Hajoooooooooo iedeween. Hier is hij weer. Uwes besse innefjoewer fan de blog. Hihihihi. Fanmijdaag heppik oom Lucky weete te stjikke. Hij lijk op me oompie Bert. Hij hep deselfte kweuren en hij bwogt ook hihihihi.

Wat een snertweer is hut he de laase teit. Aween maar reege en kauw. So nie weuk!! Want ik mag nu niet sofaak naar buite. En ik ben gwaag buite en dan ga ik op mij ploemstoel slaape. En als je buite een sgeetje laat dan ruik je het ook niet ommedat hut dan wegwaait hihihihi.
Feel pwesier met het leese fan, weederom, een spetterent innefjoew hihihi.

Hoe auwt ben uwes?
Ik ben jarig in april en ben dit jaar zeven geworden.

Waar ben uwes geboor?
Dat weet ik niet precies maar ik denk ergens in Brabant. Ik miauw wel Brabants zeggen mijn mensen. Het kan wel eens op een boerderij of bij iemand buiten in de tuin geweest zijn maar dat weet ik niet meer zo goed. Ik weet wel dat we buiten gevonden zijn. Ik pas later dan mijn mamapoes en mijn broertje en twee zusjes. Denk dat ze mij niet konden vinden en toen was ik helemaal alleen en had ik me toch een honger. Dat was best erg en eng ook. Daarom wil ik nu ook veel en vaak eten en veel knuffels krijgen. Ik houd niet van alleen zijn maar wel van samen.  (oooooh wat errug dat uwes so aween was. Sniksnik)

Heette uwes altijd al oom Lucky?
Ja, toen ik gevonden ben, mocht ik met de andere katten in een pleeggezin wonen. Daar heeft mijn pleegmama mij Lucky genoemd. Jij zegt altijd oom Lucky tegen mij, dat vind ik best stoer klinken ook. Jij bent dan mijn neef Doorie. Ik heet Lucky omdat ik geluk had dat ze me nog gevonden hebben en ik weer naar mijn mama mocht. Ik heb nu nog veel geluk hoor. (Me mamsie hep me leert om teege alle katjes en woeffers oom en tante te segge die feeeel auwer sijn. Ies met repek)

Sgaam uwes uwes wel eens foor uwes mense?
Nee, niet echt denk ik, alhoewel. Soms dan zeggen mijn mensen dat ik heel lief ben en dat ze trots zijn en zo. Dat is wel fijn maar ze overdrijven wel eens en dan wil ik eigenlijk vooral graag slapen. Van mij hoeven ze niet zo overdreven te doen hoor. Maar als ik dan een aai krijg, vind ik het allemaal wel weer best ook.

Sijn uwes mense wief?
Ja hoor, ze zijn erg lief voor alle beestjes hier en ook voor andere dieren. Ze geven ons lekkere brokjes en snoepjes en zo maar ze aaien ons ook als we dat willen. We mogen hier eigenlijk van alles en lekker onze eigen gang gaan, dat is erg fijn. Ze zeggen wel dat we verwend zijn, nou ja…dat valt toch wel mee zeker?  (Seg mij frauw ook oofer mij. Dat ik een furrwent nest ben. Naufanmeja!!)

Wat is hut eerse wat uwes doet as uwes wakker wor?
Als ik net wakker ben, dan ga ik mezelf eerst goed uitrekken. Voorpootjes naar voren, achterpootjes een voor een naar achteren strekken, rug rekken en een paar keer flink gapen. Soms ga ik daarna naar buiten of een knuffel geven aan mijn mensen maar ik ga meestal eerst eten. Als ik lang geslapen heb, heb ik dan ook gewoon weer trek in brokjes. Als mijn baasje thuiskomt, lig ik meestal nog te slapen maar dan kom ik als een speer uit mijn mand om een aai te halen en daarna te bedelen om natvoer of snoepjes. Ik houd erg van snoepjes. O, als ik wakker ben ga ik ook vaak mijn vrouw helpen aan de laptop.  (Ik hau ook fan noepies!! Hihihi)

Met ze hoefeele woon uwes thuis?
Wij wonen hier met, even denken hoor, acht mensen/dieren. Ik heb een baasje en een vrouwtje, een mamapoes en een zusje-poes. Zij heten Molly en Dropje. Er wonen in de tuin ook nog drie konijntjes, allemaal meisjes. En vogels en zo maar die tel ik maar niet mee want die vliegen soms ook weer weg en wonen hier dan niet echt, toch?  (Eet uwes die nie op? )

