Sinds ik bij mijn mensen woon zijn we met ons drietjes, twee mensen en een katerman, mijn man of mijn vrouw is overdag of in de afond wel eens weg, ze zijn ook weleens allebei tegelijk weg, ik heb zelf natuurlijk de tuin die ik moet kontrooleren dus ik ben niet steeds in ons huis, maar in de nacht zijn we alledrie binnen, dat hoort zo en als iets zo hoort moet het ook altijd zo blijven, dat weet iedereen, PUNT.

In de tuin

Vorige week ging mijn man heel vroeg in de morgen weg, dat mag best natuurlijk en dat vond ik niet meteen raar, ik was die dag met mijn vrouw in de tuin en we hadden het samen gezellig, maar in de afond was mijn man niet terug gekomen, mijn vrouw zei tegen me dat hij er de folgende dag weer zau zijn, ik hield haar goed in de gaaten, straks ging zij ook nog weg en dan zau ik ineens alleen zijn!, wat moest ik dan doen?, ik werd er zenuwachtig van en ik liep haar overal achterna, ik wilde de hele tijd knuffelen en ik tetterde zachtjes, toen we gingen slapen was mijn man nog niet thuis, ik sliep bij mijn vrouw op het grote bed, op de PUNT van het stuk waar mijn man altijd slaapt.

Ekstra knuffels

De morgen daarop was hij er nog steeds niet en ik was heel stilletjes, mijn vrouw knuffelde me ekstra veel en ze tilde me ook op, dat doet mijn man elke dag, hij tilt me op en blijft zo een tijdje met me staan en dan ga ik brommen, dat ben ik zo gewend, net als dat hij in de afond mijn haren borstelt, en dat hij in de ochtend het kattendeurtje open doet voor mij, nau had mijn vrouw dat allemaal gedaan, ze deed het prima hoor, dat moet ik eerlijk zeggen, maar het foelde toch anders dan het hoort, ik werd een beetje bang, had ik iets faut gedaan dat mijn man weg was?, lag het aan mij?, mijn vrouw vertelde me dat hij echt weer thuis kwam, dat ik me geen zorgen hoefde te maken, maar mijn toeter was van schrik kapoo, toen mijn vrouw naast me op de grond ging zitten kroop ik helemaal tegen haar aan en verstopte mijn hoofd in haar armen tot je alleen nog maar het PUNTje van mijn oren zag.

Mijn man

In de afond kwam mijn man ineens weer door de deur, zooo heee ik was opgelugt!, hij deed zijn jas uit en tilde me op, presies zoals het goed is, en toen waren we weer met zijn drietjes, dat vind ik toch het allerfijnst, mijn man had een zakje snekkies en ook nog kouwstiks voor me meegenomen, mijn toeter deed het meteen weer, ik heb de hele afond getetterd, ik liep naar binnen en naar buiten, mijn man heeft me geborsteld en ik was helemaal vrolijk, alles was weer in orde, Zie je wel dat hij weer thuis is gekomen? vroeg mijn vrouw me, we komen altijd bij je terug, daar kan je op vertrouwen Keef, ja maar dat is een moeilijk PUNT als je al eerder in de steek bent gelaten.

Om vijf uur in de ochtend maakte ik mijn man wakker dat ik naar buiten wilde, hij stond op en deed mijn deurtje voor me op de elastieken, toen wist ik echt zeker dat alles weer was zoals het hoort, en mijn man wist het ook, en als iets zo hoort moet het altijd zo blijven, dat weet iedereen, PUNT.

Dit jaar mocht ik voor de eerste keer meedoen aan de Hoedjessjoow, ik had er natuurlijk wel over gehoord, net zoals alle katten op de hele wereld, alleen wist ik niet presies hoe en wat, en nau mocht ik zelf een hoed op en meezwaaien naar de sterren!, het was nog veel mooier dan ik dacht, in het begin was ik ferdrietig omdat er zoveel sterren zijn, totdat mijn vrouw zei dat er dus ook heel veel liefde is geweest en nog steeds is, en dat er ook heel veel vriendjes zijn die zwaaien naar de sterren, ja dat is waar!, het was een konneksie tussen hemel en aarde, en ik foelde me een klein PUNTje daar tussenin.

