Vorige keer wilde Mevrouw Loes graag ideeën en tips om Loes gezond en gelukkig te houden. Dit omdat Loes het niet altijd eens is met haar nierdieet. Er hebben weer veel mensen en katten gereageerd, ook op de facebookpagina van Loes zelf. Heel erg bedankt!
Hopelijk kan Loes nog lang genieten van haar eten en tegelijkertijd zo gezond mogelijk blijven.

Over Bertus

Deze keer is de vraag van Mevrouw Bertus.
Bertus is een mooie, wollige rood met witte kater. Mevrouw Bertus heeft hem in januari dit jaar geadopteerd uit het asiel. Daar was hij als zwerver binnengebracht, en er was niet veel over hem bekend. Zelfs geen leeftijd. Er werd gezegd dat hij bang en schuw was.
Dat blijkt ook zo te zijn. Bertus raakt in paniek van bijna alle geluiden. Hij heeft zijn eigen kattenluik, en mocht na drie maanden zelf naar binnen en naar buiten. Maar nu blijft hij vooral buiten, zowel overdag als ‘s nachts. Hij mag het tuinhuis in, en doet dat ook.
Gelukkig komt hij wel uit zichzelf weer naar binnen en gaat als het rustig is op de trap liggen. Naar de woonkamer durft hij nog niet.
Bertus heeft sinds kort een bedje in de slaapkamer, en daar ligt hij graag. Het is rustig en hij kan ook zijn kattenluikje in de gaten houden.
Mevrouw Bertus woont samen met haar vriend en een zoon van 24.
Iedereen doet heel erg zijn best, en ze zijn dol op Bertus. Ze zouden hem voor geen goud willen missen. Maar Mevrouw Bertus zegt dat haar hart breekt als ze ziet hoe bang hij is, en vraagt zich af of dat ooit nog goed komt.

Aaien

Ik moet eerlijk bekennen dat ik een beetje buikpijn kreeg toen ik het verhaal las over Bertus. Omdat ik meteen aan Bolle moest denken. En aan hoe vreselijk het is als je ziet dat een kat zo bang is voor alles en iedereen.
Ik heb Mevrouw Bertus gemaild voor wat extra informatie, en was opgelucht om te lezen dat Bertus zich wel laat aaien en zelfs op schoot blijft liggen – al is het dan maar even.
Maar ik was vooral opgelucht dat hij uit zichzelf naar binnen komt. Dat is, denk ik, het belangrijkste. Want daarmee laat Bertus zien dat hij Mevrouw Bertus vertrouwt. En dat hij weet dat het ook ZIJN huis is.

Bertus klinkt niet als een ongesocialiseerde kat. Dat is een kat die in zijn eerste maanden nooit mensen heeft meegemaakt, en daardoor altijd angstig voor mensen zal blijven. Ook al kan dat op een gegeven moment bijtrekken.
Als Bertus niet gesocialiseerd was zou hij zich niet zo makkelijk laten aaien en op schoot blijven liggen. Blijkbaar heeft Bertus zowel goede als slechte ervaringen met mensen gehad. En door die slechte ervaringen (en een tijd zwerven?) is hij nu angstig voor mensen geworden.

Eerste manier

Kort gezegd zijn er twee manieren om te zorgen dat Bertus zich iets minder angstig voelt.
De eerste manier is met hulpmiddelen in de vorm van pilletjes en dergelijke.
Uit eigen ervaring weet ik dat het heel moeilijk is om af te wachten en toe te kijken terwijl je kat zo bang is. Bovendien is het voor een kat zelf ook verschrikkelijk om de hele tijd bang te zijn. Dan zou iets kalmerends een (tijdelijke) oplossing kunnen zijn.

