Lieve allemaal, vorige week was mij speesjaale week. Er zijn nu namelijk al honderd blogs uit en saame met Bertje hebben we een eeboek cadeau gedaan. Het is gratis en je kunt het nog steeds op Bertjes website krijgen. Ik hoop dat iedereen er van genoten heeft. Vandaag is er een kleine updeet voordat ik de blog ga doen.

Updeet

Fons is namelijk bij de tannedokter geweest en de dokter heeft best veel gedaan. Gelukkig heeft Fons de hele tijd mogen wiewen en slaape. Toen Fons thuis was deed hij ook kei veel wiewen en hij heeft ook al gegeten. Hij heeft likwitsneks op. Het gaat gelukkig goed met hem. Fons, ik geef je meega zachte kontjes (dat zijn kopstootjes maar dan tegen je billen aan) voor beterschap en dat je geen pijn hebt. Ik doe het wanneer niemand het ziet wegens preivussie en zo.

Tuinkontroole

Vandaag ben ik meega blij. Mijn kop is in mij tuin en mijn lijf is blij. Mijn staart is omhoog en bibbert soms een beetje omdat ik een fijne dag heb. Nou is het echt altijd weer warm weer. April doet wat hij wil maar Brammie ook! Ik vind achttien graade kei veel en super lekker warm. Dan wil ik gewoon persee de hele tijd in de tuin zijn.
Misschien weet je het al wel maar misschien ook niet maar als ik de tuin in ga, dan doe ik een tuinkontroole. Even een kleine uitleg. Bij een tuinkontroole kijk ik of alles nog klopt in mijn tuintje. Dat er geen verdwaalde dieren zijn die terug naar huis moeten.

De struik

Eerst doe ik altijd aan de achterdeur zeuren, dat is mauwen met een lange mauw. Meestal weet mijn ooma en manspersoon wel wat ik wil. Zij maken dan de achterdeur open. Als eerst ga ik even kijken bij mijn nieuwe vlinderstruik. Dat doe ik met mijn staart omhoog want de zon schijnt en het is echt fijn weer. Ik ben blij en dan sprint ik een beetje huppelig naar mijn bak waar de vlinderstruik staat. Als ik er ben, kijk ik of er al groen knopjes aan zitten want dat wil zeggen dat er bloeme komen en blaadjes. Dees is zo. Ik geef kopjes aan de struik omdat ik de struik mooi vind. Daarna loop ik naar een andere struik. Dees is mijn krabstruik. Hier doe ik wel eens mijn nagels aan scherpen. Welke bloem dat is weet ik niet. Ik zet mijn voorpoote omhoog tegen de struik en beweeg met mijn billen naar achteren zodat ik een beetje mijn buik rek.
Dat is fijn omdat ik een beetje lui was voordat ik naar buiten ging. Nu ben ik weer aktief. In dees poose zet ik mijn nagels in de struik en trek mezelf een beetje omhoog maar ook weer omlaag. Nu ben ik heel erg aktief en mijn lijf is soepel.
Zo blijf ik even staan en in plaats van dat ik mijn lijf beweeg, beweeg ik alleen mijn voorpoote. Mijn nagels zitten nog steeds in de struik, en zo scherp ik mijn nagels aan de struik. Er komen krassen in de struik maar dees vind dat best okee. Ik beweeg een paar keer tot dat mijn kop zegt, ‘Brammie, je nagels zijn scherp’. Dan stop ik en ga ik verder op kontroole. Als eerst ga ik even bij de schutting kijken of er updeets zijn van de straat. Ik loop er heen en ga bukken zodat ik onder de schutting kan kijken.

