We love poes: de mannenpraatgroep over katten

  Kijk eens wat een gaaf artikel in de Volkskrant: over kattenvaders die een eigen WhatsAppgroep zijn begonnen.  Links Job en rechts waarschijnlijk Glitter, de oprichter van de groep.  Ze lijken op elkaar, ze zijn vast al lang samen.

Hier staat het artikel: klik en lees

Succes

Het artikel gaat over succes, daarmee bedoelen ze waarom er best veel mannen dit willen. Zonder vrouwen in een groepje. En dan foto’s en filmpjes van katten aan elkaar laten zien. Ze reageren weinig tot niet op wat ze zien, dat vinden die mannen fijn.

We love poes

Wil je er ook bij, zoek dan op: We Love Poes. Je moet wel man zijn en van katten houden, en je moet ook geen uitgebreide gesprekken verwachten of de hele tijd vragen stellen, dat hoort daar niet.

Vrouwen

Wat je in het artikel leest, is dat het in de mannengroep anders gaat dan bijvoorbeeld op een Facebookpagina met katten. Daar zie je dat vooral vrouwen reageren: ze stellen vragen, ze vertellen over een eigen ervaring wanneer ze iets herkennen en ze bieden elkaar troost en complimenten waar het kan. Veel drukker dus. Veel intensiever. En: veel emotioneler.  Misschien vinden mannen het ook weleens fijn om onder elkaar te zijn en op hun eigen mannenmanier met elkaar te niet-praten.

Liefde

Hoe ze ook praten, dat ze net zo goed als vrouwen gevoelens van liefde en plezier en warmte voor katten hebben, is een feit. Je leest weleens dat mannen vooral van honden houden en vrouwen van katten, maar of dat werkelijk zo is, moet nog onderzocht worden.  Bij jezelf vraag je je wel af of er ook een WhatsApp groep bestaat voor vrouwen die van honden houden.

Liefde is liefde, en hoe dat er aan de buitenkant uitziet, dat doet er eigenlijk weinig toe. Niks mis met zo’n apgroepje voor mannen.

Netjes liggen is superleuk

 Gisteren zette ik deze foto op mijn Feesboek. Erbij schreef ik iets over netjes liggen. Iedereen vond er wat van, dat was heel erg leuk!

Ik moet eerlijk zeggen dat ik natuurlijk niet de hele tijd zo lig. Want netjes liggen dan moet ik me echt concentreren en dat is ook best te zien.

Wennen

Een paar vrienden vroegen of ik dit altijd kon. Nee hoor. Vroeger in het asiel dacht ik daar nooit aan en toen ik pas hier was, toen moest ik heel erg wennen aan alles. Dus als ik op mijn kussen lag, dan was ik zo moe dat ik vanzelf sliep, en dan lag ik met mijn poten alle kanten op. Kon me niks schelen. Moe is moe.

Foto

Pas later begon ik een beetje gevoel te krijgen voor netjes liggen. Toen had ik al computertijd gekregen en ik zat op Feesboek en dat deed ik met elke dag een foto. Die maakt mijn vrouw dus dan moet ik poseren.

Wist ik veel wat poseren was.  Als ex-straatkater en ex-asieljongen had ik daar geen idee van. Maar als je stom op de foto komt bijvoorbeeld als je net wakker bent, dan ga je vanzelf nadenken.

Poseren

Dus langzaam leerde ik poseren. Dat is stil liggen of stil zitten en soms een beetje je kop naar de ene kant en de andere kant doen. En mijn vrouw geeft aanwijzingen. Dan zegt ze hou dat vast, en dan bedoelt ze helemaal stil nou. Erna krijg ik knuffels en complimenten.

Ontdekt

Dus zo heb ik het netjes liggen ontdekt. Tijdens het poseren. Eerst lukte het eventjes om mijn poten precies bij elkaar te houden en dan hing ik met mijn kop naar beneden. Nu weet ik dat mijn kop recht houden mooier is op de foto. Toen kon ik de houding ook langer volhouden. Poseren is best moeilijk maar ook leuk, dat wil ik erbij zeggen.

 

 

Verwacht: kattencafé De Kater in Eindhoven

positief kattennieuws,

kattencafe de kater   Op Facebook komt het nieuws als eerste: Kattencafé De Kater is in oprichting. Alles begint met een plan, en dat plan heeft Simone Smeekens uit Eindhoven.

Er komen steeds meer café’s met katten in Nederland. Amsterdam was de eerste.

Geld

Een kattencafé is moeilijker dan een gewone kroeg. Je hebt alle vergunningen nodig, een pand en een startkapitaal. En dan heb je ook extra vergunningen en zorg voor katten nodig. Voor het geld is Simone Smeekens een crowdfundingactie begonnen. Ze wil minstens veertienduizend euro, liefst meer.  Klik en kijk hier voor de campagne

 

Dit is van die site:

De Katten

In De Kater zullen ongeveer 8 katten gaan wonen, dit worden 8 verschillende soorten katten. Van hele fluffy zachte raskatten tot boerderijkatten en misschien zelfs wel een lieve sphynx kat! We gaan ervoor zorgen dat deze katten een waar kattenparadijs krijgen met loopplankjes langs de muur, leuke krabmeubels, veel licht en natuurlijk genoeg speeltjes. Daarnaast is het ook erg belangrijk dat er een goede vloer in komt die goed schoon te maken is om alles hygiënisch te houden en dat er stevige meubels komen die kattenproof zijn.