Uwes hep ook een sus. Waar woon sei?
Ja, ik heb mijn zus Dropje hier maar dat is niet echt mijn zus. Dat voelt wel zo maar ze is ergens anders geboren en heeft een andere mama en papa. Mijn ‘echte’ zus is Ginger (ze is helemaal rood), die woont bij kater Otis en bij twee lieve mensen die ook vrienden zijn met mijn mensen. Ze hebben elkaar leren kennen door ons katten. Ik had nog een rood wit zusje maar dat is een sterretje geworden. Onze broer Semmie is er nog wel en die woont niet zo heel ver weg in een ander huis.

Hoe hep uwes oom Bert leere kenne?
Oei, even nadenken. Ik denk dat ik hem heb leren kennen door mijn vriend kater Bram en zijn vrouw. Hij zat al op FB en wist van de mooie site met fijne verhalen van Bert en al zijn vriendjes. Mijn vrouw leest de verhalen voor maar ik mag zelf ook al weer een hele tijd iedere week een blog maken, met foto’s erbij. Alleen heb ik niet altijd zin om op de foto te gaan trouwens. Pff…  ( Oooooh ikke haat ook foowtoos neeme!!)

Waar plas uwes en wat is de kweur fan uwes bak?
Ik plas meestal op een van de bakken die binnen staan. Even kijken wat voor kleur ze zijn… goede vraag. Allebei de bakken hebben een crèmekleurige bovenkant (dat is wit maar dan net ff anders) en de ene is blauw aan de onderkant, de andere grijs. Maar de kleur maakt met niet zoveel uit. Ik kies wel vaak dezelfde bak. Pas stond die verkeerd om…kon ik toch niet door de opening. Er zit geen luikje in want dat vinden we niks. Ik doe mijn grote boodschap altijd op de ene bak maar plassen doe ik soms ook buiten in de tuin. Daar is een flinke zandbak waar dat kan. Ik ben een heel nette kater want ik graaf alles keurig onder en soms, als Molly het niet zo goed gedaan heeft of op de verkeerde plaats gegraven heeft, zorg ik dat haar plasjes ook weg zijn. Best netjes toch?  (egwel hihihihi)

Uwes mag naar buite. Kijk uwes wel goet naar lings en regs bij hut oofersteeke?
Als ik door het luikje naar buiten ga (blijft een raar ding) dan doe ik altijd voorzichtig en kijk ik goed uit hoor. Ik ga niet uit de tuin maar kijk goed uit als ik daar oversteek om bijvoorbeeld bij de schutting te kijken of daar een andere poezel is. Ik steek wel vaak in de tuin over. Mijn zus Drop klautert uit de tuin maar ik zal haar zeker zeggen dat ze goed links en rechts moet kijken. Ik denk niet dat zij de straat over durft maar dat weet ik niet zeker. De straat is gevaarlijk en daar durf ik zelf echt niet heen.

Fang uwes wel eens een sappige muis? Eet uwes se ook op?
O ja, ik heb wel eens een muis gevangen hoor, pas nog samen met Drop eentje. Maar we eten die niet op dus ik weet niet of die wel sappig was…😊 misschien volgende keer toch maar eens proberen. Ik eet wel vliegjes, mugjes, een mot zo nu en dan en soms zelfs een libelle. Die kraken lekker…mijn vrouw griezelt daarvan en dan heb ik nog meer lol.  (ooooh die gwoote bwomfjiege sijn sooo wekker)

En dan nu me mamsie weer met haar weereltbewoempte en nootzaakelukke kollum:

Mamsie wil hut (w)(fr)eete.

Lieve Lucky dank jou wel dattie mee heb gedaan aan mij Doorie ze innefjoew. Van mij eigen wil ik jou nog graag mij fraage stelle want iedereen weet. Mij Doorie ze innefjoew is pas ze innefjoew assie ook Mamsie haar fraage heb beanwoord.  En Oopa Floris brei er ze eigen eindje aan.
Hier kom Mamsie ze fraage:

1 Lucky jij ben in jou bloei van jou leefe. Hebbie groote honger en wat is jou faavooriete eete? Eetie meer dan jou Molly Mamsie of jou Dropjeszus? Eet jij ooit Saame kibbeldinge en krijg zij dan ook iets?