Grote knop

Ineens komt er een herrie ding in de lucht voorbij. Het is een vliegtuig. Van me eigen vind ik dees maar rare dingen. Waarom doen ze alsof ze fogels zijn? Gelukkig zijn de echte fogels veel kleiner want stel je voor dat zo’n vliegtuig zaadjes komt eete in mij tuin? Dan is er geen tuin meer want dat past niet eens. En ze maken herrie en daar hou ik niet van. Als dees verder is gefloge, spiek ik even vlug onder de schutting door en ik krijg een updeet! Er is een struik met een grote knop. Het is de Rooderon of zo iets. Een moeilijke naam maar een hele mooie struik. Ik loop er snel heen en kijk goed rond. En jaa!, ik zie een grote knop. Met mijn kop ruik ik even aan de knop en het ruikt naar grond en naar lucht. Heel fris dus. En nu dat de zon er altijd gaat zijn, gaat dees knop echt kei mooi worden. Dees struik heeft rode bloeme en dees bloeme worden best groot. Even groot als mij kop. Dat is best groot. En de hommels en vlinders vinden dees bloeme ook mooi want hier doen ze op snuffelen en rusten. Als dees knop een bloem is, dan geef ik weer een updeet van hoe dees eruit ziet. Ik hoop dat iedereen mooie knoppen en bloeme krijgt. Het maakt alles vrolijk.
Heel fijn wiekent en tot de volgende blog.

Lieve allemaal, vorige week was mijn kop nog zwaar en vertelde ik dat ik ook een denkstruik heb naast dat ik een denksteen heb. Nu ben ik weer helemaal opgeladen en voel ik me kei goed. Het is vandaag een speesjaale dag en daar ga ik over praten.

Het is al best een tijdje geleden en in mijn vorige blog heb ik aan jullie gevraagd of dat jullie misschien geteld hebben hoeveel bloggen ik nou geschreven heb.

Trakteren

Niet schrikken he, maar het zijn er nu honderd! Dat is echt kei meega veel. Ik wist niet eens dat ik al zoveel bloggen gemaakt heb. Dat wil zeggen dat ik al honderd afontuure heb meegemaakt. Voordat ik dees blog ging maken bedacht ik me iets. Als je jarig bent of als je iets speesjaals hebt, dan mag je soms trakteren. Dat is wanneer je zelf kleine cadeautjes uitdeelt om iets te vieren. Ik meelde Bertje meteen met de fraag, ‘zal ik ook trakteren?’ Eigenlijk wist ik al wat ik wilde. Een tweede eeboek maar dan over dat ik al kei lang blog. Bertje vond het ook meteen een goed idee. Toen kwamen er ineens kei veel fraage in mij kop. Want hoe zat het ook alweer met het schrijven van een eeboek. En welke blogs ga ik gebruiken maar ook of er foto’s bij horen. Ik heb met Bertje wat heen en weer gemeeld met al dees fraage want Bertje is kei erfaren! Bertje vertelde me dat er foto’s bij horen en dat ik best grote foto’s mag gebruiken. En dat het misschien mooi is om een soort van top tien te maken.

Bezig

Nou, die iedeejen heb ik gebruikt en ben ik best even bezig geweest achter de peecee. Mijn vrouw heeft me wel geholpen want sommige dingen waren een beetje moeilijk. Ik wist niet meer hoe je een foto in een eeboek moet zetten. Maar ook dat ik alle pagina’s een cijfer geef zodat je weet op welke bladzijde je bent. Dat is handig als je een andere keer verder wilt lezen. Dan onthou je gewoon het cijfer wat op de pagina staat en dan kan je daar de volgende keer naar terug. Zo mis je niks.

Hendikep

Dan wil ik het graag even hebben over welke blogs ik voor het eeboek gekozen heb. Dat is met een reden. Misschien weet je dit al of niet maar er is ook een eerste eeboek van mij. Het heet het leven met een hendikep door Bram. In dit eeboek vertel ik over wie ik ben en hoe mijn leven is met een hendikep. Ik heb dus maar één oog en in dat eeboek vertel ik hoe dat is. Omdat ik met een hendikep best veel kan, dus ook bloggen, dacht ik aan gefoelige onderwerpen voor mijn tweede eeboek. Een bloggende katermans met één oog kan best veel meemaken. Ik heb voor jullie tien verschillende bloggen uitgezocht voor het eeboek waarvan er misschien nog iets onzekers over hangt. Dat je denkt ‘als Bram dat kan, dan kan ik het ook’ of ‘ik durf het nog niet helemaal’ . Dat kan allebei. Dees bloggen gaan daarover.

