Alle berichten van @Bertje

Waarom meer dieren een boek moeten schrijven

dierenboek  Waarom meer dieren een boek moeten schrijven, daar wil ik iets over zeggen.  Ik vind het een belangrijk onderwerp. Er zijn al heel veel boeken door mensen geschreven, zodat we weten hoe zij de wereld zien. Nou wij nog.

Ik heb nou zelf twee eboeken gemaakt. De nieuwste is met mijn verkering Loesje. U krijgt het boek gratis bij mijn nieuwsbrief.

Verhaal

Ieder dier heeft een eigen verhaal, maakt niet uit wat je bent of je een vogel of een hond of een kat bent of weer wat anders.  Vooral als je wat ouder bent, dan heb je een verhaal. Een kitten is vooral bezig met gek doen, daar ben je kitten voor. Dan kun je nog niet nadenken over wat je hebt meegemaakt. Dat is je verhaal.  Je leven zoals het geweest is of een ervaring waarvan je voelt, dat was nou voor mij belangrijk.

Boek

Het is best goed als je dan hulp van thuis hebt. Dan kan je vrouw of je man of je mensen samen met je een boek schrijven. Zo heb je dan samen een hobby en dat is gezellig. Wat je dan als dier ook merkt, is dat ze extra hun best gaan doen om jou te snappen. Daar hebben jullie dan thuis ook veel aan voor het dagelijkse leven. Want dan weten ze beter waarom je doet wat je doet, waar het vandaan komt.

Anders

Ik vind als dier kijk je toch anders tegen de wereld aan. Wij kunnen beter slapen en beter ruiken, en we weten meteen of we iemand vertrouwen of niet.

Maar wanneer we met mensen samenwonen, moet je het leven samen doen. Elke dag. Dus dan moet je je aanpassen, mens en dier. En daar hoort dan ook bij dat je elkaar wult begrijpen want dan is het gemakkelijker om rekening met elkaar te houden.

Nou en mensen lezen graag boeken dus ook daarom is het goed wanneer meer dieren een boeken gaan schrijven.

 

 

Het leven kan serieus waar helemaal goed komen

 Dit is een foto van Loesje en mij samen, uit ons eboek Verkering is gemakkelijk.  Ja, ik heb verkering, en ik kan een eboek maken. Dat had ik vroeger nooit gedacht.

Dus u ziet dat het leven helemaal goed kan komen.

 

Zelfvertrouwen

In mijn vorige eboek vertelde ik over hoe ik zelfvertrouwen had gekregen. Nou ga ik proberen daarvan een echt boek te maken. Dat is best moeilijk, maar ik krijg gelukkig hulp van thuis. Dat scheelt. Dus het eboek is niet weg alleen het is van mijn website af. En als u zelf met zelfvertrouwen zit dan kunt u mij altijd even mailen.

Verkering

Mijn nieuwe eboek is veel dikker.Ja, kunst als je samen schrijft. Loes en ik schrijven over ons eigen leven en een stuk samen over verkering. Er staan ook meningen in van onze vrienden, iedereen denkt weer anders over verkering. Dat is interessant.

Asiel

Nou weet u vast wel dat ik vroeger in het asiel heb gezeten en dat ik daarvoor op straat moest leven. Allemaal moeilijk, moeilijk, moeilijk. En toen kon ik noit bedenken dat ik ooit een leven zou hebben zoals ik het nu heb:

  • een eigen huis met overal dekens en kussens en ik mag alles (behalve aan kabels knagen)
  • een vrouw die voor mij zorgt en van mij houdt en ik van haar
  • altijd brokjes en elke dag een avondsnack en soms een verrassing zoals laatst die kattensoep
  • speelgoed dat ik snap en dat ik leuk vind

En toen ontmoette ik Loesje, dat was op Feesboek. Ja en een poos later had ik verkering.

Geluk

Dus ik wil zeggen als ik zo’n geluk kan hebben, dan kunt u het ook hebben. Juist als u denkt, nou voor mij komt er niks leuks meer en niemand wil mij. Want dat dacht ik vroeger ook en kijk nou eens!!

Moet ik elke nacht op bed slapen?

op bed slapen Gisteren schreef ik op Facebook dat ik gezellig boven op bed had geslapen die nacht. En toen ging het daarover: of je wel of niet bij je mensen op bed slaapt en hoe dat dan moet.

Ja, dat zijn best veel vragen. Ik heb er ook ervaring mee, op verschillende manieren.

Dit is het derde jaar dat ik met mijn vrouw samenwoon en hoe dat gaat verandert nog steeds. Dat komt ook doordat ik meer zelfvertrouwen heb gekregen.

Begin

De allereerste nacht dat ik hier was, sliep ik op bed. Zelfs helemaal dichtbij haar, want ik lag op het hoofdkussen naast haar. Dat was omdat ik het huis zo eng vond. Ik kende er niks en als je uit het asiel komt en je bent opeens in een huis, nou dat is wennen hoor.
Zij dacht toen dat ik altijd op het hoofdkussen zou slapen.