Hoi lieve Mama Loes. Ik heb vaak wel veel honger en ik eet best veel brokjes maar tegenwoordig is mijn favoriete eten (naast vleesjes die mijn mensen op een boterham doen) toch echt Kattensoup of een blikje met vis in gelei. Daarin zitten lekker zachte brokjes in saus. Ik denk dat mijn Dropjeszus nog meer eet dan ik maar zij krijgt nooit een dikke buik, snap jij nu hoe dat kan? Ik heb nog nooit kibbeldinge gegeten…zijn die lekker? Ze klinken wel erg lekker moet ik zeggen. Ik wil best delen hoor. Wij eten meestal samen een zakje of een blikje. Soms krijgen we nog een zakje maar dan moet ik eerst wel even zielig kijken. Heel zielig met een scheve snuit werkt dan het beste.

2: Jij schrijf in jou blog dattie fliegjes eet. Doe jij die fange of fang jou vrouw die foor jou eigen? Maak zij dan fliegesoep of garnaaale in fliegesjelei?
O ja, vliegjes vind ik erg lekker moet ik zeggen. Ik eet ze meestal zo op. Soms vangt mijn vrouw er eentje met zo’n stokje met een handje aan het einde maar ik kan het zelf eigenlijk net zo goed, misschien wel beter nog. Ze heeft er nog nooit soep of gelei van gemaakt maar ik ga nu nog vragen of ze dat doet. In de soep die we wel eens krijgen zitten ook garnaaltjes en daar passen een paar vliegen vast heel goed bij. Dat lijkt me een prima combinatie.

3: Lucky jij ben een steefige katerman hebbie ons fertel. Hoe groot is jou buik? Vin jou mense jou buik te groot van ze eigen? Moetie diejeete of mag jij alles eete bijfoorbeeld slagroomijs met saus van tonijn? Hebbie dan nog jou tande ofer?
Ja, ik ben best wel een kater met een maatje meer. De witte jas (eek, daar moet ik binnenkort naartoe voor een prik) zegt dat ik wel wat mag afvallen maar dat lukt niet zo goed. Maar zolang ik niet zwaarder word is het ook nog goed. Ik vind nu eenmaal heel veel dingen lekker…saus….jammie. IJs is meer wat voor mijn Dropjeszus. Mijn buik is veel centimeters rond denk ik maar ze hebben het nog nooit gemeten met zo’n speciaal lint. Ze hebben wel Molly gemeten toen ze een luik voor de deur gingen kopen denk ik. Toen hebben ze een speciaal grotere maat gekozen zodat we er allebei makkelijk door kunnen. Niet dat ik het luik leuk vind want ik heb liever dat de deur gewoon open staat. Wel zo handig. Dat past altijd. Tanden heb ik nog zat maar ik ben er al een paar kwijt… die heeft de witte jas eruit gehaald omdat ze slecht waren maar nu is mijn gebit weer helemaal dik in orde hoor!

Oopa’s eindje:

Haai Ludwieg hier Oopa.
Samen keivet zijn?
O, Oopa dat klinkt vet cool. Ik wil wel samen met u keivet zijn maar dan vooral keiveel snoepjes krijgen, keiveel mooie poezendames zien, keiveel slapen…eigenlijk gewoon alles kei. Ik denk dat ik nog veel van u leren kan want u heeft al veel meegemaakt en vertelt altijd wijze verhalen aan de jongere katermansen. Zucht…kei leuk dat ik mee mocht doen aan een interview en jammer dat het al weer afgelopen is. Kei jammer.

Dank jou wel Lucky dattie zofeel eerluk ben gewees met alles wattie ons heb fertel. Wij weet nu weer zofeel meer van jou eigen en hoe jij leef en eet. Van mij Doorie,  Oopa Floris en MammaLoesje

Heew speesjaal

Nau nau nau… wat een innefjoew weer he?
Oofer een kwein tijtje komp er een heewe speesjaale innefjoew twauwens. En nu hoor ik uwes fjaage speesjaale innefjoew? Jaaaaaaaaa… een speesjaale hihihihi. Ennnn deese keer doet ik hut niet aween. Maar daar hoor uwes laater meer oofer. Set wel awemaal confettie, taart en wiemoonaade klaar. En sjippies hihihihi.