Meer dan een ontbijt en lunchzaak!

Bij De Kater zullen allerlei dingen georganiseerd worden. Zoals yogalessen, date middagen, filmavonden en kinderfeestjes. Maar daarnaast zal De Kater ook een leerwerkplek worden voor jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt. Dus ken jij iemand die heel graag een dagbesteding of een leerwerktraject zou willen volgen in De Kater, help ons dan om dit te kunnen realiseren!

Begin

Het is dus allemaal nog pril, maar dat houdt Simone dus niet tegen om grote plannen te maken.  Wanneer er genoeg geld is, kan het snel gaan met De Kater.  Gelukkig is ze zelfbenoemd kattenvrouwtje dus dan weet je wat voor haar het belangrijkste zal zijn: het welzijn van de katten zelf. En zo hoort het ook.

Dit is mijn gouden tip voor als je verhaart

 Het is weer zover: ik ben aan het verharen. Het was eerst lente en toen begon ik al. En toen werd het weer winter en nou is de lente terug.  Ik ben flink aan het verharen.

Verharen is best moeilijk. Je ligt gewoon te liggen en dan opeens voel je iets kriebelen. Dan zitten er haren los. Het gaat vanzelf.

Maine Coon

Als je gaat verharen is dat best een ding. Ook als je het al veel vaker eerder hebt gedaan, dus dat je eigenlijk weet wat er komt. Want nou ja, je wordt toch een beetje kaler. En ik ben een kater die best trots is op zijn vacht. Die is dik en als ik een wintervacht heb en goed sta, dan lijk ik net Maine Coon. Dat zijn supergrote stoere katten. Het is mijn ideaal om mijn haar te laten groeien en Maine Coon te worden. Maar altijd als het gaat lukken, dan ga ik verharen.

Borstels

Als binnenkater krijg ik van thuis een handje hulp,  ook al kan ik alles alleen. Ook bij het verharen. Ze had eerst een borstel. Dat moest heel voorzichtig omdat ik een gevoelige jongen ben, dus toen werd zij gespannen en ik werd van haar gespannen. Met borstels en kammen en al die dingen meer is het persoonlijk. Andere katten houden er weer heel veel van.  Ik heb er niks mee.

Hand

Mijn gouden tip voor katten die verharen is waar ik zelf het meeste aan heb. Dat is dat mjn vrouw met een vochtige hand mij aait. Dus niet nat. En ook niet van dat koude. Een beetje vochtig. Ik lig dan op mijn zij op het tapijtje of op mijn kussen. Met mijn ogen dicht, ja. Dat is omdat het zo fijner voelt.

Dan gaat ze zachtjes aaien. Van die lange aaien. Soms zegt ze er lieve dingen bij. Vind ik ook super. Maar het moet niet te vaak anders ga ik echt luisteren en dan kan ik niet meer ontspannen.

Dus dat is mijn tip. Ik hoop dat u er iets aan heeft.

 

De schilders zijn weg (geloof ik)

 Nou, u ziet het, ik kan weer in de vensterbank. De schilders zijn weg. Dat wil zeggen ze zijn er wel maar ze hangen niet meer bij me aan het raam.

Ik voel me nou weer veel beter.  Lekker in de vensterbank in de zon. Dat is ontspannen.

 

Zon

Mijn vrouw zegt dat de meeste mensen in het voorjaar gaan klussen. Dus daarom had ik schilders. En Jip en Loesje hebben nou ook herrie van klussen. Dus dat ze zich moeilijk en onrustig voelen. En dan wil je al kat ontspannen maar ja hoe dat moet dat weet je dan niet meer zo goed.

Misschien komt er nog een monteur bij ons. Ik hoop het niet. Ik wil dat er zon komt en stilte.

Trillen

Weet u wat ik ook heb, dat is dat mijn huis soms gaat trillen. Zo raar. Ik snapte het niet en toen krreg ik thuis uitleg dat ze om de hoek dus waar ik het niet kan zien, een garage aan het bouwen zijn. Wij hebben geen auto. Ik ben een keer in een taxi geweest, toen kwam ik van het asiel naar hier.

Auto’s ik weet het niet. Trillen is ook niet leuk, je gaat er toch van opletten, ik wel tenminste.

Leren

Als binnenkater moet je leren de dingen te nemen zoals ze komen., dat weet ik wel. Je hebt niks te zeggen over herrie of over schilders of over trillen. Dat vind ik moeilijk.

Maar als het rustig is dan vind ik het leven als binnenjongen helemaal super. Ik groei nog steeds van binnen dat ik me in mezelf goed voel. En ik durf steeds gemakkelijker voor mezelf te vragen wat ik wil, omdat ik zeker weet dat het mag. Ook ’s nachts als ze slaapt.

Maar in mezelf  voel ik me wel opgelucht dat de schilders weg zijn.