Alle berichten van @Bertje

Loesje vertelt: over Floris die siepers is

LoesjeMijn verkering Bert vroeg me of ik wat meer over mijn leven wilde schrijven. Over gewone dingen en over hoe ik leef met me eigen familie. Bert zei dat mijn fens me dan beter leren kennen. Ik zeg u eerlijk, ik wist niet eens dat ik fens had? Maar als Bertje het zegt dan geloof ik hem. Ik wil het U graag vertellen.

Waar ik woon

Ik woon nu alweer 10 jaar bij mijn vrouw, dat vind ik best lang. Niet dat ik hier nog weg zou willen want ik wil als poes niet op me eigen gaan wonen.  Ook al heb ik twee jaar verkering, ik woon met mijn vrouw, Floris en Zusje.
Toen ik hier kwam wonen wist ik nog niet dat ik in een multikathuishouden terecht zou komen. Dat is als je met meerdere katten in één huis woont. En ook nog met een vrouw.

Uit het asiel

Ik mocht in een mandje bij mijn vrouw op schoot mee en ze sprak de hele tijd heel lief tegen mij. Ik vroeg me eigen af waar ik naar toe zou gaan? Dat weet je niet als poes als je mee mag met je vrouw of man, je moet maar afwachten. Ik vond het zo spannend. Ik dacht alleen maar, zou ze ook tonijn hebben?

Siepers

We kwamen in mijn nieuwe huis. Het was in een groot gebouw met allemaal huizen op elkaar. Ik vond het meteen fijn. Ik ben een binnenpoes dus ik was blij dat ik niet naar buiten hoefde. De voordeur ging open en ik moest meteen ruiken. Het rook vreemd, ik kende het niet. Mijn mandje ging open en toen zag ik het. Een grote katerman en hij was siepers. Ik zag allemaal strepen in zijn vacht. Ooooh ik vond het zo spannend. Maar ik wilde ook ontdekken.

Mijn vrouw zei dat de katerman Floris heette en dat hij mijn broer werd. Ze aaide hem, ze aaide mij. Zachte strelingen van tussen mijn oren naar mijn staart. Ik wist niet zo goed wat ik moest doen want ik voelde meteen, Floris is de baas in huis dus ik moet me eigen wel gedragen. Ik deed een paar keer blazen, ik wilde me eigen toch laten horen. Dat ik er was, dat ik er ben en dat ik nooit meer weg ga. Ik durfde nog niet zo goed want ik ben ook verlegen.

En toen gebeurde er iets fijns. Mijn vrouw gooide snoepjes op de grond en we aten samen van de snoepjes. Het was best gek, ik voelde me eigen helemaal niet bang. Ik durfde bij mijn vrouw op schoot te kruipen, ik voelde me wel fijn. Ik moest denken aan vroeger en hoe bang ik me eigen toen voelde. Nu was ik veilig, nu was ik echt thuis bij me eigen familie.

Met Floris was ik best snel vriendjes. Ik voelde, soms begrijp je elkaar. Als je allebei uit een asiel komt dan snap je sommige dingen beter. Dingen die je vrouw weer niet snapt. Dat eten bv altijd op de eerste plaats komt en dat je ook graag veel wil eten. Floris vindt eten ook belangrijk, maar ik eet altijd meer.

Familie geworden

LoesjeMijn vrouw heeft Floris wel moeten leren dat ik verder niets wil als u snapt wat ik bedoel. Ik ben graag op me eigen en ik ben een nette poes. Floris is een “jeweetwelkater” maar ik denk dat hij dat zelf niet weet. Misschien hebben ze het hem niet verteld. Ik weet het niet, maar ik wilde het gewoon van me eigen niet.
Dat katers een poes soms op een andere manier interessant vinden, daar moest ik wel aan wennen. Ik was nog jong toen ik hier kwam wonen, ik moest alles nog leren en ontdekken. Mijn vrouw was er wel voor mij, dat er niks gebeurde zeg maar. Nu zijn Floris en ik echt wel familie van elkaar geworden, soms slapen we zelfs samen in een mand. Dat is best gezellig maar ik ben het liefst op me eigen of bij mijn vrouw als Bert er niet is.