Ikke peel de laase teit faak met me feere op een stokkie. Ooooooh dat isse so weuk. Ikke poink en poink me suf hihihihi.
Ennnn ik peel met me liggie. En ik ben egwaar heel snel. Laas heppik nog een filmpie plaatst waarop je me kan sien pootballe. Plus dat ikke me karatakikmoefs laat sien!! Want ook daar ben ik goet in!!!
Res mij uwes nog een kwiptiese ommesgrijffing te geefe wie me follegenne slagoffer is.
Komptie!!!
Ferrie kippig.

Dit was het foor deze keer
Ik sluit af met een dikke koes
Foor mij MammaLoes
Toedeledokie
Dorus

Hoi lieve allemaal, deze keer wil ik wat vertellen over mijn bezoek aan de witte jas. Voor degenen die het nog niet weten, dat is de dierendokter. Ik heb een mevrouw die de witte jas is maar eigenlijk snap ik niet helemaal waarom mijn mensen haar zo noemen. Ze heeft gewoon een andere naam maar wat nog gekker is: ze draagt helemaal geen witte jas want die is soms groen en een andere keer blauw. Toch best raar hè? Misschien weten mijn mensen niet goed wat wit voor kleur is.

Maar goed, normaal gesproken ben ik ’s nachts vaak wakker en kijk ik graag naar buiten. Ik houd dan goed de wacht en pas op mijn mama en zus. Dit vertel ik jullie omdat ik dan de morgen die daarna komt, vaak moe ben en lekker slaap. Nu was dat op de dag dat ik naar de witte jas moest, dus anders dan normaal. Ik was heel de morgen al lekker wakker, ging naar buiten en weer naar binnen en heb mijn vrouw geholpen met werken. Wel drie keer minstens! Mijn vrouw vroeg zich toen af of ik misschien al een vermoeden had dat ik naar de dokter moest voor een prik, maar ze dacht toch dat dat eigenlijk niet kon. Nu ja, ik ben toch niet gek zeker? Ik voelde allang dat er wat op het punt stond te gebeuren maar wat het precies was, wist ik toen nog niet. Maar Lucky houd je echt niet zomaar voor de gek hoor.

In de mand

Daarna ben ik toch maar een poosje gaan slapen, want ja, op een bepaald moment ben je als actieve katermans toch ook gewoon moe. Diezelfde middag was er weer iets anders dan anders… mijn man kwam eerder thuis. Dat is niet erg want toen kreeg ik lekkere soep uit een zakje. Je snapt wel dat ik die natuurlijk niet aan mijn neus voorbij laat gaan. Ze gingen toen thee drinken dus niks aan de hand, dacht ik. Maar toen gebeurde het hoor: ineens stond de grote mand die altijd in de kast staat, in de keuken. Mijn man pakte me vast toen ik voorbij liep en stopte me zomaar in de bak. Ik heb nog een paar keer gemiauwd maar dat hielp niks want hij deed de bak niet meer open.
Toen mocht ik in dat blikken ding op wielen. Daar was het best warm in maar het ging goed hoor en we waren er al snel. Bij de dierenarts was deze keer veel te zien voor mij. Soms is er bijna niemand maar nu heb ik een bak gezien met vijf kleine poezels. Allemaal samen in één bak, snap niet hoe dat paste maar ze zaten er echt allemaal in hoor. Toen nog een paar hondjes en nog twee andere katten. Ik weet niet of ze ziek waren of voor hetzelfde kwamen als ik: een APK en een prik. Erger nog: twee prikken. Na even wachten (er kwam een hondje dat hard moest hijgen en die mocht eerst omdat hij zich niet lekker voelde) werd ik ook geroepen. Ik was inmiddels lekker lui in de bak gaan liggen maa dat zul je altijd zien, dat is dan net op het moment dat je denkt dat je niet meer hoeft en dan mag je toch nog.