Erna

De nachten erna bleef ik beneden in de huiskamer. Die snapte ik een beetje dus daar voelde ik me veilig. Overdag zat zij aan haar werktafel en ik lag vooral op de bank alles te bekijken en te slapen en te wennen. Dus ’s nachts bleef ik toch liever daar. Die ene kamer was wel genoeg voor mij.

Daarna

En daarna kwam de tijd dat ik best wel goed gewend was en ik had zo’n zin in gezelligheid, niet normaal meer. Ik wilde vooral samenzijn. Mijn vrouw zei dat het een fase was en ik dacht nietes maar het was toch zo. Ik heb ik weet niet hoe lang op bed geslapen elke nacht. Had ik zin in. Lekker samen.

Nu

Nou ken ik het huis en mijn vrouw en ik groeien nog steeds naar elkaar toe. Soms slaap ik op bed en soms beneden en meestal wissel ik het af. Het kan ook gebeuren dat ik op het bankje bij de werktafel even slaap. Of in mijn doos. Net waar ik zin in heb.
Dus het is eigenlijk zo dat ik me nou van binnen vrij voel. Dat komt door het zelfvertrouwen. Ik voel dat ik er mag zijn en dat ik er gewoon ben dus ik voel me eigenlijk altijd wel samen. En dan ga ik soms op bed liggen en soms niet.

Verkering is gemakkelijk: gratis eboek voor iedereen

Ziet u wie er op de voorkant staan? Ja, meteen goed. Loesje en ik. We hebben verkering, al een hele tijd.  En u wil niet weten hoe vaak we daar vragen over krijgen. Daarom hebben we er een e-boek van gemaakt.

Het eboek komt uit op Valentijnsdag, dat is het feest van de liefde. Dus dat is een geschikte dag, dat vonden wij wel.

Samen

Het was best spannend om samen zoiets te doen. Want verkering hebben is het ene ding, maar of je ook samen kunt werken nou dat is een heel ander ding.
En toch weer niet, ontdekte ik.
Want Loes weet waar ik gevoelig voor ben en ik weet waar Loes gevoelig voor is. Dus dan kun je rekening met elkaar houden. Weet je iets niet hoe het voor de ander is, dan durf je het gewoon te vragen want je hebt al verkering.

Dieren

We hadden alleen wel een probleem. Dat was raar. Voor ons is verkering gemakkelijk geweest vanaf de eerste dag dus daarom wisten we niet wat er moeilijk aan is. Toen hebben we het op feesboek en overal aan onze vrienden gevraagd wat zij vonden. Er kwamem best veel reacties en we hebben zo veel mogelijk in het eboek gezet. Ook wat wij van hun opmerkingen vonden. Hun foto’s staan er ook bij dat je weet wie wie is.

Gratis

Nou zult u denken dat we vast rijk gaan worden met dit boek want iedereen wil het natuurlijk hebben.
Maar we geven het boek weg. Helemaal gratis, want iedereen moet het kunnen lezen. Je krijgt het cadeau via deze website en dan stuur ik ook af en toe mijn nieuwsbrief. Die is ook al gratis.

Loesje en ik hopen dat u door dit boek gaat snappen hoe je verkering gemakkelijk kunt maken. Misschien wilt u dan ook wel verkering.

De kattensoep en wat er toen gebeurde

Foto: Cherinda Caspers‎

Weet u nog dat ik even geleden schreef over de kattensoep van Gourmet? Daarna is er nog meer gebeurd en dat wil ik nou vertellen.

Dat er kattensoep was, had  ik op feesboek gehoord. Toen kreeg ik met de post een zakje van mijn Tante Martine. Lekker spul, schreef ik eerlijk op. En op feesboek heb ik mijn bespreking toen ook gezet.

Mail

Binnen een paar dagen kreeg mijn vrouw twee mails. Eentje via feesboek of ze het filmpje kon doorsturen. Dat heeft ze gedaan. Misschien kom ik nou weer op tv, dat is afwachten. De tweede mail die mijn vrouw kreeg, stuurde ze door naar mij. Die moest ik zelf antwoord geven.

Doos

Gourmet vroeg of ze mijn adres mochten hebben omdat ze me een doos wilden sturen als dank. Ja, dat was even moeilijk. Een hele doos superlekkere soep dat wilde ik wel.

Maar toen dacht ik aan de kattenafdeling van het asiel waar ik vandaan kom. De mensen daar zorgen goed voor de katten maar er is ook altijd tekort aan geld. Dus toen snapte ik het van binnen al. Je moet nooit vergeten waar je vandaan komt.

Ik mailde terug of het ook goed was om de doos naar het asiel te sturen. Dat zouden ze doen.

Van mijn vrouw kreeg ik knuffels: “Dat is lief van je Bertje, om de soep weg te geven, want ik weet hoe lekker je het vond. Weet je wat, ik ga straks speciaal voor jou soep kopen, dat heb je verdiend.”

Foto

En de dag erna stond er een foto op feesboek. Die had het dierenasiel gemaakt. Gourmet had zomaar twee dozen gestuurd voor de katten. Tof hè!

Toen ontdekte ik dat het best goed is om iets weg te geven ook al wil je het liever zelf eten. De asielkatten hebben nou iets lekkers en ik krijg het thuis toch ook. Ik vind dit hele goede reclame dat Gourmet extra aan asielkatten denkt.