De allereerste blog in dit eeboek, is ook de echte allereerste blog. Dat heb ik zo speesjaal gedaan omdat het de start is van kei veel bloggen. Toen was ik nog helemaal niet aan het bloggen. Ik wist niet eens wat bloggen was tot dat Bertje het aan me vroeg. Daarna leerde ik het kei snel wat bloggen is en wat je allemaal kunt zeggen. Het zijn afontuuren maar ook wel eens wat je denkt of voelt. Het is van alles eigenlijk een beetje. Wat je hobbies zijn en hoe je dagelijkse leven is. Wat je lekker vind van sneks of waar je het liefst dutjes doet. Het is echt kei veel.

Reejakzies

Allereerst wil ik jullie bedanken dat jullie altijd op de blog komen. Er zijn altijd kei liefe reejakzies. Dat doet me als katermans heel goed. Dan weet ik van ‘Bram, je vertelt fijne dingen’. Soms zijn er ferdrietige dingen maar dat hoort er ook bij. Alles is leven en leven kan bloggen.

Mijn tweede

Het is van mij en Bertje, voor jullie. Mijn tweede eeboek: Van blogger tot mienister.
Ik hoop dat jullie het een mooie eeboek vinden. Het is gratis en je kan hem gewoon dauwnlooden. klik hier en dan komt het!!

Er zitten ook kei mooie foto’s in. Heel fijn wiekent, ik tetter mee voor vreede, swaai naar de sterre vanavond en geef iedereen een super zacht kopje. Tot de volgende blog!

Bram

Lieve allemaal, als mienister van gefoelige saake wil ik graag weten hoe het met jullie allemaal gaat. Afgelopen weeke ware echt gewoon zwaar als in traane en in je kop. Er was veel verdriet omdat er ineens vriendjes van ons zomaar een koffertje pakte en naar regenboogland gingen. Iedereen had knuffels nodig en troostwoordjes. Ik geef nog even een ekstra kopje aan jullie, gewoon zodat je foelt, ‘ik ben niet alleen’.

Updeets

Mijn vrouw had twee ekzootieze katermansen op bezoek met kei moeilijke namen. Van hun manspersoon mag ik dit deele. Ze heten Anubis en Amunra. Anubis is een kleef kat en Amunra is bourgondier. Mijn vrouw kon niet alleen op haar bak want Anubis vond dat hij daarbij wilde zijn met de nodige poote werk onder de deur door. Amunra daarentegen, is geen dramakwien en vind het prima om gewoon in de zon te zijn, af en toe te klagen over dat Anubis weer ierietant is en gewoon lekker te eten. Dutten hoort er ook bij. Oja, en af en toe een kriebel vind hij ook prima. Eerlijk is eerlijk, mijn vrouw stinkt helemaal naar ze. Ik moest meteen eefe blaase omdat dees geuren nieuw zijn. Nu dat mijn vrouw oppas is, komen ze misschien vaker. Maar nu weet ik wie ze zijn.

Zelf was ik in mijn tuintje. Alles wordt weer mooi en groen. Sommige struiken in mij tuintje blijven altijd groen. Dat vind ik fijn. Naast mijn denksteen voor mij gedachte heb ik ook denkstruike. Daar ga ik vandaag over praten. Want wat zijn denkstruike? Dat is voor mij als mienister van gefoelige saake heel belangrijk. De meeste van jullie weete dat ik een gefoelige fieloosoofiese katermans ben. Dat wil zeggen dat ik denk met mijn hart. Mijn hart is kei groot en jullie allemaal zitten mij hart. Maar soms gebeurd er te veel voor mijn hart en dan moet ik even nadenken. Dat doe ik onder mijn denkstruik.

