Ik heb een superlekkere snack op

snack  Onderin het mandje in de keuken lag een raar blikje.  Het was geen Sheba. Mijn vrouw zei: “Wil je het proberen?”  Ik dacht doe mij maar Sheba maar ze was het al aan het openmaken.

Ik rook iets.  Wat het was wist ik niet maar het rook best goed.

Geen kip. Geen zalm. Niks van wat ik kende. En toch voelde ik me nieuwsgierig worden.

Hetzelfde

Ik moet eerlijk zeggen dat ik een saaie eter ben. Het liefste heb ik elke dag hetzelfde, en dan ook op hetzelfde moment, tot ik van mening verander dat kan natuurlijk ook. Dus dit nieuwe hoefde ik eigenlijk niet maar de geur was best goed en toen dacht ik wat zou het zijn.

Stukken

  Op mijn bord kwamen stukken uit het kuipje. Er zat gelei bij maar geen saus. Dat hoorde zo. Wel had mijn vrouw er extra water bij gedaan, zodat ik vocht naar binnen krijg dat is wegens dat ik niet gemakkelijk drink.

Ik rook er voorzichtig aan om zeker te weten dat het in orde was.

Toen nam ik een hapje. Dat was best lekker. Het tweede hapje was lekkerder. En het derde ook en toen bleef ik eten en eten, ik had wel tien kuipjes kunnen leegeten. serieus waar.

Het was lekker stevig spul en toch zacht, dus gemakkelijk om te eten. Wat er precies in zit weet ik niet. Het is bedoeld als avondeten maar ik kreeg er een beetje van als snack, dus zo kun je het ook eten, alleen dan niet het hele kuipje dat is onverstandig dat snap ik ook wel. Maar het zou wel lekker zijn.

Erna voelde ik me supertevreden. Ik heb me gewassen en toen ben ik op de bank gaan hangen.

Bord

 Mijn vrouw wilde een foto maken van de snack op mijn bord.  Daarom heb ik iets laten liggen.

Dat ga ik nou lekker opeten.

 

 

Over mijn ideale dag als binnenkater

ideale dag Gisteren had ik een ideale dag. Het was bijna steeds stil en er gebeurde helemaal niks. Mijn vrouw was de hele tijd thuis.  Ik heb veel geslapen. Superheerlijk!!

Ik hou van ontspannen. Dat je lekker ligt en dat je je tevreden voelt en dat je nooit meer wilt opstaan.

Samen

Als het aan mij lag, deed ik de hele tijd aan ontspannen. Maar ik woon samen met een vrouw en daarom lukt het nooit. Dat begint ’s morgens al. Meestal lig ik net diep in slaap, dat ik echt helemaal slap en warm ben,  en dan gaat ze bewegen in bed. Ik voel dat toch. Ze wil dan opstaan en blijven liggen. “Ben je ook wakker?” vraagt ze. Ik doe alsof ik slaap.

Even later ga ik achter haar aan de trap af. Samen zijn vind ik nog belangrijkerdan ontspannen.

Beneden

In de huiskamer deden we de gewone ochtenddingen. De brokjesbal en heel lang aaien. He was zondag dat weet ik omdat het dan extra stil is. Dus ik begon te gapen en ik dacht nou kan ik weer slapen. Maar ik moest eerst nog water drinken, er zat vis in.

Later die middag kwam mijn vrouw naast me slapen op de bank. Het was nog steeds stil buiten. Ik bleef gewoon liggen. Ik kreeg ook weer knuffels. Toen kwam het avondeten dat was precies hetzelfde als altijd dus ik hoefde nergens aan te wennen.

Nacht

Erna ging ik uitbuiken op de bank. Ik heb ook nog even in de vensterbank gezeten om te zien of er wat in de straat gebeurde. Er was helemaal niks te zien. Daarna ben ik weer gaan bankhangen.

Op het laatst van de avond kreeg ik een snack. En knuffels. En toen gingen we weer naar boven om te slapen en op bed kreeg ik een lange zachte welterusten-knuffel. Het was een ideale dag gweest en ik ging tevreden slapen.

Gisteren had ik koude oortjes

oortjes Koude oortjes is moeilijk. Je voelt het de hele tijd. En weet u wat het is ik ben aan mijn oren zo gevoelig, nog meer dan op mijn buik. Dus het was best een moeilijke dag.

Verharen

De dag ervoor was het warm en toen ging ik opeens verharen.  Dat vond ik stom. Want ik had toch al een zomervacht dacht ik. Maar het was wel warm en mijn oortjes waren gewoon, dus die voelde ik geeneens, eigenlijk was het een fijne dag.

Dat weet ik nou.

Wisselvallig

Mijn vrouw zegt dat het weer wisselvallig is en dat we het moeten doen met wat we krijgen. De ramen bij mij thuis zijn nou dicht. En  ik krijg vaker aaien, en ook heb ik een snack gekregen dat was soep met kip erin. Dus dat was wel weer extra fijn. Maar mijn oortjes werden er niet warm van.