Wij hebben Bolle een tijdje Telizen gegeven. Een rustgevend voedingssupplement. Wij hebben hiervan met Bol nooit enige verbetering gemerkt. Maar over Zylkène, ook een voedingssupplement, heb ik goede verhalen gehoord. Allebei de middelen kunnen door het eten, en over het algemeen eten katten het zonder al te veel problemen.
Verder is een Feliway-stekker of -spray een idee. Die geeft bepaalde rustgevende stoffen af die katten kunnen ruiken (en mensen niet). Bij Bolle werkte dat niet, maar ik heb gehoord over katten die er veel baat bij hadden. Ik ken helaas ook verhalen over stekkers die in brand zijn gevlogen, dat wil ik toch even noemen als waarschuwing!
Telizen, Zykène en Feliway kun je in de dierenwinkel of bij de dierenarts kopen, of bestellen bij webshops zoals Zooplus.nl en medpets.nl

Er zijn nog sterkere middelen tegen angst bij katten, zoals valium en antidepressiva die ook door mensen worden gebruikt. Deze middelen zijn alleen te verkrijgen via de dierenarts. Maar ze hebben zóveel bijwerkingen dat ik ze niet aan zou raden. Een kat wordt er heel erg suf van, slaapt extreem veel, eet alles wat hem of haar voor de voeten komt, en kan nauwelijks meer normaal lopen of bewegen. En sommige katten reageren juist averechts en worden extreem druk van die middelen, ook niet ideaal.

Tweede manier

Uiteindelijk komt het volgens mij toch neer op de tweede manier: tijd en geduld.
Het kan best dat Bertus altijd een beetje schrikkerig blijft. Maar misschien ook niet, wie weet zet hij op een gegeven moment ineens een knop om.
Bertus doet het al heel goed, gezien zijn angsten. En elke positieve ervaring die hij in huis en met zijn familie opdoet slaat hij op in zijn geheugen. Hoe meer positieve ervaringen, hoe meer zijn angst naar de achtergrond gaat.

Mevrouw Bertus zou Bertus het liefst zoveel mogelijk binnen hebben, in verband met de kou. Ik snap dat helemaal, maar ik zou Bertus in geen geval dwingen om binnen te blijven! Dan wordt hij alleen maar banger, en voelt zich opgesloten. Wat hij dan ook is.
Een kat is van nature een vluchtdier, en wil altijd weg kunnen komen. Juist voor een angstige kat is het heel belangrijk om te weten dat hij ELK moment weg kan. Naar een plek waar hij alleen is en zich veilig voelt. En dan is de tuin een logische keuze.
Wij hebben soms uren wanhopig zitten wachten tot Bol weer naar binnen kwam, als hij weer ergens van geschrokken was. Maar juist het feit dat hij wist dat hij weg kon, maakte dat hij gelukkig altijd weer naar binnen durfde te komen.
Hopelijk blijft Bertus uit zichzelf meer binnen naarmate het kouder wordt. En merkt hij dat het binnen toch eigenlijk wel heel lekker warm en droog is.

Angstige katten vinden het vaak eng als iemand langsloopt als ze eten of drinken of slapen of op de bak zitten. Dat komt doordat ze op dat moment niet goed op hun omgeving kunnen letten. Dus ik zou zoveel mogelijk proberen om Bertus op die momenten met rust te laten, of met een wijde boog om hem heen te lopen.
Mevrouw Bertus zit al op haar hurken en praat zachtjes tegen Bertus, dat is heel fijn voor een bange kat. Dan ben je kleiner, en dus minder bedreigend. Een hoge stem is ook minder bedreigend.

Wij hebben voor Bolle, toen hij net bij ons woonde, een kartonnen huis gekocht. Daar ging hij meteen in liggen, en het was zijn vaste verstopplek als er iets engs gebeurde. Misschien vind Bertus zoiets ook leuk? Bij Zooplus hebben ze een paar verschillende, voor een euro of 6.
Het kan ook zijn dat Bertus een gewone kartonnen doos fijn vindt. Eventueel met een “deuropening” er in geknipt, zodat hij meer overzicht heeft.
Omdat Mevrouw Bertus schrijft dat hij vaak op de trap gaat liggen zou het misschien een idee zijn om Bertus een paar plekken in de hoogte aan te bieden. Op een kast, of op een bureau of een vensterbank. Met een dekentje of een mandje erop.
Het is belangrijk dat Bertus een plek heeft waar hij nooit gestoord wordt. Dat kan de nieuwe mand in de slaapkamer zijn, of een andere plek. Dat betekent niet dat je geen geluid mag maken, of niet langs hem heen kan lopen. Maar dat hij, als hij daar ligt, nooit opgepakt wordt, of verschoven of wat dan ook. Een plek waar hij als het ware onzichtbaar kan zijn.