Bij de witte jas

Eenmaal binnen bij de witte jas kreeg ik Algemene Poezelige Kattenkeuring. Eerst op die stomme weegschaal natuurlijk. Deze keer stond er precies hetzelfde op het scherm als de vorige keer dus misschien deed ie het nu wel goed. Soms is ie gewoon stuk denk ik. Is wel wat veel zegt ze maar ja, als ik geen natvoer eet dan kan ik niet goed op de bak dus dat schiet ook niet op. Ik bromde al toen ze me weer op tafel zette maar daar trok ze zich niet echt wat van aan. Dat had kennelijk niet genoeg indruk gemaakt en dat ik niet eens uit de bak wilde komen, daar deed ze ook al niet aan mee. Mijn man hield me vast en weet je wat ze toen deed? Zo’n koude ronde schijf op mijn buik zetten om te luisteren… brrr… misschien snappen ze niet zo goed dat ze dat ding eerst warm moeten maken? Ik heb een ruisje bij mijn hartje maar dat heb ik altijd al gehad. Als het erger wordt, moeten ze gaan kijken maar nu hoeft dat nog niet. Gelukkig maar want ik wil niet nog een keer terugkomen.
Daarna kwam trouwens het ergste van alles: ze heeft me notabene twee prikken gegeven! Niet normaal maar nu kan ik er weer wel een poosje tegen en ben ik goed beschermd. Ik heb heel erg gebromd bij de tweede prik en geprobeerd te bijten maar ik moet mijn strategie de komende tijd eerst bijschaven of wat oppoetsen want ze waren me te snel af. Ze is wel lief hoor die witte jas maar ik kom er niet graag. De assistente zei nog wel dat ik een knapperd was, dat maakt veel goed hoor. Zij weet tenminste hoe je een stoere katermans moet benaderen!

Weer naar huis

Toen was het ineens klaar en kwam de mand weer terug en ben ik er meteen in gaan zitten. Moest nogal likken met mijn tong van alle spanning, dat kun je op de foto nog zien. We zijn snel naar huis gegaan en daar mocht ik meteen uit de bak. Ik ben heel de avond dicht bij mijn mensen gebleven, dat leek me het veiligste. Als zij opstonden, deed ik dat ook en ik ben nog buiten gaan liggen op tafel. Ik lig graag op tafel maar niet op die bij de witte jas hoor. Gelukkig is alles goed en hoef ik nu niet terug. Er komen nog veel donkers voordat ik weer terug moet dus nu ben ik gerust. O ja, heb mezelf natuurlijk wel heel goed gewassen toen ik thuis was, dat is belangrijk als ze aan je vachtje hebben gefriemeld.
Duimen jullie mee voor de poezels die zich nu even niet zo lekker voelen en geven jullie alle mensen en dieren die het nodig hebben, een dikke knuffel? O ja… caaf Mini mocht kennismaken met een caaf-kereltje. Ze vinden elkaar erg lief dus nu mogen ze binnenkort samen in het huis van Mini gaan wonen. Dat is nog eens goed nieuws hè?

Dikke knuffel van Lucky voor jullie allemaal

Hoi allemaal, hier ben ik weer. Eerst wil ik vragen of jullie samen met mij nog eens willen zwaaien naar caaf Maxi en poezel Muppet die een sterretje geworden zijn. We hopen dat ze nu fijn bij alle andere sterrenvriendjes kunnen zijn. Ik vind het erg verdrietig voor hun mensen en ik stuur ze troostkopjes. Natuurlijk draaien we ook nog altijd met de pootjes voor vrede en dat iedereen blij is.

Liggen

Pas geleden kwam de postbode aan de deur. Die komt wel vaker maar deze keer was er een pakketje voor mij. Nu ja, het was ook voor mijn vrouw en de rest natuurlijk maar mijn naam stond op de doos. Ik vond dat best wel spannend maar moest wachten met uitpakken tot mijn man er was, dat was leuker volgens mijn vrouwtje. Toen ben ik eerst maar een tijdje bovenop de doos gaan liggen, want ik moet ervoor zorgen dat de spulletjes die erin zitten netjes blijven en dat niemand er zomaar ineens met de doos vandoor gaat, toch? Dat kan helemaal niet meer als deze binnen staat maar veiligheid is erg belangrijk, vind ik. Daarom zit ik ook vaak op de vensterbank om te kijken of alles nog veilig is in de tuin. Ik zei pas al dat er vaak een rood vriendje komt maar de nieuwe buurpoes is ook al geweest. Die is nog best wel klein en die vind ik lief. Ze is rustig en doet wat snuffelen, dat is niet erg.
Maar goed, om op dat pakketje terug te komen. Je kunt wel zeggen dat het een pakket was trouwens, want anders had ik niet eens op de doos gepast. Toen mijn man thuis kwam, heb ik meteen verteld dat er iets met de postmevrouw gekomen was en dat we het moesten uitpakken. Het pakket kwam van een lieve kattenvriend die we kennen via Snuitjesboek. Die heeft heel veel werk gedaan om alles bij elkaar te zoeken en de spulletjes in te pakken in een doos. Dat is wel heel erg lief hè? Toen we de doos open hadden gemaakt, kwamen daar toch super mooie spullen uit. We zijn heel erg verwend. Vrouwtje had een mooie beker en lekkere thee maar wij kregen snoepjes, placemats om fijn op te liggen, speelgoed en een heel bijzonder iets dat ik nog niet goed ken.