Naar buiten

Afgelopen week waren er heel veel traane overal en voor mij is dat best moeilijk. Mijn kop kan best lang verdrietig blijven terwijl ik eigenlijk heel vrolijk ben. Dan weet ik van mezelf, ‘Brammie, je foelt je echt zwaar in je kop ga even naar buiten denke’.
Mijn ooma en manspersoon weten dit dus als ik aan de deur sta te zeuren dan maken ze deur open. Eerst ga ik dan langs mijn bak voor een plasje. Dat hoort gewoon zo. Daarna ga loop ik gewoon op een struik af met blaadjes waar ik onder kan liggen. Mijn tuintje heeft vier struikjes. Meestal pak ik de struik waar niemand mij ziet. Dan kan ik even nadenke. Maar nu heeft mijn struik nog niet hele grote blaadjes omdat het nog niet zo lang warm is.

Onder de struik

Als ik mijn plekje heb gevonden onder de struik, waar denk ik dan over na? Nou dat is echt kei veel. Van mijn kop tot teen en staart erbij. Maar ook prievee dingen. Zoals dat mijn vrouw oppas is. Of dat zij misschien zelf een katermans gaat halen. Dan moet ik echt even nadenke hoe ik me voel. Want dees is allemaal best intens. Ben ik dan nog wel haar Brammie? En komt ze dan nog wel mij kriebelen? Maar dees is best moeilijk in mijn kop. Mijn hart weet gewoon dat ik van haar ben en zij van mij en dat het juist fijn is als er een andere katermans ook een liefe vrouw krijgt. Dan moet je saame dele. Ik ben nog niet klaar om saame te dele. Voor de eerste duizend jaar niet. Natuurlijk kan dat niet maar ik ben wel haar Brammie. Dat veranderd niet. Daarnaast denk ik veel na over mijn leven en over het leven van mijn vrienden die naar regenboogland gaan. Onder mijn denkstruik kan best lang nadenke over dees saake. Soms zolang dat ik in slaap val. Als ik dan wakker wordt, foel ik me wel ineens kei veel beter. Misschien is dat het wel. Dat ik vaker moet slapen onder een struik zodat ik weer helemaal opgeladen ben. Dat is een goed woord. Opgeladen. Dat is wanneer je kop weer fijn is en je lijf ook. Dat je weer door kunt gaan met je werk en kontrooles maar ook weer kunt kletsen met anderen. Als mienister van gefoelige saake ga ik dees zeker vaker doen. Gewoon even opladen. Ik denk dat dees voor iedereen wel goed is.
Volgende week is een speesjaale blog! Hint: heb je alle bloggen geteld?

Lieve allemaal, van me eigen vind ik alle reejakzies kei lief. Sommige waren kei moeilijk. Ik wist niet eens dat Oopa Floris zo kei goed met aksent kan mauwen. Ik snapte er niks meer van. Zo plat kan ik niet. Braabant is het platste wat ik kan. En ik kan een heel klein beetje Limburgs maar dat komt omdat mijn manspersoon een Limburgse woef-vriend heeft. Ik heb dus een aantal woordjes van hem geleerd.

Gefoelige saake

Tijdens dat ik bezig was met dees vorige blog, kwam er een berichtje binnen van Mevrouw Sylvia. Haar katermans Benny Benjamin is een ster geworden. Hij is nu saame met Floortje en al onze andere sterfriende. Liefe mevrouw Sylvia, ik geef u heel veel kopjes en neusjes voor troost. Ik hoop dat ze helpen. Daarna kwam er nog een berichtje binnen bij mij als mienister van gefoelige saake.
Afgelopen week leerde ik iets heel verdrietigs. Een van de dames die altijd op mijn blog reejageert, Mevrouw Ina, is plotseling haar poes Floortje verloren. Ik weet niet waarom het is gebeurd maar Floortje heeft haar koffertje gepakt en is naar regenboogland gegaan. Thuis zijn we allemaal heel erg geschrokken van het plotselinge maar we zijn ook heel erg verdrietig. Floortje is nu bij al onze friende in regenboogland en ze is nu een kei mooie ster geworden. Mevrouw Ina, ik vind het heel verdrietig voor u. Ik geef u heel veel zachte troost-kopjes van me eigen. Mijn kop heb traane van dees berichten. Gelukkig zijn Floor en Benny saame en gelukkig hebben wij elkaar ook allemaal. Dat maakt het zachter.
Nu vraag ik aan iedereen om poote te draaien voor mijn friend Oliver van de bende van zes. Hij is ziek geworden. Oliver heeft ook een buik probleem net als mijn woefbroer Toby. Zijn niertjes doen het niet goed en Oliver heeft ook suiker. Dat heet met een kei moeilijk woord diejabeetus. Maar het is zo dat Oliver’s zusje Kruimel verkouden was en Oliver heeft aangestoken. En toen werd Oliver ziek. Nou is hij bij de witte jas en wij draaien poote dat Oliver weer gaat eten en dat hij weer opknapt. Zijn buikje en diejabeetus maken het er niet makkelijker op. Oliver, ik geef je kleine stoere kopstootjes zodat je gaat eete. *