Vaak wordt gezegd dat (bange) katten het prettig vinden als je ze niet aankijkt, niet tegen ze praat, en eigenlijk net doet alsof ze er niet zijn. Dat je alle initiatief van de kat uit laat gaan. Dat geldt vast voor veel bangerikken. Maar als een kat echt NIKS uit zichzelf durft, zoals Bolle bijvoorbeeld, kun je lang wachten! Dus ik zou een beetje een middenweg kiezen, en kijken waar Bertus het beste op reageert.
Bovendien denk ik dat het altijd goed is om veel tegen een bange kat te praten. Dan wennen ze aan je stem, en merken ze dat je contact maakt zonder dat je iets van ze “wilt” of verwacht.

Tip

En de allermoeilijkste tip die ik wil geven is om zelf rustig te blijven. Ook als Bertus ergens van schrikt, of in paniek raakt. Hou hem niet tegen, voel je niet schuldig en raak niet zelf in paniek. Want dat merkt Bertus meteen. Hij zal ongetwijfeld heel erg op jullie letten, en als jullie bang zijn bevestig je hem in zijn idee dat er iets is om bang voor te zijn.
Tot slot wil ik nog zeggen (of liever gezegd: schrijven) dat ik het geweldig vind dat Bertus zo’n fijn huis heeft gekregen. En ik weet wel zeker dat Bertus daar ook blij mee is, al vindt hij het nog eng. Maar het is veel en veel beter dan zwerven en op straat leven, of in het asiel zitten!

Ik weet dat meer mensen met angstige katten wonen, en ik hoop dat er veel tips en reacties komen!

Mevrouw Kever.

OPROEP

Ook een vraag?
Ook een vraag om tips en advies? Mail de vraag naar huiskaterbert@xs4all.nl, dan maakt mevrouw Kever er een mooi stuk van voor op het blog.

Hoi allemaal, ben ik weer voor deze week. Vrouwtje was heel druk op de laptop maar nu mag ik ook weer. Het is Sinterklaas geweest en wij hebben ook een cadeautje gehad.

De postmeneer kwam echt een hele grote doos brengen, denk dat wij er met zijn drietjes wel tegelijk in gepast hadden hoor. Maar goed, ik mocht op de doos zitten, want dat doe ik met iedere nieuwe doos altijd. Daarna werd deze open gemaakt en weten jullie wat erin zat? Een hele fluffy hangmat om aan de verwarming te hangen. Die heb ik natuurlijk helemaal besnuffeld en heb er ook al in geslapen. Ik heb er eerst goed in getrappeld want dat hoor je nu eenmaal met nieuwe spullen te doen als katermans. Dat gaat goed als spullen zo lekker zacht zijn als een hangmat of een kussen bijvoorbeeld.