Zorgen

Maar ik maak me eigen ook wel zorgen. Floris is al bijna 16 jaar. Ik weet niet precies hoe oud dat is maar hij is denk ik wel super seeniejoor. Dat is best veel seeniejoor vind ik.
Als Floris er straks niet meer is dan ga ik hem wel heel erg missen. Hij is toch een soort van me eigen broer maar wel van dezelfde vrouw.

liefs van Loesje

Wat ik doe met de warmte

warmte  Wat ik doe met de warmte. Dat is best moeilijk. Ik wil wel dingen doen zoals spelen of rennen of gewoon dat je even naar boven gaat en terug, maar ik doe het niet. Het is te warm.

Toen ik een keer heel goed naar de bak was geweest, heb ik even keihard staan te miauwen. Ik geloof dat ik een paar stappen heb gezet maar zeker weet ik dat niet. Want het was te warm. Anders ren ik in zo’n situatie even keihard overal en nergens heen.

Liggen

Het beste is nou liggen voor de ventilator. Dat het in mijn vacht waait. Zoiets scheelt toch, alleen is het dan soms wel warme wind. Dus dan heb ik het weer warm. En nou heb ik wel een zomervacht maar die is nog steeds dik.

Ik verhaar nog steeds.

Samen

Nou ben ik altijd zo dat ik samen wil zijn. Ik weet niet, dat zit in me. Dus als u zegt Bertje ga op de badkamer liggen op die tegels want daar is het koeler, dan nou ja. Ik weet het. Maar ik wil niet alleen op de badkamer zijn. En mijn vrouw zit te computeren in de huiskamer dus dan wil ik ook in de huiskamer zijn. Ze computert nooit in de badkamer.

Drinken

Ik krijg nou elke ochtend extra water en er zit ook water door mijn avondeten. Een Facebookvriend zei dat het lekker drinken was uit een aquarium en dat mijn vrouw dat kon maken van een bak water met planten. Maar ze is bang dat ik dan vergiftiging krijg. En ik wil niet naar de dierenarts. Dus dan drink ik maar anders. Best moeilijk.

Ik wilde zoo heel erg lang dat het zomer werd en dat het warm en gemakkelijk was voor iedereen maar hier heb ik nooit om gevraagd. Eigenlijk vind ik het te warm.

Ik heb geen populaire kattennaam

populaire kattennaam  Ik heb geen populaire kattennaam. Dat is nou onderzocht. Dan moet je Pip heten of Nala of Coco. Nou zo heet ik niet.

Er is een onderzoek geweest van de huisdierenverzekeraar Reaal Dier & Zorg wat nou de populairste namen zijn. Het is een leuk onderzoek en het is ook reclame. Ja, eerlijk is eerlijk.

Bastiaan

Een naam is belangrijk. Toen ik door de mensen van het Dierenhospitaal van de straat werd gehaald, wisten ze natuurlijk niet hoe ik heette. Een chip had ik niet. Toen heeft de chauffeur van de ambulance mij een naam mogen geven en zo kwam het dat ik Bastiaan genoemd werd. Niks mis mee.

Met die naam kwam ik op de website van het asiel en ik wist geeneens wie er allemaal keken.

Adelbert Cornelis

Nou en op een dag kwam mijn vrouw en zo kwam ik bij haar te wonen of eigenlijk wonen we samen. Want het is ook mijn huis.

Oja toen kreeg ik een nieuwe naam. Helemaal voluit heet ik Adelbert Cornelis. Adelbert is omdat ze het een mooie naam vond en ze zei dat die mij bij paste. Ik was toen zo onzeker dat ik alles goed vond maar nou ben ik er blij mee. En Cornelis was de naam van een grootvader dus dat was omdat ik nou bij de familie hoorde.

Bertje

Maar ja die naam is best wel lang dus iedereen zegt gewoon Bert of Bertje en dat is ook gezellig.