Balletje

Vrouwtje kreeg de verpakking (die ik uiteraard ook van boven tot onder geïnspecteerd heb) niet snel genoeg open naar mijn zin maar toen dat gelukt was, kreeg ik iets dat ik nog nooit eerder gehad heb. Het was een soort balletje op een stokje. Dat balletje is met catnip dus nu kan ik daarmee wieven. Dat ruikt altijd zo speciaal maar ik ken dat alleen als het in een muisje of een kussentje zit, dus dit is anders maar wel heel fijn. Ik ruik er steeds aan en pak het stokje tussen mijn pootjes om ermee te spelen. Het andere speelgoed uit de doos had Molly meteen te pakken. Zij is dan al wel 11 jaar maar ze speelt soms nog als een kitten. Ik kijk dan wat zij doet, want daar kan ik nog van leren hoe het moet. Dat balletje zat dus aan een stokje met een moeilijke naam… een mata-nog-wat-dinges-stokje. Zo heet het ongeveer maar ik kan het niet zo goed uitspreken. Aan dat stokje kun je likken en eraan knabbelen is ook al gelukt. Ik vind het een heel bijzonder en speciaal cadeautje en omdat ik het nog niet eerder gehad heb, is het iets waar ik nu veel mee speel.

Vrouwtje heeft het stokje buiten in het zand geprikt. Nu lijkt het op een golfbal zegt ze maar ik weet niet zo goed hoe die eruit ziet. Die staan ook wel eens ergens op kennelijk en dan moeten mensen de bal daarvan af slaan. Maar dat doe ik niet met mijn catnip balletje hoor want ik vind het veel te fijn dat deze aan een speciaal stokje zit. Ik heb het stokje uiteraard wel weer uit de grond getrokken want als het op mijn placemat ligt, kan ik er fijn mee spelen. We hebben drie placemats gekregen, dat is fijn want dan hebben we er allemaal eentje! Dat is toch echt lief van onze FB-vriend. Cadeautjes krijgen is leuk maar geven ook. Dus nu ben ik mijn vrouw aan het helpen met een verrassing voor iemand anders…wel meer dan eentje eigenlijk maar meer mag ik er nog niet over verklappen hoor. Anders is het geen verrassing meer natuurlijk.

Knuffel van Lucky

Hoi allemaal, ben ik weer. Ik hoop dat er geen spulletjes stuk gegaan zijn aan het huis of in de tuin want er stond weer een harde woei met veel regen en ook flitsen en donders. Ik vond het niet zo heel erg eng, want ik lag toen al een poosje binnen lekker te slapen maar Dropje was er best bang van en die piepte af en toe. Toen het over was, werd ze gelukkig ook weer rustig en ik heb haar later nog een neusje gegeven om haar gerust te stellen.

De tuin

Omdat de meneer op de televisie harde woei en regen had beloofd, had mijn man de tafels en stoelen op elkaar gezet zodat ze niet zouden wegwaaien. Dat is gelukkig niet gebeurd maar mijn waterbakje buiten (die was nog maar pas nieuw) is wel door de tuin gevlogen. Die zat best vol met water maar ja, dat was er natuurlijk zo weer uit. Ik vind het wel interessant dat de tafels nu op elkaar staan, want dan kan ik er nog steeds prima op zitten om lekker in de struiken te gluren naar vogels of proberen te kijken of er nog iemand bij de buren in de tuin zit. Die hebben alleen een blafsnuit maar de laatste weken zie ik wel meer andere poezels in hun eigen tuin of door het paadje komen dat achter onze tuin is.