In de tuin

Maar wel een PUNTJe met een mooie hoed op, een echte Keverhoed!, en een PUNTje dat zeker weet dattie leeft, dat weet ik natuurlijk altijd wel, maar soms foel je dat ekstra duidelijk, en dit was zo een mooment, mijn vrouw foelde het ook, we weten dat alles zomaar ineens kan veranderen, maar nu is alles nog goed zoals het is, en dat is een reden om blij te zijn en gelukkig, dus dat waren we ook, na de Hoedjessjoow gingen we samen de tuin in en ik lag op mijn rug in het gras, af en toe aaide mijn vrouw mijn buik, verder waren we een beetje aan het dromen denk ik, en alles was helemaal perfekt, PUNT.
Ik lig elke dag in de tuin, ik heb een nieuw plekje gevonden, het is naast een plant die een soort rode vrugtjes heeft, zo een vrugtje heet een framb-oos vertelde mijn vrouw, mijn man haalt die rode dingetjes er elke dag af en eet ze dan op, en de folgende dag zitten er weer nieuwe aan!, hij heeft me er wel eens aan eentje laten ruiken en ik denk niet dat ik ze lust, maar als ik onder die struik kruip is het lekker koel en als ik wat naar voren lig is het lekker warm in de zon, ik kan de hele tuin zien en ook of mijn mensen naar buiten komen, achter me is het hek van de tuin van de hond, dat is dichtgemaakt dus ik lig feilig, het is mijn faavooriete PUNT in de tuin.

Framb-ozen

In de lente was de struik nog heel klein, ik wist eigenlijk helemaal niet dat hij er was, maar hij werd steeds groter, en nog groter, er kwamen bloempjes aan waar flinders op zaten en er kwamen groene balletjes aan die langzaam rood werden door het zonnetje, dat zijn dus die framb-ozen, in de herfst gaan de bladeren bruin worden en vallen ze op de grond, en in de winter heeft de struik alleen nog maar takken en kan je er niet meer lekker onder liggen, maar ja dan ben ik toch binnen dus dat is geen PUNT.

Na de winter komt weer de lente en gaat de plant jonge blaadjes maken, en zo begint alles opnieuw, en dat gaat een hele tijd zo door, totdat na een heleboel jaren de struik heeeel aud is en niet meer kan leven, maar totdat de struik te aud wordt ga ik er onder liggen en genieten, en mijn man blijft die rode vrugtjes eten en mijn vrouw kijkt naar ons, en ze zegt dat het jammer is dat alles voorbij gaat, maar dat als iets voorbij is en het wordt gemist, het ook betekent dat je er blij mee was toen het nog leefde, en dat dat voor eigenlijk alles in het leven zo is, voor planten en dieren en mensen, daar moest ik even over nadenken want het is best moeilijk, maar nu snap ik haar PUNT.

Eerst wil ik natuurlijk iedereen bedanken voor alle lieve letters van vorige week voor Bolle, mijn mensen waren er zoooo blij mee, en ik ook, want ik ken Bolle uit mijn dromen, een mooie bruinzwarte kater met een half oor, die me toen ik in het asiel zat vertelde dat er mensen voor me zauden komen, dat gebeurde en het was het beginPUNT voor ons drietjes als famielie.

Tuin

Ik ben de eerste kat met wie mijn mensen samenwonen die niet aan een tuin was gewend, dat merkten ze meteen, het duurde best lang voordat ik de tuin begreep, ik was in het begin bang voor alle geluiden en alles wat er bewoog, vooral fogels vond ik eng, en mijn mensen moeten nog steeds vaak een beetje lachen omdat ik zo netjes over de paden loop, ik ga nooit zomaar de planten in, alleen mijn bak is onder de struiken, logies want ik ga niet plassen of poepsen als iedereen me kan zien, dat lijkt me een duidelijk PUNT.

Gras

Nu foel ik me fijn in de tuin, ik lig op het bankje als er zon is, ik kijk naar de fogels, ik tetter als ik een andere kat zie op het dak van de schuur, altijd vriendelijk hoor want ik maak nooit ruusie, daar hau ik niet van!, ik speel en ren in het gras, maar behalve de jonge ratjes  had ik nog nooit op iets gejaagd, en van de ratjes wist ik niet presies wat ik er mee aanmoest, daarom bracht ik ze naar mijn mensen, maar die wisten het ook niet dus ik heb geen nieuwe ratjes meer gevangen, daar zag ik het PUNT niet meer van.

Tijger

Nu zag mijn vrouw vorige week dat ik voor de eerste keer een fogel probeerde te vangen, de fogel liep op de grond op zoek naar wormen, toen ik hem zag ging ik helemaal plat in het gras liggen, ik deed zachtjes mekmekmekmek, daarna schudde ik met mijn bips, ik keek om naar mijn vrouw en tetterde keihard dat ze goed moest kijken, ze riep Ja Keef ik zie je!, ik deed weer mekmekmek, schudde nog eens met mijn bips en toen… was de fogel weg en zat mijn vrouw te lachen, ze zei dat de fogel al weg hipte voordat ik het merkte, en dat ik de volgende keer misschien minder lawaai moet maken, en ook dat ze nu snapte waarom ik zo mager was toen ik in het asiel kwam, ja ik natuurlijk ook, het was omdat er op straat geen eten was!, maar zij denkt dat het ook komt omdat ik niet kan jagen, nau ja!!!, ik kan juist heel goed jagen, ik ben echt een tijger, kijk maar hoe ik mijn lepels en mijn dobbelstenen vang, maar mijn vrouw vindt dat toch anders omdat die stil in het gras liggen, en bovendien kan je een lepel en een plestik dobbelsteen niet opeten zegt ze, ja okee daar heeft ze een PUNT.