Thuis hoor ik wel soms dat mijn vrouw “Adelbert Cornelis” zegt. Dat roept ze dan opeens, bijvoorbeeld als ik aan een kabeltje wil knagen of in die kleine ruimte achter de bank wil. Nou dan snap ik meteen wat ze bedoelt en dan ga ik even wat anders doen. Dan roept ze niet meer en dan heet ik weer gewoon Bertje.  Of Bert, want ik ben best groot.

 

Meer water voor iedereen

water  Warm hè? Ik wil niet klagen maar ik mag wel zeggen hoe ik me voel en ik voel me nou veel te warm. Dus ik hang en ik slaap en ik hang. Thuis hoor ik steeds dat ik water moet drinken.

Vind ik moeilijk. Heb ik altijd moeilijk gevonden. Waarom dat zo is weet ik ook niet.

Limonade

Elke ochtend krijg ik poezenlimonade op een bordje. Dat is water met iets lekkers erin. Soms kip. Of vis. En soms dat lekker spul uit een staafje. Het moet op de rand van het bordje liggen en een beetje in het water zodat ik kan ziet wat ik eet en drink. En het mag niet heel veel water zijn dan voel ik van nou nee.

En dat vind ik ook al moeilijk. Dan krijg ik een klein gesprekje met mijn vrouw en een beetje aaien en dan lukt het toch wel om te beginnen. Als ik stop ga ik soms later weer verder maar niet altijd.

Gisteren kreeg ik twee keer poezenlimonade. En er zat extra water in mijn avondeten dat merkte ik best.

Buiten

Als u een tuin of iets van buiten heeft dan kunt u misschien een pan water neerzetten. Daar hoeft geen kip in ofzo.  Gewoon water.

Dat is voor de dieren buiten. Want die kunnen nou moeite hebben om water te vinden omdat het de hele tijd zo droog is.  Maakt niet uit wie die dieren zijn, zwerfkatten of honden of vogels of weet ik wie. Dieren zijn dieren.

Pas zei Jip er iets over op mijn feesboek en toen had ik een dipje want ik dacht ik kan niks doen. En later dacht ik nou ik kan wel op mijn website iets schrijven.

Elke pan helpt.  Ook als u het stom vindt. En als het even duurt eer een dier uw pan heeft gevonden.

Als je aandacht moet inhalen

aandacht   Als je aandacht moet inhalen, dan is er iets aan de hand. Dat weet ik uit mijn eigen ervaring. Laatst had ik het weer.

Het gaat eigenlijk altijd hetzelfde. Mijn vrouw is lang weg of ze is net weg als ik voel nou heb ik behoefte aan een knuffel met veel liefde erbij.

Alleen

Ik kan best goed alleen zijn in huis. Dat heb ik geleerd. Toen ik hier net woonde, mocht mijn vrouw maar één keer per dag van mij ergens heen anders werd ik emo. Dus dat deed ze. En  heel erg lang erna gingen we oefenen dus toen kon ze twee keer per dag weg. Ja, ik zat dan wel alleen thuis en dat was wennen, dat lukte gewoon niet vanzelf. Elke keer als ze er weer was dan kreeg ik complimenten en extra knuffels. Dus dat was superfijn. En ik ontspande dan vanzelf weer.

Wachten

Heel soms gaat mijn vrouw langer weg. Al in de ochtend. Dan zie ik dat ze een tas gaat inpakken en dan blijf ik heel stil op de bank liggen. Dus ik doe net of ik het niet zie. Maar van binnen voel ik wel wat het betekent.

“Dag Bertje tot straks,” zegt ze. De voordeur gaat dicht en dan begint het wachten. Eerst slaap ik. Het kan ook dat ik een rondje door het huis doe.  Heel soms eet ik een brokje. Dan ga ik op de uitkijk in de vensterbank.

Inhalen

En als ze er weer is dan wil ik inhalen. Hele lange buikaaiknuffels met complimenten. En slapen terwijl ze een hand op mij legt en rustig bij me zit. Samen eten en dan weer op de bank. Als ze gaat computeren dan miauw ik keihard dat ik nog aandacht moet inhalen.  Dus dan krijg ik weer knuffels. Eerlijk waar, soms moet ik de dag erna ook nog aandacht inhalen.