Poort

Ik vind het nog steeds erg spannend als de poort open gaat maar durf daar nog altijd niet naartoe hoor. Ik ruik daar allemaal sporen van andere katten dus ik blijf gewoon lekker veilig in onze eigen tuin. Ik denk trouwens dat wij heel erg lekker gras hebben in de voortuin want er komen steeds andere poezels om dat te eten. Ik ben wel lief tegen die andere hoor… Loedertje komt gelukkig minder vaak. Dat is beter voor mijn bloeddruk zegt mijn vrouw maar ik weet niet wat ze daarmee bedoelt. Ik bloed toch nergens en druk? Nee hoor, ik heb het niet druk en voel geen druk ergens. Ik ben nu eenmaal een vrij relaxte katermans.

Snoep

Ik wilde deze keer ook nog wat vertellen over snoepen en zo. Jullie weten wel dat ik graag snoepjes en zo lust. Natvoer gaat er ook altijd wel in en een snekkie slaat deze jongen niet over. Nu heb ik tegenwoordig een soort snack ritme. Mijn man werkt ergens anders (zou wel eens mee willen want hij zegt dat er muizen zijn en dat ik daar heel hard kan rennen in lange gangen) en moet dan iedere dag met het blik op wielen daar naartoe. Als hij thuiskomt, dan vlieg ik op hem af om hem welkom te heten. Dan krijg ik ook meteen een lange knuffel. Als hij dan net binnen is, krijgen we lekkers zoals een visje of een snack. Daar ben ik prima tevreden mee, dat is een goede regeling. Maar nu heb ik ook bedacht hoe ik nog meer lekkers kan krijgen.

Let wel: brokjes vind ik oké maar je wilt als katermans nu eenmaal ook wel eens wat anders. Ik ben dol op Milkie cupjes met melk en ook op allerlei soorten snoepjes. Ik weet nu ook precies hoe ik het moet aanpakken om deze te krijgen. Beetje verveeld op en neer lopen werkt al heel goed want dan denken ze hier dat ik wat tekort kom. Dat is heus niet zo maar ik krijg dan een snoepje. Bij voorkeur nog meer dan eentje natuurlijk. Verder kan ik heel zielig miauwen of met een scheef kopje gaan zitten kijken. Op mijn allerzieligst natuurlijk. Dat werkt altijd prima. Mijn vrouw kan daar niet goed tegen en dan krijg ik soms ook weer een schaaltje met kattenmelk.

In de keuken

Ze hebben in de keuken een ding waar allemaal mensen-eten in zit. Daar blijft het koud in zeggen ze. Dat boeit me niet maar er zit wel vlees in dat ze op een boterham doen. En dan ben ik er als de kippen bij als ik de deur hoor. Dan kijk ik super zielig en krijg ik een klein stukje vlees. En dan blijf ik wachten en zielig kijken zodat ik nog een stukje krijg. Dat is best slim van mij toch? Hebben jullie ook manieren om duidelijk te maken aan je mensen dat je ook wel wat lust? Dat wil ik best wel weten zodat ik dat ook kan proberen. Maar zielig kijken, doe het maar. Je zult zien dat het werkt! Ik ben niet zielig hoor, echt niet. Maar doen alsof is de perfecte manier om snoep te krijgen. Ik ben een bedelaar en een schooier zegt mijn vrouw dan… het maakt mij niet uit hoe ze het noemt, als ik maar wat lekkers krijg! Ze hebben een heel pakje met vleesjes en daarvan kunnen ze best wel wat delen hoor. Een stukje is al genoeg want teveel is natuurlijk ook weer niet zo goed. Vooral niet voor mijn katerbuik.

Dikke knuffel van Lucky en we tetteren voor vrede en dat iedereen gezond en gelukkig is.

PS kater kitten Milo is nu al bij zijn nieuwe vrouwtje. Ik hoop dat hij het erg naar zijn zin heeft en ook wat lekkers krijgt maar dat komt vast wel goed.

Hoi lieve vriendjes, ben ik weer op deze maandag. Deze keer wil ik graag eerst knuffels vragen voor iedereen die daar behoefte aan heeft. Soms is het gewoon erg fijn om die te krijgen maar zeker ook om knuffels te geven want daar word je blij van!