Beesie

Ik wil jullie graag wat vertellen over toen ik nog een kitten was. Vrouwtje zegt wel eens, Lucky jij bent nooit klein geweest. Hoe kan dat nu? Natuurlijk ben ik ook ooit klein geweest maar ik ben al zes en half nu dus niet meer klein hoor. Ik ben een flinke katermans. Maar ooit was ik ook gewoon een kitten. Toen ik nog maar net hier in huis woonde, kreeg ik veel speelgoed. Knuffeltjes, muisjes, een lampje en er was één speelgoedje bij dat ik echt helemaal geweldig vond. En ook nog steeds geweldig vind!
Dat is dus een Beessie. Weten jullie wat dat is? Dat is een fluffy dingetje, niet zo heel groot met een kop en een soort lange staart. Er zitten ook oogjes op trouwens. Ik had deze al toen ik een kitten was en ze zijn er in allerlei kleuren maar dat maakt me niet zoveel uit. Ik neem het Beessie in mijn bek en doe dan een beetje grommen, net alsof ik een echte buit gevangen heb. Ik ren er ook mee door de kamer, want dat vind ik wel stoer. Er zijn er hier een paar op voorraad want soms gaat er wel eens eentje stuk maar gelukkig is er dan nog een nieuwe. Eerder deze week had ik het verstopt. Vrouwtje zag wel dat het kleed in de kamer raar lag maar wist niet goed wat er aan de hand was. Totdat ze een klein stukje van het Beessie zat. Dat had ik toch maar mooi weten te verstoppen zodat het bijna niet meer te vinden is. Ik weet natuurlijk zelf wel waar het ligt hoor. Maar verstoppertje spelen is wel erg leuk!

Eend

Voor Sinterklaas heb ik ook nog ander speelgoed gekregen. Het is een gele eend. Er zat een kokertje bij waar iets in zat. Vrouwtje moest eerst de buik van eendje open maken en kon er toen dat spul in doen. Ik kon echt bijna niet meer wachten want ik rook natuurlijk al wat het was. Catnip! Ik ging echt helemaal los met dat speelgoed en ook Dropje heeft er al mee gespeeld. Dat is nog eens leuk joh. En als de catnip niet meer zo goed ruikt, kan er gewoon nieuwe in gedaan worden.
Ik wil ook nog iets anders vertellen, dat gebeurde vanmorgen nog. Molly en ik kregen een liquid snack. Dropje was toen buiten dus die hoefde het niet. Normaal krijgen we twee bordjes waar het op zit, dus nu ook. Maar weet je wat we gedaan hebben? Samen van één bordje gegeten, zomaar tegelijk. Dat hebben we nog nooit eerder gedaan en het was een beetje spannend maar wel erg leuk om te doen. En nu zijn onze mensen heel trots omdat we samen gedeeld hebben! Samen is toch belangrijk. Dat vind ik echt als katermans.
Dikke knuffel van Lucky!

Vorige week schreef ik dat ik me een beetje bleh foelde, gelukkig was het deze week al weer voorbij hoor!, het regende veel minder dus ik kon gewoon in mijn tuin als ik dat wilde, ik heb overal gekeken en gesnuffeld en alles was nog in orde, ik heb zelfs een paar keer in het gras gelegen en naar vogels gekeken, en zo waren er nog veel meer fijne dingen, ik denk dat het een vergipsing was dat ik me vorige week zo mies foelde want eigenlijk ben ik een vrolijke katerman, ik zie het PUNT niet van mopperen.

Vakjes

Ik heb deze week weer heel veel gespeeld met mijn mensen, mijn vrouw heeft een nieuw stuk papier neergelegd, daar verstopte de veer zich vaak onder en ik probeerde hem te vangen, mijn mensen gooiden met propjes papier en muisjes en balletjes en ik rende en ik sprong om ze te vangen, ik heb een nieuwe doos gekregen om mee te spelen, ik kreeg een kaart met knuffels van de Blije Beestenboel, en een machtig mooie kaart van Loes, ik heb van mijn Pepekind Faalentino een grandiejoos kadoo gekregen met vakjes, het heet een adfentskaalender, elke dag mag ik een luikje openmaken en dan zit er een snekkie in, hoe vind je dat?!, en zo ging het maar door, je snapt dat ik snel een PUNT zette achter me mies foelen.