Het is niet zo dat ik omdat ik een dier ben alles snap van het weer, of het warm of koud is. Daarvoor ben ik veels te lang een binnenkater. Dan ben je nog wel oer van binnen, soms bedoel ik, maar je bent vooral binnenkater. Dus als er een verandering is dan denk je wat nou weer.

  • opeens verharen terwijl je net gestopt was
  • koude oren terwijl je de dag ervoor nog in de vensterbank kon liggen
  • dat je de hele tijd knuffels wil wegens dat je je koud voelt

Feesboek

Op Feesboek had iedereen het koud. Ramen dicht, onder dekentjes, extra slapen en een van mijn vrienden ging aan extra beweging doen om warm te worden. Het leek serieus waar wel of het herfst was of winter of erger. En het was zomer.

Ik ging dus ook maar slapen. Dat kan ik gelukkig altijd en toen ik wakker werd, waren mijn oortjes weer warm. Dus dat was dubbel fijn.

Opeens voelde ik het van binnen

   Opeens voelde ik het van binnen. Dat ik ander eten wilde. Laatst had ik tonijn-eten van een ander merk, het zat in een doos. Dat was echt superduperlekker. Ik at alles op en toen heb ik nog een hele tijd op de bank liggen spinnen.

Mijn vrouw ging meteen naar de winkel en ze kocht twee grote dozen. “Nou hebben we voorraad, Bert,” zei ze en ze had een blij gezicht.

Eerste bord

Die avond kreeg ik weer tonijn. Ik rook er even aan voor de zekerheid. Ja, dat was het. Het rook hetzelfde en toch anders dat ik opeens van binnen voelde: nee.

Ik hoefde het toch niet. Zelfs geen hapje. Ik liep van mijn bord weg en ging op een afstand op het tapijt zitten zodat ik goed naar mijn vrouw kon kijken.

“Lust je het niet?” vroeg ze.  Ik bleef zitten waar ik zat.  En toen zei ze: “Maar ik heb net twee dozen gekocht.”

Tweede bord

Ze ging met mijn bord naar de keuken. En met een ander bord kwam ze terug, daar lag avondeten op uit de doos maar het was een andere smaak. Gewoon vis, geloof ik.

Toen ze het had neegezet, keek ze me aan. “Probeer het tenminste,” zei zei. Dus ik erheen en even ruiken en toen wist ik meteen al dit gaat niks worden. Zij wist het ook toen ik wegkeek.

Derde bord

Nou, en toen kwam dus mijn derde bord uit de keuken. Daar lag mijn gewone avondeten op wat ik elke avond krijg behalve die ene keer dus. Ik rook weer aan dit bord, je kunt nooit weten, en gelukkig was het in orde. Ik kon eten.

“Maar je vond dat andere net zo lekker,” zei mijn vrouw tijdens de avondknuffel. Ja, nee, dat wel, maar ik heb toch liever dat mijn avondeten gewoon hetzelfde is en blijft, behalve als ik trek heb in iets anders.

Toen ik raar werd en moest overgeven

overgevenToen ik raar werd en moest overgeven. Ik voel me nou alweer beter hoor maar ik wil er wat over schrijven. Want je leest er best weinig over.

Mijn verkering Loesje heeft pas een aksie gedaan alsdat poezen meer recht hebben op praifussie. Maar als ik het zelf vertel dan kan het hopelijk wel.

Raar

Ik heb altijd brokjes staan, gewone goede brokjes. Ze komen van de dierenarts en toch zijn ze best lekker. Het merk is Specific.

Het was ochtend en alles was gegaan zoals het altijd gaat. Samen naar beneden. Met ons tweetjes de brokjesbal doen. Dan aaien over mijn buik. En toen ging mijn vrouw naar de badkamer, ik at een brokje erbij en ik voelde me opeens raar.

  • Wilde ik doorgaan met aaien? Ja tuurlijk want ik ben een knuffelkater
  • Was er iets mis met de brokjes in de bal? Nee want dat had ik wel meteen gemerkt

Nou ja, wat er toen gebeurde…. Mijn vrouw kwam uit de badkamer en zag het liggen. Ik zat erbij.

Overgeven

Ik zag dat ze naar het overgeefsel keek en naar mij, en toen weer een paar keer heen en weer, heel snel dat wel. Ze aaide me heel voorzichtig. “Arm Bertje,” zei ze, “moest je overgeven?” Nou daar kon ze zelf wel het antwoord op bedenken vond ik. Dat zachte
aaien was superfijn. Ik voelde me nog een beetje bleh.

Bank

“Kom we gaan op de bank,” zei ze. Meteen hopte ik op mijn kussen en ik ging op mijn zij liggen, zodat ze goed bij mijn buik kon.
Want buikkroelen vind ik nog fijner dan zacht aaien.

Ze begon. En ze ging door, heel heel erg lang. “Heb je nou weer een fijn gevoel in je lichaam Bert?” vroeg ze. Eerlijk waar, ik was veel te ontspannen om nog een poot op te tillen. Van het overgeven had ik helemaal geen last meer.