Fandaag op woensdag kreeg ik een heel verdrietig berichtje van Mevrouw Marian. Haar Oliver, onze friend heeft zijn koffertje gepakt, net als Floor en Benny. Mijn kop weet eefe geen raad en mijn hart is intens verdrietig dat drie van onze friende nu een koffertje hebben gepakt. Liefe friende, ik hoop dat jullie vrij zij, geen ziek lijfje hebben en heel veel plezier maken in regenboogland. Zodra de jullie aan de hemel verschijnen als kei mooie sterren, dan doe ik kei en kei hard swaaie. Mijn vrouw ook. Zij heb traane in haar hartje van dees nieuws. Heel veel sterkte allemaal met het verlies van drie mooie friende.

Lente

Er is ook een nieuwtje vanuit mij tuin. Daar gaat dees blog ook over. Het is namelijk lente! Echt lente. Nu praat de kaalender er ook over. En mijn Ooma heeft iets met mijn tuintje gedaan. Natuurlijk ben ik blij met de nooteboom en de appelboom want die staan daar al best lang. Maar toen mijn vrouw zijn eigen huis kreeg, nam ze ook haar boome mee. Een peere boom en een vlinderstruik. Dat is niet echt een boom maar hij kan wel zo groot worden. Ik miste dus een boom en een struik.

Struik

Pas geleden was ik buiten en zag ik tijdens de kontroole in mijn tuin iets nieuws. Het eerste wat ik doe als ik buiten mag is dat ik in mijn tuintje rondloop om te kijken of alles is zoals het hoort. Dat is mijn kontroole werk als Bram. Dat is ander werk dan wanneer ik mienister ben. In mijn tuin ben ik gewoon Bram die kontroole doet.
In mijn grote buiten bak waar ik ook wel eens een plasje maak, is een nieuwe struik gezet. Eentje die net zo groot kan worden als een boom. Het is een nieuwe vlinderstruik! Natuurlijk moet ik het inspekteere. Ik loop er heen en als ik bij de struik ben, ruik ik aan de takjes. Ze ruiken nu nog naar aarde. Als er bloeme in komen, dan ruiken ze ineens anders. Er komt dan een bloemegeur af. Dees is best sterk want er komen kei veel vlinders en bijen op af. Van mij mag dat. Ik vind het leuk als er vlinders komen en die dan op zo’n bloem zitten te zitten. Wat ze doen weet ik niet maar ze vinden de bloeme erg leuk. Van bijen weet ik dat ze de pollenpoeder pakken om daar straks honing van te maken. Dat is kei knap want dat kan ik niet. Ik doe wel kontroole houden of de struik goed doet groeien. Want nu is het nog maar een klein struikje zonder bloeme. Elke dag als ik buiten ben, ga ik even naar de struik om te kijken of het goed gaat. Als er updeets zijn over mijn nieuwe vlinderstruik dan zal ik dat in de blog vertellen.
Ik hoop dat jullie allemaal een beetje genieten van de echte lente zoals hij er nu is en fijn wiekent hebben.
Zachte kopjes van mij,

katermans Bram

Lieve allemaal, vorige keer deed iedereen mee swaaien en we dede ook vanuit onze harten straale naar iedereen die het nodig heeft. Dat is kei lief. Gelukkig zijn er kei liefe mensen die voor dieren zorgen en wij zelf natuurlijk ook.
Want met liefde kan je gewoon kei veel meer. Vandaag doe ik eerst een updeet en daarna een kleine kursus in taal. Want ik heb wat te vertellen.