Deurtje

En nau komt het biesonderste, het is haast niet te geloven zeggen mijn mensen: mijn man had mijn eigen deurtje in de grote deur bijna helemaal dichtgedaan toen ik buiten was, ik moest het dus zelf openduwen, mijn man zat binnen en zei steeds Kom maar Keef, je kunt het, zelf wist ik niet zeker of ik het durfde en mijn vrouw vond dat ik het helemaal niet hoefde te doen, maar ineens stond ik binnen!, ik had zelf mijn deurtje open geduwd!, het was echt heeeeeeel erg moeilijk maar ik kan het, ik denk dat komt door het oefenen met de luikjes op mijn kaalender!, ik kreeg heel veel knuffels en kompliementen en ook een kouwstik, nau gaan we nog verder oefenen, dat ik echt helemaal zelf door mijn deurtje kan gaan, maar ik ben al best een beetje trots, ik had nooit gedacht dat ik tot dit PUNT zau komen (en mijn mensen ook niet, zeggen ze).

Van binnen

Het lijkt misschien alsof het allemaal kleine dingen zijn, maar dat is niet zo!, als iemand iets liefs voor je doet is dat altijd groot, dat kan je foelen in je hart, want je hart wordt er ook groter van, dat is omdat je foelt dat iemand aan je denkt en dan word je helemaal warm en blij van binnen, Loes had er donderdag toefallig ook al letters over gemaakt, mijn vrouw moest lachen en vertelde me dat mensen wel eens zeggen dat “grote buiken hetzelfde denken”, alleen dan een beetje anders, maar ze vond het zo beter passen zei ze, ik vind het mooi, in een grote buik kan heel veel liefde en vriendsgap en geluk, en dan is er ook nog ruimte voor kouwstiks, met zo een streepPUNT!

Meestal ben ik een blij jongetje, ik ben nog nooit boos geweest en ik wil altijd wel knuffelen (en ook eten!), maar deze week was best moeilijk, want het regende – het regende – het regende, overdag en in de nacht, ik ging wel naar buiten maar dan werd ik helemaal nat, ik moest ervan tetteren, het was niet alleen nat maar ook nog kaud en ik werd er een beetje mies van, dat betekent dat je een beetje mopperig bent, dat je je net als de lucht buiten foelt: kaud en grijs en nat, en de regen zette er maar geen PUNT achter.

Vervelen

Mijn mensen en ik hebben veel gespeeld binnen, maar na een tijdje wilde ik toch steeds naar buiten, om in de zon te liggen, maar buiten regende het dus dat kon niet, ik heb in huis in alle kasten gekeken, ik heb ekstra snekkies gekregen, we hebben met de tunnel gespeeld, mijn man heeft me heel veel geborsteld, ik heb alle veren wel honderd keer gevangen, ik heb onder de bank gekeken, ik heb overal in huis gekrabd, en toen regende het nog steeds!, mijn vrouw zei dat ik me verveelde, zo heet dat, als je nergens meer zin in hebt en niet weet wat je moet doen, ja zo foelde ik me, ik ging languit op de grond liggen, en moest heel zielig miouwen, mijn vrouw vond me een beetje dramaat-ies, zei ze, maar ze snapte mijn PUNT.

Spannend

Daarom hebben we op een afond iets heel spannends gedaan, mijn man was het er niet mee eens, het was gefaarlijk vond hij, hij zei Stel je voor dat er iemand binnenkomt?, maar mijn vrouw zei dat ze heel goed op zau letten, ze tilde me op en we zijn samen naar de zolder gegaan, de zolder is van iedereen in huis, er liggen allemaal spullen die ik niet ken en ik was er nog nooit geweest, ik vond het best grieselig maar ook spannend, ik liep met mijn buik bijna op de grond omdat het zo nieuw was, en ik keek oferal en snuffelde aan alles, ik liep steeds naar mijn vrouw toe om een kopje te geven, mijn vrouw stond bij de deur om op te letten, na een tijdje zijn we naar beneden gelopen, ik mocht zelf alle trappen aflopen, zooo heee dat heb ik nog nooit gedaan!, het zette even een PUNT achter mijn verveling.