Maar toch kreeg ik een groot kompliement, mijn vrouw zei dat ze blij was dat alles was gegaan zoals het ging, want de fogel kon weer naar zijn famielie, ik had laten zien dat ik er echt wel eentje ZAU kunnen vangen, en mijn vrouw hoefde zich geen zorgen te maken om de fogel, dus tien PUNTen voor iedereen!

De meeste katten hauden ervan als alles altijd hetzelfde is, dus dat je weet wat er gaat gebeuren op een dag, dat heb ik ook hoor, maar mijn mensen noemen me vaak een makkelijk jongetje, ik vind het niet erg als er dingen veranderen, als ik maar genoeg knuffels en kouwstiks krijg is dat voor mij helemaal geen PUNT.

Op het buro

Ik vind het niet erg als mijn mensen dingen anders doen dan ik gewend ben, of als er nieuwe spullen in huis staan, of als er in de tuin iets gebeurt, maar mijn schaapjes moeten hetzelfde blijven, het is heel belangrijk dat daar niks aan verandert!, ik heb drie schaapjes, eentje onder het grote bed, eentje op het buro en eentje onder de tafel, bij alle schaapjes zitten dekentjes, en de dekentjes moeten ook presies zo blijven liggen als ze nu liggen, dat is echt een heel belangrijk PUNT.

Gewassen

En wat had mijn vrouw nau een tijdje geleden gedaan? ze had een schaapje gewassen en ook twee van de drie dekentjes die erbij hoorden!, ze vond mijn schaapje er fies uitzien, en mijn dekentjes vond ze nog fieser, nau ja!!!, er was niks mis met mijn schaapje en mijn dekentjes, ze roken juist zo lekker naar mij en er zaten genoeg haren van mij op, en allemaal aarde en zand uit de tuin roept mijn vrouw, ze waren helemaal grijs geworden!, ja nau en?, ik heb daar geen last van, en mijn mensen hoeven niet in mijn schaapje te slapen, dus wat was het probleem?, mijn gewassen schaapje rook ineens helemaal verkeerd, ik klom op het buro, snuffelde eraan en ging ergens anders liggen, ik wilde er niet meer in, wat mijn vrouw ook probeerde, ze deed er dekentjes van onder het bed bij, ze legde een snekkie in mijn schaapje, ze wreef er met mijn borstel over, maar ik bleef bij mijn standPUNT.

(tekst gaat verder onder de video)

Pas na twee weken ging ik weer in mijn gewassen schaapje, mijn man zei Zie je wel, want hij dacht al dat ik het niet fijn zau vinden, zo was Beer ook, Beer wilde een keer niet meer in zijn slaapdoos omdat mijn vrouw een heel klein stukje karton van de bovenkant van zijn doos had weggehaald, het zat helemaal los en viel er bijna af, het was maar twee bij twee sentiemeter folgens mijn vrouw, maar die avond wilde Beer niet meer in zijn doos, mijn man kwam mijn vrouw wakker maken en vroeg wat ze met de doos van Beer had gedaan, mijn vrouw wist van niks, na een tijdje kon ze zich ineens dat kleine stukje karton herinneren, gelukkig lag dat nog bij het aude papier, ze heeft het boven aan de doos geplakt met plakband, en Beer klom er meteen in en ging slapen, Beer wilde graag dat zijn doos tot in de PUNTjes hetzelfde bleef.

Niks veranderen

Pop en Mol maakte het niks uit als hun mandje of dekentjes werden gewassen, maar de kartonnen kurk van Bolle mocht niet verschoven worden, dat vond Bol eng zei mijn vrouw, ze vertelde me dat ze een keer voordeed dat je ook aan die kurk kon krabben, en dat Bol er toen heeeeeeel snel bovenop ging zitten en mijn vrouw veron-twaardigd aankeek, hij was heel suinig op zijn kurken en vond het niet netjes dat mijn vrouw er zomaar aan ging krabben, en daar had hij een PUNT, vind ik.

Mijn vrouw durft nu niks meer te veranderen aan mijn schaapjes, ze zegt dat ze ze de eerste honderd jaren niet meer gaat wassen, gelukkig maar, ze heeft nu op de markt een heel groot stuk schaapjesspul gekocht, als dekentje voor mij, het is een beetje roze, ze hoopt dat je dan niet zo goed kan zien hoe fies het wordt, maar natuurlijk wilde ik niet op dat nieuwe spul liggen, nau heeft ze het klein geknipt en doet ze af en toe een stukje onder mijn aude dekentjes, totdat het helemaal naar mij ruikt, maar ze zegt dat dat allemaal wekenlang gaat duren, en al die tijd moet ze tegen een fiesig dekentje op het buro aankijken, dat kan best zo zijn, maar dat wassen, dat mag echt NOOIT meer gebeuren met zo een streepPUNT!