Deze keer wil ik het hebben over wat je allemaal in je tuin kunt meemaken en vinden. Omdat de struiken nu het warm weer is erg hard groeien en mijn mensen ze niet allemaal tegelijk kunnen knippen en niet alle takken ineens in de container passen, worden sommige struiken en boompjes nogal groot. Dat vind ik dus helemaal niet erg en mijn mama en zus ook niet want dan kun je je daar goed verstoppen en ziet niemand je heel snel. Mensen niet maar ook andere poezels en vogels niet. Dat laatste is erg handig want dan kun je als katermans wel naar de vogels kijken en zien ze jou lekker niet zitten.

Blaadjes

In de tuin is altijd van alles te beleven en kun je ook dingen vinden. Zo zitten er op blaadjes en op takken vaak kleine beestjes waar ik naar kijk en soms eet ik er wel eens eentje op als ik daar trek in heb. Meestal niet maar af en toe een vlieg smaakt me wel. Geloof wel dat er meer katten zijn die vliegen lekker vinden dus dat is niet eens zo heel apart. Nu snuffel ik dus regelmatig met mijn neus door de struiken, zeker die op de grond te vinden zijn. Daar vind je namelijk van alles. Kleine beestjes maar ook grotere. Nu zien mijn mensen dat grotere beest dus niet (heel soms als het bijna donker is wel) maar ik weet gewoon dat mijn egelvriendje daar woont. Ik kijk heel vaak in de struiken en steek dan echt mijn snuit er gewoon helemaal in. Moet wel oppassen zegt mijn vrouw dat de egel me niet prikt maar ik let heus goed op.
De egel is niet de enige extra bewoner die nu in onze tuin woont. Er wonen namelijk ook een papa en een mama mus. Dat zijn kleine vogels. En ze hebben in de heg tussen ons en de buren een nest gemaakt voor kleine musjes. Ik weet niet of ze al kleintjes hebben maar ze vliegen heel vaak op en neer dus misschien zijn de baby’s er al. Misschien zijn er ook mezenvogels een nestje aan het bouwen dus het wordt hier gezellig druk. Ik vind het heel spannend om ernaar te luisteren en naar de vogels te kijken. De natuur is mooi.

Dropje

Vorige week was er iets raars in de tuin of eigenlijk, er was iets raars dat met de buren te maken heeft. Onze buren hebben een Woef, een grote zwarte maar ze doet niks en kan ook niet bij ons in de tuin komen. Blafsnuit speelt vaak met een bal. Lig ik daar een beetje lui te zijn in de tuin en komt er toch ineens een geel, rond ding uit de lucht naar beneden vallen. Nou ja zeg… ik wist niet wat er gebeurde en schrok er ook best een beetje van om eerlijk te zijn. Mijn mamapoes rende naar binnen maar Dropje kwam uit haar bloempot en we gingen samen op inspectie. Samen is het veiligst want dan kun je elkaar ook meteen beschermen als dat nodig is.
Maar goed, wij dus met zijn tweetjes, plat op onze buik dus op zoek naar wat er gevallen was. Na een poosje snuffelen door de struiken hadden we het gevonden hoor! Het was een tennisbal waar de hond mee speelt. Deze kon zo hard vliegen dat hij bij ons in de tuin gekomen was. Denk dat de Blafsnuit er een grote mep tegenaan gegeven had en dat ie daarom naar ons was gevlogen. Eigenlijk waren we best geschrokken maar toen we eenmaal wisten wat het was, was het niet eng meer hoor. Mijn vrouw heeft toen de bal gepakt en teruggegooid over de schutting. Wij hebben wel duidelijk aan haar uitgelegd waar die lag zodat ze niet zo lang hoefde te zoeken. Dat is wel slim van ons, he?

Mijn man

O ja… gisteren was er nog wat in de tuin… ik hoorde mijn man praten maar ik zag hem dus echt niet. Dat was heel raar. Mijn vrouw zat buiten op een stoel en ik keek al naar haar of zij het snapte maar ze leek het niet gek te vinden. Ik hoorde echt mijn man praten maar waar hij zat… ik dacht eerst dat hij zich misschien net als ons verstopt had in de struiken maar geloof niet dat hij daarin past. Totdat mijn vrouw zei dat hij bij de buren in de tuin was. Dan kun je dus iemand wel horen maar niet zien. Toch blijft het raar. Gelukkig was hij daarna snel weer thuis want ik vind het erg fijn om hem te zien. Dan achtervolg ik hem overal en krijg ik veel knuffels omdat hij mij ook gemist heeft. Dat vind ik altijd heel fijn.

Veel knuffels van Lucky voor jullie allemaal