(tekst loopt door onder video)

Regen

Toen we weer beneden kwamen hebben we een puusel gedaan, mijn vrouw legde papieren op de grond en deed daar brokjes tussen, ik heb ze gezocht en opgegeten, toen ben ik toch nog even naar buiten geweest en heb ik lekker geslapen, maar de folgende dag regende het weer, en de dag daarop weer, mijn mensen en ik hebben weer gespeeld, mijn man heeft me weer heeeeeel lang geborsteld, mijn vrouw zei Vraag maar aan andere katten of zij zich wel eens vervelen, en wat ze dan doen, ja dat vind ik een goed iedee, dat doe ik dus, want folgens mij zet de regen er nooit meer een PUNT achter.

Toen mijn mensen me ophaalden in het asiel wisten ze niet of ik het fijn vond om te knuffelen, maar ik kroop meteen de eerste nacht tegen mijn vrouw aan, ze sloeg haar arm om me heen en ik ging keihard brommen, zo hebben we toen een tijd gelegen, daarna heb ik dat nooit meer gedaan, het was om te zeggen dat ik blij was dat ik een famielie had gekregen, en toch moest ik in het begin wel een beetje wennen aan knuffels, ik ging altijd bijten of krabben als mijn mensen me iets langer aaiden, niet echt heeeeeeel erg hard hoor!, maar je kon wel bloederige PUNTjes van mijn tanden of mijn nagels in hun vel zien.

Wangen

Daarom waren mijn mensen de eerste tijd foorsichtig, ze aaiden me steeds maar kort en alleen op mijn hoofd, want als ze me achteraan mijn rug aaiden werd ik boos, gek hè want dat vind ik nau juist helemaal top!, ik bijt en krab allang niet meer, alleen soms bij het spelen, maar dat is per ongeluk, en ik ben een echte knuffelbips geworden folgens mijn mensen, eigenlijk zeggen ze knuffelkont, maar dat vind ik niet netjes voor op de blog, ik vind alle soorten knuffels fijn en het mag ook over mijn hele lijf, mijn vrouw pakt een paar keer per dag mijn wangen tussen haar handen en doet MWAHMWAHMWAH, hele grote klapzoenen op mijn hoofd, dat deed ze bij Pop, Beer, Mol en Bol ook en die vonden dat net zo fijn als ik!, mijn vrouw zegt altijd niks moet behalfe kusjes, en dat vind ik best een goed PUNT.

Netjes doen

Ik ben heel erg bang van ruusie en harde stemmen, dat vind ik zo grieselig!, als ik iemand buiten hoor schreeuwen kruip ik onder het bed, ik doe zelf ook nooit lelijk tegen andere katten, dat je gromt of blaast ofzo, als ik een andere kat zie tetter ik gewoon Wie ben jij? Ik ben Kever!!, ruusie is nergens goed voor, ik vind dat iedereen gewoon netjes tegen elkaar moet doen, Loes had deze week en forige week zulke mooie letters gemaakt over je gedraage, en ik ben het helemaal met haar standPUNT eens.

Anfelop

Als mijn mensen een arm om me heen slaan en me aaien kruip ik tegen ze aan en doe mijn hoofd tegen hun hoofd, ik geef neusjes en kleine likjes, soms bijt ik heeeeeeeeel zacht, dat is om te zeggen dat ik mijn mensen lief vind, en dat ik wil dat ze mij ook lief vinden, ik wil zeker honderd keer per dag horen en foelen en zien dat mijn mensen me lief vinden, en ik laat het ook zeker honderd keer per dag zien, mijn mensen zeggen weleens dat ik nooit genoeg knuffels kan krijgen en dat is ook zo, en nau heb ik een plan bedacht: als iedereen die een knuffel van mij wil een anfelop naar mij stuurt dan doe ik daar knuffels in en stuur de anfelop naar jau toe, als je de knuffels uit de anfelop hebt gehaald kan je knuffels voor mij erin doen en hem weer terug sturen!, zo krijgen we allemaal ekstra knuffels, en dan hoeft er geen ruusie meer te zijn toch?, als je knuffelt kan je niet boos zijn, en als je niet boos bent hoef je geen ruusie te maken, PUNT uit.