes, sneks en knuffels.
Eerst het raam boven de warme plaat. Die kijkt uit op de weg. Dat is een drukke waar van alles te zien is. Er rijden blikken op vier wielen voorbij in allerlei soorten, maten en kleuren. Frau moet altijd een beetje lachen om mij, omdat is zo’n blik volg. Mijn kopje gaat dan van links naar rechts. En dan weer naar links om een nieuw rijdend blik te volgen. Er zijn ook dingen op twee wielen te zien waar mensen op zitten. Soms zelfs met twee of meer. Ik kijk dan altijd extra goed want het lijkt me echt miauw lachen als ze zouden vallen. Stout van mij he.
Het derde raam is het meest interessant. Want daar zie ik over de daken en door tuinen heen andere katers en poezen lopen. Als ik mauwauwau hoor dan weet ik, catfight! Dan ga ik meteen voor dat raam zitten om te kijken. Frontrow noemt frau dat altijd haha. Soms mauw ik ook instructies. Maar of ze me horen? Grijp ‘m bij z’n staart! Blaas zo hard je kunt! Ga plat op je buik liggen dan ziet ie je niet! Soms zijn er ook mensen in de tuinen onder mij. De meeste zien mij niet. Heel soms wel en dan wordt er gezwaaid. Ik weet dan nooit zo goed wat ik moet doen en ga dan maar weg bij het raam. Wat ik ook moeilijk vind is hard geluid. Dat is van een ding in de lucht die chop chop chop doet en rondjes cirkelt boven ons huis. Frau zegt dat dat een helikopter is en dat zij het geluid ook irritant vindt. Ze zijn dan op zoek naar iets. Nou dat kun je toch ook gewoon op de grond doen? Dat is mijn kattemening.
Dan ga ik het nu over de afgelopen dagen hebben. Omdat ik nou werk heb want ik schrijf voor de blog had ik volgens frau ook recht op een kerstpakket. Een kattekerstpakket. En wat zat daar dan in? Nou erg jammie, kaastoktok snoepjes heb ik gehad van meneer Whiskas. En van meneer Felix feestnoepies. Die zijn met allemaal verschillende vissmaakjes zoals sallum en tonein. Ik kreeg er een paar zo uit de hand om te eten. Vroeger vond ik dat eng. Nu niet meer. Lekker opsmikkelen. Er werden er ook een paar op de grond gegooit. Zodat ik er als een prooi achteraan kan gaan. Ga ik eerst links of ga ik eerst rechts of ga ik toch het snoepje in het midden vangen. Uiteindelijk smikkel ik ze natuurlijk alle drie op haha.
Maar de kerstwiekent snek was niet het enige wat ik kreeg. Want mensenoma had een katdootje voor mij gekocht. Het is een vis van stof. En als je erbij in de buurt komt of met je pootje op tikt dan gaat de staart bewegen. Leuk joh! Nou daar ging mijn oer wel van aan. Ik wilde de vis meteen vangen. De vis is lekker groot zodat je ook echt wat in je pootjes hebt. De stof is stevig zodat je het niet meteen stuk bijt. Of nou ja, misschien als je heel erg wild bent en denkt dat je een tijger bent, dat ie dan wel snel stuk gaat. En dan zit er dus ook nog ketnip in. Dus ik werd ook een beetje high van de vis. Daarom mag ik er niet te lang meespelen. Want te veel ketnip is niet goed voor je. Daar weet Loesjedinnie alles vanaf hihi.