Foorzichtig

Tjessi van de drie T’s, heeft iets vervelends aan haar kaak en moest daarom naar de witte jas. Volgens de witte jas van Tjessi is het een abses, ik heb geen idee wat dees is. Maar Tjessi deed ook niet eten dus ik denk dat de abses lelijk is. Gelukkig heeft Tjessi meediesijne en doet ze weer wat eten. Je krijgt van mij kei veel beterschaps neusjes, heel foorzichtig anders doet je kop misschien wel pijn en dat wil ik niet.

GEE

Vandaag wil ik het graag hebben over waar ik vandaan kom. Natuurlijk ben ik bij mij moeder geboren maar wat ik bedoel is, waar komt katermans Bram vandaan? Welke plek woon ik. Allereerst woon ik bij mijn manspersoon en ooma. Mijn vrouw heeft inmiddels haar eigen huis dus die woont hier niet meer.
Wat ik precies bedoel is, waar staat Brams huis. Nou ik mag wegens prievee en zo niet mijn adres geefe maar ik mag wel zeggen waar ongeveer. En dat heeft te maken met mijn taal. Natuurlijk mauw ik net zoals alle katten maar ik heb een accent. Dees is zo omdat ik hier woon, dan leer je dat. In mij vorige blog deed ik in mijn accent mauwe en toen vroeg iemand wat dat is. Nou, accent is de manier waarop je iets mauwt, soms met een zachte GEE of soms met een harde GEE.

Zacht

Ik ga iets verklappen, ik ben een Braabantse kater. Ik heb een zachte GEE. En omdat er fraage waren in wat het woord ‘poelieje’ is, ga ik les geefe in Braabants. Misschien heb jij hierna ook wel een zachte GEE. Hier is een lijstje met woordjes uit het Braabants gemauwd voor jou zodat jij weet wat ik zeg. Slim he.

1. Poelieje, dat is braabants voor badderen
2. Goeie, met een zachte GEE is dit hetzelfde als goede
3. Maffen, dit is heel plat braabants voor dutten
4. Mauwe, dees klinkt best raar maar ‘ nie mauwe’ wil ook zeggen ‘ niet zeuren’. Mauwe is dus zeuren.
5. Houdoe, dat is een ander woord voor tot ziens, of doei
6. Sproeier, hier mauwt men over een douche
7. Tas, dees is de allermoeilijkste. Soms fraagt iemand, ‘wil je een tas koffie?’ Dat wil zeggen: ‘Lust je een kopje koffie?’ Dus hierbij niet denken dat je een volle tas koffie krijgt maar een kopje.
8. Zund, dit betekend ‘zonde of jammer’.
9. Koekwaus, dees is geen snek. Hier mauwt men over dat je gek bent. ‘Heb je die koekwaus gezien?’
10. Akkedeere, dit is ook een moeilijk woord. Dit is wanneer je samen met iemand overweg kunt. Je kan dan met iemand akkedeere.

Nog een woord

Zoals je ziet zijn er veel Braabantse woorden. Sommige weet ik nog niet eens. Er zijn makkelijke woorden maar ook kei moeilijke zoals Akkedeere. Ik heb er nog ééntje gefonde voor jullie en die mogen jullie zelf raden wat je denkt dat het betekend. En ik vind het kei leuk om in dees blog te praten over waar ik vandaan kom.
Ik heb de zachte GEE van Guus Meewus geleerd, die deed dat ook. Ik kan het nu ook. Dat is een zanger met een zachte GEE. Nu komt mijn woord. Wat denk je dat dit woord betekent? ‘bekant’ . Eerst eefe zelf denke voordat je naar Google gaat. Ik ben benieuwd of je het weet.
Dees is weer de einde van de blog en ik zou het leuk vinden als je een groet geeft van je eigen taal. Mag wel, hoeft niet. Hier is de mijne, houdoe en tot de volgende blog!